Кіріспе
Саилендра Натх Манна (; 1 қыркүйек 1924 – 27 ақпан 2012), көбінесе Саилен Манна деп танылатын, 1948 және 1956 жылдар аралығында Ұлттық футбол құрамасы сапында өнер көрсеткен үнді футболшысы. Көбінесе сол қапталдағы қорғаушы ретінде ойнаған Манна, елдің ең үздік қорғаушыларының бірі саналады. Ол Олимпиада және Азия ойындары сияқты халықаралық жарыстарда Ұндістанды өкілдік етті және құрама капитаны болды. Сонымен қатар, ол Үндістандағы ең көне клубтардың бірі – "Мохун Баган" клубында 19 жыл қатарынан ойнады. 1953 жылы Манна Англия Футбол қауымдастығының (FA) таңдауы бойынша әлемнің ең үздік он капитанының қатарына енген жалғыз азиялық футболшы атанды.
Sailendra Nath Manna (; 1 September 1924 – 27 February 2012), known popularly as Sailen Manna, was an Indian football player who represented the India national team between 1948 and 1956. Predominantly played as a left back, Manna is considered as one of the best defenders the country has ever produced. He has represented and captained India in different international competitions, including the Olympics and Asian Games. He also has represented Mohun Bagan in club football, one of the oldest clubs in India, for a continuous period of 19 years. Manna was the only Asian footballer to be named among the ten best Captains in the world by the English FA in 1953.
Білім
Манна Калькутта университетіне қарасты Сурендранатх колледжін бітірген. Ол Үндістанның геологиялық қызметінде жұмыс істеген.
Клубтық мансап
Манна өзінің ойыншылық карьерасын 1940 жылы Калькутта футбол лигасының екінші дивизионындағы "Хаура Юнион" клубында бастады. Бірнеше маусым клубта ойнағаннан кейін, ол 1942 жылы "Мохун Баған" клубына қосылды және 1960 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін клубта ойнауын жалғастырды. 1950-1955 жылдары клубтың капитаны болды. 2006 жылы "Спортстар" журналына берген сұхбатында ол: "Мен спортқа деген махаббатым үшін ойнадым және менің жұмыс берушім – Үндістан геологиялық қызметінен алған жалақыма қанағаттандым" деді. Қорғаушы ретінде Манна өте жақсы ойынды болжау қабілетімен, жақсы қорғаныспен және күшті бос соққысымен танымал болды. Олар 1953-1954 маусымында турнирді жеңіп, финалда Майсурды 3:1 есебімен жеңді.
Халықаралық мансап
Манна 1948 жылы Лондонда өткен жазғы Олимпиада ойындарына қатысқан Балаидас Чаттерджи басқарған Үндістан құрамасының құрамында болды. Ол ұлттық құрамамен шілде айында Еуропаға барып, Pinner F. C., Hayes F. C. және Alexandra Park FC сияқты ағылшын командаларымен негізгі турнир алдында дайындық матчтарын өткізді. Олимпиадада олардың алғашқы матчы Бирмамен болды, ол тікелей жеңіспен аяқталды. Содан кейін Франциямен жалғыз матч өткізіп, Сарагапани Раман соққан голға қарамастан 1–2 есебімен жеңілді. Манна турнирде жалаң аяқпен ойнады; олардың батылдығы Англияның Маргарет ханшайымының ризашылығына ие болды. Кейіннен ол Үндістан құрамасымен Нидерландыға сапарлап, капитан Талимерен Аомен бірнеше жолдастық ойында қатысты, онда Спарта Ротердамнан жеңіліп, Аякс Амстердамды 5–1 есебімен ұтты. Оның басшылығымен Үндістан 1951 жылы Азия ойындарында алтын медаль жеңіп алды, сондай-ақ 1952 жылдан 1956 жылға дейін төрт жыл қатарынан төртбұрышты турнирде жеңіске жетті. Ол сонымен қатар 1954 жылғы Азия ойындарына қатысты. 1952 жылы Хельсинкиде өткен жазғы Олимпиада ойындары олардың командасына тиімсіз болды, олар Югославиядан 10–1 есебімен жеңіліске ұшырады. Манна әрқашан қалтасында индуист құдайы Калидің суретін сақтап жүрген. Оның өміріндегі ең үлкен өкініштері – Лондон Олимпиадасында Францияға қарсы алғашқы пенальтиді соқпауы және қайтадан соғудан қорқып, екінші пенальтиден бас тартуы, сондай-ақ 1950 жылы Бразилияда өткен ФИФА әлем чемпионатына капитан ретінде қатыса алмауы, себебі Үндістан футбол федерациясы оның маңыздылығын түсінбеді. Манна 1954 жылы Үндістан құрамасымен көптеген еуропалық командаларға қарсы көрсету матчтарында ойнады, оның ішінде Колкаттадағы CC&FC алаңында Allsvenskan клубы AIK-қа 1–0 есебімен жеңілді. Ол 1960 жылдың 27 тамызында Нью-Делиде Индонезияға қарсы өткен халықаралық қайырымдылық матчында ойнағаннан кейін футболдан қол үзді.
Басқарушылық мансап
Футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Манна 1961 жылы Малайзияда өткен Мердека кубогында Үндістан құрамасының бас бапкері болды. Ол Жарнайл Сингх, П.К. Банерджи, Питер Тангарадж және Тулсидас Баларрам сияқты көрнекті үнді ойыншыларын тәрбиеледі. 1968 жылы Мердека кубогында да ұлттық құраманы басқарды. Кейіннен ол «Мохун Баган» командасының әкімшісі болды және 1972 жылдың мамырында Каруна Бхаттачарья басқарған командамен жаңадан тәуелсіздік алған Бангладешқа сапар шекті. Олар алғашқы ойында «Дакка Мохаммеданды» жеңіп, бірақ соңғы матчта «Шадин Бангла» футбол командасына есе жіберді.
Өлім
Бірнеше уақыт бойы ауырып жүргеннен кейін, Манна 2012 жылғы 27 ақпанда Калькуттадағы жеке ауруханада қайтыс болды. Ол 87 жасқа толып, әйелі мен қызы қалды.
Мұра
Мен оны елдің ең үздік футболшыларының бірі деп айтуға еш қылықсызмын. Ол, әрине, өте шебер ойыншы болды және адамдық қасиеттерімен де көптеген адамдардың жүрегіне сыйды. "Мохун Баган" атлетика клубы оның құрметіне "Ең үздік спортшыға арналған Сайлен Манна естелік сыйлығын" беруді бастады. 2013 жылы "Хаура" муниципалды корпорациясы стадионы, 2006 жылғы АФК жастар чемпионатының өткізілген орындарының бірі болды, "Хаура" муниципалды корпорациясы оның құрметіне оны "Сайлен Манна" стадионы деп атады. 2020 жылдың наурыз айында Батыс Бенгалияның бас министрі Мамата Банерджи "Дүмүржола" жабық стадионының атын "Сайлен Манна" жабық стадионы деп өзгертетінін мәлімдеді.