Дэвид Нильссон: Австралияның бейсбол жұлдызы

Кіріспе

Австралиялық бейсболшы (1969 жылы туған)
Бейсболшы

Дэвид Уэйн Нильссон (14 желтоқсан 1969 жылы туған) – Австралияның бұрынғы кәсіби бейсбол ойыншысы, қазіргі кезде Австралия ұлттық бейсбол командасының және Брисбен Бандитс клубының бас менеджері. Ол Милуоки Брюэрс (Major League Baseball) командасы сапында ойнады және 1999 жылы All-Star атанды, ол All-Star ойынында ойнаған алғашқы австралиялық ойыншы болды. 3 қазан 1999 жылы карьерасын аяқтаған кезде 837 ойын, 789 соққы, 105 хоум-ран және .284 карьералық соққы орташасы көрсеткішін тіркеді. Нильссон 2000 жылғы Олимпиадада Австралия құрамасы үшін ойнау ниетімен MLB командаларымен келісімшарт жасаудан бас тартты. Оның елінің намысын қорғау үшін үлкен қаржыдан бас тартуы көпшілік тарапынан жоғары бағаланды, мұндай жағдай бейсболда сирек кездеседі. Business Review Weekly басылымы мәлімдегендей, АҚШ-тан кеткенге дейін ол Грег Норманнан кейін Австралияның ең көп табыс табатын спортшысы болды. Нильссон бұрын Брисбен Бандитс және Мельбурн Редс командалары үшін Австралия бейсбол лигасының алдыңғы құрамында ойнаған, ол барлық уақыттағы соққы орташасы (.351) және барлық уақыттағы соққы қуаты (.661) бойынша рекордты иеленеді. Оның ағалары Гэри, Боб және Рон да осы жарыста қатысқан. Ол сонымен қатар Жапонияның NPB және Италияның Серия А лигаларында да өнер көрсетті. 2004 жылғы Олимпиадада Австралия құрамасы сапында тарихи күміс жүлде жеңіп алды, ал 2006 жылы бейсболдан әлем чемпионатында ел намысын қорғады. 2010–11 жылғы Австралия бейсбол лигасы маусымында Брисбен Бандитс клубының бас жаттықтырушысы қызметін атқарды, содан кейін 2014–15 жылдан бері бас менеджер болып қайта оралды. 2018 жылы Джон Диблден кейін Австралия ұлттық бейсбол командасының бас менеджері болды. Нильссон 2000 және 2004 жылдары Олимпиада ойындарында Австралияны өкілдік етті және Австралиядағы спорттың стратегиялық бағытына қатысты. 2018 жылы 8 маусымда Квинсленд өнер галереясында өткен салтанатты шарада Квинсленд премьер-министрі Аннастасия Палащчук оны «Квинслендтің ұлы» деп атады. Нильссон 2019 жылғы Королеваның туған күні құрметіне «ойыншы, жаттықтырушы және тәлімгер ретінде бейсболға сіңірген еңбегі үшін» Австралия орденінің мүшесі (AM) атағымен марапатталды.

David Wayne Nilsson (born 14 December 1969) is an Australian former professional baseball catcher and current manager of the Australia national baseball team and the Brisbane Bandits. He played for Major League Baseball's Milwaukee Brewers from to and was an All Star in 1999, becoming the first Australian player to appear in an All Star game. He ended his Major League career on 3 October 1999 with 837 games played, 789 hits, 105 home runs and a .284 career batting average. Nilsson became a free agent in the offseason following , but opted not to sign with any MLB teams because of his desire to play for Australia in the 2000 Olympics. He was widely applauded for this move as he was turning down big money to represent his country, something very rarely seen in baseball. Before leaving the US, he had been Australia's second highest earning sportsman behind Greg Norman, according to the Business Review Weekly. Nilsson previously played for the Brisbane Bandits and Melbourne Reds in the previous incarnation of the Australian Baseball League where he holds the record for all time batting average (.351) and all time slugging average (.661). His brothers Gary, Bob and Ron also played in the competition. He also played in the Japanese NPB and Italian Serie A. He went on to also represent Australia in the 2004 Olympics where they won a historic silver medal, and also represented his country in the inaugural World Baseball Classic in 2006. He spent one season as manager with the Brisbane Bandits during the 2010–11 Australian Baseball League season, before returning to become the incumbent manager since 2014–15. In 2018 he succeeded Jon Deeble as the Australian national baseball team manager. Nilsson represented Australia at the Olympics in 2000 and 2004, and has been involved in the strategic direction of the sport in Australia. In 2018, he was named as one of the Queensland Greats by Queensland Premier Annastacia Palaszczuk in a ceremony at the Queensland Art Gallery on 8 June 2018. Nilsson was made a Member of the Order of Australia (AM) in the 2019 Queen's Birthday Honours in recognition of his "service to baseball as a player, coach and mentor".

Ерте өмір

Нильссон Квинсленд штатының Брисбен қаласында австралиялық ата-аналар отбасында дүниеге келді және Кедрон мемлекеттік жоғары мектебінде оқыды.

Кіші лигалар

Нильсон 1987 жылы 17 жасында «Милвоки Брюэрс» командасына аматорлық еркін агент ретінде қосылды. Сол жылы ол «Хелена Брюэрс» командасымен кәсіби дебютін жасады, соққымен .394 көрсеткішін берді. Нильсон «Пионер лигасы»нда соққы орташасы бойынша үшінші орынды иеленді, бірақ лиганың «All Star» командасына қақпашы ретінде кірмей қалды, себебі .397 соққан Фрэнк Колстонға басымдық берілді. «Baseball America» Нильсонды лигадағы екінші үздік ойыншы деп бағалады. 1988 жылы ол «Квинсленд Рамс» командасы сапында «Claxton Shield» турниріне қатысып, турнирдің ең құнды ойыншысы атанды. Содан кейін ол «Белойт Брюэрс» үшін толық маусым ойнады, ал маусымнан тыс жаңа құрылған Австралия бейсбол лигасының «Голд-Кост Клиперс» командасы үшін өнер көрсетті. 1989 жылы ол «Стоктон Портс» командасына ауысты, бірақ соққымен күресіп, көзге түсе алмады. 1990 жылғы Калифорния лигасының маусымында Нильсон айтарлықтай жақсарды және «Стоктон Портс» командасының жеңіске жетуіне көмектесті, ал «Baseball America» оны лиганың сегізінші үздік ойыншысы деп бағалады. Австралия бейсбол лигасының «Daikyo Dolphins» командасында Нильсон .400 соққы көрсеткішін берді, бұл көрсеткіш «Брюэрс» командасының ойыншысы Джон Джахадан ғана төмен болды. Ағасы Бобпен бірге «Daikyo» командасы лигадағы ең жақсы нәтиже – 31–9 есебімен жеңіске жетті. Нильсон қақпашы ретінде лиганың «All Star» командасына шақырылды және «Ең құнды ойыншы» сыйлығын жеңіп алды. 22 жасында ол АҚШ-қа оралды, «Эль-Пасо Диаблос» командасы сапында AA лигасында .413 орташа көрсеткішпен ойнады және маусым соңында AAA лигасының «Денвер Зефирс» командасына көтерілді. Нильсон сол маусымда Иван Родригеспен бірге Техас лигасының үздік қақпашыларының бірі деп танылды. «Baseball America» Нильсонды Родригес, Ройс Клейтон және Рауль Мондесиден кейін лиганың төртінші үздік ойыншысы деп атады. Қыста ол «Daikyo» командасының 1991–92 жылғы Австралия бейсбол лигасының маусымын жеңіп алуына көмектесті.

Үлкен лигалар

1992 жылы Денвер үшін жақсы ойнағаннан кейін, Нильсон «Брюэрс» командасына шақырылып, қақпашы ретінде ойнағанда 9-шы нөмірде соқты. Алғашқы соққысында қателескеніне қарамастан, сол ойынның соңында үш ұпайлық қос соққымен өзін түзетті. Нильсон 1992 жылы алғашқы маусымында Америка лигасының ең жас 10 ойыншысының бірі болды. 1992–93 жылғы АБЛ маусымында күтілгендей нәтиже көрсетпегеннен кейін, Нильсон 1993 жылы «Брюэрс» командасының ең көп пайдаланған қақпашысы болды, бірақ жарақаттарына байланысты жастар лигасында жазылып, емделді. 1994 жылдың 11 сәуірінде Нильсон «Рейнджерс» стадионындағы алғашқы ойынның бесінші иннингінде алғашқы гол соқты. Сондай-ақ, ол стадиондағы алғашқы қос ойынды жасап, 1-6-3 есебімен ұпай жинады. 1994 жылдың 14 сәуірінде Нильсон мен Грэм Ллойд МЛБ ойынында алғашқы австралиялық жұпты құрды. 1994 жылғы маусымнан кейін Нильсон «Брисбен Бандитс» командасына өтіп, тұрақты маусымда өте жақсы ойнады, орташа есебі .362, ал соққы қуаты .695 болды. Сол жылы ол маусымның алғашқы соққысында гол соқты. Ол лиганың «Жұлдыздар» командасына қақпашы ретінде шақырылды. «Милвоки» бастапқыда Нильсонды көктемгі жаттығуларға уақытында қайтаруды сұрады, бірақ кейін оны плей-оффқа қалуға шешім қабылдады. Ол «Брисбеннің» «Сидней Блюз» командасын жеңіп, чемпионатты ұтуына көмектесті; ол соңғы раундтың соңғы иннингінде ағасы Гаримен бірге жұп құрды. Кейін Нильсон өзінің бірінші толық МЛБ маусымын өткізіп, .275 орташа ұпай жинап, .451 соққы қуатын көрсетті және «Брюэрс» командасының жыл ойыншысы атанды. Содан кейін ол Австралияға оралып, «Уэверли Редс» командасымен бес жылдық келісімге келді, онда ол 1994–95 жылғы АБЛ маусымында 54 ойын ойнады, соққы беру орташа көрсеткіші (.388), базаға шығу орташа көрсеткіші (.471) және соққы қуаты (.775) бойынша көшбасшы болды. Нильсон тағы да «Жұлдыздар» қақпашысы атанды және «Уэверлиді» екінші, ал өзі үшін үшінші титулға жеткізді. Нильсон қысқы доппен ойнағанда Росс Ривер ауруына шалдығып, 1995 жылғы МЛБ маусымының алғашқы екі айын өткізбеді, бірақ үш емдеу курсынан кейін .400-ден астам орташа көрсеткіш көрсетіп, маусымның соңында «Брюэрске» оралды, бірақ негізінен қақпашы емес, шеткі ойыншы ретінде пайдаланылды. Команданың бөлік иесі болғанына қарамастан, Нильсон «Уэверлимен» бес жылдық келісімге келгеніне өкінді, өйткені ол өзінің туған қаласы Брисбенді сағынды және келісімшарттан шығудың жолын іздеді. Дау алты айға созылды, содан кейін «қызылдар» ол 1995–96 жылғы АБЛ маусымының қалған бөлігін ойнап, содан кейін Брисбенге оралатыны туралы келісімге келді. Шектелген ойындарда Нильсон соққымен .250 көрсеткіш көрсетті. Сол маусымның соңында ол қайтадан МЛБ-ға оралды, бірақ сынған аяғына байланысты, ол өзінің МЛБ мансабындағы орташа көрсеткіші (.331) және базаға шығу көрсеткіші (.407) бойынша жаңа рекордтар жасады, соққы қуаты .525 болды. Ол 33 қос соққы және 17 гол соқты, 81 ұпай жинап, 123 ойында 84 ұпайға көмектесті. 1996 жылы АЛ-да орташа ұпай бойынша 6-шы орынды иеленді. 1996 жылдың 17 мамырында Нильсон бір иннингте екі гол соққан алғашқы «Милвоки Брюэрс» ойыншысы болды (6-шы иннинг, «Миннесота Твинс» командасына қарсы, 12–1 есебімен жеңіс). Нильсон 1996–97 жылғы АБЛ маусымында «Брисбен Бандитс» командасының ойыншы-менеджері болды. Түйеге жасалған операция маусымын қысқартса да, ол команданы .420 орташа көрсеткішімен финалға жеткізді, егер ол жеткілікті ойын ойнаса, сол жылы АБЛ-де көшбасшы болар еді. Ол АҚШ-қа оралды, онда ол маусымда .278 орташа ұпай жинап, 20 гол соқты, бірінші базада, сол жақта және DH ретінде ойнады. Сол маусымда ол жарақаттарына байланысты алғаш рет АБЛ-ге қайта оралмады. 1998 жылғы маусымда ол «Брюэрс» командасы үшін .269 көрсеткіш көрсетті. Нильсон өзінің соңғы МЛБ маусымында 29 жаста болды, 1999 жылғы маусымда 309/.400/.554 көрсеткішімен 21 гол соқты. Ол сондай-ақ бес жылдан кейін алғаш рет клуб үшін тұрақты түрде қақпашы болып ойнауға жарамды болды. 1999 жылғы «Жұлдыздар» ойынында ол Майк Либерталдың орнына Ұлттық лига қақпашысы болды, соның арқасында ол МЛБ «Жұлдыздар» ойынында ойнаған алғашқы (және 2013 жылы Грант Балфур қосылғанға дейін жалғыз) австралиялыққа айналды. Нильсон қазіргі уақытта Австралия бейсбол лигасының «Брисбен Бандитс» кәсіби бейсбол командасының менеджері (2014 жылдан қазірге дейін) және команданы 2015–2016 жылғы маусымда плей-оффқа жеткізді.

After continuing to bat well for Denver in 1992, Nilsson was called up to the Brewers and batted in the 9 hole while playing catcher. Despite striking out in his first at bat, he redeemed himself later that game with a three run double. Nilsson was one of the 10 youngest players in the 1992 American League in his first season. After performing below par in the 1992–93 ABL season, Nilsson was the most frequently used catcher for the 1993 Brewers, but due to injury problems, had rehab stints in the minors. On 11 April 1994, Nilsson hit the first home run at Rangers Ballpark in the fifth inning of the first game played there. He also grounded into the first double play recorded at the ballpark, scored 1 6 3. On 14 April 1994, Nilsson and Graeme Lloyd formed the first all Australian battery in an MLB game. In the 1994 off season, Nilsson moved to the Brisbane Bandits and played very well in the regular season averaging .362 and slugging .695. Nilsson homered off his first swing of the season that year. He was named to the league All Star team at catcher. Milwaukee had originally requested that Nilsson be returned to the team in time for spring training but they later decided to let him stay for the playoffs. He helped Brisbane to an upset win over the Sydney Blues for the championship; he formed a battery with his brother Gary for the final inning of the last round. Later that year Nilsson had his first full major league season, producing a .275 batting average and .451 slugging average and won Brewers Player of the Year. He then returned to Australia after signing a five year deal with the Waverly Reds where he played 54 games in the 1994–95 ABL season, leading in batting average (.388), on base average (.471) and slugging average (.775). Nilsson was again named as the All Star catcher and led Waverly to their second title and Nilsson's third. Nilsson contracted Ross River Fever while playing winter ball and missed the first two months of the 1995 Major League Baseball season, but after hitting over .400 in three rehab stints, he returned to the Brewers later in the season but was used primarily as a corner outfielder rather than catcher. Despite being a part owner of the team, Nilsson came to regret his five year deal with Waverly as he missed his hometown of Brisbane and tried to negotiate a way out of the contract. The dispute lasted six months with the Reds finally coming to the agreement he would play out the rest of the 1995–96 ABL season before returning to Brisbane. In limited appearances, Nilsson contributed a meager .250 with the bat. He returned to the MLB late again that season due to a broken foot, but had a productive year by setting his MLB career highs in average (.331) and OBP (.407) while still slugging at .525. He hit 33 doubles and 17 home runs, scored 81 runs and drove in 84 in 123 games. He was 6th in the 1996 AL in batting average. On 17 May 1996, Nilsson became the first Milwaukee Brewer to hit two home runs in the same inning (the 6th, vs. Minnesota Twins, in a 12–1 victory). Nilsson became a player manager for the Brisbane Bandits for the 1996–97 ABL season. Although knee surgery cut his season short, he guided the team to the finals with a batting average of .420 which, had he played enough games, would have led the ABL that year. He returned to the US where he batted .278 for the season with 20 home runs playing first base, left field and DH. That off season he did not return to the ABL for the first time due to injuries. In the 1998 season he batted at a discouraging .269 mark for the Brewers. Nilsson was only 29 years old when he played his last major league season, hitting a 309/.400/.554 clip with 21 home runs for the 1999 season. He was also fit enough to play catcher regularly for the club for the first time in five years. In the 1999 All Star Game, he replaced Mike Lieberthal as the National League catcher, becoming the first (and until being joined by Grant Balfour in 2013, the only) Australian to play in a Major League Baseball All Star Game. Nilsson is currently manager of the Brisbane Bandits professional baseball team in the Australian Baseball League (2014–present) and lead the team to the play offs in the 2015–2016 season.

Халықаралық жарыстардағы жұлдыздық атақ

1999 жылы Нильссон Интерконтинентальдық кубокте ойнады, онда .379/.457/.517 көрсеткішімен турнирдің ең құнды ойыншысы атанды және Австралияның халықаралық бейсбол жарысында алғашқы алтын медалін жеңуіне көмектесті. Нильссон Акинори Ивамура мен Клаудио Ливерцианиден кейін орташа есеп бойынша үшінші орынды иеленді және тұтқыншы ретінде турнирдің «Барлық жұлдыздар» командасына енді. Кейін 1999 жылы ол Австралия бейсбол лигасының иесі болды және оны Австралияның халықаралық бейсбол лигасы деп атады. 2000 жылғы Сидней Олимпиадасында ол .565 орташа есеппен және .957 соққы көрсеткішімен ең жақсы халықаралық турнирін өткізді (DH/1B). Ол сол жылы Олимпиадада орташа есеп бойынша көш бастады, екінші орын алған Дуг Миенткиевичтен 151 ұпайға жоғары, сондай-ақ соққы көрсеткіші мен OBP бойынша да алда болды. Оның тамаша өнертабысына қарамастан, Австралия тек 2–5 нәтижемен аяқтады, Оңтүстік Африкадан ғана жоғары.

Кейінгі жылдар

Нильссон 2003 жылы Квинсленд Рамс командасын Клэкстон Шилдте басқарды, оларға күтпеген жеңіс әкелді. Нильссон бес жылдан кейін алғаш рет Австралия маусымында ойнады, ол 2004 жылғы Клэкстон Шилдте қатысты. Ол 11 ойында 5 соққы жасап, 4 хоум-ран соқты және 12 RBI (ұпай тапты), сонымен қатар бір ойында питчер ретінде жақсы өнер көрсетті. Ол 2004 жылғы Шилдте хоум-рандар мен RBI бойынша жетекшілік етті және DH позициясында All-Star командасына енді. Нильссон содан кейін тағы да үлкен лигаға қайта оралуға тырысты. Ол Атланта Брейвз клубымен келісімшарт жасады және Ричмонд Брейвз үшін 16 ойында .236 көрсеткішпен ойнады, бұл оның Үлкен лигада соңғы ойынынан кейін бес жыл өткен соң болды. Нильссон 2004 жылғы Афина Олимпиадасында Австралияның ұлттық бейсбол құрамасына оралды және капитан ретінде команданы күміс медальға жеткізді, бұл Австралияның бейсболдан алғашқы Олимпиада медалі болды. Ол тағы да жақсы турнир өткізіп, 8 ойында .296/.441/.444 көрсеткішін көрсетті. Ол кэтчер ретінде мінсіз өнер көрсетті және 8 әрекеттің 5-ін ұрлаудан сақтап қалды. Нильссонның мансабы 2006 жылғы Әлемдік бейсбол классикасында Австралия үшін 5 ойында 0 соққы жасап, страйк-аутқа ұшырағанда аяқталды. 2008 жылы Нильссон Австралияның Спорттық Даңқ залына енгізілді. Ол жүзуші Иан Торп, қысқы Олимпиаданың алтын медалінің иегері Алиса Кэмплин, регби лигасының чемпионы Аллан Лангер, теннисші Марк Вудфорд, австралиялық футболшы және медиа тұлғасы Лу Ричардс және жүзу жаттықтырушысы Джон Керьюмен бірге Даңқ залына кірді.

Жаттықтырушылық мансап

Нильсонды Брисбен Бандитс бас директоры Марк Реди 2014 жылғы Австралия бейсбол лигасының маусымына команданы басқаруға шақырды. Нильсон команданың және жаттықтырушылар құрамында көптеген өзгерістер жасады, нәтижесінде команда өткен маусымдағы көрсеткіштерін жақсартты. 2015–2016 жылдар аралығында Нильсон Брисбен Бандитс командасының корпоративтік мәдениетін және командалық жұмысын жақсарту бойынша жұмыс істеді, бұл команданы 2016 жылғы плей-офф кезеңіне жеткізді, содан кейін Аделаида Бит клубын жеңіп, жаңартылған Австралия бейсбол лигасының тарихында алғаш рет Клэкстон қалқанын жеңіп алды. 2017 жылы Нильсон Брисбен Бандитс клубын тұрақты маусымда 3-орынға жеткізді. Брисбен Аделаида Бит клубын алдын ала финалда жеңіп, Чемпиондық серияда Мельбурн Асестермен кездесуге жолдама алды. Нильсон Брисбен Бандитс клубын серияда жеңіске жеткізіп, Австралия бейсбол лигасының екі жыл қатарынан чемпионы атанды. Нильсон жыл сайынғы Q Sport марапаттарында «Coca Cola Amatil 2017 Queensland Sport Coach of the Year» сыйлығына ие болды. 2018 жылы Брисбен Бандитс клубымен үш рет ABL чемпионатын жеңгеннен кейін Нильсон Австралия ұлттық бейсбол құрамасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. 2021 жылы Нильсон Америка кәсіби бейсбол қауымдастығының Лейк-Кантри Докхаундс клубының кенші және соққылау жаттықтырушысы болып тағайындалды.

Жеке

Нильсон қазіргі уақытта Брисбенде тұрады және 2010–11 маусымда Австралия бейсбол лигасының «Брисбен Бандитс» командасының менеджері болды. Нильсон қазіргі уақытта «Брисбен Бандитс» (2014 жылдан бастап) және Австралия ұлттық бейсбол құрамасының (2018 жылдан бастап) бапкері. Дейв Нильсон «Брисбен Бандитс» командасының жарық жұлдызы Митч Нильсонның інісі.