Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жозеф Фафард (2 қыркүйек 1942 – 16 наурыз 2019) – канадалық мүсінші.
Canadian sculptor (1942–2019)
Joseph Fafard (September 2, 1942 – March 16, 2019) was a Canadian sculptor.
Өмірбаян
Джозеф Фафард 1942 жылы Саскачеван штатындағы Ст. Март қаласында, француз канадалықтары Леопольд Фафард пен Жюлиен Кантин отбасында дүниеге келді. Фафард – Жак Гуледен тараған ұрпақ. 1966 жылы Манитоба университетінен B.F.A., ал 1968 жылы Пенсильвания штаты университетінен M.F.A. алды. 1968 жылдан 1974 жылға дейін Регина қаласындағы Саскачеван университетінде (қазір Регина университеті) мүсін жасау сабақтарын оқытты. 1980–1981 жылдары Калифорния университетінде (Дэвис қаласы) арнайы лекция оқыды. Өмірінде бірнеше марапаттарға ие болды, соның ішінде 1981 жылы Канада орденінің офицері, 1987 жылы Канада Архитектура институтының көркем өнер сыйлығы, 2002 жылы Саскачеванның Еңбегінің ордені, 2003 жылы Ұлттық Монфорт сыйлығы және 2005 жылы Саскачеванның 100 жылдық мерекелік медалін алды. Сондай-ақ Регина (1989) және Манитоба (2007) университеттерінен құрметті доктор дәрежесін алды. Фафард 1968 жылы Регина өнер мектебіне қыш және мүсін сабақтарын оқытуға келген кезде Рик Гомес пен Дэвид Гилхулимен танысты. Олар оны фанк өнерімен таныстырды және олардың ықпалымен ол саздан фигуралар жасауды бастады. Мансабы бойында Фафард гипс, саз және қоладан мүсін жасады, қола 1980-ші жылдары оның басты материалы болды. Оның туындыларына Саскачеван аймағының әсері зор болды және мөлшері қолға сыятындай кішкентайдан бастап, өмірлік көлемнен асып түсетіндей үлкенге дейін болды. Ол хореограф Жан-Пьер Перромен тығыз жұмыс істеді, оның сиыр мүсіндерін Перроның бірнеше экологиялық би өнерлері үшін декорация ретінде пайдаланды. 1985 жылы Саскачеван штатындағы Пенсе қаласында «Жюлиен Ателье» қорыту шеберханасын ашты, онда өмірінің көп бөлігін өткізді. Шеберханада ол сериялы түрде жұмыс істеді, белгілі суретшілер мен саясаткерлердің портреттерін жасады, соның ішінде Канада премьер-министрлері Пьер Эллиотт Трюдо мен Джон Г. Дифенбейкердің қоладан жасалған мүсіндерін қосты. Фафардтың туындылары Канадада және АҚШ, Ұлыбритания, Франция және Жапония сияқты шетелдерде көрсетілді. 2007 жылы Терренс Хит Канада Ұлттық галереясы мен Регинадағы Маккензи өнер галереясы үшін «Джо Фафард» атты ретроспективті көрме ұйымдастырды. Оның суреті 2012 жылы Канада Поштасы шығарған пошта маркаларының сериясында пайда болды. 2011 жылы Оттавадағы Канада Ұлттық галереясы Суссекс Драйв кіреберісінің жанына оның түрлі-түсті «Жүгіріп бара жатқан жылқылар» (2007) мүсінін орнатты. 2019 жылдың 16 наурызында Фафард Саскачеван штатындағы Ламсден қаласынан тыс жерде асқазан рагынан 76 жасында қайтыс болды. Фафардтың туындылары Дэвид Гарно сияқты көптеген батыс суретшілеріне шабыт берді.
Joseph Fafard was a twelfth generation Canadian born in 1942 in Ste. Marthe, Saskatchewan, to French Canadians Leopold Fafard and Julienne Cantin. Fafard is a descendant of Jacques Goulet. He received a B. F. A from the University of Manitoba in 1966 and a M. F. A. from Pennsylvania State University in 1968. From 1968 to 1974, he taught sculpture at the University of Saskatchewan, Regina Campus (now the University of Regina). He was a visiting lecturer at the University of California, Davis in 1980–1981. He received several awards throughout his professional career including being named an Officer of the Order of Canada in 1981, the Architectural Institute of Canada Allied Arts Award in 1987, the Saskatchewan Order of Merit in 2002, the National Prix Montfort in 2003, and the Lieutenant Governor's Saskatchewan Centennial Medal for the Arts in 2005. He also received Honorary Doctorate Degrees from the University of Regina (1989) and University of Manitoba (2007). Fafard met Ric Gomez and David Gilhooly in 1968 when he arrived at the Regina School of Art to teach pottery and sculpture. They introduced him to Funk art and under their influence, he began making figures in clay. Throughout his career, Fafard sculpted with plaster, clay, and bronze, which was his primary medium in the 1980s. His work was heavily influenced by his Saskatchewan surroundings, and ranged in size from handheld to larger than life sized. He worked closely woth choreographer Jean Pierre Perrault to place his cow sculptures as set designs for several of Perrault's environmental dance pieces. In 1985, he opened the Julienne Atelier foundry in Pense, Saskatchewan, where he was based for the majority of his working years. At the foundry, he worked in series, producing portraits of well known artists and politicians, including bronzes of Canadian prime ministers Pierre Elliott Trudeau, and John G. Diefenbaker. Fafard's works have been shown in Canada and abroad in countries including the United States, Great Britain, France and Japan. In 2007, Terrence Heath curated the retrospective exhibition Joe Fafard for the National Gallery of Canada and MacKenzie Art Gallery in Regina. His art was featured on a series of postage stamps issued by Canada Post in 2012. The National Gallery of Canada in Ottawa installed his colourful Running Horses (2007) in 2011 adjacent to the Sussex Drive entrance. He died at his home outside of Lumsden, Saskatchewan on March 16, 2019, from stomach cancer at the age of 76. Fafard's work has been an inspiration to many western artists such as David Garneau.
Жеке өмір
1967 жылы Джо Виннипег өнер мектебінде керамика саласында оқыған Сьюзан Вибеге үйленді. Олардың ұлы Жоэль 1968 жылы 18 қарашада дүниеге келді. Олардың тұңғыш қызы Миша 1970 жылы 23 наурызда, ал екінші қызы Джина 1972 жылы 10 желтоқсанда туды. "1980 жылдардың соңына қарай Джо мен Сьюзанның некесі шиеленісіп, бұзыла бастады. Олар көбірек жеке өмір сүре бастады." [аталған еңбек, 162 бет] Фафар 1991 жылы Сьюзаннан ажырасты. Осы кезде, Фафардың өміріндегі кәсіби және жеке дағдарыстар кезеңінде ол Саскачеванның Гравелбур қаласынан шыққан, үлкен француз канадалық отбасының қызы, Саскатундағы француз театрында жұмыс істеген Алис Хамонмен танысты. [аталған еңбек, 166 бет] Джоның үшінші қызы Соленн 1994 жылы 29 мамырда Алис Хамоннан туды. Джоның екінші ұлы Жюльен 1998 жылы 11 маусымда Алис Хамоннан дүниеге келді. Алис Хамон мен Джо 2000 жылдың 6 тамызында үйленді. [аталған еңбек, 208-9 беттер]
In 1967, Joe married Susan Wiebe, a major in ceramics also at the Winnipeg School of Art. [Source: “Joe Fafard”, Terrence Heath, Vancouver: Douglas & McIntyre, 2007, p. 46] Their son, Joёl, was born on November 18, 1968. Their first daughter, Misha, was born on March 23, 1970; and a second daughter, Gina, was born on December 10, 1972. “By the end of the 1980s Joe and Susan’s marriage had become strained. They began to live more and more separate lives.” [op cit, p. 162] Fafard divorced Susan in 1991. During this period of professional and personal turmoil in Fafard's life, he met Alyce Hamon, who came from a large French Canadian family in Gravelbourg, Saskatchewan, who worked in French theatre in Saskatoon. [op cit, p. 166] Joe's third daughter, Solenne, was born to Alyce Hamon on May 29, 1994. Joe's second son, Julien, was born to Alyce on June 11, 1998. Alyce Hamon and Joe were married on August 6, 2000. [op cit, p. 208 9]