Кіріспе

Электрошпринг кезінде қалыптасқан пішін Тейлор конусы - электрлік спиннинг, электрошпринг және гидродинамикалық спрей процестерінде байқалатын конус, олардан зарядталған бөлшектердің ұшқышы шекті кернеуден жоғары шығады. Электроспай иондаудан басқа, Тейлор конусы кеңістіктегі электрлік қозғалтқыштарда (FEEP) және ғарыш кемелерінің ұсақ бақылауында және жоғары тиімділікте (төмен қуаттылықта) қолданылатын коллоидты қозғалтқыштарда маңызды.

Тарих

Бұл конус 1964 жылы сэр Джеффри Инграм Тейлор электроспрей "азық-түсінгенге" дейін сипаттаған. Бұл жұмыс күшті электр өрісінде глицериннің конус ұшқынын суретке түсірген Зелени жұмысына және тағы бірнешеуінің жұмысына: Уилсон мен Тейлор (1925), Нолан (1926) және Макки (1931) ісіне ілесіп өтті. Тейлорды, ең алдымен, найзағай сияқты күшті электр өрістеріндегі су тамшыларының мінез-құлқы қызықтырды.

Құрылу

Электр өткізгіш сұйықтықтың шағын көлемі электр өрісіне ұшыраған кезде сұйықтың пішіні тек қана беткі кернеудің әсерінен пайда болған пішіннен деформацияланады. Кернеудің жоғарылауы электр өрісінің әсерін күшейтеді. Электр өрісінің әсері тамшыға беткі кернеумен бірдей күш түсіре бастаған кезде, бұрыштық жақтары мен дөңгелек ұшы бар конус пішіні пайда болады. Бұл 98,6° толық бұрышы бар конустың пішініне жақын. Белгілі бір шекті кернеуге жеткенде, сәл дөңгеленген ұшы кері бұрылады және сұйықтық ағынын шығарады. Бұл конус ағыны деп аталады және иондар газ фазасына ауыстырылуы мүмкін электр шашыру процесінің басталуы болып табылады. Тұрақты конус ағынын алу үшін, әдетте, шекті кернеуден сәл жоғары кернеуді пайдалану керек деп есептеледі. Кернеудің жоғарылауы кезінде тамшылардың ыдырауының басқа түрлері анықталады. Тейлор конусы термині нақты болжалған бұрыштың идеалды конусының теориялық шегіне немесе жалпы электроспрейлеу процесі басталғаннан кейін конус ұшқышының шамамен конустық бөлігіне сілтеме жасай алады.

Теория

Сэр Джеффри Инграм Тейлор 1964 жылы осы құбылысты сипаттады, теориялық тұрғыдан алынған, мұндай жағдайларда кемелді конус қалыптастыру үшін талаптарға 49,3 ° жартылай тік бұрыш (целой бұрыш 98,6 °) қажет болды және мұндай конустың пішіні ұшқыштардың пайда болуына дейін теориялық пішінге жақындағанын көрсетті. Бұл бұрыш Тейлор бұрышы деп аталады. Бұл бұрыш нақтырақ, онда бірінші нөл (1/2 реттік Лежендрен функциясы) Тейлордың шығарылымы екі болжамға негізделген: 1) конустың бетін эквипотенциалдық бет деп және 2) конустың тұрақты күйдегі тепе-теңдікте бар екенін. Осы екі критерийді де қанағаттандыру үшін электр өрісінің азимуттық симметриясы және конусты жасау үшін беткі кернеуге қарсы тәуелділігі болуы керек. Бұл мәселенің шешімі: (эквипотенциалдық бет) эквипотенциалдық конусты өндіретін (R-ге қарамастан) мәнінде бар. Барлық R үшін қажетті бұрыш 0 мен 130,7099° аралығында бір ғана нөл. Бұл бұрыштың комплементі Тейлор бұрышы.