Эдуард Фландерс: Американдық актер өмірі мен мансабы
Ed Flanders
Эдуард Фландерс (1934-1995) – америкалық актер, «St. Elsewhere» сериалымен және 3 «Эмми» жүлдесімен танымал. «A Moon for the Misbegotten» спектакліндегі рөлі үшін «Тони» алды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1934–1995)
American actor (1934–1995)
Эдвард Пол Фландрс (29 желтоқсан 1934 – 22 ақпан 1995) – американдық актер. Ол «Сент-Элсвер» (1982–1988) медициналық драмалық сериалында доктор Дональд Вестфолл рөлін ойнағанымен әйгілі. Фландрс сегіз рет Primetime Emmy сыйлығына ұсынылып, 1976, 1977 және 1983 жылдары үш рет жеңіске жетті. 1973 жылы «Айға балаға» қойылымындағы рөлі үшін ол Tony сыйлығы мен Drama Desk сыйлығын алды.
Edward Paul Flanders (December 29, 1934 – February 22, 1995) was an American actor. He is best known for playing Dr. Donald Westphall in the medical drama series St. Elsewhere (1982–1988). Flanders was nominated for eight Primetime Emmys and won three times in 1976, 1977, and 1983. He received a Tony Award and a Drama Desk Award for his performance in the 1973 production of A Moon for the Misbegotten.
Ерте өмір
Фландр Миннеаполис қаласында, Миннесота штатында Бернис (құрмет аты Браун) және Фрэнсис Майкл Грей Фландрдың ұлы ретінде дүниеге келді. Оның анасы 14 жасында автокөлік апатында қаза тапты. 1952 жылы Патрик Генри орта мектебін бітіргеннен кейін (ол онда хоккеймен айналысты) ол АҚШ Армиясына қатарына қосылып, рентген технігі болып қызмет етті.
Flanders was born in Minneapolis, Minnesota, the son of Bernice (née Brown) and Francis Michael Grey Flanders. His mother was killed in an automobile crash when he was 14. After graduating from Patrick Henry High School (where he played hockey) in 1952, he enlisted in the United States Army, where he served as an X ray technician.
Ерте мансап
АҚШ армиясындағы қызметі аяқталғаннан кейін Фландр актерлік карьерасын Бродвейде бастап, кейін телесериалдарда эпизодтық рөлдерге көшті. 1967 жылдан 1975 жылға дейін Фландр оннан астам американдық телешоуда, оның ішінде "Hawaii Five O" бағдарламасында алты рет (бес түрлі кейіпкерде) ойнады. Осы кезеңде ол телефильмдерде де өнімді жұмыс істеді. Ол актриса Эллен Гирге үйленді, олардың 1966 жылы туған Иан Фландрс есімді ұлы болды, бірақ кейін ажырасып кетті. 1970 жылдардың соңында Фландр ұсақ теле рөлдерден бас тартып, телефильмдер мен көркем фильмдерде маңызды рөлдерге ие болды, сонымен қатар сахнадағы мансабын жалғастырды. 1974 жылы Фландр Юджин О'Ниллдің "Айға балаға" драмалық қойылымы үшін Бродвейде "Тони" сыйлығын жеңіп алды. 1976 жылы ол "Айға балаға" телефильмінің адаптациясы үшін "Эмми" сыйлығына да ие болды.
After his service with the United States Army ended, Flanders began his acting career on Broadway before moving on to guest parts in television series. From 1967 through 1975, Flanders appeared in more than a dozen American TV shows, including six appearances on Hawaii Five O (as five different characters). During this time, he was also prolific in TV movies. He married actress Ellen Geer, with whom he had a son, Ian Flanders (born 1966) before they divorced. In the late 1970s, Flanders moved away from small TV roles to take major credits in both TV and feature films, while continuing his stage career. In 1974, Flanders won a Tony Award for Best Supporting or Featured Actor in a Dramatic Presentation for A Moon for the Misbegotten by Eugene O'Neill on Broadway. He also won an Emmy award in 1976 for the TV movie adaptation of A Moon for the Misbegotten.
Сент-Альзевр
1982 жылы ол «Сент-Элсвер» сериалындағы рөлін бастады, ол үшін ол телесериалдағы үздік актер ретінде бес рет «Эмми» сыйлығына ие болды және 1983 жылы осы сыйлықты жеңіп алды. 1987 жылы сериалдан қарым-қатынастардың ушығуынан кейін ол 1988 жылы тағы екі эпизодқа, соның ішінде сериалдың соңғы эпизодына оралды. Вестфолл қызметкерлерге сөз сөйлеген сахнада Фландер өнердің сапасы туралы ойын-қозғалыспен сөйледі, сондықтан оның сөзін монтаждау қажет болды. Кейін ол қонақ ретінде қайта оралғанмен, «Сент-Элсвер» сериалындағы тұрақты актерлік құрамнан кетуі «Ай жалқылар үшін» деп аталды, бұл оған «Тони» сыйлығын әкелген пьесаның аты. Эпизодқа көп назар аударылды, себебі Вестфолл жаңа бастығы доктор Джон Гидеонға (Ронни Кокс ойнады) «көтеріңкі» әрекет жасап, ауруханадан кетті. Фландер атқарушы продюсер Брюс Пэлтроумен 1994 жылы CBS телеарнасында қысқа ғана көрсетілген «Үйге жол» сериалында жұмысын жалғастырды. Толық метражды фильмдерде Фландер Уильям Питер Блаттидің романдары негізінде түсірілген екі қараңғы фильмде басты рөлдерді сомдады. Бірінші фильмде, «Тоғызыншы конфигурация» (1980) он АҚШ армиясының құпия психиатриялық мекемесіндегі әскери психиатр полковник Винсент Кейнге (Стейси Кич) көмектесетін, өзін-өзі кемсітетін дәрігер полковник Ричард Фелл рөлін ойнады. Фильм Блаттидің 1978 жылы шыққан, сол атымен аталған романының негізінде түсірілді. 1990 жылы Фландер «Легион» романы негізінде түсірілген Блаттидің «Экзорцист III» фильмінде Джордж С. Скоттпен бірге әке Дайер рөлін ойнады. Фландер «M*A*S*H» сериалының бірінші маусымындағы «Yankee Doodle Doctor» эпизодында M*A*S*H бөлімшелері туралы деректі фильм түсіріп, 4077-ші бөлімге барған кинорежиссер лейтенант Дуэйн Уильям Брикер рөлін ойнады. Хоуки мен Трэппер оның жобасын саботаж жасағаннан кейін Брикер жобадан бас тартып, кетеді. Фландер 1977 жылы телефильмге арналған «Мэри Уайт» фильмінде ұлттық деңгейде танымал журналист Уильям Аллен Уайт рөлін ойнады. Бұл фильм 1922 жылы аттан түсіп, басына соққы алған қызының қазасына байланысты Уайттың жазған әйгілі сөздеріне негізделген. Ол сондай-ақ 1979 жылы теледидардағы қорқынышты «Салемнің Лот» мини-сериалында доктор Билл Нортон рөлінде пайда болды. Ол сонымен қатар 1983 жылы теледидар үшін түсірілген «Арнайы хабарлама» триллерінде жаңалықтарды жеткізуші Джон Вудли рөлін ойнады, ол Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласында ядролық қаруды жарылуына әкелумен қорқытқан экологтар тобы туралы.
In 1982, he began his role in St. Elsewhere that earned him five Emmy Award nominations as Outstanding Lead Actor in a TV Series, winning the award in 1983. After a stormy departure from the series in 1987, he returned for two more episodes in 1988, including the series finale. During a scene in which Westphall addressed the staff, Flanders began speaking extemporaneously about the quality of art and had to be edited for broadcast. Although he later returned for guest appearances, his exit on St. Elsewhere as a regular cast member was titled Moon for the Misbegotten after the play that won him a Tony Award. The episode gained much publicity as Westphall left the hospital after "mooning" his new boss, Dr. John Gideon (played by Ronny Cox). Flanders continued his working relationship with executive producer Bruce Paltrow in the short lived 1994 CBS series The Road Home. In feature films, Flanders performed major roles in two dark movies based on novels by William Peter Blatty. In the first, The Ninth Configuration (1980), he plays Col. Richard Fell, a self effacing medic at a secret U. S. Army psychiatric facility who assists Marine psychiatrist Col. Vincent Kane (Stacy Keach). The film was based on Blatty's 1978 novel of the same name, itself a reworking of his earlier, darkly satirical novel Twinkle, Twinkle, "Killer" Kane (1966). In 1990, Flanders played Father Dyer alongside star George C. Scott in Blatty's The Exorcist III based on the novel Legion. Flanders was in the first season M*A*S*H episode "Yankee Doodle Doctor", playing film director Lt. Duane William Bricker, who is making a documentary about M*A*S*H units and visits the 4077th. After Hawkeye and Trapper sabotage his effort, Bricker abandons the project and leaves. Flanders also played nationally known journalist William Allen White in the 1977 made for TV movie Mary White. This movie was based on the famous eulogy White wrote about his daughter following her death in 1922 due to a blow to the head while riding her horse. He also appeared in the 1979 made for TV horror miniseries Salem's Lot as Dr. Bill Norton. He also played news anchor John Woodley in the 1983 made for TV suspense drama Special Bulletin, about a group of environmentalists who threaten to detonate a nuclear weapon in Charleston, South Carolina.
Кейінгі өмір және өлім
Үш рет ажырасып, 1989 жылы автокөлік апатында алған арқа жарақатынан туындаған созылмалы ауырсынудан және өмір бойы депрессиямен күрескеннен кейін Фландр 1995 жылғы 22 ақпанда Калифорния штатының Денни қаласында 60 жасында өзін-өзі атқаннан көз жұмды. Қандай да бір өлім хаты табылған жоқ, оның денесі кремацияланды.
After three divorces, chronic pain from a back injury sustained in an automobile crash in 1989, and a lifelong battle with depression, Flanders died from a self inflicted gunshot wound on February 22, 1995, in Denny, California at the age of 60. No suicide note was found, and his remains were cremated.
Танымал мәдениет
Эд Фландерс американдық "Симпсондар" (1993) анимациялық телесериалының төртінші маусымының жиырма бірінші эпизоды "Мардж ин Чейнз" ("Marge in Chains") эпизодында еске алынды. Нед Фландерс Мардж Симпсонға "Біздің бәріміз заңмен мәселелескенбіз" деп сендірген кезде, полиция қызметкерінің оның есігін қағып, оны Эд Фландерс деп жаңылысқан кезді еске алады. Осыдан кейін Нед "Сәлем! Менің атым - НЕД" деген төсбелгі тағып, "қайтадан осындай жағдайға түспеу" үшін оны қолданды.
Ed Flanders was referenced in "Marge in Chains", the twenty first episode of the fourth season of the American animated television series The Simpsons (1993). When Ned Flanders assures Marge Simpson "We've all had our brushes with the law," Ned recalls the time a policeman knocked at his door, mistaking him for Ed Flanders. This led to Ned adopting a "Howdy! My name is NED" badge so he would "never have that problem again."