Кіріспе

Blondie — американдық рок-тобы Blondie-нің 1976 жылдың желтоқсанында Private Stock Records лейблынан шыққан тұңғыш студиялық альбомы.

Шолу

"X Offender" алғашқы синглі бастапқыда "Sex Offender" деп аталды, бірақ радиостанциялар мұндай ынталандыратын атаумен әнді ойнамайтындықтан, топ әнді қайта атады. Көңіл көншітпейтін сатылым мен нашар жарнамадан кейін, топ Private Stock компаниясымен жасасқан келісімшартты бұзды және 1977 жылдың ортасында Chrysalis Records компаниясымен келісімшарт жасады. Chrysalis 1977 жылдың қыркүйегінде альбомды қайта шығарды, сол кезде "Plastic Letters" атты Blondie-дің екінші альбомын және "In the Flesh" синглын бірге жариялады. Альбом Австралияда 14-орынға жетті, онда топ бұған дейін "In the Flesh" әнімен топ-3-ке енген еді. Альбом 1979 жылдың басында Ұлыбританияда 75-орынға ие болды, онда топ зор танымаллыққа ие болған. 1950-1960 жылдардағы "Angels" және басқа да әртістермен жұмыс істеген Ричард Готтерердің продюсерлігі арқасында, музыканың көп бөлігі сол дәуірдегі қыздар тобының дыбысымен сіңіп кеткен. Дебби Гарри 1978 жылы сұхбат берушіге топтың ешқашан ретро болуды ниеттенбегенін айтты, ал кейбір журналистер оларды осылай сипаттағанда, бұл "үлкен жаңалық болды". Сондай-ақ ол музыканы поп деп атауға жасалған кез келген әрекетті қабылдамады, Blondie жаңа толқын музыкасын орындайтынын мәлімдеді. Альбом алғаш рет 1994 жылы Chrysalis Records UK компаниясымен цифрлық түрде қайта жаңартылды. 2001 жылы альбом қайтадан жаңартылып, бес бонус трек қосылған күйі қайта шығарылды. "Out in the Streets" (The Shangri Las кавер нұсқасы), "The Thin Line" және "Platinum Blonde" – 1975 жылы Алан Бетрок жазған демо-жазбадан алынған бес тректің үшi. Барлығы бес трек 1994 жылы шыққан "The Platinum Collection" жинағында жарияланды. "Platinum Blonde" бонус трегі Гарри жазған алғашқы ән еді. "X Offender" және "In the Sun" әндерінің түпнұсқалық сингл нұсқалары – Blondie тобының Private Stock лейблында шыққан алғашқы синглінің екі жағы, және олар альбомдық нұсқалардан өзгеше болып келеді. Екі жекелей шығарылған нұсқа да винилден қайта өңделген.

Сыни қабылдау

1977 жылы Rolling Stone журналында Blondie альбомын қарап, Кен Таккер оны "алпысыншы жылдардың поп-музыкасын зерттеу, модалы нигилизммен үйлесімді" деп сипаттады және барлық әндердің "кем дегенде екі деңгейде әрекет ететінін" айтты: "қуатты, бірақ жабайы поп, және алыс, өнерсіз авангардты рок". Ол Гарридің "толыққанды сеніммен және әрқашан белсенділікпен орындағанын" атап өтті: "тіпті ол өте жағымсыз және есінен жаңылысқан кейіпкерді сомдағанда да, көңілді және қызықты, бірақ ешқашан кемсітпейтін, білімділікке ие бір қылық бар". Сондай-ақ, Гарридің "бір әнде арманды, тартымды және бірден кейін Мансон сияқты қатты болатын зомби дауысы бар екенін" айтты. Джованни Дадомо альбомға екі жұлдыз берді, оны "өте ақымақ нәрсе" деп атады және "ешкім мұнда тырысып жатқан жоқ" деді. Дадомо сондай-ақ өндірістің "мүлдем тереңдігі мен түсінің болмауына" назар салды, ал ең бастысы – "әлдеқандай Farfisa мұрағаттары және кейде Blondie Джим Моррисонға ұқсайды" екенін анықтады. 2020 жылы Rolling Stone журналы Blondie альбомын барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомының тізіміне 401-орынға қосты.

Қызметкерлер

"Блонди" альбомының қаптамасынан алынған деректер.