Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық саясаткер (1815–1889)
Ашбуртон округінің ағылшын парламент депутаты
Australian politician (1815–1889)
the English MP for Ashburton
Сэр Уильям Фостер Стауэлл ККМГ (27 маусым 1815 – 12 наурыз 1889) – британдық отаршылдық мемлекет қайраткері және Австралия, Виктория Жоғарғы сотының бас судьясы. Стауэлл Викторияның алғашқы бас прокуроры болды, 1851 жылдан 1856 жылға дейін Виктория заң шығару кеңесінде тағайындалған лауазымда қызмет етті, ал 1856 жылдан 1857 жылға дейін Мельбурн округін өкілдік еткен сайланған саясаткер болды.
Sir William Foster Stawell KCMG (27 June 181512 March 1889) was a British colonial statesman and a Chief Justice of the Supreme Court of Victoria, Australia. Stawell was the first Attorney General of Victoria, serving from 1851 to 1856 as an appointed official sitting in the Victorian Legislative Council, and from 1856 until 1857, as an elected politician, representing Melbourne.
Ерте өмір
Стауэлл Ирландияның Корк округіндегі Олд-Корт қаласында Джонас Стауэлл мен оның әйелі Аннаның он баласының екінші ұлы болып дүниеге келді, Анна Клогхер епископы Уильям Фостердің екінші қызы еді. Стауэлл Дублиндегі Тринити колледжінде білім алды, Дублиндегі Кингс-Иннс және Линкольн Инн-де заңды оқыды және 1839 жылы Ирландия адвокатурасына қабылданды. Стауэлл достары Редмонд Барри мен Джеймс Мурмен бірге Еуропаға саяхат жасады. Ол 1842 жылға дейін Ирландияда заңгер болып жұмыс істеді, содан кейін Австралияға эмиграциялауға шешім қабылдады және Атқару кеңесінің және Заң шығару кеңесінің мүшесі болды. Стауэллдің тағайындалғаннан кейін бірнеше апта өткен соң Викторияда алтын табылды; оған жағдаймен тиімді күресе алатын үкімет жүйесін құру міндеті жүктелді. Стауэлл полиция күшін құруға, алтын өндіру аймақтарын басқару ережелерін жасауға, барлық деңгейдегі судьялар мен шенеуніктерді тағайындауға және Викторияға, бірінші кезекте көршілес колониялардан, кейіннен Еуропа мен Америкадан келген алтын іздеушілердің толқынынан туындаған өмір мен мүлікке қауіп төндіретін қауіптен қорғауға міндетті болды. Стауэллдің тиімді басқаруына көптеген адам қарызды, себебі үкімет әлсіз болған және көптеген жаңа келгендер бақылауға шыдамсыздық танытқан кезде, өздігінен сот іс-әрекеттеріне жол берілмеді. Алтынға экспорттық баж салығының орнына Стауэлл кеншілерді лицензиялау жүйесін қолдады, бұл 1854 жылы Баллараттағы Эурека көтерілісіне әкелген негізгі наразылықтардың бірі болды. Кеншілерді «көшпенді босқындар» және «балуандар» деп атаған Стауэлл, мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айыппен көтеріліс көшбасшыларына қарсы өткен сәтсіз сот ісінде прокурор болды. Біраз уақыт бойы Стауэлл өзінің әріптестерінен көмек алмады, және Атқару кеңесі капитан Эндрю Кларк пен Хью Каллинг Чайлдерстің қабылдауымен күшейгенге дейін Стауэлл әкімшіліктің миы да, денесі де болды. Оның саясатының табысы, жалпы алғанда, ерекше болды. Заң шығарушы органда ол кейде қарсылыққа ұшырады, ал кейде халықтық партияның жетекшісі Джон О'Шанасси оған көмектесті, және олар бірлесіп колонияның гүлденуіне үлкен үлес қосатын бірқатар заңдарды қабылдауға қол жеткізді. Оның саяси замандасы Генри Сэмюэл Чэпмен оны «үкіметпен байланысты жалғыз тиімді адам» деп сипаттады.
Stawell was born in Old Court, County Cork, Ireland the second son of ten children of Jonas Stawell and his wife Anna, second daughter of the Right Reverend William Foster, bishop of Clogher. Stawell was educated at Trinity College, Dublin, studied law at the King's Inns, Dublin, and at Lincoln's Inn, and was called to the Irish bar in 1839. Stawell travelled in Europe with his friends Redmond Barry and James Moore. He practised law in Ireland until 1842 when he decided to emigrate to Australia. and became a member of the Executive Council and the Legislative Council. A few weeks after Stawell's appointment gold was discovered in Victoria; the duty of creating a system of government which could cope adequately with the situation fell to him. Stawell had to establish a police force, frame regulations for the government of the goldfields, appoint magistrates and officials of every grade, and protect life and property against the perceived threat of the hordes of gold rush adventurers who arrived in Victoria, first from the neighbouring colonies, and later from Europe and America. Much was owed to the firm administration of Stawell that, at a time when the government was weak, and many of the newcomers impatient of control, lynch law was never resorted to. Rather than export duty on gold, Stawell supported a miners' licensing system, which was one of the major grievances leading to the Eureka Rebellion in Ballarat in 1854. Referring to the miners as "wandering vagabonds" and "vagrants", Stawell was the prosecutor in the unsuccessful case against the rebel leaders charged with high treason. Stawell had very little assistance for some time from any of his colleagues, and until the Executive Council was strengthened by the admission of Captain Andrew Clarke and Hugh Culling Childers, Stawell was the brains as well as the body of the administration. The success of his policy was upon the whole remarkable. In the legislature he was sometimes opposed, and at other times assisted, by John O'Shanassy, who was the leader of the popular party, and between them they managed to pass a number of statutes which added greatly to the prosperity of the colony. A political contemporary, Henry Samuel Chapman, spoke of him as "almost the only efficient man connected with the government."
Конституциялық акт
Стауэлл өз міндеттерін талмай орындады, және ол күні бойы сотта немесе кеңес залында болғаннан кейін, алысқа атпен жасаған ұзақ сапарлары туралы керемет әңгімелер айтылады. Стауэлл Викторияға өкілдік институттар мен жауапты министрлік құруға мүмкіндік берген Конституция актісін жасауға белсенді қатысты, бұл бұрын губернатор тағайындаған және қызметтен босататын атқарушы билік пен мүшелерінің үштен бірін тәж таңдаған заң шығарушы органның орнына келді. 1856 жылы жаңа конституция қабылданып, өткен алғашқы жалпы сайлауда Стауэлл Мельбурн округінен депутат болып сайланды және бірінші жауапты министрліктің бас прокуроры болды. 1857 жылы бас судья, сэр Уильям Беккет отставкаға шыққаннан кейін, ол бос қызметке тағайындалды және бакалавр рыцары атағын алды. Ол 1873, 1875–1876 және 1884 жылдары Виктория үкіметін басқарды.
Stawell was indefatigable in the discharge of his duties, and extraordinary stories are told of the long journeys on horseback to visit distant outposts which he would take after being all day long in the law courts or in the council chamber. Stawell bore an active part in drafting the Constitution Act which gave to Victoria representative institutions and a responsible ministry, instead of an executive appointed and removable by the governor and a legislature in which one third of the members were chosen by the Crown. At the first general election after the new constitution in 1856 Stawell was returned as one of the Members for Melbourne, and became the attorney general of the first responsible ministry. In 1857, on the resignation of the chief justice, Sir William à Beckett, he succeeded to the vacant post, and was created a knight bachelor. He administered the government of Victoria in 1873, 1875–1876, and 1884.
Мұра
Стауэлл 1843 жылы Австралияға келгеннен кейін 1872 жылы ғана, көршілес колониялар мен Жаңа Зеландияға қысқа сапар жасағанда, ал 1873 жылы екі жылдық демалысқа Еуропаға оралғанда елден шықты. Стауэлл Англия шіркеуінің қызметіне үлкен қызығушылық танытты және синодтың мүшесі болды. 1886 жылы соттан зейнетке шыққаннан кейін, ол құрметті атанды. Стауэлл 1889 жылдың 12 наурызында Италияның Неаполь қаласында қайтыс болды. 1859 жылы салынған Д'Эставилл отбасы үйі Мельбурн қаласының Кью ауданында қазірге дейін сақталып тұр. Виктория штатындағы Стауэлл қаласы оның құрметіне аталған.
Stawell left Australia after his 1843 arrival only in 1872, when he paid short visits to the neighbouring colonies and New Zealand, and in 1873, when he returned to Europe on two years' leave of absence. Stawell took a very deep interest in the proceedings of the Church of England, and was a member of the synod. On his retirement from the bench in 1886, he was created Stawell died at Naples, Italy, on 12 March 1889. The family house D'Estaville, built in 1859, still stands in the inner Melbourne suburb of Kew. The town of Stawell, Victoria was named in his honour.