Кіріспе

Electrola – неміс дискілік лейблі және Universal Music Group компаниясының еншілес кәсіпорны. Мюнхен қаласында орналасқан, оның тізімінде Chumbawamba, Маттиас Рейм, Хелене Фишер, Brings, Höhner және Santiano сияқты артистер болған.

Тарих

1925 жылдың 8 мамырында British Gramophone Company компаниясы Берлинге жақын Новавесте Electrola GmbH компаниясын құрды және желтоқсан айында оның тасбас лицензиясын алды. 1931 жылдың наурыз айында оның бас компаниясы Линдстремнің бас компаниясы Columbia Gramophone Company-мен бірігіп EMI құрды, осылайша Electrola біріктірілген компанияның неміс еншілес компаниясына айналды. Ай сайын 300-ге жуық жарияланым 1934 жылы Electrola-ның жалпы каталогын 11 000 атауға дейін өсіруге мүмкіндік берді. 1939 жылдың соңында, басқа неміс тасбас компаниялары сияқты Electrola да Ұлттық-социалистік басқаруға қарады. Осының салдарынан, АҚШ-тың ең танымал джаз әні "In the Mood" енді шығарылмады. 1939 жылдың 1 тамызында жазылған ол қыркүйекте АҚШ-та жарық көрді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германиядағы еншілес компаниялардың 80 пайызы қиратылды, соның салдарынан соғыстан кейін өндірісті дереу қайта бастау мүмкін болмады. Electrola, Берлиндегі жағдайдың белгісіздігіне байланысты, Кёльнге толық көшуді шешті. Кёльн-Браунсфельдтегі Maarweg 149 мекенжайындағы бұрынғы Atlantic Gummi Werke Aloys Weyers KG аумағында кеңейтуге болатын жер табылды. Компания 1952 жылдың 13 ақпанында сауда тіркеліміне тіркеліп, осы жерде, Кёльнде құрылды; компанияның ресми көшірілуі 1953 жылдың 8 қыркүйегінде Кёльнде болды. 1956 жылы Кёльндегі Maarweg көшесінде заманауи жазба студиясы ашылды, онда барлық техникалық бөлмелермен бірге жазбалар жасалды. Осы студияларда Фред Бертельманнан бастап Конни Фробосс пен Гитте Хеннингке дейінгі барлық хиттер, сондай-ақ Герберт Грёнемер дәуіріне дейінгі Марлен Дитрихпен жасалған соңғы жазбалар шығарылды. 1965 жылы компакт-кассета жаңа дыбыс тасымалдағышы ретінде нарыққа шыққан кезде, 1966 жылы үй ішіндегі музыка кассетасы (MC) өндірісі де құрылды. Бұл 1972 жылдың 30 қарашасында EMI Electrola GmbH компаниясына қосылған Carl Lindström Gesellschaft компаниясының соңғы инвестициясы болды. 1979 жылдың қазанында Thorn Electrical Industries британдық компаниясымен Thorn EMI Ltd біріктірілгеннен кейін, бірақ 1980 жылдың 3 наурызына дейін мойындалмаған, 40-тан астам елде өкілдік ететін ірі корпорация 1996 жылдың тамызында екі тәуелсіз жұмыс істейтін компанияға бөлінді: Thorn plc және EMI Group, содан кейін Британдық қор биржасында тіркелді. 1992 жылдың маусымында Thorn EMI бұрын тәуелсіз Virgin Records тасбас компаниясын 957 миллион АҚШ долларына сатып алды, бұл компания үшін көптеген үздік сатушылармен келісімшарт жасауға әкелді. 1994 жылдың қаңтарында тағы бір тәуелсіз неміс компаниясы Intercord Tonträger қосылды, оның арқасында EMI өзінің суретшілер базасын одан әрі кеңейте алды, 2000 жылы Штутгарттағы Intercord орны жабылды, ал репертуар негізінен EMI Electrola GmbH & Co KG-ға берілді. 2000 жылдың тамызында компания Maarweg-тен Кёльннің Mediapark медиа орталығына көшірілді, ал 2002 жылдың желтоқсанында дерек орталығы да соған ілесіп келді. 2002 жылдың көктемінде EMI Electrola EMI Music Germany GmbH & Co. KG деп аталды. 2004 жылдың сәуірінде Мюнхендегі кеңсе жабылып, Virgin тасбас компаниясы Берлиндегі Mute және Labels тасбас компанияларымен біріктірілді. Содан бері компания Кёльн мен Берлин қалаларында жұмыс істеп келеді. Бастапқыда EMI Music Germany Мюнхенде (Virgin), Кёльнде (Capitol поп және EMI Classics және Blue Note джаз үшін) және Берлинде (Labels Germany және Mute) орналасқан. Virgin Records 2004 жылы Labels және Mute компанияларына қосылды. Алайда, неміс тасбас өнеркәсібінің орталығы Гамбург болды, онда Polydor, Teldec (Telefunken/Decca), Philips және Metronome тасбас компаниялары орналасқан. Electrola және EMI-нің қалған неміс операциялары 2012 жылдың 21 қыркүйегінде Universal Music Group (UMG) компаниясына сатылды, содан кейін Еуропалық комиссия (ЕК) сатуды мақұлдады, UMG бұрынғы EMI Music Germany компаниясын желтоқсан айында Кёльнен Берлинге көшірді, ал Electrola Мюнхенге көшірілді. Алайда, ЕК UMG-ді EMI Classics-тен бөлінуге мәжбүр етті, ол Parlophone Label Group (PLG) ретінде бөліну үшін басқа да еуропалық EMI активтерімен жұмыс істеді. 2013 жылдың ақпанында UMG PLG-ді, оның ішінде EMI Classics-ті Warner Music Group (WMG) компаниясына сатты. ЕК келісімді мамыр айында мақұлдады, ал WMG 1 шілдеде EMI Classics-ті Warner Classics-ке сатып алды.

Техникалық аспектілер

"Electrola" компаниясының атауы 1925 жылдан бері пластинкаларға жазу үшін қолданылған электрлік жазу процесінен шыққан және RCA Victor компаниясының электрлік пластинка ойнатқышының құрметіне қойылған. Электрлік жазу – бұл микрофонға және электр инесімен жазуға, сондай-ақ оған сәйкес ойнатуға қарай воронкадан бас тартуды білдірді. "Электрлік жазудың" артықшылықтары жоғары дыбыс деңгейі, төменгі шу, жазу кезінде "воронка дыбысының" болмауы, жиілік диапазонының кеңеюі, бастың азайтылуы және ортаға қарай тым көп стресс ("сықырлау") болды, сондықтан жалпы алғанда дыбыс табиғирақ болды. Бұрын жазу жиілігі тек 600-ден 2000 Гц-қа дейін болса, енді ол 100-ден 5000 Гц-қа дейін жетті. Айналу саны тұрақты түрде 78 айналым/мин болды. Бүгінде воронкамен жасалған жазбалар "акустикалық" жазбалар деп аталады, ал кейінгі жазбалар "электрлік" жазбалар деп аталады. Қолданылған шеллак пластинкалары нәзік болды, жылдамдығы 78 айналым/мин, ал диаметрі 25 см болғанда әр жағына шамамен 3 минут, ал диаметрі 30 см болғанда 4 минутқа дейін жазуға мүмкіндік берді. Әр 1 мм үшін ең аз ені 0,15 мм болатын шамамен 4 жолақ болды. Сырттан ішке қарай тұрақты спираль құрылған. Electrola жазбаларының алғашқы күндері көбінесе Берлиннің Сингакадемиясында жасалған. 1927 жылы Германияда алғашқы электрлік көшірме жасау мүмкін болды; Electrola 1925 жылдан бері Англияда, ал 1926 жылдың көктемінен бастап Германияда электрлік жазу арқылы жасалған пластинкаларды өндіріп келді.

Қызметкерлер

Кёльн қаласындағы қарқынды жаңару 1969 жылға дейін басқарушы директор болып қызмет атқарған Ладислаус Ведердің еңбегінің арқасында мүмкін болды. Джаз және классикалық музыканы ұнататын Макс Иттенбах 1956 жылы көркемдік директор болып тағайындалды. Нильс Нобах 1953 жылдан бастап Electrola үшін продюсер және композитор (көбінесе Питер Стрём псевдонимімен) болып жұмыс істеді, ол сол кездегі ең белгілі хиттерді жасаушылардың біріне айналды. Ол Биби Джонс, Вольфганг Сауэр, Фред Бертельман, Конни (1957), Нильсен ағайындылары (1958), Анжель Дюран, Гитте Хеннинг, Рекс Гилдо (1959 жылдың наурызы) және Адамо (1964) сияқты әртістермен жұмыс істеді. 1961 жылдың қарашасында Нобах Electrola-дан кетіп, Хайнц Гиц поп-музыка өндірісінің басқарушысы лауазымын иеленді. Оның тұңғыш жұмысы 1961 жылдың қарашасында Крис Хоуланд орындаған "Hämmerchen Polka" болды. Оның басшылығымен 1962 жылы Conny Froboess орындаған "Zwei kleine Italiener" және "Lady Sunshine and Mister Moon", Рекс Гилдо орындаған "Speedy Gonzales", Benny Quick орындаған "Motorbiene", сондай-ақ оның тағы бір шығармасы, Билл Рамзи орындаған "Mimi Never Goes to Bed" ең көп сатылған әндердің қатарына енді. Гиц 1965 жылы Electrola-дан кетіп, бірақ тәуелсіз продюсер ретінде Electrola әртістерін шығаруды жалғастырды (соның ішінде The Lords). 1968 жылы Гицке тиесілі Cornet лейблі Кёльш диалектіндегі De Bläck Fööss тобының "Mer schenken dä Ahl e couple Blömcher" атты алғашқы пластинкасын шығарды.