Татьяна Патиц: 1966-2023 жылдардағы супермодель өмірі

Кіріспе

Неміс сән моделі (1966–2023)

Татьяна Патиц (25 мамыр 1966 – 11 қаңтар 2023) – неміс сән моделі. Ол 1980 және 1990 жылдары Elle, Harper's Bazaar және Vogue сияқты журналдарда және сән көрсетімдерінде сән дизайнерлерін таныстырып, халықаралық деңгейде танымал болды. 1990 жылы Джордж Майклдің "Freedom! '90" музыкалық видеосында түскен бес супермодельдің бірі болды, сонымен қатар фотографтар Герб Ритц пен Питер Линдбергтің редакциялық, жарнамалық және көркем туындыларымен байланысты болды. "Әсерлі модельдер: Сән бағытын өзгерте білген 50 әйел" кітабында автор Найджел Баркер 1980 және 1990 жылдары супермодель дәуірінде Патицтің мансабын қарап, оның ерекше экзотикалық сыңарлығы мен кең эмоционалдық диапазоны бар екенін жазды. 2012 жылғы естеліктерінде Vogue журналының креативті директоры Грейс Коддингтон Патицті алғашқы супермодельдердің бірі деп санайды және оның фотосуреттерде және сән көрсетімдерінде болуы міндетті екенін айтты. Harper's Bazaar журналы: "Шындығында, Патицтің сырт келбеті шатастырады. Гарбо немесе Мона Лиза сияқты, сызық пен сәулеленудің түсіндірілмейтін сыйы анықтауға келмейді". Vogue журналының бас редакторы Анна Винтур Патиц әрқашан оның сүйікті модельдерінің бірі болғанын мәлімдеді. Баркердің қорытындысында айтқандай, Патицтің жұмысы 1980 жылдардың көрсетуге дайын сән стилін және 1990 жылдардың минималистік стилін тұрақты түрде байланыстырды: "Оның ең есте қаларлық суреттері – ол өзінің нағыз бейнесінде болған кездегі суреттері". Автор Линда Сивертсен Патицтің өте жіңішке модельдер индустриясында мүсіндік және әдемі келісімді дене бітімінің қабылдануына үлкен үлес қосқанын атап өтті. Патиц – жануарлар мен қоршаған ортаға деген өмір бойына құштарлығын сақтап, экологиялық мәселелерді және жануарлардың құқықтарын қорғау үшін белсенді түрде күрескен ат спортының жанкүйері.

Ерте өмір

Патиц Гамбургте, Батыс Германияда дүниеге келді және Швецияның Сканёр қаласында өсті. Оның әкесі неміс болған, ал саяхат журналисі ретіндегі жұмысы отбасына түрлі елдерге саяхаттауға және тұруға мүмкіндік берді. Патицтің анасы – эстондық биші, Париждегі "Лидо" театрында өнер көрсеткен. Патицтің ата-анасы Испаниядағы шарап қоймасында өткен шарапты татып көру кешінде танысқан, онда анасы заманауи би тобымен саяхаттап жүрген студент болған; Патиц ата-анасының махаббаты – екі адамның ғашық болуының және қалған өмірін бірге өткізуінің мысалы екенін айтты. Патиц жеті жасында ат мінуді үйренді. Жазда ол Майорка аралындағы отбасының демалыс үйінде демалып, атпен айналысатын лагерьлерге қатысты. Аттарға деген сүйіспеншілігі туралы Патиц былай деді: "Мен кішкентай кезімнен ат міне бастадым. Мен үшін ол – еркіндік, байланыс және адалдық. Аттар мен үшін стресс пен алаңдауды жеңілдетеді. Олар шынайы және рухани жандар. Олар мені қуантады және жайлы сезіндіреді, әсіресе қысымға ұшырағанда не болмаса шаршағанда".

1980 жылдар

1983 жылы 17 жасында Патиц Elite Model Look (бұрын Elite Models "Жылдың келбеті" байқауы) байқауына қатысып, финалист атанды. Ол Elite Model Management негізін қалаушы Джон Касабланкасқа фотосуреті арқылы таңдалып, үшінші орын алды. Патиц келісімшартқа қол қойып, Парижге көшіп, модель болып жұмыс істей бастады. Бірден табысқа жете қоймаса да, 1985 жылға қарай Патиц тұрақты түрде жұмыс істеді және сол жылдың соңында Британдық Vogue журналының мұқабасына түсіп, алғашқы үлкен жетістігін қамсызды. Сол жылы ол фотограф Питер Линдбергпен жұмыс істей бастады, олармен 30 жылға созылған серуендік қарым-қатынас орнатты, бұл супермодель дәуірінің басталуына үлкен үлес қосты. Линдберг өзінің "10 әйел" атты кітабында: "Мен Татьянаны оның өзін-өзі сақтай білуі үшін бағалаймын. Ол өте нәзік, бірақ сонымен бірге өте күшті және өз ойын қорғауды біледі, оныңмен бірге болу әрқашан құнды. Оған құрмет көрсетпеу мүмкін емес, жылдар бойы оған аздап ғашық болмау да мүмкін емес", - деп жазды. Патицтің Еуропадағы жетістіктері, оның ішінде 1985 жылғы қыркүйектегі француз Vogue журналының редакциялық фотосуреті (авторы Хорст П. Хорст) оны Нью-Йоркке жеткізді, онда ол американдық Vogue және Ирвинг Пенн, Хельмут Ньютон, Стивен Мейзел, Денис Пил, Шила Метзнер және Уэйн Мейзер сияқты фотографтармен жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Жиль Бенсимонмен Elle және Франческо Скавулломен Cosmopolitan журналдарында жұмыс істеді. 1985 жылғы желтоқсандағы Vogue журналында Ирвинг Пенннің "Түсті контактты линзалар" атты суреті жарияланды, онда Патиц жабық көздерінің үстіне контактты линзалар таққан. Бұл сурет 1992 жылы жарық көрген "On The Edge: Images from 100 Years of Vogue" кітабында дәуірдің ең әйгілі суреттерінің бірі ретінде орын алды. 1986 жылы Патиц Vogue журналының итальяндық басылымының екі мұқабасында пайда болды және американдық және британдық басылымдарындағы редакциялық мақалаларда көрінді. Патиц Брюс Вебер түсірген Кальвин Кляйннің жарнамалық кампаниясында және 1987 жылы Ричард Аведон түсірген "Дүниедегі ең ұмытылмас әйелдер" кампаниясында қатысты. Аведон сонымен қатар Патицті американдық Vogue журналының (1987 жылғы мамыр) алғашқы мұқабасына түсірді, ол 1980-жылдардың ең маңызды мұқабаларының бірі саналады. 1987 жылдан бастап Vogue журналы Патицтің есімін сән туралы мақалалардың беттеріне жиі енгізе бастады, оқырмандарды оның келбетімен ғана емес, сонымен қатар оның жеке басымен таныстырды. "Менің назарымды бірден аударған нәрсе – оның ерекше мейірімділігі және оның жұлдыздық қасиеттері", - деді фотограф Антуан Верглас. 1987 жылы Tiffany's өзінің 150 жылдығын тойлағанда, Патиц балетші Михаил Барышниковпен бірге олардың журналының арнайы санының мұқабасында пайда болды және ол жарқыраған және сұлу келбеті үшін "жылдың модельдік ашылуы" деп аталды. Осы кезеңде Патиц Лос-Анджелестегі фотограф Херб Ритцпен танысты, ол онымен сән, көркем өнер және коммерциялық жұмыстардағы тағы бір маңызды және тұрақты ынтымақтастық жасады, ол муза сияқты кез келген рөлді ойнады – русалка, эльф, серфер қыз, дала әйелі, киножұлдыз. Ритц Патиц туралы былай деді: "Оның ерекшеліктері сәл ерекше; ол классикалық, коммерциялық сұлулық емес, бірақ мен оны түсіргенде ешқашан жалықпаймын. Оның келбетінде күш, қарқын бар". Патицтің мансабы өскен сайын, ол әйел сұлулығының идеалдарын кеңейтуге үлес қосты. Патиц және ерекше келбетімен, бизнеске бейімділігімен және жоғары мәртебелі модельдер тобы түпнұсқалық супермодельдер ретінде танылды. Осы кезеңде Питер Линдберг Vogue журналы үшін Патицтің басқа модельдермен бірге жағажайда күліп тұрған суретін түсірді. "Ақ мақталы көйлектер" деп аталатын бұл сурет сән индустриясындағы ең әйгілі суреттердің бірі саналады және Патицтің "көрнекті болуымен" ерекшеленген мақаламен бірге жарияланды. 1989 жылғы сәуірде британдық Vogue журналында жарық көрген "Жерлік күштер" атты редакциялық мақала үшін шаштараз Дидье Малидж Патицтің иығына дейін жететін ұзын шашын қысқа қырқып өзгертті. Кейбір сарапшылар бұл қадамды қателік деп санады, бірақ тәуекел ақталды. "Шашымды қырқып алғаннан кейін екі ай бойы жыладым", - деді Патиц Esquire журналына. "Адамдар: "Ол шашын қырқыпты, сенбейміз", - деді. Бұл қадам Патицке британдық және француздық Vogue журналдарының мұқабаларын жеңіп алды. Сол жылдың ең басты жетістігі шілде және тамыз айларында болды, ол Патицке американдық Vogue журналының қатарынан екі мұқабасын сыйлады. Vogue журналының мұқабасында екі ай қатарынан пайда болу сол кездегі модель үшін сирек кездесетін жағдай еді және жаңа бас редактор Анна Винтурдың басшылығымен жаңадан жаңартылған Vogue журналы үшін жаңашылдық болды. Осы кезең Патицтің мансабының шыңы болды, ол сән индустриясында "Татьяна дәуірі" деп аталды – оның супермодель атанын жеңіп алуға дайын болған қарбалас кезең. Британияның SKY Magazine журналы Патицтің алғашқы неміс супермоделі екенін айтты және оның жетістіктері Elite агенттігіне Германияда филиал ашуға түрткі болды. Осы сәтте, үлкен сұраныс Патицтің үнемі саяхаттауын қажет етті, ол бір айдың ішінде 40 рейс жасады. Денсаулығын сақтап, өмірін тепе-теңдікке келтіру үшін Патиц модельдік мансабын баяулатып, жазу, актерлік өнер және медитация сияқты басқа шығармашылық ізденістерге көшті. Ол Калифорнияға көшіп, Лос-Анджелесті өзінің негізгі орны етіп белгіледі. Бұл көшіру Патицке, әрқашан шығармашылық және рухани өсуді іздегенге, өмірінің басқа жақтарын дамытуға уақыт және кеңістік берді. "Мен атаққа, ақшаға, сәнге немесе осы сияқты нәрселерге ешқандай мақсатпен еңбек еткім келмейді. Менің ойымша, адамдар әлемде жоғары санаға келіп жатыр. Барлығы ластанған – мұхиттар, орман, және адамдар бір-бірін өлтіріп жатыр, біздің барлығымыз бірге екенімізді және осы орынды бөлісуімізді түсінбей. Бәлкім, мен армандап отырмын, бірақ үміткермін", - деді Татяна Патиц, Model Magazine, 1989 жылғы желтоқсан.

In 1983 at the age of 17, Patitz entered and became a finalist in the Elite Model Look (formerly known as Elite Models' "Look of the Year" contest), and based on a Polaroid, she was placed third by Elite Model Management founder John Casablancas. Patitz won a contract and moved to Paris to begin working as a model. Though not an immediate success, by 1985, Patitz worked regularly and at the end of that year, she modelled for the cover of British Vogue, her first major cover. Also that year she began to work with photographer Peter Lindbergh with whom she cultivated a 30 year collaborative relationship which contributed to the launch of the supermodel era. In his book, 10 Women, Lindbergh wrote, "I admire Tatjana because she always stays herself. She's very soft, but at the same time she's very strong and knows how to stand up for what she thinks, and it's always very enriching to be with her. It's impossible not to admire her and over the years not to be just a little bit in love with her." Patitz's success in Europe, which included an editorial for the 1985 September issue of French Vogue by master photographer Horst P. Horst, led her to New York City where she worked for American Vogue and such photographers as Irving Penn, Helmut Newton, Steven Meisel, Denis Piel, Sheila Metzner, and Wayne Maser. She also worked with Gilles Bensimon at Elle and Francesco Scavullo at Cosmopolitan. The December 1985 issue of Vogue featured Irving Penn's photograph, "Colored Contact Lenses", showing Patitz wearing contact lenses over closed eyelids. The image would later be featured in the 1992 book On The Edge: Images from 100 Years of Vogue as one of the iconic photographs of the era. In 1986, she appeared on two covers of the Italian edition of Vogue and continued to be featured in editorials in the American and British editions of Vogue. Patitz appeared in campaigns for Calvin Klein photographed by Bruce Weber, and in 1987 for Revlon's "The Most Unforgettable Women in the World" campaign photographed by Richard Avedon. Avedon also photographed Patitz for her first cover of American Vogue (May 1987), which is regarded as one of the definitive covers of the 1980s. Vogue began regularly including Patitz's name on the pages of fashion editorials as early as 1987, familiarising readers not only with her face, but also with her personality. "What immediately strikes me about her is her extraordinary kindness and her star quality," stated photographer Antoine Verglas. When Tiffany's celebrated its 150th anniversary in 1987, Patitz appeared on the cover of their magazine's special issue with ballet dancer Mikhail Baryshnikov and she was named the model discovery of the year for her gleaming and radiant looks. During this period, Patitz met Los Angeles based photographer Herb Ritts, with whom she shared another significant and enduring collaboration in fashion, fine art, and commercial work, like a muse playing any role he suggested—mermaid, sprite, surfer girl, plainswoman, movie star. Ritts said of Patitz, "Her features are a bit off; she's not a typical, commercial beauty, but when I shoot her, I'm never bored. Her looks have power, strength, intensity." As Patitz's career escalated, she was credited with expanding ideals of female beauty. Patitz and a select group of individual looking, business minded, high profile fashion models emerged and came to be known as the original supermodels. An image of Patitz with other models laughing on the beach was photographed by Peter Lindbergh for Vogue during this period. Titled "White Cotton Shirts", the photograph is regarded as an iconic fashion photograph and was accompanied by an article that singled out Patitz for her "astonishing presence", For an April 1989 editorial titled "Earthly Powers" in British Vogue, hair stylist Didier Malige cut and restyled Patitz's foot long blonde hair into a cropped shag just above her shoulders. Considered by some industry insiders as a drastic mistake, the risk paid off. "Once I cut my hair – I cried for two months," Patitz told Esquire. "People said, 'We can't believe she cut her hair. But the move won Patitz covers of British and French editions of Vogue featuring her new look. The pinnacle of that year came in July and August when Patitz was awarded with consecutive covers of American Vogue. Being on Vogues cover two months in a row was a rare achievement for a model of that time and an innovation for the recently revamped Vogue under the leadership of new editor in chief Anna Wintour. This period was the zenith of Patitz's career, known as "the era of Tatjana" in the fashion industry – a whirlwind time when she seemed destined to walk away with the title of supermodel herself. Britain's SKY Magazine called Patitz the first German supermodel and noted that her success led the Elite agency to open a branch in Germany." At this point, being in such demand required constant travel for Patitz, who flew 40 flights in one month alone. In an effort to live a healthier and more balanced lifestyle, Patitz began slowing down her modelling career to focus on other creative pursuits such as writing, acting, and meditation. She relocated to California and made Los Angeles her homebase. The move afforded Patitz, who had always searched for creative and spiritual growth, the time and space to develop other aspects of her life. I don't want to do anything for fame or money or glamour or anything like that I think people are coming to a higher awareness in the world. Everything is polluted – the oceans, the forests and people are killing each other all over the place without realizing that we all belong together and have to share this place. Maybe I'm dreaming, but I'm hopeful.|Tatjana Patitz, Model Magazine, December 1989.

1990 жылдар

1989 жылдың соңғы айларында Патиц өзінің әріптестерімен бірге 1990 жылдардың супермодель дәуірін анықтайтын екі топтық суретте түсті: Стефани, Синди, Кристи, Татьяна, Наоми, Герб Риттстің «Голливуд» суреті; және Питер Линдбергтің 1990 жылғы қаңтардағы британдық Vogue журналының мұқабасы. Халықаралық баспасөз супермодельдерді сол заманның иконалары деп мойындады, әйелдердің идеалдары енді тек сән редакторларының талабына немесе ерлер фантазиясына ғана емес, сонымен қатар қазіргі әйелдердің жағдайы мен олардың ұмтылысына да байланысты екенін атап өтті. 1990 жыл Патицтің американдық және британдық Vogue журналдарының қаңтардағы мұқабаларында пайда болуымен басталды. Ол британдық Vogue мұқабасын Наоми Кэмпбелл, Синди Кроуфорд, Линда Евангелиста және Кристи Турлингтонмен бөлісті; бес әйелдің суреті 1990 жылдардың супермодель құбылысын бастаған мұқаба деп есептеледі, бұл әр әйелге әлемдік танымалдылыққа қол жеткізуге көмектесті. Қаңтардағы британдық Vogue мұқабасы әнші Джордж Майклды «Freedom! '90» музыкалық видеосына түсіруге шабыттандырды, оны Дэвид Финчер режиссерлік етті. Майкл видеода өзі қатыспады, оның орнына әр әйел Майклдың орнына әнді иілгішпен орындады. Патиц және оның әріптестері сән әлемінің ең танымал жұлдыздары болғанымен, олар өз сұлулығы мен тартымдылығы үшін индустриядан тыс жерде де үлкен танымалдыққа ие болды. Музыкалық видео MTV-де жиі көрсетілді, 1990 жылдардағы поп-мәдениет, музыка және сән әлемінен асып, келесі онжылдықтарда да ықпалды және әйгілі болып қала берді. Бұқаралық ақпарат құралдары Кроуфорд, Кэмпбелл, Турлингтон, Евангелиста және Патицті «үлкен бестік» деп атады. Лос-Анджелеске қоныстанған Патиц актерлік өнерді оқып жүріп модельдік мансабын жалғастырды. Ол Риттс, Линдберг және Мазермен жұмыс істеді, сонымен қатар Пегги Сирота, Эллен фон Унверт, Памела Хансон және Шила Метзнер сияқты индустрияның жетекші әйел фотографтарынан, сондай-ақ Марио Сорренти және Юрген Теллер сияқты жаңа фотографтардан да ұсыныстар алды. Лос-Анджелестегі фотографтар Филипп Диксон мен Мэтью Ролстон да Патицті Harper's Bazaar үшін жиі суретке түсірді. Ролстон Патиц туралы былай деді: «Мен сұлулықтан гөрі көп нәрсені іздеймін. Есте қаларлық қасиет болуы керек. Татьянада ол бар. Ол сіздің есіңізде қалады. Оның тереңдігі, эмоционалды қасиеті ерекше. Ол өте жақсы, сүйкімді және өте әйелдік. Ол өте ашық, оның басымдықтары табиғи нәрселер – жануарлар, теңіз, қоршаған орта. Осының бәрі оның қызықты болуына себеп. Ол көрінетіндей емес». Онжылдық бойы Патиц Шанель, Версаче, Сальваторе Феррагамо, Валентино, Карл Лагерфельд, Хельмут Ланг, Донна Каран, Жан-Поль Готье және Вивьен Вествуд сияқты үздік сән үйлері үшін жарнамалық кампанияларда және сән көрсетімдерінде жұмыс істеді. Ең бастысы, Патиц ұзақ жылдар бойы Jil Sander-дің бет-бейнесі болды, ол дизайнердің минималистік стилін Ник Найт түсірген жарнамалық кампанияларда көрнекті етіп көрсетті. Патиц 1992 жылғы сәуір айындағы Vogue журналының 100 жылдық санының мұқабасын сол дәуірдің супермодельдерімен бөлісті, суретшісі Патрик Демаршельер. Сондай-ақ 1992 жылы Патиц Germaine Monteil косметика және парфюмериясымен эксклюзивті келісімшарт жасағаны жарияланды. Harper's Bazaar журналына берген сұхбатында Монтейлдің бүкіл әлем бойынша маркетинг вице-президенті Сьюзан Уэллс компанияның әлемдік деңгейде танымал және әдемі, сонымен қатар әйелдерге жақын келбеті бар әйелді іздегенін атап өтті. Сол жылы New York журналы Патицті әлемдегі ең үздік 10 супермодельдің бірі деп атады, ол заманауи сұлулық пен тартымдылықты бейнелейді және кемелділіктің біртұтас идеалдарын өзгертеді. 1997 жылға қарай Патиц бүкіл әлем бойынша 200-ден астам журналдың мұқабасында пайда болды, оның ішінде жеті американдық Vogue және он үш британдық Vogue мұқабасы бар. Француз, итальян, неміс, испан және австралиялық Vogue басылымдары да Патицтің суреттерін және Макс Вадукул, Санте Д'Орацио, Микаэль Янсон, Артур Элгорт, Ханс Фейрер, Уолтер Чин және Хавьер Валлонрат сияқты фотографтар түсірген мақалаларын жариялады. Vogue және Elle журналдарының халықаралық басылымдары Патицтің ерекше үй дизайны мен интерьер стиліне арналған материалдарды жариялады, соның ішінде Elle Decor UK журналының 1997 жылғы сәуір айындағы санында жарық көрген мақаласы бар.

In the final months of 1989, Patitz was photographed with her peers in two group portraits that would become defining images of the forthcoming supermodel era of the 1990s: Stephanie, Cindy, Christy, Tatjana, Naomi, Hollywood by Herb Ritts; and Peter Lindbergh's cover of the January 1990 issue of British Vogue. The international press began recognising supermodels as the icons of the day, noting that female ideals were no longer only dictated by fashion editors or reflective of male fantasies – but representative of where women stand now and what they aspire to. 1990 began with Patitz gracing the January covers of both American and British Vogue. She shared the British Vogue cover with Naomi Campbell, Cindy Crawford, Linda Evangelista, and Christy Turlington; the portrait of the five women is regarded as the cover that sparked the supermodel phenomenon of the 1990s, helping each woman attain global appeal. The January British Vogue cover inspired singer George Michael to cast Patitz, Crawford, Evangelista, Turlington, and Campbell in his music video for the song "Freedom! '90" which was directed by David Fincher. Michael did not appear in the video; instead, each woman would lip synch the song in Michael's place. While Patitz and her co stars were already the top stars in the fashion world, they won major recognition for their beauty and charisma outside of it too. The music video was programmed into heavy rotation on MTV, going on to transcend the worlds of pop culture, music, and fashion in the 1990s and remaining influential and iconic in the decades to come. The media dubbed Crawford, Campbell, Turlington, Evangelista, and Patitz "the big five." Settled in Los Angeles, Patitz continued to manage her modelling career while studying acting. She worked with Ritts, Lindbergh, and Maser but was sought after by the industry's leading female photographers such as Peggy Sirota, Ellen Von Unwerth, Pamela Hanson, and Sheila Metzner as well as new photographers such as Mario Sorrenti and Juergen Teller. Los Angeles based photographers Phillip Dixon and Matthew Rolston also frequently photographed Patitz for Harper's Bazaar. Rolston said of Patitz: "I look for more than beauty. There must be a memorable quality. Tatjana has it more than anyone else. She sticks in your mind. There's a depth, an emotional quality to her that's truly extraordinary. She's very dear, charming and extremely feminine. She's very open and her priorities are natural things – animals, the sea, the environment. That's what's so interesting about her. She's not what she seems." As the decade progressed, Patitz worked in advertising campaigns and on runways for such top fashion houses as Chanel, Versace, Salvatore Ferragamo, Valentino, Karl Lagerfeld, Helmut Lang, Donna Karan, Jean Paul Gaultier, and Vivienne Westwood. Most notably, Patitz was the long standing face of Jil Sander, representing the designer's minimalist style for a generation of fashion readers in era defining ad campaigns photographed by Nick Knight. Patitz shared another cover with the supermodels of the era for the centennial issue of Vogue (April 1992) photographed by Patrick Demarchelier. Also in 1992, it was announced that Patitz had won an exclusive cosmetics contract with Germaine Monteil makeup and perfumes. In an interview with Harper's Bazaar, Monteil's Vice President of Marketing Worldwide, Susan Wells noted that the cosmetics company searched for a woman with a globally recognised name and beauty who had an accessible face that women could relate to. That year, New York magazine named Patitz one of the top 10 supermodels in the world, epitomising modern beauty and grace – and changing monolithic ideals of perfection. As of 1997 Patitz had appeared on over 200 magazine covers worldwide, including seven covers of American Vogue and thirteen covers of British Vogue. French, Italian, German, Spanish, and Australian editions of Vogue have also featured Patitz on their covers and in editorials photographed by photographers such as Max Vadukul, Sante D'Orazio, Mikael Jannson, Arthur Elgort, Hans Feurer, Walter Chin, and Javier Vallhonrat. International editions of Vogue and Elle have also profiled Patitz for her signature home design and decor style including a cover story for the April 1997 edition of Elle Decor UK.

2000 жылдар

Патиц жаңа мыңжылдықты ірі сән журналдарының үздік фотографтарымен жұмыс істеуді жалғастыра бастады, мысалы, 2000 жылы Vogue Italia журналында Паоло Роверси түсірген "Магнит" атты редактуралық мақаласы. 2000 жылғы мамыр-маусым айларында шыққан V журналында Патиц Инез және Виноодхтың түсірген суреттерінде супермодельдер Кристи Турлингтон, Стефани Сеймур және Иманмен бірге суретке түсті. Патиц қытай супермоделі және актрисасы Цюй Инмен бірге Пекинде Longines көрмесіне қатысты, бұл брендті Патиц он жыл бойы таныстырды. Ол сондай-ақ Қытай басылымында Harper's Bazaar журналының мұқабасына қайта оралды. 2001 жылы ол Jil Sander No. 4 парфюмериясының жарнамалық кампаниясының бетпердесі болды, сонымен қатар Elle UK журналының шілде және итальяндық Elle журналының қыркүйек санындағы мұқабада пайда болды. Патицтің ең көп жұмыс істеген фотографы Питер Линдберг оны 2003 жылғы көктем/жаз Kookai кампаниясы үшін суретке түсірді. 2004 жылы Патиц Juergen Teller және Sand Copenhagen түсірген Jigsaw күзгі/қысқы кампаниясында жұлдыз болды. Teller Патицті W журналының 2006 жылғы қыркүйек санындағы сәннің алғашқы мұқаба модельдері туралы портфолиосына қосты. Портреттер сериясы әртүрлі дәуірлер мен онжылдықтардың сән иконаларын қамтығандығымен ерекшеленеді, олардың ішінде Шерил Тигс, Кристи Бринкли, Паулина Порицкова және Шалом Харлоу бар. Патицтің Наоми Кэмпбелл, Стефани Сеймур, Синди Кроуфорд және Кристи Турлингтон сияқты замандастары да кірді. Патиц 2007 жылы Orangutan Outreach үшін қоғамдық қызмет хабарламасын (PSA) түсіріп, Борнео, Индонезияның жаңбырлы ормандарындағы орангутандарды қорғауға шақыру арқылы жануарлар құқықтарын қорғауды жалғастырды. L'Oréal және Uniqlo сияқты косметикалық брендтер мен дизайнерлерді таныстыра отырып, Патиц Хелмут Ланг үшін подиумға оралды, оның ішінде 2000 жылғы күзгі/қысқы көрсетілімі, Vogue журналы оны барлық уақыттағы ең есте қаларлық сән көрсетімдерінің бірі деп санайды. 2008 жылдың шілдесінде Патицтің интерьер дизайны Livingetc журналында қайта өңделген ағаш және тас сияқты қайта пайдаланған материалдарды қолданғаны үшін мақталып, құрметтелді – ол әктас кірпіш едендерден ағаш төбе бұрыштары мен баспалдақтарға дейін, құрылыс қалдықтарын аралап тапқан. Ол бес жасар ұлы Жона, төрт жылқы, төрт итті және екі мысықпен бірге ранчосында тұрғаны хабарланды ("Маған табиғаттың жанында болу қажет еді"). Патиц онжылдықты 2009 жылы дизайнер Жан Поль Готье үшін подиумға оралып, Hermes үшін күзгі/қысқы коллекциясын финалда көрсетіп аяқтады.

Patitz began the new millennium continuing to work with top photographers at major fashion magazines such as the 2000 editorial in Vogue Italia titled, "Magnetic" by Paolo Roversi. In the May/June 2000 issue of V magazine, Patitz was photographed by Inez and Vinoodh in a series of portraits with fellow supermodels Christy Turlington, Stephanie Seymour, and Iman. Patitz joined Chinese supermodel and actress Qu Ying at an exhibition in Beijing for Longines, a brand Patitz would represent throughout the decade. She also returned to the cover of Harper's Bazaar for its Chinese edition. In 2001, she was the face of the Jil Sander No. 4 fragrance campaign as well as being the cover star of the July issue of Elle UK and the September issue of Italian Elle. Peter Lindbergh, Patitz's most frequent collaborator, photographed her for the Spring/Summer 2003 Kookai campaign. In 2004, Patitz starred in the Fall/Winter campaign for Jigsaw, photographed by Juergen Teller and Sand Copenhagen. Teller would include Patitz in his portfolio on fashion's original cover models for the September 2006 issue of W magazine. The series of portraits is notable for the inclusion of fashion icons throughout different eras and decades, including Cheryl Tiegs, Christie Brinkley, Paulina Porizkova, and Shalom Harlow. Patitz's contemporaries such as Naomi Campbell, Stephanie Seymour, Cindy Crawford, and Christy Turlington are also included. Patitz continued to be an advocate for animal rights by filming a PSA in 2007 for Orangutan Outreach and appealing for the protection of orangutans in the rain forests of Borneo, Indonesia. Still representing cosmetics brands and designers such as L'Oréal and Uniqlo, Patitz returned to the runway for Helmut Lang, including his Fall/Winter 2000 presentation, regarded by Vogue as one of the most unforgettable fashion shows of all time. In July 2008, Patitz's interior design style was celebrated in the publication Livingetc for using recycled materials such as reclaimed timber and stone which she found by scouring salvage yards – from limestone kitchen floors to wooden ceiling beams and staircase. It was reported that she lived on her ranch with her five year old son Jonah, four horses, four dogs and two cats ("I needed nature around me"). Patitz closed out the decade by returning to the runway in 2009 for designer Jean Paul Gaultier, closing his Fall/Winter collection for Hermes during the finale.

2010 жылдар

2010 жылдары Патицтің жұмысының шеңбері инклюзивтілік, ЖИТС туралы хабардар ету, ЛГБТҚ құқықтары, жасқа қатысты дискриминация және гендерлік теңдік мәселелеріне қатысты болды, сонымен қатар ол Vogue, Marie Claire және Elle журналдарының беттерінде және мұқабаларында көрінді. Ерекше айта кетерлік жайт, Патицтің жұмысы мен мансабы Хлоя Малле және Жанел Окуду сияқты жаңа буынның белгілі жазушылары тарапынан зерттелді, олар Патицтің әйелдердің әртүрлі бейнелерін көрсетудегі ұзаққа созылған мұрасын мойындады. Карл Лагерфельд өзінің 2010 жылғы «Коко Лидода» круиздік коллекциясын Венеция Лидосының жағажайында көрсеткенде, Патицті Коко Шанельдің сүйікті орындарының мистикасын поэтикалық түрде жаңарту үшін Эдвард дәуірінің анасы ретінде таңдады. Шоудың соңында Лагерфельд Патицті финалға шығарды. 2011 жылы, 40 жасқа толған Патиц, әлемдік бренд Shiseido косметикалық компаниясының жарнамалық беті ретінде таңдалғанда индустрияның назарына ілікті. Сол жылы Патиц Сара Брокаудың «Қырыққа толғанда» кітабында авторға: «Мен жасқа қарай әдеміленіп қартаюға сенемін, себебі ол мені әйел ретінде құрметтейді. Менің ойымша, әрбір адамның өзіне деген жақсы сезімі мен кемшіліктерімен (әрі бізде кемшіліктер бар) және өзімен татулығы – сұлулықтың өзі. » деді. Келесі жылы Vogue Paris журналы Патицті Лорен Хаттон, Стефани Сеймур және Дарья Вербовимен бірге уақыттан өшпес сән мен сұлулықтың мысалдарын көрсеткен қара-ақ портфолиоға қосты. Инез және Винодх түсірген редакциялық мақала W журналы сияқты басылымдарда жарияланды. 2013 жылдың ақпан айындағы Numéro China журналының мұқабасында Патицтің суреті жарияланды. Жаңарып келген, бірақ күшті тақырып «Әйел» деп аталды және Филип Диксон түсірген 20 беттік редакциялық мақаламен бірге келді. Әйелдік күш, мінез-құлықтың беріктігі және кәсіпкерлік таланты келесі жылы Vogue Italia журналының «Бүгінгі әйелдер» атты арнайы санында жоғары бағаланды, онда Патиц Анджелика Хьюстон, Джулия Ормонд және Карен Александер сияқты әріптестерімен бірге болды. 2014 жылы Патиц актриса Джейн Фонда және модель Дутзен Круспен бірге L'Oreal Age Perfect үшін халықаралық жарнамалық кампанияда ойнады, бұл үш буынның уақыттан өшпес сұлулығын көрсетті. Vogue Italia журналының 2015 жылғы қыркүйек айындағы саны үшін Патиц бас редактор Франка Соццани тапсырысымен Питер Линдбергпен жаңа топтық суретке түсті. «Махаббатқа берілген» деп аталған фотосерия Линдбергтің ең көп түсірген тақырыптарын, 1990 жылдардың супермодельдерін көрсетті. Француз Vogue журналында жазған Сузи Менкес: «Бұл суреттер қазіргі сұлулық индустриясының құралдарын қолданудан бас тартуға байланысты, бұрынғыдан да күшті көрінеді – постпродакшн, компьютерлік тегістеу, шашқа келтіру, әжімдерді кетіру. Жарқыраған кемелділікке мойын бұйырмайтындық – Питер Линдбергтің айрықша белгісі, әрбір адамның ашық жанына үңіліп қараған суреттердің мәнісі, оның таныс немесе әйгілі болғанына қарамастан». «Қайта кездесу» атты қысқа фильм де түсірілді және Линдбергтің қартаю сұлулығын мақтауы бүкіл әлемде тақырыпқа айналды. Келесі жылы Линдберг сұлулық және бейнелеу идеалдарын кеңейту миссиясын жалғастырды, Патицті актриса Энди Макдауэллмен және модельдер Хелена Кристенсенмен, Карен Александермен және Амбер Валеттамен бірге косметикалық бренд L'Oréal Paris үшін науқанға жинады, ол: «Бүгінгі фотографтардың міндеті әйелдерді және, ақыры, барлығын жастық пен кемелділіктің қорқынышынан босату» деді. Жарнама индустриясындағы өзгеріп жатқан нормалар туралы сұхбатта Патиц: «Сіз бүгінгі кейбір танымал адамдардың пластикалық фантастикалық беттерін көргіңіз келмейді. Бұл жас қыздарға үлгі емес, ересек әйелдерге де үлгі емес». Патиц 2019 жылы соңғы рет сән көрсетіліміне қатысты, оған емханада емделгеннен кейін сүт безінің қатерлі ісігі анықталды. Бұл Милан сән апталығындағы Etro-ның 2019 жылғы күз/қыс коллекциясы үшін болды. Etro-ның «Аристоинди» атты 2019/2020 күз коллекциясы үшін Патиц Миландағы Джузеппе Верди консерваториясында Фарида Хелфа және Алек Век сияқты A тізіміндегі супермодельдерді біріктіргені үшін тақырыпқа шықты.

In the 2010s, the scope of Patitz's work focused on issues relating to inclusivity, HIV awareness, LGBTQ rights, ageism, and gender equality while remaining in the pages and on the covers of Vogue, Marie Claire and Elle. Notably, Patitz's work and career were examined in articles by a new generation of distinguished writers such as Chloe Malle and Janelle Okwodu, who recognised Patitz for her enduring legacy in projecting different representations of women. When Karl Lagerfeld staged his "Coco on the Lido" 2010 cruise collection on the boardwalk along the Venice Lido, he cast Patitz as an Edwardian mother to poetically reinvent the mystique of Coco Chanel's favourite locales. At the conclusion of the show, Lagerfeld escorted Patitz for the finale. In 2011 and now in her 40s, Patitz made industry headlines when she was chosen as the spokesmodel to front the cosmetics campaign for the global brand Shiseido. That year, Patitz was featured in Sarah Brokaw's book Fortytude, telling the author, "I believe in aging gracefully because it celebrates me as a woman In the end – for me, as for every woman – beauty is what one emanates. It comes from feeling good about who you are with your flaws (and we all have them), and being at peace with yourself." The following year, Vogue Paris included Patitz in a black and white portfolio with Lauren Hutton, Stephanie Seymour, and Daria Werbowy that celebrated examples of timeless elegance and beauty. Photographed by Inez and Vinoodh, the editorial was highlighted in the media by such publications as W magazine. Numéro China featured Patitz on its cover for its February 2013 issue. The simple yet powerful headline read Woman and was accompanied by a 20 page editorial photographed by Philip Dixon. The age defying traits of femininity, strength of character, and enterprising talent were lauded the next year in a special issue of Vogue Italia titled "Women of Today" that placed Patitz among her colleagues such as Anjelica Hoston, Julia Ormond, and Karen Alexander. In 2014, Patitz starred in an international advertising campaign with actress Jane Fonda and model Doutzen Kroes for L'Oreal Age Perfect that celebrated three generations of timeless women. For Vogue Italias September 2015 issue, Patitz was reunited with Peter Lindbergh for a new group editorial commissioned by editor in chief Franca Sozzani. Titled "In Love With " the pictorial celebrated Lindbergh's most frequent subjects, the 1990s supermodels. As noted by writer Suzy Menkes in French Vogue, "This set of pictures seems more intense in the refusal to follow the tools of today's beauty trade – postproduction, a computerized smoothing, hair tidied, wrinkles removed. Refusing to bow to glossy perfection is Peter Lindbergh's trademark – the essence of the images that look into each person's unvarnished soul, however familiar or famous the sitter." A short film, titled "The Reunion", was also produced and made headlines worldwide for Lindbergh's celebration of maturing beauty. The following year, Lindbergh advanced his mission of expanding ideals of beauty and representation when he grouped Patitz with actress Andie MacDowell and models Helena Christensen, Karen Alexander, and Amber Valletta to front a campaign for cosmetics brand L'Oréal Paris, saying "It should be the responsibility of photographers today to free women and finally everyone, from the terror of youth and perfection." In an interview about the shifting norms in the advertising industry, Patitz commented, "You don't want to see the plastic fantastic faces of some celebrities today. That's not a role model for young girls; that's not a role model for an older woman, either." Patitz appeared on the catwalk for the last time in 2019, after being diagnosed with breast cancer. This was for Etro's fall/winter 2019 show during Milan Fashion Week. For Etro's Fall 2019/2020 collection titled "Aristoindies", Patitz appeared at the Conservatorio Giuseppe Verdi in Milan in a collection that made headlines for bringing together A list supermodels, including Farida Khelfa and Alek Wek.

Бағалау және тану

Патицтің алғашқы көрсетімі 1984 жылы Парижде Азедин Алайя үшін болды, деп хабарлайды Elle журналы. Содан кейін Патиц әр онжылдықтың көптеген маңызды сән коллекцияларында пайда болды, оның ішінде Хельмут Лэнгтің 1994 жылғы күзгі латекс пен кружево коллекциясы, сондай-ақ Лэнгтің 1998 жылғы наурыздағы коллекциясы – бұл онлайн және интернетте көрсетілген алғашқы сән көрсетімі болды. Патиц 1980-ші жылдары Азедин Алайямен және оның модельдер тобымен байланысты болғанмен, 1990-шы және 2000-шы жылдары Хельмут Лангпен де тығыз байланысты болды. "Түпнұсқа супермодельдердің" бірі ретінде ол 2015 жылға дейін жарнамалар мен журнал мұқабаларында сұранысқа ие болды, Etro, Jean Paul Gaultier және Chanel сияқты брендтер мен дизайнерлер үшін подиумға оралып, 2017 жылға дейін жұмысын тоқтатпады. 2009 жылы Vanity Fair журналы Патицті 1990-шы жылдардың подиум патшайымы деп атады. 2009 жылғы наурызда Vogue журналы "Hermès тоқсандардың супермоделі Татьяна Патицтің подиумға оралуымен биікке көтерілді" деп жариялады, ал авиатор Амелия Эрхартқа арналған көрсетімде Патиц дизайнер Жан Пол Гольтьемен бірге финалдық дефиленің соңында шықты. Патиц содан кейін Chanel's 2010 Resort Collection-де "Венециядағы өлім" фильміндегі Эдвардтық ана рөлінде ойнады және дизайнер Карл Лагерфельдпен бірге финалдық дефиледе қатысты. Патиц Лагерфельдтің Chanel, Chloe, Fendi және оның жеке коллекцияларындағы тұрақты модель болды. 2014 жылы Musee Magazine журналында суретші Слейтер Брэдли бас редактор Андреа Бланчқа Патицтің суретші Чарльз Реймен жасаған "Әлемдегі ең әдемі әйел, 1993 (Parkett 37 үшін)" атты ынтымақтастығы, онда супермодель көрші қыз ретінде бейнеленген, ондаған жылдардан кейін әлеуметтік желілерге тән эффектіге қол жеткізгенін айтты, бірақ бұл 1993 жылы орындалды және оны керемет және гениалды деп атады. 2020 жылы Marie Claire журналы Патицті 1990-шы жылдары подиумға билік еткен үздік супермодельдердің бірі ретінде мақтады. Сол жылы Vogue журналында "Татьяна Патиц кім болды, түпнұсқа супермодельдердің ең құпиясы?", "'True West' – бірнеше ай бойына оқшауланғаннан кейін сізге қажетті сәнге арналған ем", және Harper's Bazaar журналында "90-шы жылдары сәнге үстемдік еткен 21 үздік супермодель" мақалалары жарияланды. Сол жылы Джордж Майклдың "Freedom! '90" музыкалық видеосының 30 жылдығы тойланды, Spin журналы оны барлық уақыттағы ең танымал музыкалық видеолардың 15-і, ал Rolling Stone оны барлық уақыттағы ең жақсы музыкалық видеолардың 11-і деп атады. 2021 жылдың басында Frankfurter Allgemeine Zeitung Патиц, Клаудия Шиффер және Надя Ауерманнды әлі күнге дейін супермодель атағын сақтап қалған үш неміс ретінде атады. L'Officiel журналының 2021 жылғы мақаласында 1990-шы жылдардағы супермодель құбылысы туралы айтылғанда, Патиц он жылдықтың ең әдемі бетіне ие деп ерекше атап көрсетілді.

Patitz's first show was in Paris for Azzedine Alaia in 1984, according to Elle magazine. Thereafter, Patitz appeared in many seminal fashion collections of each decade, including Helmet Lang's Fall 1994 latex and lace collection as well as Lang's March 1998 collection which was the first fashion show to ever be shown online and on the internet. As much as Patitz was associated with Azzedine Alaia and his cadre of models in the 1980s, she was also distinctly associated with Helmut Lang in the 1990s and 2000s. As one of the "Original Supermodels", she remained in demand as of 2015 on covers and in campaigns – returning to the runway for select brands and designers, such as Etro, Jean Paul Gaultier and Chanel. and as of 2017 did not stop working. In 2009, Vanity Fair called Patitz a catwalk queen of the 1990s. In March 2009 Vogue declared, "Hermès flies high with the return of nineties supermodel Tatjana Patitz to the runway" and in a tribute to aviator Amelia Earhart, Patitz closed the show walking the finale with designer Jean Paul Gaultier. Patitz then starred in Chanel's 2010 Resort Collection as the picture hatted Edwardian mother in "Death in Venice", walking the finale with designer Karl Lagerfeld. Patitz was a mainstay in Lagerfeld's fashion shows including Chanel, Chloe, Fendi, as well as his own collections. In a 2014 edition of Musee Magazine, artist Slater Bradley told editor in chief Andrea Blanch that Patitz's collaboration with artist Charles Ray titled "The Most Beautiful Woman in the World, 1993 (for Parkett 37)" in which the supermodel was depicted as the girl next door, had achieved what social media would do decades later but in 1993 and called it extraordinary and genius. In 2020, Marie Claire magazine celebrated Patitz as one of the top supermodels who ruled the runway in the 1990s. The same year, Patitz was recognised for her work with Vogue articles such as "Who Was Tatjana Patitz, The Most Mysterious of the Original Supers? ", "'True West' Is the Fashion Fix You Need After Months of Lockdown", and Harper's Bazaars "The 21 Top Supermodels That Dominated Fashion in the '90s" that were published during the global pandemic of 2020. The year also marked the 30th anniversary of George Michael's "Freedom! '90", regarded by Spin magazine as the 15th most iconic music video of all time and by Rolling Stone as the 11th best music video of all time. In early 2021, the Frankfurter Allgemeine Zeitung named Patitz, Claudia Schiffer, and Nadja Auermann as the only three Germans who still hold the title of supermodel. A 2021 article in L'Officiel about the supermodel phenomenon of the 1990s singled out Patitz for having the most beautiful face of the decade.

Актерлық және басқа көріністер

1987 жылы ол "Skin Trade" әніне түсірілген Duran Duran музыкалық видеоклипінде ойнады, ол Billboard Hot 100 тізіміне енді. 1988 жылы ол Ник Каменнің "Tell Me" әніне түсірілген видеоклипте пайда болды. Содан кейін Патиц 1990 жылы Джордж Майклдың "Freedom! '90" музыкалық видеоклипінде Синди Кроуфорд, Кристи Турлингтон, Линда Евангелиста және Наоми Кэмпбеллмен бірге түсті, бұл видеоклип Spin, Parade және Billboard журналдарының пікірінше, барлық уақыттағы ең ұлы видеоклиптердің бірі саналады. 2000 жылы ол Korn тобының "Make Me Bad" әніне түсірілген музыкалық видеоклипте ойнады, ол Billboard Mainstream Rock Songs тізімінде топ 10-дыққа енді. Патиц Cartier, Revlon, Levis, DuPont Luxura, Pantene, Dockers, Ralph Lauren және Тарсем Сингх режиссерлік еткен, супермодельдер Кэмпбелл, Турлингтон, Евангелиста және Кейт Мосс ойнаған Vauxhall Corsa телеарнасының халықаралық жарнамаларында пайда болды. Оның кинодағы алғашқы маңызды рөлі 1993 жылы "Көтерілетін күн" фильміндегі өлтірілген қыздың рөлі болды. Осыдан кейін Патиц "The Single Guy" және "The Larry Sanders Show" телесериалдарында эпизодтық рөлдерде ойнады. Оның ең ірі рөлі 1999 жылғы "Төсер бұйрық" триллерінде болды. 2011 жылы ол Майкл Дж. Фокспен бірге Брайан Адамстың Нью-Йоркте 2010 жылдың жазында түсірген Carl Zeiss AG күнтізбесінде пайда болды.

Жеке өмір

Патиц бизнесмен Джейсон Рэндалл Джонсонға үйленген. Ол анасына көптеген редакциялық түсірілімдерде қатысты, соның ішінде Американың Vogue журналының 2012 жылғы тамыз айындағы санындағы "Ұлы қашу" және 2019 жылғы желтоқсан айындағы "Отбасылық мәселелер" түсірілімдері. 2019 жылы Mercedes AMG 63 Magazine журналына берген сұхбатында Патиц: "Менің ұлым – менің өмірімдегі бақыттың көзі. Менің достарым, жануарларым және табиғат маған тепе-теңдік пен қанағат сезімін сыйлайды – байланысқандай сезіну. Мен әлемге мейірімді, үлкен жүректі адамды жібергім келеді. Жүніс әрқашан өзінің кім екеніне сенімді болуы керек, өзінің көзқарасын және пікірін білдіруі керек. Барлық тіршілікке, планетамызға, жануарларға, табиғатқа және адамдарға құрметпен қарауы керек."