Француз композиторы Бруно Кулайс туралы

Кіріспе

Француз композиторы Бруно Куле (13 қаңтар 1954 жылы туған) – француз композиторы, ең көп танымалдығы кино саундтректеріне жазған музыкасымен.

Өмір және мансап

Куле Парижде дүниеге келген; оның әкесі Фарт Куле Вендеден, ал анасы Бернси Куле Парижде дүниеге келген. Куле скрипка мен фортепианода музыкалық білімін бастап, Брен Сантоспен сабақ алды, қазіргі классикалық музыка композиторы болуды мақсат тұтты. Алайда, танысқан адамдары оны біртіндеп кино музыкасына бағыттап, өзгерте бастады. 1977 жылы Куле Франсуа Рейхенбахпен танысты, ол оған «Мексика магико» деректі фильмін музыкамен сүйемелдеуді сұрады. 1986 жылы ол Жакс Давиланың «Qui trop embrasse» фильміне алғашқы саундтректер жасауға рұқсат алды. Оның есімін Жирард Маркс пен Лоран Хайнеманның телефильмдерінен жиі кездестіруге болады. Сондай-ақ, ол Кристин Паскальдың 1992 жылғы «Керемет принц» және 1993 жылы Аньес Мерледің «Акуланың ұлы» фильмдеріне саундтректер жазды. 1994 жылы ол теледидар продюсері Жозе Дайанмен танысты, ол оған 1995 жылдың күзінде France 2 арнасында көрсетілген «La rivière esperance» телесериалының тақырыбын жазуға мүмкіндік берді. Ол Дайанмен «Конте де Монте-Кристо», «Балзак» және «Les nuiteux» сияқты ірі жобалар бойынша да жұмыс істеді. Оның мансабындағы ең маңызды өзгеріс 1996 жылы болды, ол режиссерлер Клод Нуридсани мен Мари Переннумен бірге «Microcosmos» деректі фильмінде жұмыс істеді. Музыкаға ерекше мән берілген бұл фильм үлкен жетістікке ие болды және Кулені француз кино музыкасының ең ізделіспен жатқан композиторларының біріне айналдырды. 1997 жылы ол фильмдегі ең жақсы музыкалық саз үшін «Сезар» сыйлығын, сондай-ақ «Виктория де ла Музыка» сыйлығын жеңіп алды. «Гималаи» (1999) және «Les rivières pourpres» (2000) фильмдеріне жазған саундтректері оның беделін нығайтты, содан кейін Бруно Куленің есімі «Бельфегор» және «Видок» сияқты көптеген француз блокбастерлерінде кездесті. 2001 жылы «Winged Migration» фильміне саундтрек жазғаннан кейін Куле кино музыкасына үлесін азайтып, балаларға арналған опера жазу және Ахенатонмен, Ахенатонның IAM тобымен және 1998 жылы Жак Вебердің «Дон Хуан» фильміне саундтрек жазғаннан бері жұмыс істеген Корсика тобымен бірлесіп жұмыс істеу сияқты басқа жобаларға көңіл бөлгісі келетінін мәлімдеді. 2002 жылы оның есімі «L'Enfant qui voulait être un ours» анимациялық фильмінің титрлерінде, ал 2004 жылы Фредерик Шендорффердің «Agents secrets» фильмінде кездесті. Сол жылы ол Кристоф Барратьедің «Les choristes» фильміне саундтрек жазды, онда Жан Батист Маунье сопрано әнші рөлінде ойнады, бұл фильм халықаралық деңгейде танымал болды. Бұл фильмнің музыкасы фильмнің өзі сияқты жоғары бағаланды және Куле үшін үшінші «Сезар» сыйлығын жеңіп алды. «Vois sur ton chemin» әні «Оскар» сыйлығына (Ең үздік түпнұсқа ән) ұсынылды. Содан бері Куленің кинодағы ынтымақтастығы ол бұрыннан таныс режиссерлердің жұмыстарымен – атап айтқанда Жак Перрин, Фредерик Шендорфер және Джеймс Хутпен шектеледі. 2009 жылы ол 37-ші Энни сыйлығында «Коралин» үшін «Музыкалық фильмдер» номинациясында жеңіп алды. 2009 жылы ол ирландиялық Kíla тобымен бірлесіп, әдемі және ерекше анимациялық фильм «Келльдің құпиясы» үшін саундтрек жазды, бұл фильм ата-анасы жоқ Брендан және оның Келл кітабымен байланысы туралы әңгімелейді. Музыка бірдей ашық және қараңғы, ал дыбыстар мен текстуралар еуропалық және ирландиялық мәдениеттердің ерекшеліктерін көрсетеді. 2013 жылы ол Скерцо режиссерлік еткен және Нольвен Лерой басты рөлде ойнаған «Futuroscope» кешкі шоуы «Lady Ô» үшін саундтрек жазды. 2022 жылы ол World Soundtrack Academy-ден өмір бойына жеткені үшін сыйлық алды. Бруно Куленің музыкалық стилі әр түрлі жобаларға байланысты өзгеруі мүмкін, бірақ тұрақты факторлар бар: операға және адам дауысына (әсіресе балалар дауысына) деген құштарлығы, жаңа дыбыстарды іздеуі, әлемдік музыканы және әртүрлі музыкалық мәдениеттерді үйлестіруі, сондай-ақ фильмнің әңгімесіне қарағанда жарықтандыру арқылы құрылған атмосфераға басымдық беруге бейімділігі.

Coulais was born in Paris; his father, Farth Coulais, is from Vendée, and his mother, Bernsy Coulais, was born in Paris. Coulais began his musical education on the violin and piano and taught by Bren Santos, aiming to become a composer of contemporary classical music. However, a series of acquaintances gradually re oriented him towards film music. Coulais met François Reichenbach, who asked him in 1977 to sonorize his documentary México mágico who permit to compose the first soundtracks for Jacques Davila "qui trop embrasse" en 1986 Until the end of the 1990s, he remained low profile, composing mainly for television. His name can often be found from TV films by Gérard Marx and Laurent Heynemann. He also composed the soundtracks for Christine Pascal's 1992 film Le Petit Prince a dit, and Agnès Merlet's Le fils du requin in 1993. In 1994, he met the television producer Josée Dayan, who let him write a theme for the TV series La rivière esperance, aired on the France 2 network in autumn 1995. He worked with Dayan again with other major productions such as Le Comte de Monte Cristo, Balzac, and Les nuiteux. The largest turning point of his career came in 1996, when he worked with directors Claude Nuridsany and Marie Pérennou of the documentary Microcosmos. This single film, which gave a great significance to the music in it, was a great success and made Coulais one of the most wanted composers of French film music. In 1997, he won the César award for the best musical score in a film, as well as a Victoire de la Musique. His reputation was confirmed by the soundtracks to Himalaya (1999) and Les rivières pourpres (2000), and after that Bruno Coulais's name was to be found on most new French blockbusters, such as Belphégor and Vidocq. After producing the soundtrack to Winged Migration in 2001, Coulais announced that he wanted to significantly reduce his contributions to film music, and instead concentrate on other projects, such as the creation of an opera for children, and collaborations with Akhenaton, Akhenaton's group IAM and the Corsican group A Filetta, with whom he had worked since he had made the soundtrack for Jacques Weber's film Don Juan in 1998. In 2002, his name was found on the ending credits of the animation L'Enfant qui voulait être un ours , and in 2004, on Frédéric Schoendoerffer's Agents secrets. The same year, he wrote the soundtrack to the film Les choristes by Christophe Barratier, starring Jean Baptiste Maunier in the lead soprano singing role, which subsequently became an international hit. The music for this film received as great praise as the film itself, and it won Coulais his third César award. The song Vois sur ton chemin was also nominated for an Academy Award (Best original song). Since then, Coulais's collaborations in cinema seem to be limited to works by directors with whom he already shares some history, in particular Jacques Perrin, Frédéric Schoendoerffer, and James Huth. In 2009, he won at the 37th Annie Awards, in the "Music in a Feature Production" category for Coraline. In 2009 he also collaborated with Irish band Kíla to produce the soundtrack for the beautifully and uniquely animated feature film, The Secret of Kells, which tells the story of a parentless boy, Brendan, and his involvement with The Book of Kells. The music is equally light and dark and the textures and sounds equally European and Irish. In 2013, he wrote the soundtrack for "Lady Ô", the evening show of the Futuroscope, directed by Skertzò and starring Nolwenn Leroy as the storyteller. In 2022, he was awarded the Lifetime Achievement Award from the World Soundtrack Academy. Bruno Coulais's musical style may vary significantly between different projects, but there are some constant factors visible: his taste for opera and for human voice (in particular that of children), for a search for original sonority, for world music and mixing different musical cultures, and finally, a certain tendency to give preference to the ambience created by lighting rather than the film's narration.