Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарындағы аудан
Neighborhood in the United States
Тояқ ауданы – Лос-Анджелес қаласының шығысындағы 12 блоктан тұратын аумақ, батысында Лос-Анджелес көшесімен, солтүстігінде және оңтүстігінде Үшінші және Бесінші көшелермен, ал шығысында Сан-Педро көшесімен шектеледі. Бұл ауданда көбінесе пастель түстермен боялған бір және екі қабатты ғимараттар орналасқан, және шамамен бес жүз ойыншық және электроника саласындағы кәсіпорынға үй иесі.
The Toy District is a 12 block area in eastern Downtown Los Angeles, bounded by Los Angeles Street on the west, Third and Fifth streets on the north and south and San Pedro Street on the east. that consists of one and two story buildings often painted in pastel shades and is home to roughly five hundred toy and electronics related businesses.
Басталуы
Алғашқы ойыншық саудагерлері келгенге дейін бұл аймақ жай ғана Скид-Роудың бөлігі болып саналды – үйсіз адамдар тұратын кедей аудан. Бір замандас есеп оны Үшінші, Бесінші және Басты көшелер мен Лос-Анджелес өзені арасында жатқан деп сипаттады. Қытайдан шыққан тайваньдықтар мен вьетнамдықтар 1980 жылдардың басында алғашқы ойыншық дүкендерін ашты. Алғашында бұл саудагерлер ойыншықты тек мерекелік кезеңдерде ғана сататын. Олардың арасында Ву отбасы да болды, және ең табысты кәсіпкер Чарльз Ву болды, Гонконгте туып, 1968 жылы Лос-Анджелеске жеткіншек ретінде қоныстанған. Ву UCLA-да физиканы оқығанда, ол басқа отбасы мүшелеріне ABC Toys-ті іске қосуға көмектесу үшін жазғы демалысқа шықты, кейіннен Шу Ву басқарған көтерме сауда бизнесі. 1998 жылға қарай Ву мен оның отбасына 10 Ойыншықтар ауданындағы ғимарат және Mega Toys дистрибьюторлық компаниясы тиесілі болды, оның жылдық сатылымы 30 миллион долларға жетті. Чарльз Ву кейіннен "Ойыншықтар ауданының негізін қалаушы әкесі" деп саналды. Ву ойыншықтар ауданын дамыту үшін, одан ойыншық сатып алатын басқа азиялық иммигранттар кәсіпкерлерін ауданда өз бизнесін ашуға ынталандырды. Шамамен мың дүкен, сауда орындары және тротуардағы стендтер солтүстіктегі 3-ші көшемен, шығыста Сан-Педро көшесімен, оңтүстіктегі 5-ші көшемен және батыста Лос-Анджелес көшесімен шектелген аймақты толтырады. Ойыншықтармен қатар дүкендерде үй жиһаздары, спорттық тауарлар, жібек гүлдер және Тайланд, Пәкістан, Қытай сияқты елдерден әкелінген киімдер де бар. Дүкендердің 90 пайызы көтерме бағамен сатылады. Чарльз Ву өзінің бизнесін дамыту үшін дәстүрлі шағын ойыншық көтерме саудагерлері әдетте талап ететін 40-50 пайыздық үстеме бағаны екі есеге төмендеткенін айтты. Лос-Анджелес округі АҚШ-тың бөлшек сауда дүкендерінде және одан әрі шетелде сатылатын ойыншықтардың көп бөлігіне кіреберіс ретінде қалыптасты. Округтағы ойыншық индустриясын құрайтын бес жүзден астам компания бар – тек Ойыншықтар ауданында ғана емес, – олар негізінен Тынық мұхиты аймағы елдерінен қуыршақтар, радио басқарылатын көліктер және басқа да тауарларды импорттайтын көтерме саудагерлер. Олар көбінесе шағын болып келеді және олардың әрқайсысында жұмыс істейтін адамдардың саны аз. Қоқыс проблемасына бірнеше фактор себеп болды. Дүкендер үлкен көлемде тауарлар алды, кейбір бизнес иелері тауардың қаптама материалдарын күннің соңында көшеге тастап, қала оны алып кетеді деп есептеді. Сонымен қатар, ауданның көптеген тар дүкендері үлкен, бөлінген дүкендерде орналасқандықтан, оларға көшеттерге немесе қоқыс контейнерлерін қоюға жеткілікті кеңістік болмады. 2010 жылға қарай көше шамдары сатылатын металл бөлшектерінен айырылып, бүкіл блоктар қараңғыда қалды.
Before the arrival of the first toy merchants, the area was considered to be simply a part of Skid Row – an impoverished area habituated by the homeless – and one contemporary account described it as lying between Third, Fifth and Main streets and the Los Angeles River. Taiwanese and Vietnamese immigrants of Chinese descent opened up the first toy stores in the early 1980s, and at first these merchants sold toys only during holiday periods. Among them was the Woo family, and the most successful entrepreneur of that clan was Charles Woo, born in Hong Kong and settling in Los Angeles as a teenager in 1968. Woo was a physics student at UCLA when he took a summer off to help other family members launch ABC Toys, a wholesale business later operated by Shu Woo. By 1998 Woo and his family owned 10 Toy District buildings and a distribution company, Mega Toys, with $30 million in annual sales. Charles Woo was later considered to be the Toy District's "founding father." Woo said he built up the Toy District by encouraging other Asian immigrant entrepreneurs who were buying toys from him to open their own businesses in the district. About a thousand shops, stalls and curbside stands fill the bustling area, roughly bounded by 3rd Street on the north, San Pedro Street on the east, 5th Street on the south and Los Angeles Street on the west. Along with toys, the shops are filled with housewares, sporting goods, silk flowers and clothing imported from such places as Thailand and Pakistan as well as China. Ninety percent of the stores sell at wholesale prices. Charles Woo said that he built up volume in his business by halving the 40 to 50 percent markup typically sought by traditional small toy wholesalers. Los Angeles County has emerged as the gateway to most of the toys sold in U. S. retail stores and increasingly abroad. More than five hundred companies make up the toy industry in the county – not only in the Toy District – and they are mainly wholesalers who import dolls, radio controlled cars and other goods from Pacific Rim countries. They generally are small, and they employ few workers each. Several factors contributed to the trash problem. Stores received large shipments of merchandise, and some business owners dumped the packing materials on the streets at the end of each day, assuming the city would take care of it. Additionally, many of the district's cramped shops were housed in larger, subdivided storefronts and they did not have ready access to alleys or other areas large enough to hold dumpsters. By 2010 street lights had been stripped of salable metal parts and entire blocks were left in darkness.