Hortência Marcari

Кіріспе

Бразилиялық баскетболшы Хортенсия Мария де Фатима Маркари (; 23 қыркүйек 1959 жылы туған) - Бразилиядағы ең үздік баскетболшы әйелдердің бірі, Пауламен бірге, және мамандар оны әлемдегі ең үздік әйел баскетболшылардың бірі деп санайды. Маркари әйелдер баскетболының атақ-даңқ залының (2002 жылы), Найсмит мемориалдық баскетбол атақ-даңқ залының (2005 жылы) және FIBA атақ-даңқ залының (2007 жылы) мүшесі. Өз елінде ол Hortência деп аталады, ал оның лақап аты - Королева.

Өмірбаян

Бразилияның Сан-Паулу штатындағы Потирэмба қаласында туған Хортенсияның ата-анасы итальяндықтар, оның ата-бабалары осы Еуропа елінен Бразилияға көшіп келген. Хортенсияның әкесі жұмысшы болған. Ол он жасында отбасымен Сан-Паулуға көшіп барады. Оның отбасы оның спортпен айналысуын мақұлдамады, өйткені оның әкесі алаңда мүгедек болып қалған еді және олар оның әкесі бұрын алған табысының бір бөлігін үйге әкелуін қалаған. Бірақ олар ақырында оның сүйікті ісінен бас тартуға тырысуды тоқтатты. 1972 жылы он үш жасында Хортенсия мектептің спорт залында көшеде баскетбол ойнай бастады. Бір жылдан кейін оны Бразилияның әйелдер баскетбол құрамасының жаттықтырушысы Валдир Пага Перез байқады. Хортенсия он бес жасында ұлттық құрамада ойнай бастады. Хортенсия Бразилияда бірден танымал болып, Сан-Каетано спорт клубында кәсіби футбол ойнай бастады. Жылдар бойы ол Associação Prudentina, C. A Minercal, C. A Consteca / Sedox, NCNB Ponte Preta және ADC Seara командаларында ойнады. Аркаин 1996 жылы кәсіби баскетболдан зейнеткерлікке шыққанға дейін, Аркаин АҚШ-тың WNBA-да ойнауға бір жыл бұрын. Хортенсия ол ойнаған қалалардағы көптеген баскетбол жанкүйерлерінің жасөспірімдер құрметіне ие болды, әсіресе Прудентинада, ол Джереми Ларнермен сұхбат кезінде үйінен ойынға бара жатқанда автограф іздеушілер оны көп рет тоқтатты. Хортенсияның алғашқы халықаралық тәжірибесі 1976 жылы Бразилияның әйелдер баскетбол құрамасы Парагвайда Оңтүстік Американың жасөспірімдер чемпионатында жеңіске жеткенде болды. 1979 жылы Пуэрто-Рикода өткен Панамерикан ойындарында командасына төртінші орынға қол жеткізді. 1983 жылы Хортенсиа мен ұлттық команда Венесуэла ойындарында қола медальді жеңіп, бұрынғы Панамерикандық көрсеткіштерін жақсартты, ал 1987 жылы Хортенсиа мен Бразилия әйелдер құрамасы 1987 жылы Индианаполистегі Панамерикан ойындарында күміс медальді жеңіп, бір қадам алға шықты. 1991 жылы Хортенсия мен Бразилияның баскетболдан әйелдер құрамасы Кубада өткен сол жылғы Пан-Америка турнирінде алтын медальді жеңіп алды. 1992 жылы Хортенсия өзінің командасына Испанияда өткен Олимпиадаға дейінгі жарыста қола медаль алуға көмектесті, сол жылдың соңында сол елге оралып, алғаш рет Олимпиада ойындарында ойнады. Бразилия Барселона Олимпиадасында жетінші орынға ие болды. Ақырында 1994 жылы Хортенсия Австралияда өткен әйелдер арасындағы баскетболдан әлем чемпионатында жеңіске жетті, бұл Бразилияны Совет Одағы мен АҚШ-тан басқа титулды жеңген жалғыз елге айналдырды (Австралия 2006 жылы төртінші орынға ие болды). АҚШ-қа қарсы жартылай финалдық ойын тарихтағы ең үздік ойынның бірі болып саналады, ал Бразилия жеңісімен әлемді таң қалдырды. Келесі Олимпиада ойындарында күміс медаль алғаннан кейін Маркари халықаралық жарыстардан бас тартты. Осы жарыстардан басқа ол Перу, Сингапур, Малайзия, Болгария және Оңтүстік Кореяда ойнады. Оның командасы 1984 жылы Лос-Анджелестегі Олимпиадаға қатыса алмағанына қарамастан, Хортенсия сол ойындардың ресми бағдарламасында "The Queen" атты мақалада болды. 2016 жылы 5 тамызда ол 2016 жылғы жазғы Олимпиада ойындарының алауының эстафетасының соңғы алдындағы алаушысына айналды. Ол алауды Олимпиада стадионына әкелген Густаво Куэртен мен қазандықты жеңілдетеді, Вандерлей де Лима, ашылу салтанаты кезінде. Оның ұлы Жоао Виктор 2016 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында дрессераж жарыстарына қатысты.

Born in Potirendaba, São Paulo (state), Brazil, Hortência is of Italian background, her grandparents having moved to Brazil from that European nation. Hortência's father was a laborer. When Hortência was ten years old, her family moved to São Paulo, and Hortência became interested in sports. Her family disapproved of her choice to play sports, since her father had been disabled on the field and they wanted her to work bringing home part of the earnings her father used to. But they eventually gave up trying to keep her from her favorite activity. At the age of thirteen, in 1972, Hortência began to play street basketball at her school gym. One year later, she was spotted by Waldir Paga Perez, coach of Brazil women's national basketball team. Hortência was playing for the national team at age fifteen. Hortência began to play as a professional with the São Caetano Esporte Clube, becoming an instant celebrity in Brazil. Over the years, she played for Associação Prudentina, C. A Minercal, C. A Consteca/Sedox, NCNB Ponte Preta and ADC Seara until she retired from professional basketball in 1996, one year before Arcain began playing in the United States' WNBA. Hortência was a teen idol to many female basketball fans in the cities where she played, particularly at Prudentina where, during an interview with Jeremy Larner, she was stopped many times by autograph seekers on her way from her house to a game. Hortência's first international experience came in 1976, when Brazil's women's national basketball team won the South American juvenile championship in Paraguay. In 1979, she helped her team to a fourth place at the Pan American Games held in Puerto Rico. In 1983, Hortência and the national team improved their previous Pan American performance by winning a bronze medal at the Venezuela games, while in 1987 Hortência and the Brazilian Women's national team went one step further by winning a silver medal at the 1987 Indianapolis Pan American Games. In 1991, Hortência and the Brazilian women's national basketball team won the gold medal at that year's Pan American tournament held in Cuba. In 1992, Hortência helped her team to a bronze medal at the Pre Olympic competition held in Spain, returning later that year to that country to play in the Olympic Games for the first time. Brazil settled for seventh place at the Barcelona Olympics. Finally in 1994, Hortência won the women's world basketball championship in Australia, making Brazil the only country other than the Soviet Union or the United States to win the title (Australia became the fourth in 2006). The semi final game against the USA is considered one of the greatest in history, and Brazil shocked the world with the victory. After the silver medal in the next Olympic Games, Marcari retired from international competition. Apart from those competitions, she also played in Peru, Singapore, Malaysia, Bulgaria and South Korea. Despite the fact her team did not qualify for the 1984 Olympics in Los Angeles, Hortência was featured on those games' official program, in an article named The Queen. On 5 August 2016, she became the penultimate torch bearer for the 2016 Summer Olympics torch relay, being the link between Gustavo Kuerten who brought the torch into the Olympic Stadium, and the cauldron lighter, Vanderlei de Lima, during the Opening Ceremonies. Her son, João Victor, participated in dressage competitions at the 2016 Summer Olympics.