Electric Eel Shock – 1994 ж. Токиода құрылған гараж рок тобы. Аки, Казуто Маэкавадан тұрады. АҚШ-та гастрольде болды, Caducious әндерінен ағылшын тілін үйренді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Electric Eel Shock (EES) — 1994 жылы Токиода құрылған үш мүшеден тұратын гараж рок тобы. Олар алғаш рет 1999 жылы Америка Құрама Штаттарында гастрольдік сапарға шықты.
Electric Eel Shock (EES) are a three piece garage rock band, formed in Tokyo in 1994. They first toured the United States in 1999.
Өмірбаян
Акихито Моримото (гитара және вокал) және Казуто Маэкава (бас) Осакадағы орта мектепте танысты. Аки өзіне ұнаған топтардың өлеңдерін тыңдап ағылшын тілін үйренді. Олар Caducious деп аталды. Моримото мен Маэкава Токиоға көшіп, бес адамнан тұратын поп-рок тобында гитарист және бассист болып ойнады. Кейін Моримото бұл топтың тарауына себепкер болған басты мәселелердің бірі – олар естігеннің бәрін істегендіктері, соның салдарынан бағыттарын жоғалтқандары екенін айтты. Бұл Electric Eel Shock тобының қағидасын қалыптастыруға көмектесті: музыканттар басқалардың пікірлерін естігенімен, өз қателіктерінен сабақ алуы керек. Поп-рок тобы тарағаннан кейін Моримото мен Маэкава Токиода қалды. Моримото балық аулауға деген құмарлығын жалғастырды, ал Маэкава The Apollos (жапондық фанк тобы) тобына сессиялық басист ретінде қосылды. Маэкаваның төмен орналасқан басы мен қарапайым сыртқы келбеті The Apollos тобының әдемі және жылтыраған имиджімен үйлеспеді, сондықтан ол бұл рөлде ұзаққа тоқталмады. Дегенмен, Маэкава олардың барабаншысы Томохару Итоға (Гиан деп аталды, себебі ол сол аттас танымал жапон комедиантына ұқсас еді) жақсы әсер етті. Күндіз жасанды тістер жасаған Джанды көп ұзамай Моримотомен таныстырды, және олар үшеуі жақын арада бірге жаттығуға кірісті.
Akihito Morimoto, known as 'Aki' (guitar and vocals) and Kazuto Maekawa (bass) first met in high school in Osaka. Aki learned English by listening to the lyrics of bands he liked. called Caducious. Morimoto and Maekawa moved to Tokyo and played as guitarist and bassist in a five piece pop rock band. Morimoto later said that one of the main reasons for this band's demise was that they acted on everything that they were told, and as a result soon became directionless. This helped form the attitude of Electric Eel Shock – that musicians should listen to the views of others, but should learn from their own mistakes. After the demise of the pop rock band, Morimoto and Maekawa stayed in Tokyo. Morimoto followed his passion of fishing) and Maekawa joined The Apollos (a Japanese funk band) as session bassist. Maekawa's low slung bass and unkempt appearance was at odds with The Apollos' suited and polished image, and meant that his time in this role was short lived. However, Maekawa left a lasting impression on their drummer, Tomoharu Ito (known as Gian, due to his similar appearance to a well known Japanese comedian of that name). Gian, who had a day job making artificial teeth, was soon introduced to Morimoto, and the three started practicing together shortly afterwards.
Алғашқы жылдар
Электрлік "Айран шогының" алғашқы құрамы қазіргі бейнесінен мүлдем өзгеше болды. Топтың алғашқы қоғамдық өнер көрсетулері 11 адамнан тұратын ұжым ретінде өтті, сондай-ақ жалаңаш ойнап, жаман даңққа ие болды. Джан Гонконгта осылай ойнағаны үшін бір рет қамауға алынған. Electric Eel Shock деможазбалар жасаудан және оларды жазба компанияларына жіберуден бас тартты. Оның орнына, олар достарымен бірге Micro Music жазбалар компаниясын құрып, алғашқы толық альбомын – "Бәлкім, біз Нирвананы жеңе аламыз" деп шығарды. Одан кейін Live Punctured альбомы жарық көрді. 1999 жылы Electric Eel Shock Slayers Bay Blues-ті сегіз тректік диктофонға жаздырып, шетелдегі алғашқы концерттерін өткізуге жеткілікті дана жасады. Олар Нью-Йорк пен айналасында, соның ішінде CBGB-де бірнеше өнер көрсетулер ұйымдастырды. 2003 жылдың 16 қаңтарында Electric Eel Shock жеделдетілген бес концерттік бағдарламамен Лондонға келді. Бес концерт тез арада он күн ішінде он екі концертке айналды. Топ Лондон метрополитенін жалғыз көлік құралы ретінде пайдаланды. Данияда Rockit Hong Kong музыка фестивалінде бас рольде ойнады және 40 күндік еуропалық турнеде канадалық Danko Jones тобына қолдау көрсетті. 2004 жылдың басында Electric Eel Shock Go сессияларының соңғысын жазу үшін студияға барды. Бұл әлі де салыстырмалы түрде төмен бюджетте жасалса да және топтың қаражатымен төленгенімен, алғаш рет олар жаттығу залы, ас үй немесе шкафтың орнына студия мен дыбыс инженерін пайдаланды. Нәтижесінде шыққан "Еуропаға бар!" / Go USA! альбомы бүкіл әлемде лицензияланды, ал топ 25 елде және 27 еуропалық фестивальде промо-тур өткізді.
The first incarnation of Electric Eel Shock was different from their current attributes. The band's first public performances were as an 11 piece group and also gained a reputation for playing almost naked. Gian has been arrested once, in Hong Kong, for playing this way. Electric Eel Shock decided against making demos and sending them to record companies. Instead, they quickly set up the Micro Music record label with their friends, and released their first full length album, Maybe I Think We Can Beat Nirvana. They followed this with Live Punctured. In 1999, Electric Eel Shock recorded Slayers Bay Blues on an eight track recorder, and made enough copies to begin their first concerts abroad. They had lined up a handful of dates in and around New York, including CBGB, On January 16, 2003, Electric Eel Shock landed in London for five hastily arranged gigs. The five shows rapidly become twelve gigs in ten days. The band used the London Underground as their only form of transport. in Denmark, headlining the Rockit Hong Kong Music Festival, and supporting the Canadian band Danko Jones on a 40 date European tour. At the start of 2004, Electric Eel Shock went into the studio for the last of the Go sessions. Although these were still produced on a relatively low budget, and paid for by the band, this was the first time that they had used a studio and sound engineer as opposed to a practice room, kitchen or cupboard. The results, Go Europe! / Go USA!, were licensed around the world and the band went on a promotional tour that took in 25 countries and 27 European festivals.
Мені ұрып-соғу
2004 жылы топтың көптеген гастрольдік турлары үшін Еуропалық базасы Нидерландының Утрехт қаласындағы Suicide Motel болды, оны Боб Слейер голландиялық Wasted тобының гитарисі Франк Суисайдпен бірге құрған. Нидерландыда болған кезде олар Амстердамдағы Данко Джонс турнесінде танысқан, Грэмми сыйлығына ие болған продюсер Атти Баувпен (Judas Priest және Scorpions тобымен жұмыс істеген) достығын дамытты. Electric Eel Shock жақын арада Атти Баувпен фестивальдерде бас рольде ойнауды және Батыс Йоркшир симфониялық оркестрімен бірге талмайтындықтарын жоспарлады. Албом олардың жеке лейблі Double Peace Records-те шыққан алғашқы туынды болды. Топ жаңа альбомды насихаттау үшін Еуропа бойынша гастрольдік сапар жасады, соңынан Америка Құрама Штаттары Президенттерінің These Are the Good Times People турына қолдау көрсетуші топ ретінде қатысты. Албом P Vine Records компаниясы 2007 жылдың 16 қарашасында Жапонияда жарық көрді.
The band's European base camp for much of their touring in 2004 was the Suicide Motel in Utrecht, Netherlands, which Bob Slayer set up with Frank Suicide the guitarist of the Dutch band Wasted. Whilst spending time in the Netherlands, they developed their friendship with Grammy nominated producer Attie Bauw (who had worked with Judas Priest and the Scorpions) that they had met in Amsterdam during the Danko Jones tour. Electric Eel Shock were soon making plans with Attie Bauw headlining festivals, and playing with the West Yorkshire Symphony Orchestra. The album was the first release on their own label Double Peace Records. The band toured throughout Europe in support of the new album, later appearing as a support act on The Presidents of the United States of America's These Are the Good Times People tour. The album was released by P Vine records on November 16, 2007 in Japan.
Шынында да
Electric Eel Shock тобы келесі альбомын жазу үшін қаражат жинау мақсатында 2008 жылдың 2 мамырында Sellaband платформасына қосылды. 2008 жылдың 25 маусымында, 55 күн ішінде, топ $50,000 жинады. Баспасөз хабарламасында Sugoi Indeed альбомы жапондық классикалық рок музыкасының ең жақсы үлгілерінен құралған жинақ ретінде сипатталған. Соңғы екі EES альбомын өндірген Attie Bauw (Judas Priest, Scorpions) тағы да дыбыс режиссері болды, бірақ бұл жолы ол тек негізгі тректерді жазды, ал Electric Eel Shock тобы альбомның өндірісін өз қолына алды. Альбом әлемнің бірнеше музыкалық лейблдеріне лицензияланды және 2009 жылдың қазан айында шықты.
Electric Eel Shock joined Sellaband on 2 May 2008 to raise the funds to record their next album. On 25 June 2008 after 55 days the band successfully raised $50,000. The press release describes Sugoi Indeed as an album full of classic rock hand crafted in Japan. Attie Bauw, (Judas Priest, Scorpions) who produced the last two EES albums, was at the controls again, only this time he engineered the basic tracks and Electric Eel Shock took the production reins on the album themselves. The album was licensed to several labels around the world and was released in October 2009.
Жамағатпен қаржыландыру
Electric Eel Shock әрқашан жанкүйерлерінің күшті қолдауына ие болды және бұрынғы еңбектерімен көзге түспеген топтардың арасында, қаржыландыруды толыққанды қолдануға бірінші болып белсенділік танытты. 2004 жылы олар 100 жанкүйерден (Самурай 100) өмір бойы концертке қатысу мүмкіндігін сыйлап, 10 000 фунт стерлинг жинады. Екі жыл өткен соң, SellaBand арқылы 50 000 фунттық бюджетті ең жылдам жинаған топ атанды. "Sugoi Indeed" альбомы Жапониядағы Universal Records және әлемнің түрлі тәуелсіз лейблдарына лицензияланды. EES және олардың Ұлыбританиядағы менеджері Боб Слайер алдымен SellaBand, содан кейін PledgeMusic платформаларында кеңесшілер болып жұмыс істеді. Музыкада көпшілік қаржыландырудың мүмкіндігін және моделін қалыптастыруда маңызды рөл атқарған олар, енді Fan Bo.com атты өздерінің көпшілік қаржыландыру сайтына қол қойды. 2012 жылдың маусым айында іске қосылған Fan Bo – жапон поп-мәдениетінің жанкүйерлеріне тәуелсіз топтарды, суретшілерді, жазушыларды және басқа да шығармашыл тұлғаларды қолдауға мүмкіндік беретін платформа.
Electric Eel Shock has always had strong support from their fans and became one of the first bands without previous significant record label success to fully embrace crowdfunding. In 2004 they raised £10,000 from 100 fans (the Samurai 100) by offering them guestlist for life. Two years later they became the fastest band to raise the 50,000 budget through SellaBand. The album Sugoi Indeed, has been licensed to Universal Records in Japan and various independent labels around the world. EES and their UK based manager Bob Slayer became consultants on first SellaBand and later PledgeMusic. Having played an important role in establishing the viability and model for Crowd Funding in music they have now launched their own crowd funding site Fan Bo. com. Launched in June 2012, Fan Bo is a place where fans of Japanese pop culture can support independent bands, artists, writers and other creatives.