Миссисипи өзенінің сағасы

Кіріспе

Миссисипи өзенінің дельтасы – Миссисипи өзенінің Мексика шығанағымен қосылатын жері, АҚШ-тың оңтүстік-шығысындағы Луизиана штатында орналасқан. Бұл дельта 3 миллион акр (1,214,058 км²) жерді алып жатыр, батысында Вермильон шығанағынан басталып, шығысында Луизиананың оңтүстік-шығыс жағалауындағы Шанделер аралдарына дейін созылады. Миссисипи өзенінің дельтасы Мексика шығанағының және Луизиана жазықтығының бір бөлігі болып табылады, ол АҚШ-тағы ең ірі жағалау ылғалды жерлердің бірі. USGS мәліметінше, Миссисипи өзенінің дельтасы Жердегі ең үлкен жетінші өзен дельтасы және АҚШ үшін маңызды жағалау аймағы болып есептеледі, мұнда 2,7 миллион акрдан (1,092,652 км²) астам жағалау ылғалды жерлері мен құрлықтағы эстуарлық батпақты жерлердің 37%-ы орналасқан.

Тарих және өсу

Қазіргі Миссисипи өзені дельтасы соңғы шамамен 4500 жыл ішінде Миссисипи өзені құм, саз және лайды өз жағалауларында және іргелес алаптарда шөгіндірген кезде қалыптасты. Миссисипи өзенінің дельтасы – Солтүстік Америкадағы ең ірі өзен жүйесінің ықпалымен қалыптасқан, өзенге бағынышты дельта жүйесі. Ағымдағы құс аяғы тәрізді дельтаның пішіні, Мексика шығанағының солтүстігіндегі өзеннің басқа гидрологиялық және геологиялық процестерге басымдығын көрсетеді. 1930 жылдары басталған Миссисипи өзенінің кең ауқымды бөгеттелуіне дейін, өзен Мексика шығанағына дейінгі қысқа жолды табу үшін әр 1000–1500 жыл сайын өзен арнасын өзгертіп отырды. Миссисипи өзені дельтасының геологиялық және тарихи дельталары Луизиана жағалауының қалыптасуына әсер етті және 4 миллион акрдан (1,618,744 км²) астам жағалаулық ылғалды жерлердің пайда болуына себеп болды. Өзен бағытын өзгертуімен бірге, тұщы су мен шөгінділердің табиғи ағысы да өзгерді, нәтижесінде дельтаның әртүрлі аймақтарында жер пайда болу мен жоғалу кезеңдері тікелей байланысты болды. Өзен арнасын өзгертетін бұл процеске авульсия немесе дельтаның ауысуы дейді, және ол Миссисипи өзені дельтасын құрайтын әртүрлі ландшафттарды қалыптастырады. Өзеннің қосалқы арнасы шамамен 500 жыл бұрын пайда болды, ал Атчафалая және Уакс көлінің дельталары ХХ ғасырдың ортасында пайда болды. Аймақтағы экономикалық даму мен адамдардың қоныстануының артуы, өзеннің тудыратын қауіп-қатерлерінен қоғамды қорғау қажеттігін тудырды. ХХ ғасырдың басында, технология мен инженерлік саласындағы жетістіктер адамдарға өзенді түбірінен өзгертуге мүмкіндік берді. Бұл өзгерістер көптеген адамдарды қауіптен сақтап, аймақтың экономикалық дамуына ықпал жасағанмен, олар өзеннің төменгі ағысындағы дельтаға теріс әсер ететінін көрсетті.

Тарих

Миссисипи өзенінің дельтасымен байланысты тарих және мәдениет оның геологиялық ландшафтындай бірегей. Миссисипи өзенінің сағасын 1519 жылы испандық Альварес де Пинеда ашқан. Роберт Кавельер де Ла Сал 1682 жылы Миссисипи өзенінің сағасы маңындағы аумақты Франция үшін иеленді, және аймақ стратегиялық орнымен сауда мен қауіпсіздік үшін маңызға ие болды. 1699 жылы француздар Миссисипи өзенінің өтуін бақылау үшін Ла-Бализеде, Пасс-а-Лутрдағы Оңтүстік-Шығыс асуында алғашқы қарапайым бекінісін салды. 1721 жылы олар ағаштан жасалған маяк сияқты құрылысты (француз тілінде "бализ" сөзі "теңіз белгісін" білдіреді) салды, ол елді мекенге атын берді. Батпақтарға салынғандықтан, ауыл дауылға ұшырауға бейім болды. Сонымен қатар, кемелер өзен сағасындағы судың күйдіруі, ағыстар және лайлы жағалаулармен күресуге тиіс болды. 1700 жылдан 1888 жылға дейін кеме қатынасы үшін негізгі арна құмды төбелердің, лайлы жағалаулардың және дауылдардың өзгеруіне байланысты төрт рет өзгертілді. 1803 жылы АҚШ Луизиананы Наполеоннан сатып алды. Осы кезеңде Нью-Орлеан мен Миссисипи өзенінің сағасының экономикалық және саяси маңызы артты, ол елдің ауыл шаруашылығы саласының ажырамас бөлігіне айналды. Миссисипи өзенінен келетін қоректік заттарға толы топырақтың арқасында дельта қант қамысы, мақта және индиго дақылдарын өсіруге қолайлы аймаққа айналды – бұл дақылдар Азамат соғысынан бұрынғы кезеңде Луизиананың егістік жерлеріне енгізілген. Бұл процестердің көптегені дельтаның бүгінгі күні де қамтамасыз ететін маңызды ресурстар болып табылады. Миссисипиде кеме қатынасы мен сауданың маңызы Азамат соғысынан кейін одан әрі артты, және өзен сияқты, бұл экономикалық даму ақырында дельтаға жетті. 1870 жылдары бұрынғы дельталық батпақтар бөгеттер салу арқылы құнарлы егістік жерлерге айналдырылды. Ағаш өндіруші компаниялар табысты орманды кесуді бастады, ал плантаторлар жаңа ауыл шаруашылығы мүмкіндіктерін пайдаланып, оларға қосылды. Дельтаның бай табиғи байлығын тасымалдаудың негізгі құралы ретінде бу кемелерінің орнына аймаққа көптеген теміржолдар келді. 1914 жылы Панама каналы ашылғанда, Миссисипи өзенінің дельтасы одан да маңызды көлік артериясына айналды. Кеме қатынасымен қатар жергілікті және коммерциялық балық аулау да кеңейе түсті. Мұнай мен газдың мол кен орындарының табылуы дельтада экономикалық және экологиялық өзгерістерге әкелді. Осы терең өзгерістерге қарамастан, дельта бүгінде тұрғындарының жанды мәдени және әлеуметтік дәстүрлеріне берік байланысты болып қала береді.

The history and culture that is linked to the Mississippi River Delta is as unique as its geologic landscape. The mouth of the Mississippi River was discovered in 1519 by Alvarez de Pineda of Spain. Robert Cavelier de La Salle claimed the territory around the mouth of the Mississippi River for France in 1682, and the region grew with importance with its strategic location for trade and security. In 1699 the French built their first crude fort at La Balize, on the Southeast Pass in Pass á Loutre, to control passage on the Mississippi. By 1721, they had built the wooden lighthouse type structure (la balise means 'seamark' in French) that gave the settlement its name. Built in the marshes, the village was vulnerable to hurricane damage. In addition, ships had to deal with the shifting conditions of tides, currents, and mudflats through the mouth of the river. From 1700 to 1888, the main shipping channel was changed four times in response to shifting sandbars, mudflats, and hurricanes. In 1803, the United States purchased Louisiana from Napoleon. During this period, the economic and political significance of New Orleans and the mouth of the Mississippi River increased, and it became an integral part of the nation's farming industries. Due to the influx of nutrient rich soil from the Mississippi River, the delta is a prime area for the farming of sugar cane, cotton, and indigo—crops that were introduced into Louisiana farmlands during the pre Civil War era. Many of these processes are important resources that the delta still provides today. The importance of navigation and trade on the Mississippi only increased after the Civil War, and like the river itself, this economic development eventually flowed into the delta. In the 1870s, former delta swamplands were being transformed, via levee construction, into fertile farmland. Timber companies began harvesting lucrative forests and planters followed, taking advantage of the new agricultural opportunities. More railroads entered the area, replacing steamboats as the primary means of transporting the delta's rich natural bounty. With the opening of the Panama Canal in 1914, the Mississippi River Delta became an even more important transportation artery. In addition to shipping, local and commercial fisheries continued to expand. The discovery of vast oil and gas deposits brought further economic and environmental changes to the delta. Despite these profound changes, the delta today remains very much rooted in the vibrant cultural and social traditions of its residents.

Адамдар

Миссисипи өзенінің дельтасында екі миллионнан астам адам тұрады. Дельтаның Миссисипи өзенінің сағасында орналасқандығы, аймақтың АҚШ-қа мәдени есік болуына жағдай жасады және уақыт өте келе аймақта қоныстанған халықтардың араласуына ықпал етіп, аймақтың әртүрлілігін қалыптастырды. Луизиананың алғашқы XVIII ғасырдағы колонистері француздар болды, бірақ оларға көп ұзамай испандықтар мен акадиялықтар қосылды. 19 ғасырдан бастап немістер, сицилиялықтар және ирландтар сияқты басқа еуропалық иммигранттар да осы аймақта қоныстанды. Африкалықтар, Кариб теңізі аймағының халқы және жергілікті американдықтар да осы құрамға кірді. Осы топтардың бірігуі уақыт өте келе Миссисипи өзенінің дельтасындағы ерекше мәдениетті құрады. Екі ерекше топ – креолдар мен кайжундар. Жалпы алғанда, креол – Луизианада туған, қара, ақ немесе аралас нәсілді адамды білдіреді. Креолдар Луизианадағы түрлі этникалық топтардың араласуынан пайда болған және көбінесе тегі бойынша жіктеледі. 1803 жылға дейінгі креолдар көбінесе француз және/немесе испандық ата-аналардан туғандықтан, еуропалық ерекшеліктері мен мәдениеттерін сақтап қалды. Екі мәдениет те француз тілінің бір түрін қолданады, бірақ олар автономды және ерекше диалекттер деп есептеледі.

Мәдениет

1910-1920 жылдары Нью-Орлеан джаздың туған жері атанды және содан бері жас музыканттар мен жаңа музыкалық тәжірибелерге шаңырақ болған мұрасын жалғастыруда, музыканы өзінің бірегей мәдениетімен және алуан түрлі тарихымен тығыз байланыстырып. Аймақтағы джаз бен блюз музыкасының бастауы Миссисипи өзені мен дельтамен тығыз байланысты, себебі бұл жер мәдени ықпалдың кеңеюіне мүмкіндік берді, соның ішінде өзеннің жоғарғы ағысынан келген блюз және блюграсс музыкасы, африкалық және латын халық әндері мен Кариб аралдарының музыкасы. Дельта әлі күнге дейін джаз, фанк және зидеко дыбыстарымен азаттыққа тең, жаңа үн мен музыканың маңызды мәдени орталығы болып табылады, жыл сайын мыңдаған адамдар осы өңірге өмір салтын сезіну және аймақтың табиғи ырғақтарына қатысу үшін келеді. Бұл аймақ сонымен қатар ерекше және әйгілі ас дайындау дәстүріне ие. Кейджун тағамдары дельтадан кеңінен қол жетімді ингредиенттерді пайдалану арқылы ерекшеленеді. Дәмдеуіштер, теңіз өнімдері және дәнділер – бәрі дельтаның табиғи байлығынан алынған, осы хош иісті және дәмді тағамдардың көпшілігін құрайды. Кейджун ас дайындау техникалары мен рецепттері жыл сайын мыңдаған туристерді өңірге тартады және бүкіл әлемге таратылды.

Қазіргі Дельта

Миссисипи өзенінің дельтасы Луизиана штаты мен жағалау аймағына ғана емес, бүкіл елге пайда әкелетін көптеген табиғи мекендер мен ресурстарды ұсынады. Жағалау ылғалды жерлері әртүрлі ландшафттарға ие, олар түрлі тіршілік орталарын құрлық және сумен байланыстырады. Луизиананың ылғалды жерлері – елдің ең өнімді және маңызды табиғи байлықтарының бірі. Табиғи бөгеттер, тосқауыл аралдар, ормандар, батпақтар, тұщы, аралас және тұзды батпақтардан тұратын бұл аймақ, өзінің ерекше және жанды табиғатын сақтау үшін қажетті күрделі экожүйелер мен тіршілік орындарына мекендейді. Қоршаған орта факторларынан басқа, Миссисипи өзенінің дельтасы аймаққа тән көптеген экономикалық ресурстар мен пайдаларды да қамтамасыз етеді. Бұл маңызды ресурстар үнемі жердің жоғалуы мен табиғи жағалау аймағының кішіреюі салдарынан жоғалу қаупінде.

Экономика

Миссисипи өзенінің дельтасында туризм, балық аулау, аң аулау және жануарларды қадағалау сияқты демалыс қызметтеріне, сондай-ақ коммерциялық балық аулау, мұнай, газ және кеме қатынасы салаларына тікелей байланысты дамыған экономика бар. Миссисипи өзенінің дельтасындағы жергілікті және ұлттық экономиканы дамытатын маңызды салалардың қатарында:

Мұнай және газ: Луизиана жұмыс күшінің шамамен алтыдан бірі мұнай және газ өнеркәсібінде жұмыс істейді. Луизиана сонымен қатар елдің мұнай және газпен қамтамасыз етілуі үшін маңызды қақпа болып табылады және 2013 жылы жалпы қуаты және жұмыс істеп тұрған мұнай өңдеу зауыттарының сыйымдылығы бойынша Техас есебінен ғана басып өтті. Оңтүстік Луизианадағы Порт-Фуршон Мексика шығанағындағы теңіздегі мұнай платформаларының 90%-ын қамтамасыз етеді, бұл елдің мұнай өнімдерінің 16-18%-ын құрайды. Табиғи газ – Миссисипи өзенінің дельтасы үшін күшті экономикалық сала болып табылатын тағы бір маңызды тауар. Алғашқы табиғи газ кен орны 1823 жылы Луизианада ашылған және одан бері өнеркәсіпте маңызды рөл атқарып келеді. Бүгінде Луизиана АҚШ-тың табиғи газ өндірісінің оннан бір бөлігін құрайды, 80467 шақырымнан астам құбырлар желісі бар және Мексика шығанағынан бүкіл елге газ жеткізеді. Кеме қатынасы және порттар: Миссисипи өзенінің дельтасындағы порттар – бүкіл елдегі ең белсенді және экономикалық жағынан маңызды порттардың бірі. Миссисипи өзенінің сағасында орналасқан Луизиана порттары АҚШ-тың қалған бөлігіне кіретін маңызды нүктелер болып табылады. Луизианада АҚШ-тың ең ірі бес порты орналасқан, оның ішінде Батон-Руж және Нью-Орлеан порттары бар. Оңтүстік Луизиана порты тоннаж бойынша АҚШ-тың ең ірі порты және әлемдегі төртінші орында тұр, жылына 52 миллион тоннадан астам өнім экспорттайды, оның жартысынан астамы – ауыл шаруашылығы өнімдері. Луизиана порттары АҚШ-тың ішкі және халықаралық кеме қатынасы индустриясының ажырамас бөлігі болып табылады, жылына 100 миллиард доллардан астам ауыл шаруашылығы тауарларын, машиналар мен басқа да өнімдерді, соның ішінде химиялық заттарды, көмірді, ағаш және болатты жібереді және қабылдайды, бұл Луизиананы Қытай, Жапония және Мексика сияқты көптеген халықаралық бағыттармен байланыстырады. Балық аулау: Коммерциялық және демалыс балық аулау Луизиана жағалауы үшін экономикалық, мәдени және тарихи маңызға ие. Балық аулау Луизиананың оңтүстік жағалауында тұратын көптеген адамдар үшін өмір салты болып табылады. Луизиана АҚШ-та салмағы бойынша Аляскадан кейін екінші орында тұратын коммерциялық балық шаруашылығына ие. Миссисипи өзенінің дельтасында АҚШ-тың 50 ең ірі теңіз өнімдерін түсіру порттарының жетісі орналасқан, олардың үшеуі (Империя Венеция, Интракосталь Сити және Камерон) – елі бойынша теңіз өнімдерін түсіру порттарының алтылығына кіреді. Мексика шығанағы аймағы елдің теңіз өнімдерінің 33%-ын қамтамасыз етеді, ал коммерциялық балық аулау Мексика шығанағында 2,4 миллиард долларлық өнеркәсіп болып табылады, оның 75%-ы Луизиана порттары арқылы өтеді. Туризм: Луизиана Миссисипи өзенінің дельтасынан ләззат алуға мүмкіндік беретін көптеген ресурстарға ие – демалыс балық аулау, аң аулау және батпақты саяхаттар сияқты экологиялық туризм қызметтерінен бастап, жергілікті теңіз өнімдерін ұсынатын Gulf Coast мейрамханаларында тамақтану сияқты дәстүрлі туризм қызметтеріне дейін. Ашық ауада демалыс қызметтерінен басқа, мыңдаған туристер әр жыл сайын аймақтағы мәдени ерекшеліктерге қатысу үшін келеді. Жалпы алғанда, Мексика шығанағының бес штаты туризмден жылына шамамен 34 миллиард доллар табыс табады.

Oil and gas: About one sixth of the Louisiana workforce is employed in the oil and gas industry. Additionally, Louisiana is an important gateway for the nation's oil and gas supply, and in 2013 was surpassed only by Texas in total and operating refinery capacity. Port Fourchon in southern Louisiana services 90% of the offshore oil rigs in the Gulf of Mexico providing 16 18% of the country's oil supply. Natural gas is another commodity that provides a strong economic industry for the Mississippi River Delta. The first natural gas field was discovered in Louisiana in 1823 and has maintained an important role in the industry. Today, Louisiana produces over one tenth of US natural gas supplies, contains almost 50000 mile (80467 km) of pipelines, and delivers gas to the entire nation from the Gulf of Mexico. Shipping and ports: The Mississippi River Delta's ports are some of the most active and economically busy ports in the entire nation. Being at the mouth of the Mississippi River makes Louisiana's ports major entry points to the rest of the United States. Five of the U. S.'s largest ports are located in Louisiana, including Baton Rouge and New Orleans. The Port of South Louisiana is the largest port in the U. S. by tonnage and the fourth largest in the world, exporting more than 52 million tons a year of which more than half are agricultural products. Louisiana's ports are an integral part of the United States' domestic and international shipping industry, sending and receiving over $100 billion per year in agricultural goods, machinery and other products including chemicals, coal, timber and steel, making Louisiana connected to a number of international destinations such as China, Japan and Mexico. Fisheries: Both commercial and recreational fisheries are economically, culturally and historically important for the Louisiana coast. Fisheries provide a way of life for many who live on the southern coast of Louisiana. Louisiana has the second largest commercial fishery in the United States by weight, second only to Alaska. The Mississippi River Delta contains seven of the top 50 seafood landing ports in the United States, three of which (Empire Venice, Intracoastal City and Cameron) are in the top six for seafood landing ports nationwide. The gulf region provides 33% of the nation's seafood harvest, and commercial fishing is a $2.4 billion industry in the Gulf of Mexico with about 75% of the fish landed coming through Louisiana ports. Tourism: Louisiana is rich in resources that provide opportunities for tourists to enjoy the Mississippi River Delta – from eco tourism activities like recreational fishing, hunting and swamp tours, as well as traditional tourism activities such as eating at Gulf Coast restaurants that feature local seafood. Outside of outdoor recreational activities, thousands of tourists come every year to participate in the diversity of culturally unique events in the region. In total, the five Gulf Coast states generate around $34billion annually in tourism.

Батуы

Өзендік шөгінділердің тоқтатылуы салдарынан Миссисипи өзенінің дельтасындағы жалпы шөгіңкілік АҚШ-тың басқа аймақтарына қарағанда едәуір жылдам жүреді. Зерттеушілер газ және мұнай өнеркәсібінің сұйықтықтарды өндіруі осы шөгіңкілікті одан әрі күшейтуі мүмкін екенін көрсетеді.

Дауылдар мен дауылдар

Жағалаудағы ылғалды жерлер мен бөгеттік аралдар Луизиана қауымдастықтары мен қалаларын дауылдар мен толқындардан қорғайтын алғашқы қорғаныс шебі болып табылады. Алайда, осы ландшафттар әлсіреген сайын, олар күшті жел мен су тасқынына көбірек ұшырайды. Мысалы, 2005 жылы "Катрина" және "Рита" дауылдарынан кейін шамамен 200 шаршы миль (518 км²) ылғалды жер ашық суға айналып, ылғалды жерлердің жоғалуын көрсетті.

Теңіз деңгейінің көтерілуі

Жердің шөгуі, дауылдар мен борандар, және теңіз деңгейінің көтерілуі сазды жерлер мен батпақты жерлердің жоғалуына алып келеді. Климаттың өзгеруі жағалаудың тұрақтылығына да әсер етеді. Әлемдік теңіз деңгейінің көтерілуіне байланысты, Миссисипи өзенінің дельтасындағы шөгуге бейім аймақтар тұрақты түрде суға батып, ашық суға айналуы мүмкін. Сонымен қатар, су батқан аймақтарға шөгінділердің жетіспеуі теңіз деңгейінің көтерілуінің аймаққа тигізетін әсерін күшейтеді. Осы жоба аясында, өзеннің артылуынан тұрғындар мен қауымдастықтарды қорғау үшін бөгеттер, су тасқынына арналған жолдар, бассейндер мен арналарды жақсарту жүйесі салынды және ондаған жылдар бойы су тасқынынан келген зиянды алдын алуда үлкен жетістікке қол жеткізді. Бұл жүйе кең ауқымды су тасқындарын болдырмады және аймақты миллиардтаған долларлық ықтимал зияннан сақтап қалды. Осылайша, ол "Америка Құрама Штаттары тарихындағы ең табысты және тиімді мемлекеттік жоба" деп есептеледі. Дегенмен, бұл жетістік аймақтың табиғи ландшафты мен экожүйелеріне қымбатқа түсті, өйткені бөгеттер өзен мен оны қоршаған батпақты жерлер арасындағы байланысты үзіп тастады. Өзенмен келген тұщы су және шөгінділер дельтадағы жердің өсуіне қажетті күш болып табылады, бірақ бөгеттер бұл процеске кедергі келтіріп, дельтаның көп бөлігінде шөгінділердің жиналуын тоқтатады.

Навигация, газ және мұнай арналары

1960 және 1980 жылдары Мексика шығанағында және Луизиана жағалауында мұнай мен газды барлау жұмыстары күшейді. Бұл компаниялар кеме қатынасын жеңілдету және құбырлар төсеу үшін терең арналар жасауды қажетсінді. Уақыт өте келе, Луизиананың жағалауында 10 негізгі кеме жүретін канал және 9300 мильден астам құбырлар салынды, олар қазір шамамен 50 000 мұнай және газ өндіру нысандарына қызмет етеді. Арналарды бұрғылау және құбырларды төсеу салдарынан батқылық жерлер тікелей жоғалды, ал Ішкі істер министрлігінің баяндамасына сәйкес, бұл іс-әрекеттер 1956 жылдан 1978 жылға дейін Луизианадағы батқылық жерлердің 30-59% жоғалуына себеп болды. Бұрғылау процесі сонымен қатар аймақтың табиғи су жүйесін бұзу арқылы ұзақ мерзімдік зақымдануға әкеледі. Бұл каналдар мен құбырлар бүкіл ел үшін маңызды ресурс болғанымен, олар Миссисипи өзені дельтасының эрозиясын және деградациясын күшейте түсті, тұщы сулы батқылық жерлерге тұзды судың енуіне жағдай жасайтын ашық су алаптарын құруға ықпал етті. Аймақтағы бұрғылау, мұнай және газ өндіру судың сапасына әсер етеді және батқылық жерлердің су жүйесін күрт өзгертеді, осы аймақтардың тіршілігі мен дамуы үшін қажетті қоректік заттар мен шөгінділерді азайтады. Сондай-ақ, бұл "құбыр" болып, "Катрина" дауыл толқынына себеп болды деп есептеледі және Нью-Орлеандағы Сент-Бернард және Төменгі Тоғызыншы округте су тасқынының күрт өсуіне әкелді.

Миссисипи өзенінің дельтасын қалпына келтіру

Миссисипи өзенінің дельтасын құруға мыңдаған жылдар кетті, бірақ жер жоғалуы одан да жылдам қарқынмен жүріп жатыр. Соңғы он жылда Луизиананың жағалау аймағының төзімділігін арттыру үшін бірқатар қадамдар жасалды. Жерді одан әрі жоғалтуды азайту және дельтаны қайта жаңарту процестерін іске асыру мақсатында ең мүмкін және тиімді қалпына келтіру жобаларын анықтау үшін зерттеулер жүргізілді. Зерттеулер консервативті бағалау бойынша, шөгінділердің жеткізілмеуі салдарынан 2100 жылға дейін Миссисипи дельтасының бір бөлігі суға батуы мүмкін, бұл бағытталған қалпына келтіру жұмыстарының қажеттігін көрсетеді. Бұл құбылысқа қарсы күресу үшін жобаларға мыналар кіреді:

Луизиананың жағалау аймағы (LCA) 6

Бұл жобалар 2007 жылғы Су ресурстарын дамыту туралы заңмен (WRDA 2007) бекітілген, ол су тасқынын бақылауға, кеме жүргізуге және Армия инженерлер корпусының экологиялық жобалары мен зерттеулеріне рұқсат береді. Маңызды жағалау қорғау жобаларының кейбірі:

1. Миссисипи өзені шығанағының (MRGO) экожүйесін қалпына келтіру жоспары: «Катрина» дауылынан кейін Миссисипи өзені–Кольф шығанағы каналына келтірілген зардап және тікелей байланыс АҚШ Армиясының инженерлер корпусын каналды жабуды қамтитын экожүйесін қалпына келтіру жоспарын жасауға итермеледі. Жоспардың басшылық қағидалары WRDA 2007 шеңберінде болды және батпақтарды, сорларды және острица рифтерін қалпына келтіру арқылы мекендеу ортасын жаңартуды, сондай-ақ тұщы суды бағыттап, жағалауды нығайтуға арналған басқа да құрылыстарды салуды қамтиды. 2. Өзен арналарын өзгерту: Бұл жобалар жан-жақты зерттеулерден өтеді және олардың мақсатына жету үшін – яғни, шөгіндіні жақын орналасқан батпақтарға жеткізуге немесе батпақтарға тұщы су ағынын арттыруға арналған түрде әзірленеді, жобаланады және стратегиялық түрде салынады. Шөгіндіні басқа арнаға бұру орындары осы арна арқылы шөгіндісі аз алаптардың ылғалды жерлеріне жеткізілетін шөгінді мөлшерін арттыру үшін тиімдірек етіп орналастырылуы, салынуы және пайдалануы мүмкін. Бұл арналар жаңа жерлерді қалыптастырып, қазіргі ылғалды жерлерді нығайтуға көмектеседі. Миссисипи өзені дельтасындағы мысалдар – Батыс шығанағы және Орта Баратария арналары. Өзен арналарын өзгерту – шөгіндіні күшейту стратегиясының мысалы. 3. Шөгіндіні қайта бағыттау: Атчафалая өзені бассейні – шөгіндіге толы өзенді батпақ. Бұл алапта штаттағы ең ірі табиғи түрде пайда болған жаңа батпақ орналасқан. Атчафалая өзенінен алынған шөгінді Луизиана жағалауын сақтау үшін пайдалануға болатыны ұсынылған. Бұл алаптағы дельтаның өсуі 1952 жылдан 1962 жылға дейін, ал 1973 жылы Миссисипи өзенінің тасқыны кезінде қайта орын алды. 1973 жылғы өсім Wax Lake Outlet деп белгіленді. Бұл аудан 1973 жылдан бері жыл сайын өсіп, қазіргі кезде 11,3 шаршы мильге жетті.

2012 жылы Луизиананың тұрақты жағалауы үшін жағалаудың бас жоспары

Штаттың жағалауды қорғау және қалпына келтіру басқармасы (CPRA) Луизиана жағалауын сақтау үшін 50 миллиард долларлық 50 жылдық жоспар жасау мақсатында ұлттық және халықаралық ғалымдар мен инженерлерді біріктірді. CPRA қолдаған есепте әлеуметтік әсерді бағалау алға жылжудың маңызды қадамы екені айтылды, бірақ мұндай бағалау жүргізілмеді. 2012 жылдың мамыр айында заң шығарушы орган бірауыздан мақұлдаған жоспар жағалаудағы қауымдастықтар мен экожүйелерге ұзақ мерзімді пайда, беріктік және тұрақтылық әкелетін 109 жобаны қамтиды. Жоспарда әртүрлі көлемдегі және әсер ететін жобалар бар, оның ішінде гидрологиялық қалпына келтіру, шөгінділерді бұру, бөгет аралдарды қалпына келтіру және батпақтарды жасау жобалары кіреді. Кейбір жобалар жүзеге асырылуда, бірақ көптегеніне әлі де қосымша мақұлдау және қаржыландыру қажет. Өзендерді бұру: Бұл жобалар өзенді дельтамен қайта байланыстыру қабілетімен ерекшеленеді және шөгінділердің таралуы мен дельтаның өсуінің табиғи процестерін имитациялауға арналған. Мұндай жобалардың мысалдары, Mid Barataria Sediment Diversion сияқты, қазірдің өзінде жүзеге асырылуда. Луизиана штатының Плакеминс округінде орналасқан бұл жоба LCA-ның маңызды қалпына келтіру жобасы ретінде танылды және мақсатты нәтижелерге жету үшін "орташа бұрылыс пен арнайы қазба жұмыстарын" біріктіреді. Жоба Баратариа бассейніндегі жердің жоғалу мәселесін шешеді, ылғалды жерлерге тұрақтылық пен күш-қуат сыйлайды, болашақтағы жоғалтулардың алдын алады және аймақтағы маңызды экожүйелерді сақтайды. Дегенмен, жоба жергілікті тұрғындар тарапынан қарсылыққа ұшырады, оның ішінде бұрылысқа жақын орналасқан тарихи афроамерикандық қауымның өкілдері, Иронтон тұрғындары. Олар Миссисипи өзенінен сағаға құйылатын тұщы судың аймақтағы коммерциялық балық шаруашылығына тигізетін әсерінен және ылғалды жерлердегі су деңгейінің бірнеше футқа көтерілуінен, дауылдар мен су тасқыны кезінде туындайтын қауіптерден алаңдауда. Жерде ұрпақтан-ұрпаққа өмір сүрген адамдар жоспардың ниеттеріне күмәнмен қарайды, бұрынғы ғылыми тәжірибелердің (мысалы, Богемия ағызу жолы) нәсілдік мотивтермен жасалғанын, олардың қауымдастығын және аймақтағы басқа қара және иммигрант қауымдастықтарды тарихтан жойғанын мәлімдейді. Бұл тыйым осы қара балықшылар өздерінің жұмысында және табыстарында дербестікке қол жеткізіп, кішігірім, жеке қолмен жұмыс істейтін құралдарды пайдаланып, төмен жалақылы балық аулау жұмысынан құтылған кезде келді. Олар бұл тыйымды сотта шағыстырып, оның кемсітушілік заң екенін дәлелдеп, күшін жойды.

The state's Coastal Protection and Restoration Authority (CPRA) brought together national and international scientists and engineers to create a $50 billion, 50 year plan to save Louisiana's coast. A CPRA supported report noted that a social impact assessment was an important step to take before moving forward, but no such assessment took place. Regardless, the plan was unanimously approved by the legislature in May 2012 and outlines 109 projects that intends to bring long term benefits, resiliency and sustainability to the communities and ecosystems along the coast. Within the plan there are projects that vary in size and impact, including, hydrologic restoration, sediment diversions, barrier island restoration and marsh creation projects. Some of the projects are already underway, but many of them still need further approval and funding authorization. River Diversions: These projects are specifically characterized for their ability to reconnect the river to the delta and are designed to mimic the natural processes of sediment dispersion and delta growth. Examples of these types of projects are already underway including the Mid Barataria Sediment Diversion. Located in Plaquemines Parish, Louisiana, this is identified as a critical restoration project by the LCA and would combine a "medium diversion with dedicated dredging" to achieve its intended results. The project would address the land loss in the Barataria Basin and bring sustainability and strength to the wetlands, preventing future loss and preserving critical ecosystems in the region. However, the project was also met with resistance from locals, including residents of Ironton, a historic African American community located near the diversion. They are worried about both the freshwater pouring into the estuary from the Mississippi River and its effect on commercial fisheries in the area, as well as the addition of several feet of water in the wetlands, posing risks during storms and flooding events. Those who have lived on the land for generations are also skeptical of the plan's motives, claiming that previous scientific endeavors (ex. Bohemia Spillway) have been racially motivated, leaving their community as well as other Black and immigrant communities in the area broken or erased from history. This ban came at a time when these Black oystermen were gaining autonomy in their work and income by using smaller, personal hand dredges to escape low wage commercial fishing jobs. They fought against the ban in court arguing that it was a discriminatory law and got it was overturned.

Богемиялық су ағызу жолы

1926 жылы Богемия ағызу жолы инженерлік тәжірибе ретінде, су тасқыны кезінде бөгеттерге көмектесетін механизм құруға бағытталған. Нью-Орлеаннан өзен бойында төмен орналасқан, жаңадан сатып алынған жерде 11 мильге созылған бөгеттер бұл жерде алынып тасталды. Миссисипи өзені үшін жасалған бұл екінші арна 1927 жылғы Ұлы Миссисипи су тасқыны кезінде су тасқынын жеңілдетуге көмектесті. Осы алдау мен шеттету тарихы ғылымға деген қауымдық сенімсіздікке алып келді, соның салдарынан Mid Barataria шөгінді бұру жобасы пайда болды.

РЕСТОРИЯ туралы заң

Ресурстар мен экожүйелердің тұрақтылығы, туристік мүмкіндіктер және Перс шығанағы жағалауындағы штаттардың экономикасын жаңғырту туралы заң (RESTORE Act) 2012 жылдың 29 маусымында Конгресс тарапынан Көлік саласын қайта бекіту заңының бір бөлігі ретінде қабылданып, 2012 жылдың 7 шілдесінде президент Барак Обама қол қойды. Бұл заң 2010 жылғы BP Deepwater Horizon мұнай апаттылығынан кейін қабылданды және BP мен басқа да жауапты тараптар төлеген «Таза су» заңы бойынша айыппұлдардың 80 пайызы Перс шығанағының экожүйесін қалпына келтіру кеңесі мен Перс шығанағындағы бес штатқа экологиялық және экономикалық жаңғырту мақсатында бағытталады.