Джеймс МакНейр Бейкер: Флоридалық саясаткер және судьяның өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық судья Джеймс Макнейр Бейкер (20 шілде 1821 – 20 маусым 1892) – заңгер, саясаткер және Американдық Азамат соғысы кезінде Конфедерациялық Конгреске Флоридадан сенатор.

Өмірбаян

Бейкер Солтүстік Каролина штатының Робсон округінде Арчибальд С. Бейкер мен Кэтрин Маккалумның ұлы ретінде дүниеге келді. 1844 жылы Солтүстік Каролина штатының Дэвидсон қаласындағы Дэвидсон колледжін бітірді. Оның отбасы ұзақ жылдардан бері колледжбен байланысты, және ондағы Бейкер спорт кешені олардың құрметіне аталған. Бастапқыда Бейкер Солтүстік Каролина штатының Ламбертон қаласында заңгерлік практика ашты. Бірақ, тифпен ауырғаннан кейін, ол жылырақ климатқа көшуді шешті және атпен Флоридаға сапар жасады. Біраз уақыт Суванни өзенінің жағасындағы Олд-Колумбия қаласында заңгерлік қызметін қайтадан бастады. Бірақ, ол кейіннен Алигатор қаласына көшіп, тұрғындарды ұнамсыз атауды қазіргі Көл қаласы деп өзгертуге ынталандырды. 1852 жылы Бейкер Суванни округінің мемлекеттік прокуроры болып тағайындалды және Балтимордағы вигтердің ұлттық конвенциясына делегат ретінде қатысты. Флорида делегациясының наразылығына қарамастан, партия генерал Винфилд Скотты АҚШ Президентіне кандидат етіп ұсынды. Скотт Семинол соғыстарындағы қудалауынан штатта өте танымал болған жоқ, және оны партия тізімінің басына қою шешімі көптеген сайлаушыларды наразылыққа түсірді. Сондықтан, 1856 жылы Бейкер штатта атпен кеңінен саяхаттағанына қарамастан, «Бірде-бір білмеймін» партиясының кандидат ретінде АҚШ Конгресіне сайлауда жеңіске жете алмады. 1859 жылы Бейкер Суванниде отыратын 4-ші сот округінің судьясы болып сайланды. Сол жылы ол Фанни Гилкристке үйленді. 1860 жылғы қызықты сайлау кезінде судья Бейкер Белл мен Эверетттің Конституциялық одақ билетін қолдады және Авраам Линкольн сайланғаннан кейін Флориданың бөлінуіне қарсы болды. Алайда, штат бөліну туралы заң қабылдағаннан кейін, ол өзі қабылдаған штатының шешімін адал түрде қолдады. 1861 жылы Флорида заң шығарушы органы Бейкер округін оның құрметіне құрған кезде судья Бейкер әлі де қызметте болды. Келесі жылы сол орган оны Конфедерация Конгресіндегі штаттың екі сенаторының бірі ретінде таңдады. Ол АҚШ Азамат соғысының барлық кезеңінде Вирджиния штатының Ричмонд қаласына көшті. 1865 жылы Оңтүстік жеңілгеннен кейін Флоридаға оралған Бейкер губернатор Дэвид С. Уокердің бұйрығымен Флорида Жоғарғы сотының судьясы болып тағайындалды. Алайда, 1868 жылы штаттың жаңа конституциясының бекітілуі оны отставкаға кеулеуге және жеке практикаға оралуға мәжбүр етті. Келесі бірнеше жылда ол штаттың Ішкі жақсарту қорына тиесілі жерлерді иеленумен байланысты сот істеріндегі кәсіби шеберлігімен ең үлкен беделге ие болды. Бұл қор 1855 жылы солтүстік капиталын тарту және дамуды жеделдету үшін құрылған еді. 1876 жылы Бейкер штаттың Демократиялық атқару комитетінің белсенді мүшесі болды және Флоридадағы жаңару дәуірін аяқтау үшін көп күш жұмсады. 1881 жылы губернатор Уильям Блоксем оны штаттың 4-ші сот округінің судьясы қызметіне қайта тағайындады. 1885 жылы оның ізбасары губернатор Эдвард А. Перри оны қайтадан тағайындады. Бірақ 1890 жылы денсаулығының нашарлауына байланысты қызметтен кетті.

Baker was born in Robeson County, North Carolina, a son of Archibald S. Baker and Catherine McCallum. He graduated from Davidson College in Davidson, North Carolina, in 1844. His family has long been associated with the college, and the Baker Sports Complex there is named for them. Initially, Baker set up a law practice in Lumberton, North Carolina. But, after a bout with typhoid fever, he determined to move to a warmer climate and traveled to Florida on horseback. He re established his practice of the law for a time at Old Columbia on the Suwannee River. But, he then moved to the town of Alligator, where he encouraged the residents to change the uninviting name to the modern Lake City. In 1852, Baker was named State Attorney for the Suwannee Circuit, and served as a delegate to the Whig National Convention in Baltimore. There, despite the protests of the Florida delegation, the party nominated General Winfield Scott for President of the United States. Scott was extremely unpopular in the state due to his prosecution of the Seminole Wars, and the decision to put him at the top of the party's ticket alienated many voters. So, it was no surprise in 1856 when Baker failed to win election to the U. S. Congress as a Know Nothing Whig candidate despite his extensive horseback travels across the state. In 1859, Baker succeeded in winning election as the state judge for the 4th Judicial District, which met in Suwannee. The same year, he married Fanny Gilchrist. During the tumultuous Election of 1860, Judge Baker supported the failed Constitutional Union ticket of Bell and Everett and opposed Florida's secession after the election of Abraham Lincoln. Once the secession ordinance passed, however, he loyally supported the decision of his adopted state. Judge Baker was still on the bench in 1861, when the Florida legislature created Baker County in his honor. The following year, the same body selected him to serve as one of the state's two senators in the Confederate Congress. He moved to Richmond, Virginia, for the duration of the U. S. Civil War. Returning to Florida after the defeat of the South in 1865, Baker was quickly appointed a justice of the Florida Supreme Court by Governor David S. Walker. However, ratification of the state's Reconstruction constitution in 1868 forced his resignation and return to private practice. Over the next several years, he gained his greatest professional reputation for litigation associated with the disposition of lands held by the state's Internal Improvement Fund—which had been created in 1855 to attract Northern capital and spur development. By 1876, Baker was an active member of the state's Democratic Executive Committee, and worked hard to bring about an end to the Reconstruction era in Florida. In 1881, he was returned as a judge on the state's 4th Judicial Circuit by Governor William Bloxham. He was re appointed in 1885 by his successor Governor Edward A. Perry. But, he resigned due to declining health in 1890.

Соңғы жылдары және өлімі

Бейкер судья Джексонвилл қаласында зейнетке шығып, Пресвитериан шіркеуінің қарттарының бірі болды. Ол сол қаладағы үйінде 70 жасында қайтыс болды және жақын жердегі Эвергрин зиратына жерленді. Одан соң әйелі мен бес баласы қалды.