Крис Эверт: Теннис жұлдызының өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Американдық теннисші (1954 жылы туған) Кристин Мари Эверт (1954 жылдың 21 желтоқсанында туған), 1979 жылдан 1987 жылға дейін Крис Эверт Ллойд деп танымал, – американдық бұрынғы әлемнің бірінші ракеткасы. Көптеген адамдар оны барлық уақыттардағы ең ұлы теннисшілердің бірі санайды. Эверт 18 үлкен турнирде жеңіске жеткен, оның ішінде рекордтық жеті рет «French Open» және Серена Уильямспен тең есеппен алты рет «US Open» титулын жеңіп алды. Эверт 260 апта бойы әлемнің бірінші ракеткасы болды және жеті рет жыл соңында әлемнің бірінші ракеткасы атанды (1974–1978, 1980, 1981). Оның ең басты қарсыласы Мартина Навратиловамен бірге Эверт 1970-ші және 1980-ші жылдардың көп бөлігінде әйелдер теннисіне үстемдік етті. Эверт 34 үлкен турнирдің финалына өтті, бұл әйелдер теннисіндегі рекорд. Жекелей турнирлерде Эверт қатысқан 56 турнирдің 52-сінде жартылай финалға немесе одан да жоғары деңгейге жетті, соның ішінде 1971 жылғы АҚШ ашық чемпионаттан бастап 1983 жылғы Франция ашық чемпионатына дейін қатарынан 34 турнирде. Ол ешқашан үлкен турнирлердің бірінші немесе екінші турында жеңіліске ұшырамаған, үшінші турда тек екі рет жеңілген. Эверт кем дегенде бір үлкен титулды жеңіп алған рекордтық 13 жылды ұстап тұр. Эверттің жекелей матчтардағы жеңіс көрсеткіші 89,97% (1309–146) – ашық дәуірде ерлер мен әйелдер арасында екінші ең жоғары көрсеткіш. Сазды кортта Эверттің жекелей матчтардағы жеңіс көрсеткіші 94,55% (382–22) құрайды, бұл WTA турының рекорды. Ол үш үлкен қос турнирде де жеңіске жетті, екеуі Навратиловамен, ал біреуі Ольга Морозовамен бірге. Эверт Әйелдер теннис қауымдастығының президенті болып он бір жыл қызмет етті (1975–1976 және 1983–1991). Ол Филипп Шатрие сыйлығымен марапатталды және Даңқ залына енгізілді. Кейінірек Эверт жаттықтырушы болды, қазір ESPN арнасында сарапшы болып жұмыс істейді және теннис пен белсенді киімдер желісін ұстап тұр.

Жас шағы мен отбасы

Эверт 1954 жылы Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласында Колетт (Томпсон) және Джимми Эверттің отбасында дүниеге келді және берілген католик отбасында тәрбиеленді. Ол 1973 жылы Форт-Лодердейлдегі Сент-Томас-Аквинас орта мектебін бітірді. Эверттің әкесі кәсіби теннис жаттықтырушысы болған, ал теннис оның отбасы үшін өмір салты болды. Крис және оның қарындасы Жанна кәсіби теннисшілерге айналды; олардың ағасы Джон Алабама университетінде, кейін Вандербильт университетінде стипендия бойынша теннис ойнады, ал ағасы Дрю Оберн университетінде теннис стипендиясын жеңіп алды. Ең кіші қарындасы Клэр Оңтүстік методистік университетінде стипендия бойынша теннис ойнады. Крис, Джон, Жанна және Клэр Флоридадағы беделді "Оранж Боул" жастар турнирінде жеңіс туын көтерді.

Теннис мансабы

Эверт бес жасында әкесі Джимми Эверттен теннис сабақтарын ала бастады. Ол 1947 жылы Канада чемпионатында ерлер арасында жекелей сында жеңіске жетіп, чемпион атанды. 1969 жылы ол АҚШ-та 14 жасқа дейінгі қыздар арасында бірінші орынды иеленді. Эверт сол жылы өзінің алғашқы үлкен турниріне қатысып, Флорида штатының Форт-Лодердейл қаласында жартылай финалға жетті, бірақ Мэри Энн Эйзелге үш сетте есе жіберді. Бірнеше жыл бойы бұл рекорд – жоғары деңгейдегі турнирдегі дебютінде ең алысқа жеткен ойыншының көрсеткіші болды. 1990 жылы Флоридалық Дженнифер Каприати Бока-Ратон қаласында өткен финалға жетіп, бұл көрсеткішті жаңартты. 1970 жылы Эверт 16 жасқа дейінгі ұлттық чемпионатты жеңіп алды және Солтүстік Каролина штатының Шарлотта қаласында өткен сегіз ойыншыдан тұратын сазды корт турниріне шақырылды. 15 жасар Эверт бірінші раундта Франсуаза Дюррді тікелей екі сетпен жеңіп, жартылай финалда Маргарет Кортты 7–6, 7–6 есебімен ұтты. Корт сол кезде әлемнің бірінші ракеткасы болған және жақында жекелей сында Үлкен Дулығаны жеңіп алған еді. Бұл нәтижелер Эверттің АҚШ-тың Уайтман кубогы құрамасына ең жас ойыншы ретінде ілігуіне әкелді. Эверт өзінің Үлкен Дулыға турниріндегі дебютын 16 жасында 1971 жылы АҚШ Ашық чемпионатында жасады; ол 16 жасқа дейінгі ұлттық чемпионатта жеңіске жеткені үшін шақыру алды. Бірінші раундта Эдда Будингті оңай тікелей екі сетпен жеңгеннен кейін, ол екінші раундта американдық төртінші ракетка Мэри Энн Эйзелмен кездесті. Екінші сетте Эйзел 6–4, 6–5 (40–0) есебімен жеңіске жеткенде, Эверт матчты жеңіп алу үшін алты матчтық ұпайды сақтап қалды және 4–6, 7–6, 6–1 есебімен жеңіске жетті. Ол бесінші ракетка Дюрр мен тәжірибелі кәсіпқой Лесли Хантқа қарсы екі рет жеңіліске ұшырағанға дейін, жартылай финалда Билли Джин Кингке тікелей екі сетпен есе жіберді. Бұл жеңіліс 46 матчтық жеңіс тізбегін аяқтады. 1973 жылы Эверт француз ашық чемпионатында және Уимблдон чемпионатында екінші орын алды. Бір жылдан кейін ол сол кездегі рекордтық 55 матчты қатарынан жеңіп, оның ішінде тағы сегіз турнирде жеңіске жетті. Ол жылды 100–7 есебімен аяқтады, 16 турнирде жеңіске жетті, оның ішінде екі Үлкен Дулыға, алғашқы Австралия Ашық чемпионатында финалист болды және төртінші жыл қатарынан АҚШ Ашық чемпионатында жартылай финалға жетті. Сол кездегі теннис сарапшылары мен мамандары оны жылдың үздік ойыншысы деп таңдады. Келесі бес жыл ішінде Эверт әлемнің бірінші ракеткасы болды. 1975 жылы ол екінші рет француз ашық чемпионатында жеңіске жетті және үш сеттік финалда Каулиді жеңіп, төртінші рет АҚШ Ашық чемпионатында жеңіске жетті. Сол жылдың қараша айында ресми WTA компьютерлік рейтинг жүйесі енгізілді, Эверт бірінші орынды иеленді. Барлығы Эверт 260 апта бойы бірінші орында тұрды. 2013 жылдың ақпанына дейін ол WTA рейтингіндегі ең үлкен жастағы әйел рекордын ұстады, ол 1985 жылдың 24 қарашасында 30 жас 11 айлық шағында соңғы рет осы көрсеткішті қайта иеленген кезде бұл көрсеткішке қол жеткізді. Бұл оның бірінші орынға қол жеткізгеніне он жыл және үш апта өткен соң болды. Бұл рекорд 27 жыл 3 ай бойы сақталды, 2013 жылы Серена Уильямс оны басып өтті. Эверттің әйелдер теннисіндегі үстемдігі және корттағы тыныш, мықты мінез-құлқы оған теннис "Мұз қызы" деген лақап ат берді. Барлығы Эверт Каулимен 39 матчтың 26-сында жеңіске жетті. 1976 жылы Эверттің көрсеткен өнері оған Sports Illustrated журналының "Жылдың спортшысы" атағын сыйлады. Ол бұл құрметке ие болған жалғыз әйел және оны алған төрт теннисшінің бірі. Ол барлық корттарда сәттілікке жеткенімен, сазды кортта Эверт ең көп үстемдік танытты. 1973 жылдың тамызынан бастап ол сазды кортта 125 матчты қатарынан жеңіп, тек сегіз сетті жоғалтты; бұл көрсеткіш ерлер мен әйелдер арасындағы эталон ретінде сақталады. Бұл көрсеткіш 1979 жылдың 12 мамырында Италия ашық чемпионатының жартылай финалында Трейси Остинге үшінші сетте жеңілген кезде бұзылды. Эверт матчтан кейін: "Рекордты жоғалту менің үстімнен қысымды алып тастайды, бірақ оны жоғалтқаныма қуанбаймын", - деді. Эверт тағы бір сазды корттағы жеңіс тізбегін бастады, ол 64 матчқа жетті (оның ішінде 1979 және 1980 жылдардағы француз ашық чемпионатында жеңімпаз болды) 1981 жылғы француз ашық чемпионатының жартылай финалында жеңімпаз Хана Мандликовадан жеңіліспен аяқталды (1973 жылдан 1981 жылға дейін сазды кортта 191 матчта 189 жеңіске қол жеткізді). Эверттің жеті рет француз ашық чемпионатында жекелей сында жеңіске жеткен рекорды 27 жыл бойы сақталды, 2013 жылдың маусымында Рафаэль Надаль бұзды. Ол әлі де француз ашық чемпионатындағы әйелдер арасындағы жекелей сындағы жеңіс рекордын ұстап тұр. Эверт ең көп Үлкен Дулыға титулын (10-ы, жеті француз ашылуы және 1975-77 жылдары өткен барлық үш АҚШ ашылуы) Надаль 2018 жылы 11-ші француз ашық чемпионатын жеңгенге дейін ұстады. Оның үш жеңісі Навратиловаға қарсы үш сеттік финалда тіркелді. 1975 жылы Эверт Навратилованы 2–6, 6–2, 6–1 есебімен жеңіп, өткен жылғы титулын қорғады. 1985 жылы Эверт 6–3, 6–7, 7–5 есебімен жеңіске жетті, бұл жеңіс оған компьютерлік рейтингте бірінші орынды бесінші және соңғы рет иеленуге мүмкіндік берді. Эверт 1974 жылдан 1986 жылға дейін қатарынан 13 жыл бойы кем дегенде бір Үлкен Дулыға жекелей сынында жеңіске жетті. Осы кезеңде Эверт 1975 жылдан 1980 жылға дейін және 1983 жылы өткен Австралия Ашық чемпионатына қатыспады, сондай-ақ 1976 жылдан 1978 жылға дейін француз ашық чемпионатына қатыспады. Эверттің Австралия Ашық чемпионатындағы қатыспамауының себебі (1975 жылдан 1980 жылға дейін ол әлемнің бірінші ракеткасы болған алты жылдың бесеуінде бұл турнирде қатыспады) сол кездегі бұл Үлкен Дулыға турнирінің мәртебесінің төмендеуі болды. Эверттің 1976, 1977 және 1978 жылдардағы француз ашық чемпионатында қатыспамауының себебі World Team Tennis-ке деген құштарлық және кәсіби эраның алғашқы жылдарындағы дәстүрлі Үлкен Дулыға турнирлеріне жоғары деңгейдегі ойыншылардың салған мәні болды. Үстемдік кезеңінде (1975–80) ол он Үлкен Дулыға турнирінен бас тартты. 1971 жылдың қыркүйегінен бастап (АҚШ Ашық чемпионатындағы Үлкен Дулыға турниріндегі дебюті) 1983 жылдың маусымына дейін (Уимблдон чемпионатындағы 12-ші сапары) Эверт 34 Үлкен Дулыға жекелей сынындағы турнирлерге қатысып, кемінде жартылай финалға жетпеген ешқашан болған емес. Алайда, 1983 жылы Уимблдонда үшінші раундта бұл көрсеткіш бұзылды, себебі All England Club Эверттің Кэти Джорданмен матчын тағам улануынан жазылу үшін кейінге қалдыру туралы өтінішін қабылдамады. Бұл жеңіліс сонымен қатар Эверттің төрт Үлкен Дулыға жекелей сынындағы титулды бір уақытта иелену әрекетіне де тоқырау берді, өйткені Эверт сол кезде 1982 жылғы Австралия, АҚШ және 1983 жылғы француз чемпионаттарының иегері болды. 1971 жылдан 1989 жылға дейін енген 56 Үлкен Дулыға жекелей сынында Эверт тек төрт рет жартылай финалға жетпеді (1983 Уимблдонның үшінші раунды; 1987 АҚШ Ашық чемпионатының ширек финалы; 1988 француз ашық чемпионатының үшінші раунды; 1989 АҚШ Ашық чемпионатының ширек финалы). Барлығы, рекордтық 34 Үлкен Дулыға финалдарына жеткен Эверт 18 Үлкен Дулыға жекелей сынында жеңіске жетті: француз ашық чемпионатында жеті (әйелдер арасында рекорд), АҚШ ашық чемпионатында алты (ашық эра рекорды, ерлер мен әйелдер арасында Серена Уильямспен тең), Уимблдонда үш және Австралия ашық чемпионатында екі (екісі де шөпте). Оған қоса, Эверт үш Үлкен Дулыға жұптық сынында жеңіске жетті. Эверт 1989 жылы азайтылған кесте бойынша өнер көрсетті және АҚШ Ашық чемпионатынан кейін кәсіби турдан шықты. Қарсаңында ол 18 Үлкен Дулыға жекелей сынында жеңіске жетті (сол кезде ашық эра рекорды, ерлер мен әйелдер арасында), 157 жекелей сында жеңіске жетті (сол кезде ерлер мен әйелдер арасындағы рекорд) және 32 жұптық сында жеңіске жетті. Эверт төрт рет WTA Tour Championships-те жеңіске жетті және АҚШ-тың Fed Cup-ты сегіз рет жеңіп алуына көмектесті. Эверттің соңғы матчы 1989 жылғы Fed Cup финалында Кончита Мартинезға қарсы 6–3, 6–2 есебімен жеңіске жетті.

Evert began taking tennis lessons from her father Jimmy Evert when she was five years old. He was a professional tennis coach who had won the men's singles title at the Canadian Championships in 1947. By 1969, she had become the No. 1 ranked under 14 girl in the United States. Evert played her first senior tournament in that year also, reaching the semifinals in her hometown of Fort Lauderdale, Florida, losing to Mary Ann Eisel in three sets. For years, this was the record for the furthest a player had reached in her first senior level tournament. That record was broken when another Floridian, Jennifer Capriati, reached the final at Boca Raton in 1990. In 1970, Evert won the national 16 and under championship and was invited to play in an eight player clay court tournament in Charlotte, North Carolina. The 15 year old Evert defeated Françoise Dürr in the first round in straight sets before defeating Margaret Court 7–6, 7–6 in a semifinal. Court was the world No. 1 player and had just won the Grand Slam in singles. These results led to Evert's selection for the U. S. Wightman Cup team as the youngest player ever in the competition. Evert made her Grand Slam tournament debut at age 16 at the 1971 US Open; she received an invitation after winning the national 16 and under championship. After an easy straight sets win over Edda Buding in the first round, she faced the American No. 4, Mary Ann Eisel in the second round. With Eisel serving at 6–4, 6–5 (40–0) in the second set – Evert saved six match points before going on to win 4–6, 7–6, 6–1. She made two further comebacks from a set down, against fifth seed Dürr and Lesley Hunt, both seasoned professionals, before losing to top seed Billie Jean King in a semifinal in straight sets. This defeat ended a 46 match winning streak built up through a variety of professional and junior tour events. In 1973, Evert was the runner up at the French Open and the Wimbledon Championships. A year later she won both those events during her then record 55 consecutive match winning streak, which included eight other tournament wins. She ended the year with a 100–7 match record, winning 16 tournaments including two Grand Slams, having been a finalist in her first Australian Open, and having for a fourth straight year reached the semifinals at the US Open. She was chosen as the year end number one by the leading tennis experts and authorities of the day – except Bud Collins. For the next five years, Evert was the world's No.1 player. In 1975 she won her second French Open and the first of four straight US Open titles by defeating Cawley in a three set final. Also in November of that year, the official WTA computer ranking system was instituted, with Evert being the first No. 1. In total, Evert logged 260 weeks at number one. Until February 2013, she held the record of the oldest woman to be ranked WTA number one, achieving that distinction after reclaiming the spot for the final time during the week of November 24, 1985, at the age of 30 years and 11 months. This was ten years and three weeks after she had first achieved the number one spot. That record stood for 27 years and 3 months until Serena Williams surpassed it in 2013. Evert's domination of the women's game and her calm, steely demeanor on court earned her the nickname of the "Ice Maiden" of tennis. In all, Evert won 26 of 39 matches with Cawley. Evert's 1976 performance earned her Sports Illustrated's title of Sportsman of the Year. She is the first woman to be the sole recipient of this honor, and is one of only four tennis players to receive it. Though she was successful on all surfaces, it was on clay courts where Evert was most dominant. Beginning in August 1973, she won 125 consecutive matches on clay, losing only eight sets throughout; this run continues to stand as the benchmark among both men and women players. The streak was broken on May 12, 1979, in a semifinal of the Italian Open when Evert lost to Tracy Austin in a third set tiebreaker. Evert said after the match, "Not having the record will take some pressure off me, but I am not glad to have lost it." Evert rebounded with another clay court streak that reached 64 matches (including titles at the 1979 and 1980 French Open) before ending with a semifinal loss to eventual winner Hana Mandlíková at the 1981 French Open (a record of 189 victories in 191 matches on clay from 1973 to 1981). Evert's record of seven French Open singles titles stood for 27 years until being broken in June 2013 by Rafael Nadal. She still holds the French Open singles title record for female players. Evert held the record for most clay court Grand Slam titles (10, with seven French Opens and all three US Opens played on clay in 1975–77) before Nadal won his 11th French Open championship in 2018. Three of her victories came in three set finals against Navratilova. In 1975, Evert defeated Navratilova 2–6, 6–2, 6–1 to defend her title from the previous year. In 1985, Evert prevailed 6–3, 6–7, 7–5, a win that saw her capture the world No. 1 computer ranking for the fifth and final time. Evert won at least one Grand Slam singles title a year for 13 consecutive years, from 1974 through 1986. During this period, Evert did not participate in the Australian Opens held from 1975 to 1980 and in 1983, or the French Opens from 1976 to 1978. The reasons for Evert's non participation in the Australian Open during the years of her greatest dominance (she was ranked No.1 in the world five of the six years she was absent from the event between 1975 and 1980) was the relative decline in the status of this Grand Slam tournament during that period. Evert's absence from the French Open in 1976, 1977 and 1978 reflected the allure of World Team Tennis and the generally lesser significance that the top players attached to the traditional Slam events in the early years of the professional era. During this period of dominance (1975–80), she skipped ten Grand Slam tournaments. Between September 1971 (her Grand Slam debut at the US Open) and June 1983 (her 12th visit to the Wimbledon Championships), Evert never failed to reach at least the semi finals of the 34 Grand Slam singles events she entered. This string, however, was broken in the third round at Wimbledon in 1983 when the All England Club refused Evert's request to delay her match with Kathy Jordan to recover from food poisoning. This defeat also ended her attempt to be the holder of all four Grand Slam singles titles simultaneously, as Evert was then holder of the '82 Australian, U. S., and the '83 French titles. In 56 Grand Slam singles events entered from 1971 to 1989, Evert fell short of the semifinals a mere four times (1983 Wimbledon 3rd round; 1987 US Open quarterfinal; 1988 French Open 3rd round; 1989 US Open quarterfinal). In total, of the record 34 Grand Slam finals reached, Evert won 18 Grand Slam singles titles: seven at the French Open (record for female), six at the US Open (an open era record, male or female, tied with Serena Williams), three at Wimbledon, and two at the Australian Open (both on grass). In addition, Evert won three Grand Slam doubles titles. Evert played a reduced schedule in 1989 and retired from the professional tour after the US Open. Upon her retirement, she had amassed 18 Grand Slam singles titles (at the time, an Open Era record, male or female), won 157 singles titles (at the time, the record for male or female) and 32 doubles titles. Evert won the WTA Tour Championships four times and helped the United States win the Fed Cup eight times. Evert's last match was a 6–3, 6–2 win over Conchita Martínez in the final of the 1989 Fed Cup.

Жарыстар

Карьерасы барысында таңдалған қарсыластарына қарсы: Вирджиния Уэйдке қарсы 40–6, Мартина Навратиловаға қарсы 37–43, Эвонна Гулагонг Коулиге қарсы 26–13, Вирджиния Рузичиге қарсы 24–0, Сью Баркерге қарсы 23–1, Бетти Стоувке қарсы 22–0, Розмари Касалсқа қарсы 22–1, Хана Мандликоваға қарсы 21–7, Венди Тернбуллға қарсы 20–1, Билли Жан Кингке қарсы 19–7 (соңғы 11 матчта тек екі сеттен жеңіліп), Пэм Шрайверге қарсы 19–3, Керри Мелвилл Ридке қарсы 18–2, Мануэла Малеева Фрагниереге қарсы 17–2, Хелена Суковаға қарсы 17–2, Андреа Ягерге қарсы 16–3, Дианна Фромтхолт Бастратқа қарсы 15–0, Ольга Морозоваға қарсы 13–0, Франсуа Дюррге қарсы 13–4, Маргарет Кортке қарсы 9–4, Трейси Остинге қарсы 8–9, Мэри Джо Фернандеске қарсы 7–0, Габриэла Сабатиниге қарсы 6–3, Нэнси Ричи Гюнтерге қарсы 6–5 (соңғы алты матчта жеңіс), Штеффи Графқа қарсы 6–8 (соңғы сегіз матчта жеңіліс) және Моника Селеске қарсы 2–1.

Марапаттар мен мадақтамалар

Эверт төрт рет «Associated Press» агенттігінің «Жылдың әйел спортшысы» атағын алды және 1976 жылы «Sports Illustrated» журналының «Жылдың спортшысы» сыйлығын жеке алғаш рет иеленді. 1985 жылғы сәуір айында Әйелдер спорты қоры оны «Соңғы 25 жылдағы ең ұлы әйел спортшы» деп мойындады. Эверт 1975–1976 жылдары және 1983–1991 жылдары Әйелдер теннис қауымдастығының президенті қызметін атқарды. 1995 жылы ол 185 спорт журналисінің бүкіл әлемдік дауыс беруі нәтижесінде Халықаралық теннис даңқы залына бірауыздан сайланған төртінші ойыншы болды. 1997 жылы Халықаралық теннис федерациясы (ITF) оған тенниске қосқан үлесі үшін ең жоғары наградасын – Филипп Шатриер сыйлығын табыс етті, ал 1999 жылы Эверт ESPN-нің 20 ғасырдың ең ұлы Солтүстік Америка спортшылары тізімінде 50-орынды иеленді. 2005 жылы «Tennis» журналы оны теннис тарихындағы 40 ең ұлы ойыншының тізімінде төртінші орынға қойды. 2012 жылы «Tennis Channel» арнасы барлық уақыттың 100 ең ұлы ойыншысын анықтау үшін ойыншылар мен сарапшылардың арасында сауалнама жүргізді, нәтижесінде Эверт жалпы есеп бойынша тоғызыншы орынды, ал әйелдер арасында төртінші орынды алды (Граф, Навратилова және Корттан кейін). 2013 жылғы маусым айында Эверт Халықаралық теннис даңқы залынан арнайы марапат алды. Оған теннис кортында және одан тыс жердегі ең үлкен жетістіктері үшін алтын жүзік сыйланды.

Ойын стилі

Эверт – теннис спортын революциялаған негізгі ойыншы болды. Ол тұрақты, қарсы шабуылға нан тұратын ойынымен танымал болды, және Халықаралық теннис залы оны «адам артқы қабырға» деп сипаттады. Эверт – тек негіз сызығынан ғана ойнайтын алғашқы ойыншылардың бірі болды, көбінесе қысқа доптарды алу үшін ғана желіге жақындасатын. Дегенмен, карьерасының соңында Эверт ойынды аяқтау үшін жиірек желіге шығатын. Эверттің форхенді тегіс, тұрақты тереңдік пен күшпен соғылатын, корттың тереңіне еніп жатты; графит технологиясының дамуымен карьерасының соңында ол форхендіге көбірек айналдыруды бастады. Эверт – WTA турынде екі қолмен кері соққыны табысты қолданған алғашқы әйелдердің бірі болды, бұл бір қолмен соққыға қарағанда қосымша жеткізілімді қамтамасыз етпесе де, бұрын турда көрілмеген күш пен тұрақтылықты ұсынды, және кейін әйелдер теннисінде стандартқа айналды. Эверт көбінесе көптеген жеңіс добын соқпайтын, керісінше, допты жойғын дәлдікпен қайтаруға және қателіктерді азайтуға баса назар аударды. Эверттің күшті сервісі болмады, бірақ ол сенімді және дәл болды. Ол нәзік сезімталдыққа ие болды және сол кездегі ең тиімді қысқа соққыларды орындады. Сервис пен волейдің басымдық құратын стилі болған дәуірде ойнаған Эверт қиын пас соққыларын оңай орындап, қарсыластарын негіз сызығының артына итеріп, олардың желіге шабуылдауына кедергі келтірді. Эверттің корттағы ең күшті жақтары – жылдамдық, епті аяқ жұмысы, кортты қамту, физикалық дайындық, тұрақтылық және психикалық беріктігі болды. Барлық корт жамылғыларында сәтті ойнағанына қарамастан, Эверттің сүйікті жамылғысы саз болды, ондағы жоғары секіру және баяу жылдамдық оған өлшенген, қорғаныс стилін үлкен табыспен орындауға мүмкіндік берді; бұл оның мансабындағы 382–22 (94,6%) жеңіс көрсеткішімен дәлелденеді. Сабырлылығы, психикалық тұрақтылығы және әдемі ойын стилінің арқасында Эверт «Мұз ханшайымы» деп танылды.

Evert was a baseline player who is credited with revolutionising the sport of tennis. She was known for her consistent, counterpunching game, with her being described retrospectively by the International Tennis Hall of Fame as a "human backboard". Evert was one of the first players to play exclusively from the baseline, typically approaching the net to retrieve short balls only; towards the end of her career, however, Evert would approach the net to end points more frequently. Evert's forehand was hit flat, with consistent depth and power, penetrating deep into the court; towards the end of her career with the development of graphite technology, she would begin to apply more topspin to her forehand. Evert was one of the first women who successfully used a double handed backhand on the WTA tour, which did not have the extra reach that a one handed backhand afforded, but did provide power and consistency that was previously unseen on the tour, and would later become the norm for female tennis players. Evert would not typically hit large numbers of winners, instead predicating her game on the retrieval of balls with devastating accuracy, and keeping unforced errors to a minimum. Evert did not possess a powerful serve, however, it was reliable and accurate. Evert possessed delicate touch, and had one of the most effective drop shots at the time. Playing in an era where serve and volleying was the dominant style of play, Evert was able to hit difficult passing shots with ease, pushing her opponents behind the baseline, and preventing them from rushing the net. Evert's greatest strengths on court were her speed, detailed footwork, court coverage, fitness, consistency, and mental fortitude. Despite having success on all surfaces, Evert's favourite surface was clay, where the high bounce and slower speed afforded by the surface allowed her to execute her measured, defensive style of play with tremendous success; this is highlighted by her career 382–22 (94.6%) winning record on the surface. Due to her composure, mental toughness, and elegant style of play, Evert was known as the "Ice Princess".

Жеке өмір

Ол өзінің алғашқы «Үлкен дулыға» турниріне қатысқанға дейін, Эверт спорт киімдерінің желісін жарнамалау үшін «Пуритан Фэшнс» компаниясымен келісімшартқа отырды. Компания президенті Карл Розен оны осыншалықты жоғары бағалағандықтан, бір жасар жарыс атты Крис Эверт деп атады. 1974 жылы ол АҚШ-тың құназдардың үштік тәжін жеңіп алды, «3 жасар құназ үшін үздік» деп танылып, «Eclipse» сыйлығына ие болды және Ұлттық жарыс мұражайы мен Даңқ залына енгізілді. 1970 жылдары Эверттің ең үздік ерлер ойыншысы Джимми Коннорспен болған романы көпшіліктің назарын аударды, әсіресе екеуі де 1974 жылы Уимблдон турнирінде жекелей сында жеңіске жеткеннен кейін. Эверт пен Коннорс кейде қосымша жұптық ойындарда да ойнайтын. Олар 19 жасында кездесуге келісті, ал той 1974 жылдың 8 қарашасына жоспарланған. Алайда, олардың махаббаты ұзаққа созылмады және той жойылды. 2013 жылдың мамырында Коннорс өзінің автобиографиясында Эверттің бала күткенін және оның жүктілікті тоқтатуға шешім қабылдағанын жазды. Эверт «Оның кітапты жеке мәселені бұрмалау үшін пайдаланғанына қатты ренжідім» деді. 1978 жылы АҚШ ашық турнирінде матч ойнап тұрғанда, Коннорс сыйлаған алмазды білезігі Эверттің қолынан сырғып, кортқа түсті. Ол осы оқиға туралы «Мен теннис білезігімді түсіріп алдым» деді, содан бері алмазды білезіктерді «теннис білезіктері» деп те атайды. 1979 жылы Эверт британдық теннисші Джон Ллойдқа үйленді және атын Крис Эверт Ллойд деп өзгертті. Британдық әнші және актер Адам Фейтпен болған қарым-қатынасынан кейін, жұбайлар ажырасып кетті, бірақ қайта табысып, олардың некесін Кэрол Тэтчердің қатысуымен жазылған «Ллойд Ллойд туралы» автобиографияда баяндады. 1987 жылдың сәуір айында олар ажырасты. 1988 жылы Эверт американдық тау шаңғышы Энди Миллге үйленді, оны Мартина Навратилова таныстырған. Олардың үш ұлы бар. 2006 жылдың 13 қарашасында Эверт ажырасу туралы өтініш берді. Ажырасу 2006 жылдың 4 желтоқсанында аяқталды, Эверт Миллге 7 миллион АҚШ долларын ақша және бағалы қағаздармен төледі. 2008 жылдың 28 маусымында Эверт үшінші күйеуі, австралиялық гольфші Грег Норманға Багама аралдарында үйленді. 2009 жылдың 2 қазанында олар 15 айдан кейін ажырасатындарын жариялады. 2009 жылдың 8 желтоқсанында олар ажырасты. 2021 жылы Эверт барлық трансгендер әйел спортшыларды міндетті түрде қабылдауды талап ететін президент Джо Байденнің жарлығына қарсы құрылған «Әйелдер спорты саясаты жұмыс тобының» қолдаушысы болды. Эверттің қарындасы Жанна екі жыл бойы ауырып, жұмыртқа безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Крис Эверт BRCA генінің мутациясын тасымалдағанын білгеннен кейін, жұмыртқа безін алып тастау операциясын жасады. 2022 жылы оның алынған есік түтіктерінде қатерлі ісік анықталды. 2022 жылдың мамырында Эверт жұмыртқа безінің қатерлі ісігіне қарсы химиотерапиялық емді аяқтағанын хабарлады. Оның айтуынша, дәрігер оның қатерлі ісігі ерте сатыда анықталғандықтан, қайталану ықтималдығы 10% ғана. 2023 жылдың желтоқсанында ол қатерлі ісіктің қайталануын анықтағанын және қайтадан емделіп жатқанын хабарлады.

Before she won her first Grand Slam event, Evert signed a contract with Puritan Fashions to endorse a line of sportswear. Company president Carl Rosen thought so highly of her that he named a yearling racehorse Chris Evert in her honor. The horse went on to win the 1974 U. S. Filly Triple Crown, was voted the Eclipse Award for Outstanding 3 Year Old Filly, and was inducted into the National Museum of Racing and Hall of Fame. In the 1970s, Evert's romance with the top men's player Jimmy Connors captured the public's imagination, particularly after they both won the 1974 singles titles at Wimbledon. Evert and Connors also occasionally played mixed doubles together. They became engaged when she was 19 and a wedding was planned for November 8, 1974. The romance did not last, and the wedding was called off. In May 2013, Connors wrote in his autobiography that Evert was pregnant with their child and she decided to terminate the pregnancy. Evert replied that she was "extremely disappointed that he [Connors] used the book to misrepresent a private matter". While playing a match at the 1978 US Open, a diamond line bracelet Evert was wearing, given to her by Connors, fell from her wrist to the surface of the court. She said about this, "I dropped my tennis bracelet", and since then diamond line bracelets have also been called "tennis bracelets". In 1979, Evert married British tennis player John Lloyd and changed her name to Chris Evert Lloyd. After her affair with British singer and actor Adam Faith, the couple separated, but reconciled and chronicled their marriage in a biography Lloyd On Lloyd co authored by Carol Thatcher. The couple divorced in April 1987. In 1988, Evert married American downhill skier Andy Mill, who had been introduced to her by Martina Navratilova. They have three sons. On November 13, 2006, Evert filed for divorce. The divorce was finalized on December 4, 2006, with Evert paying Mill a settlement of US$7 million in cash and securities. On June 28, 2008, Evert married her third husband, Australian golfer Greg Norman in the Bahamas. On October 2, 2009, they announced they were separating after 15 months. Their divorce was finalized on December 8, 2009. In 2021, Evert became a supporter of the new Women's Sports Policy Working Group, formed in opposition to President Joe Biden's executive order that mandates blanket inclusion for all transgender female athletes. Evert's sister, Jeanne, died of ovarian cancer following a two year illness. Chris Evert underwent a preventative hysterectomy after learning she carried the BRCA gene mutation. Cancer was uncovered in her resected fallopian tubes in 2022. In May 2022, it was reported that Evert had completed chemotherapy treatment for her ovarian cancer. She stated her doctor told her there was a 90% chance the cancer would never return due to it being diagnosed early. In December 2023, she announced she had been diagnosed with a recurrence of cancer and is undergoing treatment again.

Қазіргі жұмыс

Эверт Флорида штатының Бока-Ратон қаласында ағасы Джонмен бірге «Эверт теннис академиясының» иесі және «Сент-Эндрю» мектебінің жоғары сынып теннис командасын жаттықтыруға көмектеседі. Ол «Теннис» журналына материалдар жазады, сонымен қатар оның баспагері де болып табылады. 2011 жылдың маусым айында ол «ESPN» телеарнасына «Grand Slam» турнирлерінің теннис комментаторы ретінде жұмысқа орналасты. 2015 жылы «Tail Activewear» компаниясымен бірлесіп «Chrissie by Tail» деп аталатын теннис және белсенді киімдер желісін ұсынды. Ол сондай-ақ 2019 жылғы «Аврора ойындарының» Спортшылар кеңесінің мүшесі болды. 2023 жылдың 10 маусымында Эверт «Ролан Гаррос» аренасында Ига Святекке 2023 жылғы Әйелдер француз ашық чемпионатының жекелей турнирінің кубогын табыс етті. Эверт өзінің жеті «Француз ашық чемпионатының» бірін қырық жыл бұрын, 1983 жылы жеңіп алған еді.

Жазбалар

Бұл рекордтар теннистің ашық дәуірінде қол жеткізілді. Қалың әріппен жазылған жазбалар теңдесі жоқ жетістіктерді білдіреді. Эверт бірнеше Гранд Слем турнирлеріне қатыспағандықтан, "көшпенді" термині дұрыс емес. Профессионалдық тенниспен айналысқан 19 маусымда Эверт бір жылда төрт Гранд Слем турнирінде тек алты рет ғана қатысқан.

These records were attained in Open Era of tennis. Records in bold indicate peerless achievements. As Evert elected not to participate in a number of Grand Slam tournaments, the term "consecutive" is inexact. In 19 seasons of professional tennis, Evert competed in all four Grand Slam tournaments in the same year only six times. Time spanSelected Grand Slam tournament recordsPlayers matched1973 French Open — 1988 Australian Open34 finals overallStands alone1971 US Open — 1983 French Open34 consecutive semifinals in tournaments played*Stands alone1974 French Open — 1986 French Open13 consecutive years of winning 1+ titleStands alone1974 French Open — 1981 Wimbledon3 different Grand Slam titles won without losing a setSteffi GrafLindsay DavenportSerena Williams1984 French Open — 1984 Australian OpenReached all four finals in a calendar yearMargaret CourtMartina NavratilovaSteffi GrafMonica SelesMartina HingisJustine Henin1971 US Open — 1989 US OpenReached 52 semifinals (92.8%) and 54 quarterfinals (96.4%) out of 56 Grand Slams enteredStands alone1971 US Open — 1989 US Open Only player to reach singles semi final or better in each of first six majors enteredStands alone1974 Australian Open — 1985 US OpenOnly player to reach singles semifinals of all four majors in the same calendar year five timesStands alone1973 French Open — 1988 Australian OpenOnly player to reach five consecutive finals of each majorStands alone1976 Wimbledon — 1976 US Open100% (13–0) match winning percentage in 1 season Margaret CourtBillie Jean KingSteffi GrafMonica SelesSerena Williams

Grand Slam tournamentsTime spanRecords at each Grand Slam tournamentPlayers matchedFrench Open1974–19867 titles overallStands aloneFrench Open1973–19869 finals overallSteffi GrafFrench Open1983–1986four consecutive finalsMartina NavratilovaSteffi GrafWimbledon1973, 1978–1980,1982, 1984, 19857 runner up finishesStands aloneUS Open1975–1982 6 titles overallSerena WilliamsUS Open1975–1978Four consecutive titlesStands aloneUS Open1975–197946 consecutive sets wonStands aloneUS Open1975–1977Won US Open on clayStands aloneUS Open1975–1978Only female player to win titles on two different surfacesStands aloneUS Open1975–19806 consecutive finalsStands aloneUS Open1971–198616 consecutive semifinalsStands aloneUS Open1976–1978 3 titles won without losing a setSerena WilliamsUS Open1971–198989.38% (101–12) match winning percentageStands aloneAustralian Open1984, 1988Won title on grass and reached final on hardStands aloneAustralian Open1974–198814 year gap between first and last finalsSerena WilliamsVenus Williams

Time spanOther selected recordsPlayers matched1971–1988122 titles outdoor (Open era)Stands alone1971–198870 clay court titles (Open era)Stands alone1974–1979125 consecutive clay court match victories Stands alone1972–198817 consecutive years ranked inside the top 3Stands alone1976–19868 Fed Cup titlesStands alone1972–198994.28% (316–20) clay court match percentage Stands alone1971–1984First player to reach 1000 career match winsStands alone1971–1989First player to reach 150 career tournament wins Stands alone1971–1976First female to reach one million dollars in career prize moneyStands alone

1973 жылғы Франция ашық чемпионаты — 1988 жылғы Аустралия ашық чемпионаты 34 финал барлығы Жеке тұрғаны
1971 жылғы АҚШ ашық чемпионаты — 1983 жылғы Франция ашық чемпионаты 34 турнирде қатарынан жартылай финалға шығу* Жеке тұрғаны
1974 жылғы Франция ашық чемпионаты — 1986 жылғы Франция ашық чемпионаты 13 жыл қатарынан 1+ титул жеңу Жеке тұрғаны
1974 жылғы Франция ашық чемпионаты — 1981 жылғы Уимблдон 3 түрлі Гранд Слем титулын бірде бір сетті жоғалтпай жеңу Стеффи Граф Линдсей Давенпорт Серена Уильямс
1984 жылғы Франция ашық чемпионаты — 1984 жылғы Аустралия ашық чемпионаты Календарлық жылдағы барлық төрт финалға жеткен Маргарет Корт Мартина Навратилова Стеффи Граф Моника Селес Мартина Хингис Жюстин Энен
1971 жылғы АҚШ ашық чемпионаты — 1989 жылғы АҚШ ашық чемпионаты 56 Гранд Слем турнирінің ішінде 52 жартылай финалға (92.8%) және 54 ширек финалға (96.4%) жеткен Жеке тұрғаны
1971 жылғы АҚШ ашық чемпионаты — 1989 жылғы АҚШ ашық чемпионаты Бірінші алты турнирде жартылай финалға немесе одан да жоғары жеткен жалғыз ойыншы Жеке тұрғаны
1974 жылғы Аустралия ашық чемпионаты — 1985 жылғы АҚШ ашық чемпионаты Бір күнтізбелік жылдағы барлық төрт турнирдің жартылай финалына жеткен жалғыз ойыншы Жеке тұрғаны
1973 жылғы Франция ашық чемпионаты — 1988 жылғы Аустралия ашық чемпионаты Әр турнирдің финалына қатарынан бес рет жеткен жалғыз ойыншы Жеке тұрғаны
1976 жылғы Уимблдон — 1976 жылғы АҚШ ашық чемпионаты 1 маусымда 100% (13–0) матч жеңісі Маргарет Корт Билли Джин Кинг Стеффи Граф Моника Селес Серена Уильямс

Гранд Слем турнирлері Уақыт кезеңі Әр Гранд Слем турниріндегі рекордтар Ойыншылармен сәйкестігі
Франция ашық чемпионаты 1974–1986 7 титул барлығы Жеке тұрғаны
Франция ашық чемпионаты 1973–1986 9 финал барлығы Стеффи Граф
Франция ашық чемпионаты 1983–1986 Төрт қатарынан финалға шығу Мартина Навратилова Стеффи Граф
Уимблдон 1973, 1978–1980, 1982, 1984, 1985 7 рет екінші орынға шығу Жеке тұрғаны
АҚШ ашық чемпионаты 1975–1982 6 титул барлығы Серена Уильямс
АҚШ ашық чемпионаты 1975–1978 Төрт қатарынан титул жеңу Жеке тұрғаны
АҚШ ашық чемпионаты 1975–1979 46 қатарынан жеңілген сет Жеке тұрғаны
АҚШ ашық чемпионаты 1975–1977 АҚШ ашық чемпионатын кірпіш төсеніште жеңу Жеке тұрғаны
АҚШ ашық чемпионаты 1975–1978 Екі түрлі төсеніште титул жеңген жалғыз әйел ойыншы Жеке тұрғаны
АҚШ ашық чемпионаты 1975–1980 6 қатарынан финалға шығу Жеке тұрғаны
АҚШ ашық чемпионаты 1971–1986 16 қатарынан жартылай финалға шығу Жеке тұрғаны
АҚШ ашық чемпионаты 1976–1978 Сетті жоғалтпай 3 титул жеңу Серена Уильямс
АҚШ ашық чемпионаты 1971–1989 89.38% (101–12) матч жеңісі Жеке тұрғаны
Аустралия ашық чемпионаты 1984, 1988 Шөп төсеніште титул жеңіп, қатты төсеніште финалға жеткен Жеке тұрғаны
Аустралия ашық чемпионаты 1974–1988 Бірінші және соңғы финал арасында 14 жылдық үзіліс Серена Уильямс Винус Уильямс

Уақыт кезеңі Таңдамал рекордтар Ойыншылармен сәйкестігі
1971–1988 122 титул (ашық дәуірде) Жеке тұрғаны
1971–1988 70 кірпіш төсеніштегі титул (ашық дәуірде) Жеке тұрғаны
1974–1979 125 қатарынан кірпіш төсеніштегі матч жеңісі Жеке тұрғаны
1972–1988 17 жыл қатарынан топ-3-тің ішінде рейтингте тұру Жеке тұрғаны
1976–1986 8 Фед Кубогы титулы Жеке тұрғаны
1972–1989 94.28% (316–20) кірпіш төсеніштегі матч жеңісі Жеке тұрғаны
1971–1984 Мансаптық 1000 матч жеңісіне жеткен бірінші ойыншы Жеке тұрғаны
1971–1989 Мансаптық 150 турнир жеңісіне жеткен бірінші ойыншы Жеке тұрғаны
1971–1976 Мансаптық бір миллион доллар сыйлық ақшасын жеңіп алған бірінші әйел ойыншы Жеке тұрғаны