Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Вернон Мартин Инграм (19 мамыр 1924 - 17 тамыз 2006) - Массачусетс технология институтының биология профессоры.
Vernon Martin Ingram, (May 19, 1924 – August 17, 2006) was a German–American professor of biology at the Massachusetts Institute of Technology.
Өмірбаян
Инграм Вернер Адольф Мартин Иммервахр деп Бреслауда, Төменгі Силезияда дүниеге келген. Ол 14 жасында нацистік Германиядан отбасымен бірге нацизмге қарсылық білдіргендіктен (жұртшыл болғандықтан) Англияға қоныс аударды. Содан кейін ол өзінің атын Вернон Инграм деп ағылшыншалады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Инграм химиялық зауытта жұмыс істеді, ол соғыс үшін дәрі-дәрмек өндірді, ал түнде Лондон университетінің Биркбек колледжінде оқыды. 1945 жылы химиядан бакалавр дәрежесін, 1949 жылы органикалық химиядан докторлық дәрежесін алды. Докторлық дәрежесін алғаннан кейін Инграм Рокфеллер институты мен Йель университетінде докторантурадан кейінгі уақытта жұмыс істеді. Рокфеллерде ол Мозес Куницпен бірге протеиндерді кристалдастыру бойынша жұмыс істеді. Йельде ол Джозеф Фрутонмен пептид химиясын зерттеді. 1952 жылы Инграм Англияға оралып, Кембридж университетінің Кавендиш зертханасында жұмыс істей бастады. 1956 жылы Инграм, Джон А. Хант және Антони О. В. Стреттон қыруар жасушалар ауруы мен белгілеріндегі гемоглобин молекуласының өзгеруі қалыпты белоктың β- тізбесінің 6- орнындағы глютамин қышқылының валинмен алмасуына байланысты екенін анықтады. Инграм электрофорез және хроматография арқылы адамның қалыпты және серпалы жасушалы анемия гемоглобиндерінің аминокислоталар реттілігінің бір ғана алмастырылған аминокислота қалдықтарына байланысты өзгешелігін көрсетті. Бұл жұмыстың көп бөлігі Макс Перуц пен Фрэнсис Криктің қолдауымен жасалды. Инграм 1967 жылы Адам генетикасы американдық қоғамының Уильям Аллан сыйлығын жеңіп алды. Бұл зерттеушілердің бір ақуыздағы бір ғана амин қышқылының алмасуы аурудың немесе бұзылыстың пайда болуына себепші бола алатынын алғаш рет дәлелдегені еді. Нәтижесінде Вернон Инграмды кейде "Молекулалық медицинаның атасы" деп атайды. Инграм 1958 жылы МТИ факультетіне кірді, тек бір жыл қалуға ниетті. Ол сол жердегі өмірін қатты ұнатып, сол жерде қалды. МТИ-де болған кезінде Инграм Колумбия университетінің Пауль Маркспен гемоглобинді зерттеуде бірлесіп жұмыс істеді. Сондай-ақ, ол эмбрионалды гемоглобинге және оның ересектердегі гемоглобиннен қандай айырмашылығына қызығушылық танытты. 1980 жылдары Инграм нейробиологиялық ғылымға, әсіресе Альцгеймер ауруына қызығушылық таныта бастады. Оның қызығушылығын екінші әйелі Элизабет (Бет) Бостон аймағындағы ақыл-ой қабілеті нашар адамдарға көмектесетін. Ол Даун синдромы нейрофиламенттердің ауруы екенін естіген еді; бұл себеп емес екені анықталды, бірақ Даун синдромы бар адамдар 40 жасқа дейін Альцгеймер ауруына шалдыққан. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Инграм өзінің зерттеулерін жалғастырып, MIT-де шағын зертхананы ұстады. Ол әйелі Бетпен 16 жыл бойы МТИ-дегі Эшдаун үйінің үй басқарушысы болды. 6285 Инграм астероиды олардың құрметіне аталған. Инграм 1989-1999 жылдары МТИ-де баламалы бакалавриат білім беру қауымдастығы Эксперименталды зерттеу тобының директоры болды. 2002 жылы Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Инграм 2006 жылы 17 тамызда Бостон қаласында құлап, алған жарақаттарынан қайтыс болды.
Ingram was born Werner Adolf Martin Immerwahr in Breslau, Lower Silesia. When he was 14, he and his family left Nazi Germany because of their opposition to Nazism (being Jewish) and settled in England. He then Anglicised his name to Vernon Ingram. During the Second World War, Ingram worked at a chemical factory producing drugs for the war effort and at night studied at Birkbeck College at the University of London. He received a bachelor's degree in chemistry in 1945 and a PhD in organic chemistry in 1949. After receiving his doctorate, Ingram worked at postdoctoral appointments at the Rockefeller Institute and Yale University. At Rockefeller, he worked with Moses Kunitz on crystallising proteins. While at Yale, he studied peptide chemistry with Joseph Fruton. In 1952, Ingram returned to England and started working at the Cavendish Laboratory at the University of Cambridge, studying protein chemistry. In 1956, Ingram, John A. Hunt, and Antony O. W. Stretton determined that the change in the haemoglobin molecule in sickle cell disease and trait was the substitution of the glutamic acid in position 6 of the β chain of the normal protein by valine. Ingram used electrophoresis and chromatography to show that the amino acid sequence of normal human and sickle cell anaemia haemoglobins differed due to a single substituted amino acid residue. Much of this work was done with the support of Max Perutz and Francis Crick. Ingram won the William Allan Award from the American Society of Human Genetics in 1967. This was the first time a researcher demonstrated that a single amino acid exchange in a protein can cause a disease or disorder. As a result, Vernon Ingram is sometimes referred to as "The father of Molecular Medicine." Ingram joined the MIT faculty in 1958, intending to stay for only one year. He found that he enjoyed it there so much that he stayed on. While at MIT, Ingram collaborated with Paul Marks of Columbia University on haemoglobin research. He was also interested in embryonic haemoglobin and how it differed from that of adults. By the 1980s, Ingram became interested in neuroscience and especially Alzheimer's disease. His interest was sparked by the work his second wife, Elizabeth (Beth), was doing with intellectually disabled people in the Boston area. She had heard that Down syndrome was a disease of the neurofilaments; this turned out not to be the cause, but it was noted that people with Down syndrome did develop Alzheimer's Disease by the time they were 40. After retirement, Ingram continued his research, maintaining a small laboratory at MIT. He and his wife, Beth, were housemasters of Ashdown House at MIT for 16 years. Asteroid 6285 Ingram is named in their honour. Ingram was Director of the Experimental Study Group, an alternative undergraduate education community at MIT, from 1989 to 1999. He was elected to the National Academy of Sciences in 2002. Ingram died in Boston, Massachusetts, on 17 August 2006 of injuries stemming from a fall.