Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер және комедиан (1914–2001)
American actor and comedian (1914–2001)
Герман Реймонд Уолстон (2 қараша 1914 – 1 қаңтар 2001) – американдық актер және комедиан. Уолстон карьерасын Бродвейде бастады, «Дамн Янкис» (1956) мюзикліндегі Мистер Апплегейт рөлі үшін «Музыкалық фильмдегі ең үздік актер» номинациясы бойынша «Тони» сыйлығын жеңіп алды. Ол «Оңтүстік Тынық мұхиты» (1958), «Дамн Янкис» (1958), «Жиренді пәтер» (1960), «Маған сүй, ақымақ» (1964), «Вагонды бояу» (1969), «Стинг» (1973), «Попай» (1980), «Риджемонт жоғары мектебіндегі шапшаң уақыт» (1982) және «Егеуқырлар мен адамдар» (1992) фильмдерінде ойнады. Уолстон «Менің сүйікті марсианым» сериалының бас рөлінде және «The Stand» (1994) мини-сериалында Глен Бейтман рөлінде де ойнады. «Пикет Фенс» сериалындағы судья Генри Боун рөлі үшін ол екі «Эмми» сыйлығына ие болды. Оның Кэрри есімді үлкен әпкесі және Эрл есімді ағасы болған. Оның отбасы 1925 жылдары Миссисипиден Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласына көшіп келді. Ол өте ерте жасынан актерлік өнермен айналыса бастады, көптеген Нью-Орлеан театрларында қойылымдарды толықтыру үшін найза ұстаушы болып жұмыс істеді. Ол көбінесе труппаларда шағын рөлдерді ойнады, онда ол саяхаттап жүріп қойылымдарда ойнағанмен қатар, кинотеатрда билет сатушы және сахнаны тазалаушы болып та жұмыс істеді. Оның отбасы Даллас, Техасқа көшіп келді, онда ол 1938 жылы Марго Джонстың репертуарлық театрына қосылды. Ол алты жыл Хьюстон азаматтық театрында жұмыс істеді, «жылына орта есеппен 12 рөл ойнады».
Herman Raymond Walston (November 2, 1914 – January 1, 2001) was an American actor and comedian. Walston started his career on Broadway earning the Tony Award for Best Actor in a Musical for his performance as Mr. Applegate in Damn Yankees (1956). He appeared in the films South Pacific (1958), Damn Yankees (1958), The Apartment (1960), Kiss Me, Stupid (1964), Paint Your Wagon (1969), The Sting (1973), Popeye (1980), Fast Times at Ridgemont High (1982), and Of Mice and Men (1992). Walston also starred as the title character on My Favorite Martian and as Glen Bateman in the miniseries The Stand (1994). For his role as Judge Henry Bone in Picket Fences he earned two Primetime Emmy Awards. He had an older sister, Carrie, and an older brother, Earl. His family moved from Mississippi to New Orleans, Louisiana, around 1925. He started acting at an early age, beginning his tenure as a spear carrier rounding out productions at many New Orleans theaters. He mostly played small roles with stock companies, where he not only starred in traveling shows, but also worked at a movie theater, selling tickets and cleaning the stage floors. His family moved to Dallas, Texas, where he joined a repertory theater company under Margo Jones in 1938. He stayed at the Houston Civic Theater six years, "averaging 12 roles a year."
1945-1957 жылдар
Уолстон Марго Джонстың актерлер тобында Кливленд, Огайо штатына сапар шеккенге дейін танымал болды, онда ол үш жыл Кливленд театрында өнер көрсетті. Содан кейін ол Нью-Йоркке барып, 1945 жылы Морис Эванстың «The G. I. Hamlet» қойылымында Бродвейде дебют жасады. Үш жыл өткен соң Уолстон жаңа құрылған Актерлер студиясына қабылданған алғашқы мүшелердің бірі болды. 1949 жылы ол Джордж Эбботттың режиссерлік еткен, бірақ көп ұзамай жабылып қалған «Мисс Гиббонс-Бойз» пьесасында ойнады, ал кейіннен 1955 жылы «Дамн Янкиз» мюзиклінде «Шайтан» (аты «Мистер Апплегейт») рөлінде ойнады. Гвен Вердонның оның сезімтал көмекшісі Лола рөліндегі ойнауы олардың арасындағы химиялық байланыстың нәтижесі болды, бұл олардың екеуіне де сыншылардың жоғары бағасын алып, рөлдері үшін сыйлықтар жеңіп беруге әкелді. Нью-Йорк театрында он жылдық еңбектен кейін ол «Тони» сыйлығын жеңіп алды. 1951 жылы ол Лондондағы «Оңтүстік Тынық мұхиты» қойылымында Лютер Биллис рөлін ойнады, ал 1958 жылы сол рөлді фильмде қайта ойнады. Ол және Хуанита Холл (Канды Мэри рөлінде) сахналық және кино нұсқаларында ойнаған жалғыз актерлер болды. Оның басқа Бродвейлік жұмыстарына «Фронт-паж», «Жаз және түтін», «Ричард III», «Сіз мұнда болдыңыз» және «Гүлдер үйі» кіреді. 1957 жылы актриса және продюсер Кэтрин Корнелл оны Роберт Э. Шервудтың 1956 жылғы Венгрия революциясы туралы, Пулитцер сыйлығын жеңіп алған «Түн болмайды» пьесасындағы рөлге ие етті. Пьеса «Hallmark Hall of Fame» өндірісі үшін теледидарға бейімделді. Ол Роджерс пен Хаммерштейннің «Мен және Джульетта» мюзиклінде мюзикл ішіндегі мюзиклдің сахналық менеджерін сомдады, бірақ оның кейіпкері мюзиклдің ешбір нөміріне қатыспады.
Walston was popular with Margo Jones' team of actors before he traveled to Cleveland, Ohio, where he spent three years with the Cleveland Play House. He then traveled to New York City, where he made his Broadway debut in a 1945 production of Maurice Evans's The G. I. Hamlet. Three years later, Walston became one of the first members admitted to the newly formed Actors Studio. In 1949, he appeared in the short lived play Mrs. Gibbons' Boys, directed by George Abbott, who later cast him as Satan (who bore the name "Mr. Applegate") in the 1955 musical Damn Yankees opposite Gwen Verdon as his sexy aide Lola. The chemistry between the two was such that they both garnered critical success and won awards for their roles. After a decade in New York theater, he won a Tony Award. He starred as Luther Billis in the 1951 London production of South Pacific. He reprised that role in the 1958 film adaptation. He and Juanita Hall (as Bloody Mary) were the only cast members to appear in both the stage and movie versions. Additional Broadway credits included The Front Page, Summer and Smoke, Richard III, Wish You Were Here, and House of Flowers. In 1957, actress and producer Katharine Cornell placed him in a role on Broadway in Robert E. Sherwood's Pulitzer Prize winning play about the Hungarian Revolution of 1956, There Shall Be No Night. The play was adapted for television for a Hallmark Hall of Fame production. He had a prominent role in the Rodgers & Hammerstein musical Me and Juliet, portraying the stage manager of the musical within the musical, but his character did not participate in any of the musical numbers.
1958-1979 жылдар
Уолстон 1958 жылғы «Дамн Янкиз» фильміндегі рөлін қайта ойнады. Ол «Ширли Темпл Шоу», «Американдықтар» және «Going My Way» теледидар нұсқасы сияқты көптеген телебағдарламаларда қонақ ретінде ойнады. Уолстон 1963 жылдан 1966 жылға дейін «Менің сүйікті марсиан» сериалында Билл Биксбимен бірге басты кейіпкер (Мартин аға) рөлінде ең үлкен жетістігіне қол жеткізді. Екеуі бірден жақын дос атанды. Шоудың алғашқы маусымында топ-10-ға кірді, екінші маусымында 30-шы орында болды, ал үшінші және соңғы маусымында 45-ші орынға түсті. «Менің сүйікті марсиан» сериалының сәттілігі Уолстонды бір типтік рөлге бекітіп қойды және ол сериал тоқтатылғаннан кейін маңызды рөлдерді табуда қиындыққа тап болды. 1970-ші және 1980-ші жылдары ол қайтадан кейіпкерлік актер ретінде танылды және «Кустер», «Жабайы Батыс», «Махаббат, американдық стиль», «Жаңадан келгендер», «Миссия: мүмкін емес», «Эллери Куин», «Алты миллион долларлық адам», «Прейриядағы кішкентай үй» сияқты сериалдарда қонақ ретінде ойнады, сондай-ақ Биксбимен бірге «Менің сүйікті сиқыршым» атты эпизодта Жаспер сиқыршысы рөлін ойнады.
Walston reprised his role in the 1958 film version of Damn Yankees. He guest starred on numerous television programs, including The Shirley Temple Show, The Americans, and a television version of Going My Way. Walston achieved his greatest success as the title character (Uncle Martin) on My Favorite Martian from 1963 to 1966, alongside co star Bill Bixby. The two immediately became close friends. The show was a top ten hit in its first season,still in the top 30 in its second, dropping to 45th in its third and final season. The success of My Favorite Martian typecast Walston and he had difficulty finding serious roles after the show's cancellation. He returned to character actor status in the 1970s and 1980s, and guest starred in such series as Custer, The Wild Wild West, Love, American Style, The Rookies, Mission: Impossible, Ellery Queen, The Six Million Dollar Man, Little House on the Prairie, and The Incredible Hulk, again with Bixby, in which Walston played Jasper the Magician in an episode called "My Favorite Magician".
1980-1992 жылдар
1980 жылдан 1992 жылға дейін Уолстон 14 фильмде ойнады, оның ішінде "Террор галактикасы" және "Риджемонт жоғары мектебіндегі шапшаң уақыт" (сондай-ақ 1986 жылғы теледидарлық бейімделуі) фильмдерінде Мистер Хэнд рөлінде. 1999 жылғы сұхбатында Уолстон көшеде жүргенде жас жанкүйерлер оған "Мистер Хэнд" деп айқайлағанын айтып, қуанғанын және жеңілдегенін жеткізді, себебі ол, соңғы ақырда, марсиандық рөлінен құтылды. 1984 жылы Уолстон "Түнгі сот" эпизодында судья рөлін сомдады. Алты жыл өткен соң, ол "Л.А. Заңы" сериалында қонақ ретінде пайда болды. Кейіннен ол "Пикет Фенс" сериалында судья Генри Боун рөліне шақырылды; бұл кейіпкер бастапқыда эпизодтық рөл болған, бірақ Уолстонның үлкен танымалдығының арқасында кейінірек басты рөлге дейін өсірілді. Бірінші маусымның "Розмариді еске алу" атты эпизодында судья Боун Хэллоуин кешінде Марс костюмін, антенналарымен бірге киіп, Уолстонның Мартин аға рөліндегі танымал бейнесін еске түсіреді. 1985 жылы Уолстон Стивен Спилбергтің "Тамаша оқиғалар" сериасының титрлерінде қысқа ғана пайда болды, ол тайпасы үшін оқиғаны ойнап көрсеткен үңгір адамының рөлінде. Ол "Жұлдыздар жолы: Келесі буын" сериалында Сан-Францискодағы Жұлдыздық флот академиясының бас сарайшысы Бутби рөлінде ойнады және "Жұлдыздар жолы: Вояджер" сериалында бұл рөлді екі рет қайталады. 1988 жылы ол танымал қорқыныш фантастикалық шоудың бір эпизодында қонақ ретінде ойнады. "Жұманың 13-і: Сериясы", өзін демондық қарғысқа ұшыраған комикс кітабын пайдаланып, өзін өлтіруші роботқа айналдырып, бұрынғы жауларын өлтірген ашулы, қарт комикс суретшісі рөлінде. 1992 жылы Уолстон Джон Стейнбектің "Егеуқырлар мен адамдар" романының үлкен экрандағы бейімделуінде Кэнди рөлін сомдады, осы фильмде Гарри Синизе мен Джон Малкович те ойнады.
From 1980 to 1992, Walston starred in 14 films, including Galaxy of Terror and Fast Times at Ridgemont High (as well as the 1986 television adaptation) as Mr. Hand. In a 1999 interview, Walston said that he was happy and relieved that when he walked down the street, young fans shouted at him "Mr. Hand" because he had finally torn away from his Martian role. In 1984, Walston played a judge on an episode of Night Court. Six years later, he made a guest appearance on an episode of L. A. Law. He later was hired for the role of Judge Henry Bone on Picket Fences; the character was originally a recurring role, but Walston proved to be so popular the character was later upgraded to a starring role. In the first season episode, "Remembering Rosemary", Judge Bone wears a Martian costume with antennae to a Halloween party as a nod to Walston's infamous role as Uncle Martin. In 1985, Walston made a brief appearance in the opening credits of Steven Spielberg's series Amazing Stories, as a caveman acting out a story for his tribe. He appeared in Star Trek: The Next Generation as Boothby, head groundskeeper at Starfleet Academy in San Francisco, and reprised the role twice on Star Trek: Voyager. In 1988, he guest starred in an episode of the popular horror fantasy show Friday the 13th: The Series, as a bitter, elderly comic book artist who uses a demonically cursed comic book to transform himself into a killer robot and murder his erstwhile enemies. In 1992, Walston played the role of Candy in the big screen remake of John Steinbeck's Of Mice and Men with Gary Sinise and John Malkovich.
1993-2000 жылдар
Уолстон Стивен Кингтің "Тұру" мини-сериалының бейімделуінде Синиске қайта қосылды. Ол 1995 жылы AT&T ұзақ қашықтықтағы телеарна жарнамасында пайда болды, онда оның сөзі Марстан келген Мартин атамыз екенін білдірді, ол АҚШ-та тұратын марсиандармен сөйлесу үшін жақсы тарифтер іздеді. Уолстон "Пикет Фенс" сериалындағы жұмысы үшін драмалық сериалдағы ең үздік қосалқы актер номинациясы бойынша үш рет Эмми сыйлығына ұсынылып, 1995 және 1996 жылдары екі рет жеңіске жетті. CBS 1996 жылы төрт маусымнан кейін шоуды тоқтатты. Уолстон "Доктор Куинн, дәрігер" сериалының "Мені есіңде сақта" атты эпизодында қонақ ретінде пайда болды, онда ол Альцгеймер ауруына шалдыққан Джейк Слайкердің әкесінің рөлін сомдады. Уолстон "Аддамс отбасының қайта кездесуі" (1998) фильмінде Уолтер Аддамс атасының рөлін ойнады. Келесі жылы ол өзінің танымал "Сүйікті марсианым" (1999) сериалының қайта түсірілімінде Армитан рөлінде пайда болды. Ол "Періштеге тигендер" сериалының "Бардағы едендегі бет" атты эпизодында ойнады, ол 2000 жылдың 15 қазанында көрсетілді. Уолстон "Жетінші жұма" эпизодының "Жүз" атты эпизодында камео түсірді, ол 2001 жылдың 29 қаңтарында, оның қайтысынан кейін төрт апта өткен соң эфирге шықты. Оның соңғы фильмдік рөлі сол жылы шыққан тәуелсіз "Early Bird Special" фильмінде болды.
Walston reunited with Sinise in the miniseries adaptation of Stephen King's The Stand. He appeared in an AT&T long distance TV commercial in 1995, in which his dialogue implied he was Uncle Martin from Mars, looking for good rates to talk to fellow Martians living in the United States. Walston received three Emmy Award nominations for Best Supporting Actor in a Drama Series for his work on Picket Fences, winning twice, in 1995 and 1996. CBS cancelled the show after four seasons in 1996. Walston made a guest appearance in an episode of Dr. Quinn, Medicine Woman entitled "Remember Me", in which he portrayed the father of Jake Slicker, who was stricken with Alzheimer's disease. Walston played Grandfather Walter Addams in Addams Family Reunion (1998). The next year, he appeared in the film remake of his hit series, My Favorite Martian (1999) in the role of Armitan. He appeared in the Touched by an Angel episode, "The Face on the Barroom Floor", which aired on October 15, 2000. Walston made a cameo in the 7th Heaven episode, "One Hundred", which aired on January 29, 2001, four weeks after his death. His final film role was in the independent film Early Bird Special, which was released later that year.
Жеке өмір және өлім
1943 жылдың 3 қарашасында Уолстон Рут Калвертке үйленді. Олардың Кэтрин Энн атты бір қызы болды. Уолстон 2001 жылдың 1 қаңтарында 86 жасында Калифорния штатындағы Беверли-Хиллстегі үйінде қайтыс болды.
Walston married Ruth Calvert on November 3, 1943. The couple had one daughter, Katharine Ann. Walston died on New Years' Day 2001 at age 86 at his home in Beverly Hills, California
Марапаттар мен ұсыныстар
Жыл Қауымдастық Санат Номинацияланған туынды Нәтиже Ref. (Reference(s))1956 Тони сыйлығы Музыкалықтағы ең үздік актер «Жынды Янкилер» 1994 Primetime Emmy Award Драмалық сериалдағы үздік қосалқы актер «Қоршау» 1995 1996 1995 Screen Actors Guild Awards Драмалық сериалдағы үздік актерлік топ 1996 1995 Голливудтың Даңқ аллеясындағы жұлдыз
Year Association Category Nominated work ResultRef. (Reference(s))1956 Tony Award Best Actor in a Musical Damn Yankees 1994 Primetime Emmy Award Outstanding Supporting Actor in a Drama Series Picket Fences 1995 1996 1995 Screen Actors Guild Awards Outstanding Ensemble in a Drama Series 1996 1995 Star on the Hollywood Walk of Fame