Кіріспе
Ағылшын теннисшісі Флоренс Анжела Маргарет Мортимер Барретт, MBE (қызметтес аты Мортимер; 21 сәуір 1932 жылы туған) – британдық бұрынғы әлемнің бірінші ракеткасы. Мортимер үш Гранд Слем турнирін жеңіп алды: 1955 жылғы Франция чемпионаты, 1958 жылғы Австралия чемпионаты және 1961 жылғы Уимблдон чемпионаты. Ол 29 жасында және естіміру қабілеті төмендеген кезде осы жетістіктерге қол жеткізді. Мортимер сонымен қатар Энн Шилкокпен бірге 1955 жылы Уимблдонда әйелдер жұптарында жеңіске жетті, бұл оның үлкен турнирлердегі жалғыз әйелдер жұптарындағы жеңісі болды. Ол Когланмен бірге 1958 жылғы Австралия чемпионатында әйелдер жұптарының финалына өтті. Мортимер мен Питер Ньюман 1958 жылғы Австралия чемпионатында аралас жұптардың финалына жетті, бұл оның үлкен турнирлердегі жалғыз аралас жұптар финалы болды. Ол бұрынғы теннисші және теледиктор Джон Барреттке үйленген. 2021 жылы Ширли Фрайдың қазасынан кейін Мортимер Уимблдон әйелдер жекелей чемпионатының ең ұзақ өмір сүрген чемпионы атанды.
Florence Angela Margaret Mortimer Barrett, MBE (née Mortimer; born 21 April 1932) is a British former world No. 1 tennis player. Mortimer won three Grand Slam singles titles: the 1955 French Championships, the 1958 Australian Championships, and 1961 Wimbledon Championships when she was 29 years old and partially deaf. Mortimer also teamed with Anne Shilcock to win the women's doubles title at Wimbledon in 1955, her only women's doubles title at a major. She teamed with Coghlan to reach the women's doubles final at the 1958 Australian Championships. Mortimer and Peter Newman reached the mixed doubles final at the 1958 Australian Championships, her only mixed doubles final at a major. She is married to the former player and broadcaster John Barrett. Following the death of Shirley Fry in 2021, Mortimer became the longest still surviving Wimbledon ladies singles champion.
Мансап
Мортимер АҚШ Ұлттық чемпионатының ширек финалына жетті, содан кейін екінші рет қойылған Дорис Харттан жеңілді. 1953 жылы Уимблдонда 5-ші рет қойылған ол ширек финалға жетті, Дороти Кноудтан жеңілді. Ол 1954, 1956 (елінің азаматы Пэт Уорд Хейлске ұтылып), 1959 (2-ші рет қойылған, бірақ Сандра Рейнольдсқа ұтылып), 1960 (чемпион Мария Буэноға ұтылып) жылдары да ширек финалға жетті. 1958 жылы Уимблдонда реті бойынша қойылмаған ол, бұрынғы чемпион Маргарет Дюпонтты ширек финалда, содан кейін француз чемпионы Зсужа Кёрмочиді жартылай финалда 6–0, 6–1 есебімен жеңіп, финалда қорғаныстағы чемпион Алтея Гибсонға тікелей үш сетте ұтылды. 1961 жылы ол титул жеңіп алды, жартылай финалда топ реттегі Сандра Рейнольдсты 11–9, 6–3 есебімен, ал финалда Кристин Трумэнды үш сетте жеңіп, чемпион атанды. 1962 жылы толықтай денсаулығы жақсы болмағандықтан, төртінші раундта финалист Вера Суковадан жеңілді. 1955 жылы ол 1937 жылдан бері Франция чемпионатының финалында Дороти Кноудты жеңіп, Гранд Слем турнирінің бірін жеңген алғашқы британдық әйел болды. Ұзақ соққан финалдық сетте ол қарсыласы кортта бренди сұрағанын естігенде, жаңа күш алғанын айтты. Келесі жылы титулын қорғағанда, финалға жетті, бірақ Алтея Гибсонға екі сетте ұтылды. Осы жылы ол ауыр науқасқа шалдықты және 1958 жылға дейін толыққанды жағдайына келмеді. Мортимер 1967 жылғы Жаңа жылдық құрметте Лаун-тенниске көрсеткен қызметтері үшін Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) болып тағайындалды. 1993 жылы Халықаралық Теннис Даңқы залына енгізілді. 2014 жылдың 27 шілдесінде Мертон ауданының құрметті азаматы атанды.