Кіріспе

Джордж Вашингтон көпірінен Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі Мохок өзені аңғарына дейінгі жаяу жол. Ұзын жол – Нью-Йорк қаласында, Джордж Вашингтон көпірінің жанындағы Батыс 175-ші көше метро станциясынан басталып, Альбани аймағындағы Альтамонтта аяқталатын 575 шақырымдық ұзақ қашықтыққа арналған жаяу жол. Толыққанды жол болмаса да, кейбір учаскелерде қаражолдарды пайдаланады, бірақ Гудзон өзенінің батысындағы Нью-Джерси Палисады, Харриман мемлекеттік паркі, Шавангунк қырқасы және Кэтскилл таулары сияқты танымал жаяу серуендеу орындарынан өтеді. Бұл жол туристерге Гудзон өзені бойындағы қалалық аймақтар мен теңіз деңгейіндегі тұзды батпақтардан бастап, Кэтскилл тауларының 1219 метр (4000 фут) биіктіктегі шыңдарындағы жабайы табиғат пен боралды орманға дейін әртүрлі ортаны ұсынады. 1930 жылдары жобаланғанда, бұл жаяу жолы белгіленген бағыты мен белгілері жоқ, тек жаяу жүргіншілер өздері таба алатын қызығушылық орындарының тізімі болмақ. Алайда, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Оранж және Рокленд округтеріндегі құрылыс қарқыны жолды пайдалануды қиын етті, сондықтан ол 1960 жылдары стандартты жаяу жолы ретінде қайта жаңғыртылды. Қазіргі таңда жолды Адирондак тауларына дейін кеңейту жұмыстары жүргізілуде.

Іске асыру

Ол өзінің идеясын Уилт Уитменнің "Ашық жол әні" атты өлеңіндегі "Мен таңдаған жерге жетелейтін ұзын қоңыр жол" деген жолынан кейін "Ұзын жол" деп атады. Нью-Йорк Пост газетінің ықпалды саяхат жазушысы Реймонд Торри де өзінің бағанасына осы атты қойғандықтан, бұл стратегиялық қадам болды. Аппалачи тау жолын салуға физикалық және жазбаша түрде үлкен үлес қоскан Торри, бұл идеяны 1933 жылы газет бағанасында жариялады. Бастапқыдағы жақтастарының бірі – Колорадодан келген В.В. Кэди, ол Шафер сияқты "Ұзын жолмен" тікелей байланысты болды. Ол және Торри келесі жылы осы жолға арналған бірнеше мақала жазып, қаладан Кэтскилл тауларына дейінгі "жолды" зерттеді, ал Шафер мен оның інісі солтүстік бөлігін зерттеді. Бірнеше мүмкін соңғы нүктелер қарастырылды: "Ұзын жолға нұсқаулықтың" тарих тарауында соңғы нүкте Адирондак тауларындағы Уайтфейс тауы деп көрсетілген, бірақ Торридің 1934 жылғы 21 тамыздағы бағанасында соңғы нүкте Адирондак лоджиясы, Ашық Жүрек көлі (қазір Жүрек көлі) деп көрсетілген. Бағандағы басқа да кеңейту мүмкіндіктері талқыланды: Уоллфейс тауы арқылы өтіп, Хендерсон көлі мен Престон тоғандары арқылы Нортвилл-Плэсид жолына қосылу; Ван Ховенберг тауынан өрлеп, Сентинел Рендж далалық аймасынан өтіп, Нью-Йорк штатының Джей қаласына шығу; сондай-ақ, батысқа қарай Мың аралға немесе солтүстікке қарай Шатогей өзені бойымен Канада шекарасына бару мүмкіндіктері. Қызығы, Торридің бағанасындағы Шафердің есебінде Уайтфейс тауы мүмкін соңғы нүкте ретінде есімдерін таппады. Шафер үшін, бұл бағыт зерттелгеннен кейін аяқталды, оның түсінігі бойынша, "(ол) жол далалық зерттеуден өткеннен кейін және топографиялық картаға белгіленгеннен кейін ғана бар болады, сонымен қатар оны бағалайтын адамдарға қол жетімді болады". Дегенмен, сол кездегі жаяу жүрушілер қауымының өте аз бөлігі осы пікірді қолдады, олар үшін жол – барып өтуге арналған нәрсе еді және жолдың ашық екенін түсіну олар үшін қиын болды. Шафер мен жаяу жүру клубының досы Аль Гетц 1930 жылдардың соңында Нью-Йорк штатының Бейкерс Миллс қаласының жанындағы Оңтүстік Адирондак тауларында Шенеқтадиден Эдвардс Хиллге дейінгі "Ұзын жолды" басып өтті. Бірақ Шафер мен Кэди соғысқа қатысып, жаяу жүрушілер қауымынан алыстағаннан кейін, бастапқыда жоспарланған "Ұзын жол" идеясы тарихқа сіңіп кетті.

Қайта тірілу

1960 жылы «Рамапо Рамблерс» жаяу жүру клубының мүшесі Роберт Джессен және тағы бір қалалық жаяу жүргінші Майкл Уоррен бұл идеяны жаңғыртты. Рокленд және Оранж округтері сол кезде де дамығандықтан, олар бастапқыда белгіленбеген маршруттан бас тартып, дәстүрлі жол салуға ұмтылды, бірақ оған жолдарды да пайдалануға тура келді. Келесі екі онжылдық бойында олар Джордж Вашингтон көпірінен Оңтүстік Кэтскиллге дейін үздіксіз жол құруға қол жеткізді. Бұл үшін Пикамуз тауының жоғары бөлігіне және Пикамуздың жанындағы Табл Маунтинге (бұрын жолдары жоқ) жолды ауыстыру қажет болды. Олар Неверсинк өзенінің шығыс саласын кесіп өтіп, қолданыстағы Кэтскилл жол жүйесімен байланысты. Кэтскилл жолы 1987 жылы Катерскилл биік шыңы маңындағы қар көліктеріне арналған айналма жолды Паленвиллге жалғастыратын жол салынып аяқталды. Он жылдан кейін Шавангунгс табиғат қорығындағы Сэмс-Пойнттен Веркердкилл шарлауына дейінгі жол да салынды. 1991 жылы Винс Шефер «Ұзақ жолдың солтүстік бөліміне» (LPN) арналған нұсқаулық дайындады. Ол 80-нен астам «көрнекті орынның» қысқаша сипаттамаларынан және топографиялық карталардағы олардың орналасқан жерлерінен тұрды. Нұсқаулық кішкентай, кезеңдік кітап түрінде жасалды, атауы: «Нью-Йорктің Ұзақ жолының көрнекті орындарына арналған далалық анықтамалық: Гилбоадан Уайтфейс тауына дейін», авторы Винсент Дж. Шефер, 1931-1991 жылдар. Кітапта жолдың бастапқы бағыты мен философиясы да баяндалған. Шефердің ұлы Джеймс М. Шефер «Ұзақ жолдың солтүстік» жаяу жүру клубының жол комитетіне қосылып, әкесінің хаттары, эскиздері мен жоспарларын бөлісті, осылайша Ұзақ жолды 21 ғасырға жеткізуге көмектесті. Клуб мүшелерімен бірге маршрут белгіленді, жер бедері GPS жүйесі арқылы анықталды және Шефердің назар аударуға лайық деп есептеген 80-нен астам орынның цифрлық суреттері түсірілді. Жерде Олбани, Шенектади және Саратога округтері арқылы, Хелдербергтер мен Роттердам төбелерінен Мохок өзеніне дейін аз қозғалыстың жолдары табылды. LPN мүмкіндігінше округтік және мемлекеттік саябақтармен байланысты және «жолдан тыс» бөлімдерді ауыстыруды мақсат етті. Мохок өзенінен кейін Ұзақ жол Гленвилл төбелеріне созылып, Вольф-Холлоудың үстінде үлкен «жолдан тыс» бөлігіне жетті. Адирондак көк сызығына (оңтүстік) жеткенде, Ашу көліне солтүстікке қарай, Ұзақ жол «Мәңгілік жабайы» сипатқа ие болды, бұл «бұтадан өту» дегенді білдірді, яғни оңтүстік және орталық саябақ арқылы биік шыңдарға қарай, бүркемелі жолдарды, қолданыстағы жолдарды және аз қозғалыстың жолдарын пайдаланып, Уайтфейс тауының басына жету. Ондағы климаттық бақылау мұнарасы – 1980 жылғы Олимпиаданың атақты «Шейфер обсерваториясы» (SUNY-ге қарасты) – Ұзақ жолдың соңғы белгіленген орны болды. Қорыта айтқанда, Ұзақ жол гибридтік жолға айналды. Бұл 70 жылдық тарихы бар алғашқы экологиялық сезімтал «жол», ол қалың халық тынысымен құрылған қалалық орталықтардан, Шығыс Нью-Йорктің тамаша биік таулары арқылы, алыс, тыныш және табиғаты бұзылмаған далаға дейін созылады. LP-дің 357 милі (575 км) дәстүрлі белгіленген жолға ұмтылған жаяу жүргіншілерге арналған, ал 100 милі (161 км) аз қозғалыстың жолдары дене күші жетпейтін адамдарға жартылай жабайы жерлерді мәдени, геологиялық және тарихи ескерткіштермен бірге тамашалауға мүмкіндік береді. Ал орманды жақсы білетін жаяу жүргіншілер үшін Ұзақ жолдың соңғы 150 миліндегі (241 км) «бұтадан өту» Винс Шефердің бастапқы көзқарасын көрсетеді – «өлшеу, қазіргі заманғы нүктеден нүктеге «геокешинг» және картаны оқу, бағдарлау дағдыларын» қолдана отырып, қысқа қашықтықтарды жүріп өту. 75 жылдық ойдан кейін «Ұзын қоңыр жол» пайда болды.

Кеңейту

1985 жылы Виндхэмдегі 23-ші тас жолындағы Кэтскилл паркінің солтүстік шекарасына жақын төменгі жол аяқталуға жақындағанда, Нью-Йорк-Нью-Джерси жол конференциясының Х. Нил Циммерман Адирондакпен байланысқа деген қызығушылықты жаңартты. "Long Path North Hiking Club" клубы құрылды және аймақтың жер иелерімен келіссөздер жүргізілгеннен кейін 1990 жылы 8 миль (13 км) жол ашылды. Он жылдықтың ортасына қарай, бұл жол бұрынғы соңғы нүктесінен солтүстікке қарай 75 миль (121 км) қашықтыққа, Джон Бойд Тачер мемлекеттік саябағындағы Үнді баспалдағына дейін созылды. 2000-шы жылдардың басында тағы 5 миль (8 км) ашылып, 146-шы тас жолына дейін белгіленді, ал одан Мохок пен Адирондак паркінің көк сызығына дейін ресми емес белгілер орнатылды.

Бүгін

Мүмкін, бастапқыда толыққанды жол емес еді, бірақ 21-ші ғасырдың басында Ұзын жол әлі де дамуда, тіпті ол ұзақ жылдар бойы болған жерлерде де үздіксіз өзгеріп келеді. Жаңа бөлімдер ашылып, ескілері ауыстырылуда. Орталық Катскилл тауларында ең көп жұмыс жүргізілуде. 1999 жылы жол құрылысшылары Финикияға жақын Тремпер тауының басына жақын жердегі Саздық жолынан басталатын, көршілес аңғарға төмен түсетін және содан кейін "Эджвуд тауынан" "Силвер Холоу Нотчке" дейін, 214-ші тас жолға дейінгі ескі жолды жалғастыратын бөлікті аяқтады. Бұл бөлім Уиллоуға дейінгі ұзақ тас жолмен жүруді болдырмады, бірақ Stony Clove Notch-қа дейін 3 км тас жолмен жүру қажет болды. Дегенмен, бұл маршрутқа Плато тауы қосылды және Нью-Йорк штатының қоршаған ортаны қорғау департаментінің келісімінен және Индия бас теңіз аймағының басқару жоспарына түзетулер енгізілгеннен кейін, Silver Hollow Notch-тен Платодағы Шайтан жолына дейінгі жота бойымен жаңа бөлім салынып, сол тас жолмен жүру жойылады. Көп ұзамай штат Керхонксон маңындағы бұрынғы Ланди қожалығын сатып алды, ол Кэтскилл саябағының оңтүстік шетіне жақын, саябақтың көк сызығының бойында орналасқан. Бұл жаңа жер, бір кезде Ланди мейрамханасының иесіне тиесілі болған, саябақтың сыртындағы мемлекеттік орманға және оның ішіндегі жаңа жабайы орманға айналады. Бұл сонымен қатар Ұзын жолды Vernooy Kill өзенінің бойымен жалғастыруға мүмкіндік береді. Бұл жерлер қазіргі Ульстер округінің Рочестер қалашығындағы Риггсвиллдің батысындағы Вернуй шарлауығындағы қазіргі Ұзақ жолға қосылады. 2001 жылдың соңында Кэтскилл қорғаныс және даму орталығы Платт Клов қорығы арқылы жаңа жол салуға рұқсат берді. Ол Ұзақ жолға қосылды, бұрынғы тас жолмен жүруді жоюға және Indian Head Mountain және Гудзон аңғарының көрінісін қамтуға мүмкіндік берді. 2007 жылы 214-ші тас жолдағы тас жолмен жүру жойылды. Волонтёрлер Silver Hollow Notch пен Плато тауы арасындағы тікелей байланыспен Warner Creek жолын ұзартты. Бұл Феникия мен Платт-Клов арасында 37 шақырымдық тас жолдан тыс жолды жасады. Финикияның оңтүстігінде, Виттенберг тауының маңындағы Burroughs Range жолынан бастап, Ұзын жолға жаңа бөлім салынды. Бұл маршрут Cross Mountain, Mount Pleasant және Romer Mountain арқылы өтеді. Ол Финикиядағы Лейн көшесінде шығады. Бұл бөлім 2014 жылдың 7 маусымында "Трейл күні" ашылды. Бұл Woodland Valley мемлекеттік кемпингінен 8 км астам тас жолмен жүруді жойды. Осы өзгерістердің барлығы Кэтскилл саябағындағы 151 км (94 миль) Ұзын жолды толығымен тас жолдан тыс етеді. Shawangunk тауларында жер иелерімен жасалған жаңа келісімдер және/немесе меншік иелерінің өзгеруі тас жолмен жүруді жоюға мүмкіндік берді. Оңтүстікте, тығыз қалалық Рокленд округінде, кейбір тас жолмен жүруді толығымен болдырмау мүмкін емес болса да, округтің жоспарлау кеңесі Ұзын жолды ерекше назар қадағалау аймағы және ашық кеңістікті сақтау жөніндегі күш-жігерінің тірегіне айналдырып, жергілікті әріптестерін дәлізді қорғауға көндіруге тырысуда. Кэтскиллден солтүстікке қарай, Ұзын жолдың Солтүстік комитеті тас жолмен жүруді айналып өту және жолды орманды аймақтарға, әсіресе Шохари округінің шағын мемлекеттік ормандарына бағыттау бойынша жұмысын жалғастыруда. Анығырақ айтқанда, бұл жолдың басты мәселесі – жеткіліксіз пайдалану. Кэтскилл саябағының солтүстігіндегі кейбір бөлімдер өсіп кетіп, жолды көрсету үшін тек белгілер ғана қалды. Жолды таныстыру және әртүрлі бөлімдерін пайдалануды ынталандыру мәселесі әлі де маңызды. Соңында, 2015 жылы жолдың оңтүстік шеті Нью-Йорк қаласына, Манхэттеннің Вашингтон Хайтс ауданындағы 175-ші көше метро станциясына көшірілді.

Ориндж округі проблемасы

Ұзақ жолдың басталған күндерінен бері ең қиын мәселелердің бірі – солтүстік Ориндж округі арқылы жолды жаяу жол ретінде қалай өткізу. Шунманк тауы мен Шавангунк тауларының арасында Уолкилл өзенінің кең аңғары және оның ішіндегі көптеген жазықтар жатыр, бұрын олар тығыз егістікке берілген, ал қазір тығыз құрылысқа толы. Ориндж округінде үлкен прогресс жасалды. 2012 жылы Ориндж округіндегі 56 шақырымдық (35 миль) жолдың шамамен жартысы Ұзақ жолды Heritage Trail-ге, яғни Ориндж округінің теміржол жолына көшіру арқылы қысқартылды. Нью-Хэмптондағы теміржол жолын қалдырып, жол ауылдық жолдармен Гринвиллдегі Шавангунк жотасына дейін созылады. Онлайн нұсқаулық бұл маршрут велосипедпен жүруге қолайлы болуы мүмкін екенін көрсетеді. Ориндж округінің батысындағы жолдардан жолды көбірек шығаруға үміт бар. I-84 оңтүстігіндегі аймақ әлі де зерттелуі керек, себебі фермалар, қалалық саябақтар, консервациялық келісімдер және тіпті тасталған теміржол төсемі қолжетімді болуы мүмкін. I-84 солтүстігінде де зерттеу қажет, онда фермалар, консервациялық келісімдер және Ориндж округі мен Миддлтаун қаласының су қорғау жерлері бар.

Шавангунк жотасының жолы

Оранж округінің мәселесін шешудің бір жолы, оны толығымен болдырмау, Нью-Йорк – Нью-Джерси жол конференциясы мен Ұлттық саябақтар қызметінің бірлескен күш-жігерінің нәтижесінде пайда болды. 1989 жылы олар Солтүстік Оранж округінен толығымен бас тарту идеясы бойынша қолайлылық зерттеуін жүргізді, яғни жолдың Аппалачиан жолынан Гарриман маңындағы қиылыстан басталып, Нью-Джерсидің солтүстік-батысындағы Хай-Пойнт мемлекеттік паркіне дейін жүргізілуі, ал онда жаңа жол салынып, қазіргі LP-мен Вурцборо маңындағы қырқа бойымен байланыстырылуы мүмкін болды. Нәтижесінде Shawangunk Ridge Trail (Шоуанганк Ридж жолы) пайда болды – 71 миль (114 км) жалғаушы жол, ол алғаш 1965 жылы қарастырылған Аппалачиан жолын ауыстыру мүмкіндігіне негізделген, бірақ Ұлттық көрнекті жолдар туралы заң қолданысқа енгенге дейін, бұл жолдың қазіргі орнын қорғау мүмкін болмады. SRT Нью-Джерсидегі Хай-Пойнт мемлекеттік паркіндегі Аппалачиан жолынан басталады. Ұзақ жол SRT-мен 11,25 миль (18 км) қашықтықта кездеседі, және екі жол келесі 34 миль (55 км) бойында бірге жүреді. Кейбір учаскелерде жерге қол жеткізу мәселелеріне байланысты қырқаның табанымен жақын жүреді, сондай-ақ кейбір жолдармен жүруге тура келеді, бірақ олардың саны азайып барады. Салливан округінің жазық жердегі бағыты, шын мәнінде, жақсы жаңалық, себебі ол саяхатшыларға әдемі Баша Килл жабайы табиғат аймағын көруге мүмкіндік береді. AT-SRT айналысы қазіргі уақытта жол конференциясы LP-ні толығымен жүріп өтуді жоспарлағандарға ұсынатын бағыт, себебі кемпингке қолайлы жағдайлар мен жолмен жүрудің азайтылуына байланысты, қосымша 22 миль (35 км) қашықтыққа қарамастан. Дегенмен, егер Ұзақ жолды жеке күндік саяхат ретінде жасасаңыз, негізгі жолмен жүру ұсынылады. Аппалачиан жолымен жүргенде, сіз Хариман мемлекеттік паркінің солтүстік бөлігінен, Шунеманк тауынан және Мұра жолынан толығымен қалып қоясыз.

Белгілеу

Ұзақ жолдың көп бөлігі бойында, жолда немесе жолдан тыс жерде, аква түсті белгілермен көрсетіледі. Кейбір аймақтарда белгілер біраз уақыттан бері қайта боялмағандықтан, ескі ашық көк түсті белгілерге кездесуіңіз мүмкін, бірақ ерекше аква түс (кейде кейбір нұсқаулықтарда дұрыс емес түрде тегіс деп аталады) – Ұзақ жолды және тек Ұзақ жолды ғана көрсетеді. Catskills және Shawangunk Ridge мемлекеттік ормандарында жол NYSDEC ресми белгілерін пайдаланады – Shawangunks-те көк, ал Catskills-те LP қандай жолмен жүрсе, сол түс қолданылады. LP жолдарын ауыстыратын түйіскен жерлерде аква немесе көк түсті (егер ескі болса) "Long Path" логотипі бар белгілерді кездестіруіңіз мүмкін. Catskill Center Platte Clove қорығы арқылы шақырымдық жол орталықтың логотипі бар жасыл ромб пішіндес металл белгілермен белгіленген. Соңында, Thacher мемлекеттік саябағындағы бөлім LP логотипі бар аква пластикалық белгілермен көрсетілген. Shawangunk Ridge жолы мемлекеттік немесе жеке меншіктегі жерге байланысты аква белгілерді немесе көк NYSDEC белгілерін пайдаланады.

Толық

Белгіленген жол ретінде қалыптаса бастағанда, Ұзын жол бір рет жалғастыра жүру үшін салынбаған, себебі ол әлі дамылмаған аймақтарда жаяу серуендеу мүмкіндіктерін жасауға арналған негіз болды, сондықтан күндізгі сапарларға немесе қысқа мерзімді демалысқа өте ыңғайлы еді. Жолдау конференциясы әртүрлі күндері жасалған сапарлардың тізімін толтырғандарға естелік тас (рокер) сыйлаған. Тіпті AT/Шавангунк қырқасының балама жолы болғанымен, аймақтан келмегендер үшін қиындықтар тудырды, оларға лагерьге рұқсат етілмеген жерлерде пошта жәшіктеріне және тұруға орын іздеуге мұқтаж болды. Бірнеше ондаған жаяу жүргіншілер осы сыйлықты алғаннан кейін, біреудің Ұзын жолдың Эрл Шейффері болуы заңды болды. 1998 жылдың 30 мамырында Пенсильвания штатының Чалфонт қаласынан Мэри Энн Ниссли, көптеген ұзақ қашықтыққа арналған жолдарды бастан кешірген тәжірибелі әйел, 25 күнде Ұзын жолды бірінші рет толықтай жүріп өтті. Одан кейін тағы бірнеше адам осы жолды бастан кешірді. Қазіргі "Ұзын жол" нұсқаулығында жақын жердегі пошта бөлімшелері, мотельдер және толықтай жүріп өтуді жоспарлағандарға пайдалы басқа да ақпараттар келтірілген. 2005 жылдың 24 мамырында қашықтыққа жүгіруші Дэвид О'Нилл, Charity Runners Inc. ұйымының негізқалаушысы, Трейл конференциясының игілігі үшін Ұзын жолды алғашқы рет жүгіріп өтті. Ол айдың бірінші күні жолға шықты, оның 24 күндік көрсеткіші – Ұзын жолды ең жылдам жүріп өтудің қазіргі рекорды. (Бұл бес күн демалысқа және жараларды емдеуге, сондай-ақ бір күнді қалыпты серуендеуге кеткен уақытты қамтиды.) 2006 жылдың 13 мамырында О'Нилл қайырымдылық шарасын қайталап, AT SRT балама жолын пайдаланып Ұзын жолды бірінші болып жүгіріп өтті. Ол айдың бірінші күні жолға шығып, 594 шақырымды 12 күн, 5 сағат, 17 минутта аяқтады. 2009 жылы Джейкоб Аронсон Винсент Шефердің Джордж Вашингтон көпірінен Адирондак тауларындағы Уайтфейс тауының басына орналасқан Шефер обсерваториясына дейін бару туралы бастапқы идеясын іске асырды. Ол Нью-Йорк штатының Алтамонт қаласына 6 шілдеде жетіп, 27 күнде Ұзын жолды аяқтады. Жол жүрісі мен Нортвилл Пласид жолын біріктіріп, Алтамонттан Пласид көліне дейін барды, онда 25 шілдеде, жаяу жүріп бастағаннан кейін 46 күн өткен соң, жақын маңдағы Уайтфейс тауына шықты. 2013 жылдың 26 шілдесінде Вермонт штатының Сандерленд қаласынан Даниэль Розентал жолмен оңтүстікке қарай толықтай жүріп өтуді аяқтаған алғашқы адам болды. 2013 жылдың 3 қыркүйегінде Нью-Йорк қаласынан Кеннет Познер Оранж округінің Шунеманк жотасында, Оранж мұра жолы бойымен және Гринвиллдегі Шаванганк жота жолына дейін Ұзын жолдың 2012 жылғы жаңа бағытын пайдаланып жүгіруді аяқтады. Оның жүгіруі негізінен өздігінен ұйымдастырылды (алғашқы 483 шақырымға дейін); ол жол бойындағы алты нүктеде азық-түлік және жабдық қоймаларын орналастырды және жол бойындағы жерлерде жерде (ұйқы төсегінде) ұйықтады. Ол барлық жолды тоғыз күнде аяқтады, бұл қазіргі рекорд.

Форт Лиден Харриман мемлекеттік саябағына дейін

Қазіргі уақытта, жаңа бастамасы ескісінен сәл оңтүстікке орналасқан LP көпірге жақын жерден өтеді, содан кейін көпірден Палисадес мемлекетаралық тас жолына дейінгі пандус арқылы жаяу жүргіншілер көпірімен өтеді. Одан кейін ол жартастың шеттерімен саябаққа кіреді және келесі 20 шақырымға дейін штаттық шекараға дейін сол жерде қалады, кейде Палисадес тас жолының жанындағы орман арқылы өтеді, тіпті оның демалыс алаңдары мен тұрақтарынан да өтеді. Штаттық шекарадағы тас монументтен өткеннен кейін ол қысқа уақытқа Нью-Джерсиге қайта оралады, содан кейін Колумбия университетінің Ламонт-Дохерти Жер обсерваториясының жанындағы 9W АҚШ тас жолына жақындап, содан кейін Таллман таулары мемлекеттік паркіне беттейді, онда ол осы атаумен белгіленген биіктікке көтеріледі, содан кейін Sparkill Creek-ті ағаш көпірмен кесіп өткенде теңіз деңгейінен 2 метр ғана биік болатын жолдың ең төмен нүктесіне түседі. 9W тас жолын қайтадан көтеріліп, екі округтік саябақтың маңындағы төбелер арқылы Блаувельт мемлекеттік паркіне қарай көтеріледі, содан кейін Ньяк қаласына түседі, онда ол алғаш рет Нью-Йорк штатының магистральдық тас жолынан өтеді. Маунтинвью округінің табиғат паркі арқылы өткеннен кейін ол шамамен бір шақырымға дейін 9W тас жолымен жүреді, содан кейін оны Хук Маунтин мемлекеттік паркіне және оның Хадсонның Хаверстрау шығанағына керемет көріністеріне қалдырады. Содан кейін ол кішкентай Хаверстрау Бич мемлекеттік паркіне түседі және одан шығу жолымен High Tor мемлекеттік паркіне кіреді, онда Палисадес тауларының ең биік шыңы – 832 фут (254 метр) биіктіктегі тостың жалаңаш шыңы Гудзон аңғарының осы бөлігіне ең жақсы көріністерді ұсынады. High Tor-дан кейін ол Оңтүстік Тау округінің паркі жотасында қалады, өзеннен алыстап, Палисадес тас жолы, АҚШ 202 және Нью-Йорк 45 тас жолдарының қиылысына қарай Айви тауына қарай бұрылады. Тағы да, жол Cheesecote Town Park-қа кіргенше, саябақ жолының жанындағы орман арқылы жалғасады. Содан кейін қысқа жол жүріп, жолдың Хариман мемлекеттік паркіне кіруіне мүмкіндік береді.

Хариман Шаухангбанктарға

Жол саябақтың оңтүстік бөлігімен иіліп өтеді, қысқа ғана уақытқа парк арқылы өтетін Суфферн – Беар Маунтин жолымен (Suffern Bear Mountain Trail) қосылып, Сент-Джон шөлейттегі шіркеудің жанынан өтеді, соңында Сканнатати көліндегі Жеті көлдер жолына (Seven Lakes Drive) жетеді. Одан солтүстікке қарай, ол қысқа уақытқа Дуннинг жолымен (Dunning Trail) бірігіп, тастап кетілген темір кенішінің қираған қалдықтары арасынан өтеді және "Таймс-сквер" деп аталатын тоғысқан жерде Арден – Сурбридж жолымен (Arden Surebridge Trail) қосылады. Dismal Swamp батпағының жанымен жүріп, көп ұзамай Аппалачиан жолын (Appalachian Trail) кесіп өтеді, содан кейін солтүстікке қарай Кохассет паналағына (Lake Cohasset Shelter) қарай жалғасады, онда кемпингке рұқсат беріледі. Содан кейін, Стокбридж тауының қырқасымен өтеді, Стокбридж және Стокбридж үңгірлеріндегі паналаулардың жанынан өтеді, ал кейін өрт сөндіру жолы арқылы 6-шы трассаға (US 6) төмен түседі. Көлік тұрағына дейін жететін жолмен жүреді, содан кейін Лонг Маунтин тауына көтеріледі, онда Реймонд Х. Торрейдің есіміне арналған ескерткіш орналасқан, ол бұл жолдың жасалуына үлкен үлес қосты. Содан кейін батысқа қарай беттейді, кейде АҚШ Әскери академиясының (Вест-Пойнт) жерінің шекарасын айналып өтеді, NY 293 трассасын кесіп өтеді және одан кейін 6-шы трассаны (Route 6) жақын маңдағы ормандарда жақынан ілеседі, содан кейін Гарриман паркін қалдырып, Орталық аңғар аймағындағы жергілікті жолдарға түседі, қайтадан Thruway трассасын кесіп өтеді, содан кейін Вудбери сағасы (Woodbury Creek) бойымен NY 32 және Шунеманк тауына (Schunemunk Mountain) баратын топырақ жолмен жүреді. Шунеманк тауында, ол бүкіл аймақтың керемет көрінісін ашатын қосалқы төбелерге көтеріледі, содан кейін Джессуп жолымен (Jessup Trail) оңтүстік-батысқа қарай жалғасады, онда Модна (Moodna) және Уолкилл (Wallkill) аңғарларына көрініс ашылады, содан кейін Гонзага паркіне (Gonzaga Park) түседі, ол оны Оранж және Рокленд көлдері арқылы алып өтеді, содан кейін 17-ші трассаны (Route 17) кесіп өтіп, Мұра жолына (Heritage Trail) жетеді. Бұл теміржол бойымен жүріп, көптеген әдемі ылғалды жерлерден, Честердегі Black Dirt фермаларынан және тарихи Гошен ауылынан өтеді. Теміржолды тастап, ол Уолкилл өзенін кесіп, Ваваянда қаласына (Wawayanda) дейін жергілікті жолдармен жүреді. I 84 трассасын кесіп өткеннен кейін, жол Гринвиллдегі (Greenville) Тау жолына (Mountain Road) жетеді және Шавангунг қырқасында (Shawangunk Ridge) аяқталады. Шавангунг қырқасы жолымен жалғасатын, жақында сақталған жер учаскесінен өтіп, Шавангунг қырқасы жолымен (Shawangunk Ridge Trail) бірігеді.

Шавангуанк және оңтүстік Кэтскилл

Жол жотаның батыс жағында қалып, бір кезде тауды кесіп өткен тасталған теміржолдың ізімен жүреді. 211-ші бағытта теміржолдан шығып, мемлекеттік орман учаскесінен өтіп, Салливан округіне кіреді, онда ол Башакилл жабайы табиғатты басқару аймағынан өтеді. Жол Вуртсборо ауылына жетеді, содан кейін қайтадан жотаға көтеріліп, көбінесе оның бойымен жүреді, Ольстер округіне қарай бағыт алады. Жол қысқаша ескі топырақ жолмен өтеді, ол NY 52-ге параллель және төмен қарай Оңтүстік Гуллиге қарай түседі, кейін Оңтүстік Гулли арқылы Сэмс-Пойнтқа көтеріледі, кейде Оңтүстік Гулли Бруктің жанынан өтеді. Жақын маңдағы мұз үңгірлері туристерді қызықтырған кездегі ескі топырақ жолдардан өткен соң, жол жәндіктер шыршалы орманынан өтіп, Веркердкиллл шарлауығына жетеді. Бұл бөлікті Ұзақ жолдың көп бөлігін немесе барлығын басып өткен көптеген саяхатшылар сүйікті деп тапқан, себебі ағаштардың төмен болуы ағаштардың сызығынан жоғары тұрғандай сезім береді және алды-артындағы жотаның, бір жағынан Mid Hudson аңғарының және екінші жағынан Catskills-тің тұрақты көрінісін ашады. Шарлауың өзі бірегей көрініс. Шарлаудан кейін жол Хай-Пойнт пен Смайли автомобиль жолынан өтіп, Майн-Хоул арқылы Берм-роудқа дейін төмендейді. Берм-роудтан өткеннен кейін жол D & H каналының жағалық жолымен Порт Бен ауылына дейін созылады. Содан кейін ол Рондаут-Крик пен US 209-ды кесіп өтеді, одан кейін аз қозғалыспен жергілікті жолдармен Кэтскилл паркінің көк сызығына дейін барады. Кэтскиллге кіргеннен кейін көп ұзамай ол тағы бір танымал саяхат – Вернуи Килл шарлауығына жетеді. Содан кейін ол Күн батып бара жатқан жабайы ормандағы Бангл төбесіне көтеріліп, бұқалар жүретін жердің дамуы аяқталмаған мемлекеттік лагеріне дейін төмен түседі. 2016 жылы ашылуы жоспарланған Вернои Килл мемлекеттік орманы арқылы бағытты өзгерту осы аймақтағы жол жүруді едәуір азайтады. 2020 жылдың ақпан айына қарай жаңа бағыт әлі аяқталмаған. Ұзақ жолдың ең қиын бөліктерінің бірі алда, ол алғашқы екі Катскилл биік шыңына жетеді, Пикамуз тауының шыңына дейін 6 шақырымда 792 метрден астам (2600 фут) көтеріледі, содан кейін көрші Таблиц тауының шыңына қысқа секіргеннен кейін. Одан ол Неверсинк өзенінің шығыс тармағын кесіп өтіп, содан кейін аздап Финикияның шығыс тармағы жолына және Finger Lakes жолының шығыс шетіне қайта көтеріледі. Ол Финикияның шығыс тармағы жолынан кейін Уайлдкат тауының шығысындағы жотаға дейін, содан кейін әдемі Кертис Ормсби жолынан Слайд тауының жоғарғы жотасына дейін барады, онда Берроуздер жотасы қысқа қашықтықта Катскиллдің ең биік шыңына және LP-нің ең биік нүктесіне дейін, шамамен 1274 метрге (4180 фут) теңіз деңгейінен жоғары көтеріледі. Ол Корнелл және Виттенберг тауларынан Крос-Маунтинге дейін төмен түседі, Крос-Маунтиннің жотасы арқылы өтеді, содан кейін Плезант тауының түбінен төмен және Ромер тауынан өтіп, содан кейін Финикияға баратын жолмен жүреді.

Орталық және солтүстік Катскилл таулары

NY 28 арқылы өтіп, таулар арасындағы өркениет оазисі Финикиядан өтетін Ұзын жол қаладан шығысқа қарай Тремпер тауының бағытталған нүктесіне дейін барады, онда бұл жол таудың етегіндегі бұрынғы жолмен өрлейді, содан кейін аймақтың керемет көрінісін ұсынатын өрт мұнарасына жетеді. Алда Уорнерс-Крикке дейін түсіп, содан кейін Эджвуд тауына көтеріледі, онда солтүстікке қарайғы көрініс бұзылған. Сильвер Холоу Нотч арқылы төмен түсіп, Дейли Риджге көтеріліп, Дьяволдың жолымен қосылады – Кэтскиллдегі ең қиын және марапатты жолдардың бірі, Плато шыңының батысында. Бұл жол Плато, Шугарлоф, Твин және Индиан Хед таулары арқылы Платт Клов қорығына дейін Дьяволдың жолымен жалғасады, содан кейін Катерскилл биік шыңындағы қар шанасының жолына дейін қысқа жол жүреді. Ол шыңның солтүстік жағында бірнеше сарқырамалардың арасымен зигзаг тәрізді 2000 футтан (610 м) астам биіктікке төмен түсіп, Паленвиллге жетеді, NY 23A-ны кесіп өтеді, содан кейін Катерскилл Клоувтың екінші жағына Ескі Көрініс жолы арқылы Ескрпмент жолына шығады, ол аңызға айналған Catskill Mountain House-тің орны, Солтүстік-Оңтүстік көл штатының кемпингі және соңында Ескрпмент пен көлдерге көз тартатын көрінісі бар Солтүстік тауында орналасқан. Жол ақырында 3420 фут (1042 м) биіктіктегі Стоппел нүктесіне жетеді, онда ескі құлаған ұшақ жатыр, содан кейін Датчер Нотчқа түсіп, содан кейін Blackhead тауының 3940 фут (1201 м) шыңына тік көтеріліп, Acra Point, Burnt Knob және соңында Кэтскилл биік тауларының ең солтүстік нүктесі Windham High Peak-ке дейін төмен түседі. NY 23-ке жайлап түсіп, Кэтскилл паркін қалдырады, бірақ Кэтскиллдерде қалады, бірден 3000 фут (914 м) биіктіктегі бірнеше тауларға дейін Ашленд Пиннаклге дейін өтеді. Бұрынғы Ұзын жолдың бойындағы қосымша жол Хантерсфилд тауына дейін жалғасады, онда NYSDEC шыңға жақын жерде көріністерді ашты.

Ұзақ жол - солтүстікке

Ашленд Пинаклден бастап жол, орман және дала жиектері арқылы Шохари су қоймасына дейін созылады, Шохари өзенін кесіп өтіп, сол аттас округке кіреді. Бірінші тоқталысы – Mine Kill State Park және оның сарқырамасы, содан кейін жол орман арқылы Blenheim Gilboa Power Project-тегі Lansing Manor-ға жетеді. Одан әрі Өрттелген Россман төбелері, Малет көлі және Патрия мемлекеттік орман аймақтары арқылы жалғасады, сосын NY 30 тас жолымен Вроман мұрнына дейін, бұл жергілікті халық арасында танымал серуендеу орыны. Кейін, Шохари өзенін қайтадан кесіп, Миддлбург ауылына жетеді, NY 145 тас жолын қысқаша пайдаланып Миддлбург тік жарларына көтеріледі, одан соң Котон Хилл және Голландтық қоныс мемлекеттік орман аймақтары арқылы Олбани округіне өтеді. Мұнда Партридж Рун қорық аймағы, Коул Хилл мемлекеттік орман және Хелдерберг жарқабатын аралап өтеді, ол Джон Бойд Тачер мемлекеттік паркі арқылы солтүстікке қарай, оның Үнді баспақышымен бірге созылады. Қазіргі таңда Тачер мемлекеттік паркі – трассаның соңғы нүктесі, бірақ Мохок өзені арқылы 9-шы лок паркінде жартылай жолдан тыс бағыт Саратога округіне дейін салынған. Содан кейін Адирондак паркіне кіретін Нортвилл Пласид жолына дейін тас жолмен жүру жолы сипатталған.