Кіріспе
Gennett Records (Дженнетт деп айтылады) – 1920 жылдары өркендеген және Gennett, Starr, Champion, Superior және Van Speaking таңбаларын шығарған АҚШ-тың Индиана штатының Ричмонд қаласындағы американдық жазба компаниясы және лейбл. Компания сонымен қатар келісімшарт бойынша Supertone, Silvertone және Challenge жазбаларының бір бөлігін шығарды. Фирма келісімшарт бойынша Autograph, Rainbow, Hitch, Our Song және Vaughn сияқты жазба таңбалары үшін де жазбаларды басып шығарды; Gennett сондай-ақ Ку Клукс Клан (KKK) үшін жазбаларды басып шығарды. Gennett Луи Армстронг, Кинг Оливер, Бикс Бейдербекке және Хоаги Кармайклдың ең алғашқы жазбаларын шығарды. Оның тізімінде Джелли Ролл Мортон, Блайнд Лемон Джефферсон, Чарли Паттон және Джин Автори де болды.
Тарих
Gennett Records компаниясы 1917 жылы Индиана штатының Ричмонд қаласында Starr Piano Company компаниясымен құрылған. 1930 жылдардың соңына қарай лейбл 16 000-нан астам шебер жазбаларды шығарған. Компания 1915 жылдан бастап жасыл немесе көк түсті Starr Records лейблімен алғашқы жазбаларын шығарған. Жаңа Gennett лейблі Гарри, Фред және Кларенс Геннет ағайындыларының және бірлескен менеджерлерінің құрметіне аталған, бұл лейблді бас компаниясынан ерекшелендіру және Старр фортепиано дүкендерінен тыс таратуды кеңейту мақсатында жасалған әрекет болды. Алғашқы жазбаларды басу сырттан тапсырылған, бірақ 1917 жылдың қазан айына қарай Уайтвотер өзенінің жанындағы Starr Piano өндіріс кампусының үйі болған Starr Valley-де алты қабатты фонограф, өндіріс және жазба басу құрылысы салынды. Алғашқы жазбалар фонографтың жазба ойықтарында тік кесілген, U пішіндес ойық және сапфир шарлы инемен дөңгелек және сарай әдісі қолданылған, бірақ 1919 жылдың сәуірінде бүйірлік кесу әдісіне ауысты. Геннет алғашқы студиясын Нью-Йорктің Манхэттен қаласында құрды. 1920 жылдары Манхэттен студиясында Бейлидің Лакки Севені, Лэддтің Блэк Асс псевдонимімен Оригинал Мемфис Файв, ал 1924 жылдың қарашасында Луи Армстронг пен Red Onion Jazz Babies сияқты суретшілер болды. Лейблдің өндірісінің көп бөлігі Ричмонд студиясынан шыққан, оның ұзындығы 125 фут (38 м), ені 30 фут (9 м) және екі қабатты шынымен бөлінген бақылау бөлмесі болған. Жағдайға байланысты, еденге мохавк кілемі төселген, қабырғаларға перделер мен сүлгілер ілінген. Кейбіреулер Ричмонд студиясын "жазба жазбаларының алқабы" деп атайды. Геннет ертедегі джаз музыканттары Джели Ролл Мортон, Бикс Бейдербекке, Нью-Орлеанс Ритм Кингз, Хоги Кармайкл, Дьюк Эллингтон, The Red Onion Jazz Babies, The State Street Ramblers, Зак Уайт және оның Шоколадты Бо Браммельс, Альфонс Трент және оның оркестрі және тағы да басқаларын жазды. Мортон, Ритм Кингз және Оливердің тобы сияқты көптеген джаз әртістері Линкольн Гарднс және Фрайар Инн түнгі клубтарында танымал болды және оларды Чикаго, Иллинойс штатының Пианино дүкенінің менеджері және талантты іздеуші Фред Виггинс пойызбен Ричмондқа жіберді. Геннет Ku Klux Klan үшін қызыл таңбалар мен алтын KKK әріптерімен бос жазбаларды басып шығарды, көбінесе "100 пайыз америкалықтар" сияқты орындаушыларды тізімдеді. Клан мүшелері әнұрандарды жаңа сөздерімен саясаттастырды, мысалы "Аванс Кристиан Клансман" "Аванс Кристиан Солдаттар" үшін, сондай-ақ "Әке соңғы таза парағымызды сүртіп, Ку Клукс Кланға қосылды" сияқты әдет-ғұрып әндері. Лейбл Кентуккидің дәстүрлі музыкасының бірнеше сирек кездесетін түрлерін сақтады, бұл талантты іздеуші Деннис Тейлордың жұмысы арқасында және ақырында Тейлордың бірі Fiddlin' Doc Roberts, Кентуккидің басқа штатынан көп музыканттарды жазды. Орта батыстағы классикалық ансамбльдер, мысалы Цинциннати симфониялық оркестрі, жазба жасау үшін Ричмондқа келді. Геннет сондай-ақ Гонсалес Мексика тобы, Гавай гитаралары, Ұлттық маримба оркестрі және итальяндық Дегли Ардити оркестрі сияқты топтарды жазды. Бірмингем, Алабамадағы дүкен, 1927 жылдың шілде және тамыз айларында жаздыру инженері Гордон Сульдің басшылығымен, ол көптеген оңтүстік кантри блюз суретшілерін, мысалы, Джейбирд Коулман мен Джонни Уотсонды Дэдди Стоув Пайп деген атпен тартты. Көптеген музыканттар псевдонимдерді қолданды, мысалы, Бейлидің Бақытты Жетісі үшін Жеті Чемпион, Сид Валентин үшін Скиллет Дик және оның жармалау табалары және оның патенттік былғары балалары, қара Индиана джаз триосы және Гай Ломбардо мен оның корольдік канадалықтары үшін Hill Top Inn оркестрі. Кейбір Чемпион әртістеріне олардың жазған әндері псевдонимдермен қайта шығарылғаны туралы хабарланбаған. Геннет 1925 жылы Чикагодағы Autograph студиясында жазылған бірнеше ерте электрлік жазылған шеберлерін шығарды. Бұл жазбалар ерекше қарапайым болды және басқа да көптеген Autograph сияқты акустикалық шеберлер деп оңай айыпталуы мүмкін. Геннет 1926 жылдың наурыз айында электрлік жазбаны шынымен бастады, ол General Electric компаниясынан лицензия алған процесті пайдаланып қанағаттанғысыз деп табылды. General Electric процесінде алынған жазбалардың сапасы өте жақсы болғанымен, электр процесінің жазбаларының нашар тозу сипаттамаларына қатысты көптеген тұтынушылар шағымдары болды. Геннет бисквиттерінің (жазба материалдарының) құрамы жаңа жазбалар ескірген фонографтарда мика диафрагмалық қайта жаңғырғыштармен ойналғанда пайда болған тозуға төтеп беруге жеткіліксіз қатты болды. Компания 1926 жылдың тамызында осы процеспен жазуды тоқтатты және 1927 жылдың ақпанына дейін RCA Photophone жазба процесіне лицензия алуға келісімге келгенге дейін электрлік жазбаға қайта оралмады. Компания сондай-ақ электрлік жазба процесіне қатысты талаптарға жеткілікті жаңартылған жазба бисквитін енгізді. Жаңартылған жазбалар "Жаңа Электробим" процесін мақтан тұтатын жаңа дизайнмен қара таңбамен белгіленді. Жазбалар тек музыкамен ғана шектелмеді. 1923 жылы спикер және мемлекет қайраткері Уильям Дженнингс Брайан 1896 жылғы Алтын Крест сөзінің бөліктерін жазу үшін Ричмондқа келді, ол 1924 жылы шығарылды. 1930 жылдары Фред Виггинс Gennett-тің даңқына жеткеннен кейін миллиондаған долларға бағаланатын мыңдаған металл дискілерді металл сыныптарына сатты, бұл Старр фортепиано қызметкерлеріне жалақы төлеу үшін жасалған болжам. Старр жазба зауыты Гарри Геннеттің қадағалауымен он жылдық соңына дейін келісімдік басу қызметтерін ұсына отырып, жұмысын жалғастырды. Бір кезде Старр фортепиано компаниясы Decca жазбаларының негізгі өндірушісі болды, бірақ Decca 1938 жылы (бұрынғы Brunswick және Vocalion жазбаларын басып шығарған Мичиган штатының Newaygo зауыты) өз басу зауытын сатып алғаннан кейін бұл бизнес көбінесе құрғап қалды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары Gennett Нью-Йорк негізделген джаз және халық музыкалық лейблдары үшін келісімдік басуды жасады, соның ішінде Джо Дэвис, ол Gennett, Beacon және Джо Дэвис лейблдарындағы жазбаларды Старр аңғарында басты. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, 1942 жылдың наурыз айында Соғыс өндіріс кеңесі шеллакқа рационирование енгізіп, жазба өндірушілерді 1939 жылғы шеллак қолданысының 70% лимитімен шектеді. Жаңадан құрылған жазба лейблдары шеллақты бар компаниялардан сатып алуға мәжбүр болды. Джо Дэвис Gennett шеллак квотасын сатып алды, оның бір бөлігін өзінің лейблдары үшін пайдаланды, ал қалғанын жаңадан құрылған Capitol Records компаниясына сатты. Гарри Геннет шеллак квотасын сатудан түскен қаражатты жеңіске жеткеннен кейін бұл басу зауытын жаңарту үшін пайдалануды жоспарлаған, бірақ ол мұны істегенін көрсететін ешқандай дәлел жоқ. Gennett 1947 немесе 1948 жылға дейін арнайы мақсаттағы жазбалардың (көбінесе дыбыс эффектілері, коньки алаңдары және шіркеу мұнараларының қоңыраулары) азаятын санын сатты, содан кейін бизнес жойылды. Brunswick Records Decca үшін ескі Gennett басу зауытын сатып алды. Decca 1956 жылы Иллинойс штатының Пинкивилл қаласында жаңа басу зауытын ашқаннан кейін, 1958 жылы Индиана штатының Ричмонд қаласындағы ескі Gennett зауыты Mercury Records компаниясына сатылды. Mercury 1969 жылға дейін тарихи зауытта жұмыс істеді, содан кейін Cinram компаниясы басқарған жаңа зауытқа көшті.
Throughout the 1920s, Gennett pressed vanity records for the Ku Klux Klan with red labels and gold KKK lettering, often listing performers such as the "100 percent Americans." Klan members politicized hymns with new lyrics, such as "Onward Christian Klansman" for "Onward Christian Soldiers" as well as custom songs such as "Daddy Swiped Our Last Clean Sheet and Joined the Ku Klux Klan." The label preserved several rare varieties of traditional Kentucky music thanks to the work of talent scouts Dennis Taylor and, eventually, one of Taylor's recruits the Fiddlin' Doc Roberts, recording more Kentucky musicians than any other state. Classical ensembles around the Midwest, such as the Cincinnati Symphony Orchestra, traveled to Richmond to record. Gennett also recorded groups such as Gonzalez's Mexican Band, the Hawaiian Guitars, the National Marimba Orchestra, and the Italian Degli Arditi Orchestra. The Birmingham, Alabama store, in July and August 1927 under the direction of recording engineer Gordon Soule, which attracted many Southern country blues artists such as Jaybird Coleman and Johnny Watson under the name Daddy Stove Pipe. Many of the recording artists used pseudonyms, such as the Seven Champions for Bailey's Lucky Seven, Skillet Dick and His Frying Pans for Syd Valentine and His Patent Leather Kids a Black Indiana jazz trio, and the Hill Top Inn Orchestra for Guy Lombardo and His Royal Canadians. Some Champion artists were not informed that their recordings were reissued under pseudonyms. Gennett issued a few early electrically recorded masters recorded in the Autograph studios in Chicago in 1925. These recordings were exceptionally crude, and like many other Autograph issues can be easily mistaken for acoustic masters. Gennett began serious electrical recording in March 1926, using a process licensed from General Electric which was found to be unsatisfactory. Although the quality of the recordings taken by the General Electric process was quite good, there were many customer complaints about poor wear characteristics of the electric process records. The composition of the Gennett biscuit (record material) was of insufficient hardness to withstand the increased wear that resulted when the new recordings with their greatly increased frequency range were played on obsolete phonographs with mica diaphragm reproducers. The company discontinued recording by this process in August 1926, and did not return to electric recording until February 1927, after signing a new agreement to license the RCA Photophone recording process. The company also introduced an improved record biscuit which was adequate to the demands imposed by the electric recording process. The improved records were identified by a newly designed black label touting the "New Electrobeam" process. Recordings were not limited to music. In 1923, orator and statesman William Jennings Bryan traveled to Richmond to record portions of his 1896 Cross of Gold speech, which was released in 1924. Throughout the 1930s, Fred Wiggins sold thousands of metal discs, which would be worth millions after Gennett's rise to fame, for scrap money, likely to make payroll for Starr Piano employess. The Starr record plant soldiered on under the supervision of Harry Gennett through the remainder of the decade by offering contract pressing services. For a time the Starr Piano Company was the principal manufacturer of Decca records, but much of this business dried up after Decca purchased its own pressing plant in 1938 (the Newaygo, Michigan, plant that formerly had pressed Brunswick and Vocalion records). In the years remaining before World War II, Gennett did contract pressing for New York based jazz and folk music labels, including Joe Davis, who briefly produced records on Gennett, Beacon, and Joe Davis labels that were pressed in Starr Valley. With the coming of the Second World War, the War Production Board in March 1942 declared shellac a rationed commodity, limiting record manufacturers to 70% of their 1939 shellac usage. Newly organized record labels were forced to purchase their shellac from existing companies. Joe Davis purchased the Gennett shellac allocation, some of which he used for his own labels, and some of which he sold to the newly formed Capitol Records. Harry Gennett intended to use the funds from the sale of his shellac ration to modernize this pressing plant after Victory, but there is no indication that he did so. Gennett sold decreasing numbers of special purpose records (mostly sound effects, skating rink, and church tower chimes) until 1947 or 1948, and the business then faded away. Brunswick Records acquired the old Gennett pressing plant for Decca. After Decca opened a new pressing plant in Pinckneyville, Illinois, in 1956, the old Gennett plant in Richmond, Indiana, was sold to Mercury Records in 1958. Mercury operated the historic plant until 1969 when it moved to a nearby modern plant later operated by Cinram.