Кіріспе
Манитоба, Канададағы Заңнамалық Ассамблея мүшелерін анықтау үшін сайлау. 1936 жылғы Манитобаның жалпы сайлауы 1936 жылдың 27 шілдесінде Канаданың Манитоба провинциясының Заңнамалық Ассамблеясының мүшелерін сайлау мақсатымен өтті. Либералды прогрессивтер бұл сайлауда азшылық үкімет құрды, 55 орынның 23-ін және дауыстардың 35 пайызын жеңіп алды. Бұл 1932 жылы құрылған Либералды прогрессив альянсынан кейін Манитобадағы екінші сайлау болды. 1922 жылдан бері провинцияны басқарып келген Прогрессивтік партия 1932 жылғы провинциялық сайлау алдында Консервативтік партияның жеңіске жетпеуі үшін Либералды партиямен одақ құрды. Бұл альянс 1932 жылғы сайлауда премьер Джон Брэкеннің басшылығымен жеңіске жетті, ал екі партия 1936 жылға қарай тиімді түрде бірікті. Либералды прогрессивтер 1936 жылғы сайлауда түрлі партиялардың қарсылығына тап болды. Консервативтік партия басты оппозициялық күш болып қала берді және үкіметке ең үлкен сынды құрады. Сол жақтағы Тәуелсіз Еңбек партиясы (ТТП) ұлттық Кооперативтік Комонвелл федерациясымен (ККФ) одақ құрып, сайлауға ТТП-ККФ ретінде қатысты. Коммунистік партия да Виннипегте күшті кандидатты ұсынды, ал жаңадан пайда болған Social Credit League де үміткерлерді тіркеді, алдыңғы жылы Альбертада Уильям Аберхарттың күтпеген жеңісін қайталауға үміттенеді. Провинциядағы экономикалық қиындықтарға қарамастан, Брэкен өзінің үкіметі тағы да көпшілік дауыспен қайта сайланады деп күтті. Ол жаңылысты. Либералды прогрессивтер сайлауды жеңіп алғанымен, алғашқы нәтижелер бойынша 53 орынның тек 22-сін ғана жеңіп алды. Консервативтік партия, жаңа басшысы, бұрынғы федералды парламент мүшесі (МП) Эррик Уиллис басшылығымен, 16 орынмен екінші орынды иеленді. ILP-ККФ жеті орынды жеңіп алды, ал Social Credit League күтпегендей бес орынды жеңіп алды. Сонымен қатар, бір тәуелсіз либерал да сайланды. Бұрын Либералды прогрессивтік кандидаттарды қолдаған бірқатар ауылдық округтер бұл сайлауда консерваторларға немесе Social Credit-ке бұрылды. Сайлаудың ең үлкен тосынсыйы Виннипег сайлау округінде болды, онда он мүше бір ауыстырылатын дауыс беру жүйесі арқылы сайланды. Бұрынғы судья Льюис Стаббс, тәуелсіз солшыл, алғашқы дауыс беруде 24 805 дауыс жинады, бұл оның ең жақын бәсекелесінен шамамен 20 000 дауысқа артық. Екінші орынды иеленген кандидат Джеймс Литтерик болды, Солтүстік Америкадағы штаттық немесе федералдық деңгейде сайлауда жеңіске жеткен алғашқы ашық коммунист. Сайлаудан кейін Брэкен Эррик Уиллисті Либералды прогрессивтік және Консервативтік партияларының төрт жылдық одағын құруға көндіруге тырысты, провинция үшін тұрақты үкімет құру мақсатымен. Уиллис сол күні ұсыныстан бас тартты, оның фракциясы оны қабылдауға дайын емес екенін мәлімдеді. Провинциялық дағдарыс 13 тамызға дейін жалғасты, содан кейін Social Credit League күтпегендей Брэкеннің үкіметін заң шығарушы органда қолдайтынын жариялады. Social Credit Либералды прогрессивтермен коалициялық үкімет құрмады, бірақ келесі төрт жыл бойы Брэкеннің азшылық үкіметіне маңызды қолдау көрсетті. Айырықша жағдай, Брэкеннің өзі сайлау округінде өткен сайлаудың бірінде болды. Ол қайта сайланды, ал екінші тәуелсіз либерал Рупертслендте қайта сайланды. Social Credit депутаттарын қоса алғанда, Брэкеннің үкіметі 55 мүшеден 28-інің қолдауына сене алды. Ол өзінің үкіметін төрт жыл бойы сақтап қалды және 1940 жылдың соңында консерваторлармен, ККФ және Social Credit-пен жаңа соғыс коалициялық үкіметін құрды. Бұл коалиция 1941 жылғы сайлауға қатысып, үлкен көпшілік дауыспен жеңіске жетті. Коммунистік партия бұл коалицияға кірмеді, өйткені ол Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін заңсыз деп жарияланды. Джеймс Литтерик 1940 жылы заң шығарушы органнан қуылды және жасырынып жүрді. Ол және ККП басшысы Тим Бак 1942 жылы полицияға өздерін тапсырды және 1942 немесе 1943 жылы босатылып, Дон түрмесінде уақыт өткізді. Литтериктің соғыстан кейінгі тағдыры белгісіз. Оның жоғалуы Канаданың солшылдары арасында қызу пікірталас тудырды. Кейбіреулер оның Канада Корольдік атты полициясының тыңшысы болғанын және соғыс кезінде коммунистік партияның басқа мүшелері оны сатқындық үшін өлтіргенін айтады. Алайда бұл ешқашан расталған емес. Манитобаның бұрынғы сайлаулары сияқты, барлық сайлаушылар басымдықпен дауыс берді. Он МДБ Виннипегте бір ауыстырылатын дауыс беру арқылы сайланды; қалғандары бірден екінші кезеңге сайланды.
The 1936 Manitoba general election was held July 27, 1936 to elect Members of the Legislative Assembly of the Province of Manitoba, Canada. The Liberal Progressives won minority government in this election, taking 23 seats out of 55 and 35 percent of the vote. This was the second election in Manitoba after the formation of a Liberal Progressive alliance in 1932. The Progressive Party, which had governed the province since 1922, forged an alliance with the Liberal Party just prior to the 1932 provincial election to prevent the Conservative Party from winning. This alliance won the 1932 election under Premier John Bracken's leadership, and the two parties had effectively become united by 1936. The Liberal Progressives faced opposition from a variety of parties in the 1936 election. The Conservative Party remained the dominant opposition group, and the most serious challenge to the government. On the left, the Independent Labour Party (ILP) formed an alliance with the national Co operative Commonwealth Federation (CCF), and contested the election as the ILP CCF. The Communist Party also fielded a strong candidate in Winnipeg, while the upstart Social Credit League also ran candidates, hoping to repeat William Aberhart's surprising victory in Alberta the previous year. Despite economic hardships in the province, Bracken expected that his government would be returned with another majority. He was mistaken. Although the Liberal Progressives won the election, they could claim only twenty two seats out of 53 after the initial results were declared. The Conservative party, under its new leader, former federal Member of Parliament (MP) Errick Willis, finished a close second with sixteen. The ILP CCF won seven seats, while the Social Credit League unexpectedly won five. One independent Liberal was also elected. A number of rural ridings, which had previously supported Liberal Progressive candidates, shifted to the Conservatives or to Social Credit in this poll. The greatest surprise of the election occurred in the Winnipeg constituency, which elected ten members via a single transferable ballot. Former judge Lewis Stubbs, an independent leftist, received an astounding 24,805 votes on the first ballot, almost 20,000 more than his nearest competitor. The second place candidate, moreover, was James Litterick, the first openly declared communist to win election at the state or federal level in North America. After the election, Bracken attempted to persuade Errick Willis to form a four year alliance of the Liberal Progressive and Conservative parties, so as to provide a stable government for the province. Willis rejected the offer the same day, claiming his caucus was unwilling to accept it. The provincial impasse continued until August 13, when the Social Credit League unexpectedly announced that it would provide support to Bracken's government in the legislature. Social Credit did not formally join with the Liberal Progressives in a coalition government, but provided critical support to Bracken's minority government for the next four years. Ironically, Bracken's own constituency of The Pas was the site of one of the two deferred elections. He was re elected, while a second Independent Liberal was returned in Rupertsland. Including the Social Credit MLAs, Bracken's government could count on the support of only 28 members out of 55. He was nonetheless able to keep his government intact for four years, and in late 1940 formed a new wartime coalition government with the Conservatives, CCF and Social Credit. This coalition contested the 1941 election, and won a landslide majority. The Communist Party was not included in this coalition, as it had been declared illegal after the start of World War II. James Litterick was expelled from the legislature in 1940 and went into hiding. He and CPC leader Tim Buck surrendered themselves to police in 1942 and spent time in the Don Jail, being released in 1942 or 1943. Litterick's whereabouts after the war are unknown. His disappearance has been the cause of speculation in the Canadian left. Some say that he was a spy for the Royal Canadian Mounted Police, and that he was killed as a traitor during the war by other members of the Communist Party. This has never been verified, however. Like the previous Manitoba elections, all the voters cast preferential votes. Ten MLAs were elected in Winnipeg through Single transferable votes; all others were elected through Instant runoff voting.
Нәтижелер
Манитоба жалпы сайлауы (27 шілде 1936)
Партия басшысы Бірінші басымдық дауыстар Орын саны Дауыстар % FPv (Бірінші басымдық дауыстар) Кандидаттар (Әр партиядан сайлауға түскен кандидаттардың саны) 1932 Сайланған Өзгеріс
Джон Брэккен 91,357 36.14 9 36 23 13
Эрик Уиллис 71,927 28.43 7 10 16 6
ILP CCF Сеймур Фармер 30,983 17.31 3 5 7 2
Джеймс Литтерик 5,864 2.31 – 1 1 2
Жарамды дауыстар 253,436 100.0 118 55 55 –
Қабылданбаған дауыстар 5,524
Жалпы дауыс саны 258,960
Тіркелген сайлаушылар / Қатысу 391,902 66.1%
Жүргізу бойынша нәтижелер
Қалың әріптермен жазылған есімдер - дауыс берусіз қайта сайланған мүшелерді көрсетеді. Қызметтегілер * белгісімен көрсетілген.
Сайлаудан кейінгі өзгерістер
Сайлаудан кейін ИЛП ТКФ парламенттік тобы ТКФ деп аталды. Виннипег (Маркус Хайман, 1938 ж.). Виннипег (Джеймс Литтерик заң шығарушы жиналыстан шеттетілді, 1940 ж.). 1940 жылы төрт партиядан коалиция құрылғанда Льюис Стаббс заң шығарушы жиналыстың оппозицияда қалған жалғыз депутаты болды. Кейін Саломе Холлдорсон (Социалдық несие партиясынан) және Джон Пул мен Хантли Кетчен (консерваторлар партиясынан) оған қосылды.