Кіріспе
The Grass Roots – 1965 және 1975 жылдар аралығында жиі хит-парадқа ілесіп жүрген американдық рок-тобы. Топтың бастапқы құрамын Лу Адлер және ән жазушылар дуеті П. Ф. Слоан мен Стив Барри жасаған. Олар мансаптарында екі алтын альбом мен екі алтын синглға қол жеткізіп, Billboard Hot 100 хит-парадында барлығы 21 рет синглдарымен көзге түсті. Олардың хит-парадтағы синглдерінің ішінде үш рет Top 10-ға, алты рет Top 20-ға және 14 рет Top 40-қа енді. Олар бүкіл әлем бойынша 20 миллионнан астам пластинка сатты. 2011 жылы қайтыс болғанға дейін, топтың алғашқы мүшесі Роб Грилл және Grass Roots тобының жаңа құрамы жыл сайын көптеген тікелей концерттер өткізіп келді. Оның қазасынан кейін, топтың түпнұсқа мүшелері болмады, бірақ Грилл жеке таңдаған топ бүкіл ел бойынша концерттер қойып, топтың дәстүрін жалғастыруда.
The Grass Roots are an American rock band that charted frequently between 1965 and 1975. The band was originally the creation of Lou Adler and songwriting duo P. F. Sloan and Steve Barri. In their career, they achieved two gold albums and two gold singles, and charted singles on the Billboard Hot 100 a total of 21 times. Among their charting singles, they achieved Top 10 three times, Top 20 six times and Top 40 14 times. They have sold over 20 million records worldwide. Until his death in 2011, early member Rob Grill and a newer lineup of the Grass Roots continued to play many live performances each year. After his death, the group featured no original band members, with a lineup personally chosen by Grill carrying on the legacy of the group with nationwide live performances.
Құрылтай жылдары
"Grass Roots" атауы (алғашқыда бір сөзбен "Grassroots" деп жазылған) 1965 жылдың ортасында Лос-Анджелестегі әнші-күйші және продюсер П. Ф. Слоан мен Стив Барридің тобының жобасы ретінде пайда болды. Слоан мен Барри өздерінің Dunhill Records (Лу Адлерге тиесілі) компаниясының жаңадан пайда болып келе жатқан фолк-рок қозғалысынан пайда табуға жасаған әрекетінің бір бөлігі ретінде бірнеше ән жазды. Солардың бірі – "Where Were You When I Needed You" әні. Слоан әнші болып, гитарада ойнады, Ларри Кнехтель – клавишада, Джо Осборн – бас-гитарада, ал Бонс Хоу – барабанда ойнады. Ән "The Grass Roots" деген атпен шығарылып, Сан-Франциско аймағындағы бірнеше радиостанцияларға демо-нұсқа ретінде жіберілді. Бұл жаңа топқа орташа қызығушылық туған кезде Слоан мен Барри "Grass Roots" атын пайдаланатын топты іздеуге кірісті. Олар Сан-Францискодағы "The Bedouins" тобын тапты, ол топ Сан-Матеодағы "Teenage Fair" байқауында жеңіске жеткен болатын. Фукомото әскерге шақырылғаннан кейін, топ екі құрамдық өзгерістен өтті. Содан кейін лейбл әнші Роб Гриллді тапты, ол Слоанның өзінің әндерін коммерциялық тұрғыдан қолжетімді етуге қабілетті деп есептеген дауысқа ие болды. Грилл тек гитарада ойнады, бірақ құрамдағы бос орынды толтыру үшін бастың негіздерін тез үйренуге тура келді. 1967 жылы топқа өздерінің атын таңдауға немесе бүкіл елде танымал болған атауды қабылдауға мүмкіндік берілді. Басында олар көптеген АҚШ-тың гитаралық поп/рок тобының бірі болды, бірақ Барри мен басқа продюсерлерінің көмегімен британдық бит, соул музыкасы, ритм-н-блюз және фолк-рок сияқты түрлі стильдерге сүйенетін ерекше дыбыс жасады. Олардың көптеген жазбаларында латунь секциясы болды, бұл сол кездегі американдық рок-топтары үшін жаңалық болды, "Chicago" сияқты топтар жаңадан пайда болып келе жатқан кезде. Топтың материалдарының көп бөлігін Dunhill Records қызметкерлері (тек Слоан мен Барри ғана емес) және "Wrecking Crew" деп белгілі болған LA студиялық музыканттары жазды. Роб Грилл жетекші әнші ретінде "Where Were You When I Needed You" әнінің үшінші нұсқасын жазды. Топ келесі бес жыл бойы (1967–1972) осындай хиттер жасауды жалғастырды. "The Grass Roots" тобы 1967 жылдың 11 маусымында, жексенбі күні "Fantasy Fair and Magic Mountain Music Festival" фестивалінде өнер көрсетті, ал "Let's Live for Today" әні 15-ші орынға көтеріліп, танымалдылығын арттырып жатты. 1967 жылдың соңында топ "Feelings" альбомын жазды, онда топ мүшелерінің өзі ән жазуға және орындауға көп үлес қосты, бірақ оның сатылымдағы сәтсіздігі Барриді қайтадан толық бақылауға итермеледі, ол топты R&B және мүйіздік музыкаға қарай жылжытты. Осы уақытқа дейін Слоан топпен байланысын үзіп, жеке мансабын жалғастыру үшін Нью-Йоркке көшіп кетті. 1968 жылдың 27 қазанында, жексенбі күні "The Grass Roots" тобы Сан-Францискодағы "San Francisco Pop Festival" фестивалінде "Midnight Confessions" хитімен өнер көрсетті (олардың алғашқы пластинкасында мүйіз ойналған, ал Кэрол Кей ашылу басс-линиясын орындады). Бұл топтың осы құрамы үшін көптеген құрамдық өзгерістердің біріншісі болды. Роб Гриллдің айтуынша, топ "Don't Pull Your Love" және "Love Grows (Where My Rosemary Goes)" әндерін қабылдамады, соңғысының себебі топ мүшелерінің бірі Розмари есімді қызға ғашық болған және олар басқа мүшелердің қыздары емес, оның атымен әннің болуы орынсыз деп ойлады. Екі ән де олар тікелей эфирде орындаған тұрақты әндерге айналды және кейіннен 2000 жылы шыққан "The Grass Roots – Live At Last" концерттік альбомына енді. "The Grass Roots" тобы жаңа мүшелерімен бірге 1969 жылы Ньюпорт поп-фестивалінде Девоншир Даунста өнер көрсетті, ол сол кезде жарыс трассасы болған, бірақ қазір Калифорния мемлекеттік университетінің Солтүстік кампусының бөлігі. Топ 1969 жылдың 22 маусымында, жексенбіде өнер көрсетті, "I'd Wait A Million Years" хиті Hot 100 тізіміне енгенге дейін бір апта бұрын. Канадада олар 1969 жылдың тамызында Британдық Колумбиядағы "Paradise Valley Resort" курортында "Vancouver Pop Festival" фестивалінде өнер көрсетті. 1971 жылы Фурлон топпен гастрольдеуді тоқтатып, жеке мансабын бастады, бірақ Dunhill Records компаниясымен жұмыс істеген қалған уақытында жазбаларға үлес қосуды жалғастырды. Оның орнын 1972 жылы кеткен Брайан Ноттон басты. 1972 жылдың басында барабаншы Рик Коунс та кетті, ал жаңа мүшелер Джо Поллард (барабан, перкуссия) және Терри (тегі белгісіз) есімді тағы бір гитарист қосылды. Терридің орнын Рид Кейлинг (вокал, гитара) басты. Барабаншы Поллард пен клавишашы Деннис Провизор көп ұзамай дуэт ретінде шығып кетті (егерде Провизор топтың 1972 жылы шыққан "Move Along" альбомында ойнаған болса да) және олардың орнына Рик Коунс пен клавишашы Вирджил Вебер (бұрынғы "Hamilton, Joe Frank & Reynolds" және "Climax" тобының мүшесі) оралды. Бірақ Коунс қайта оралғаннан кейін, ол қайтадан кеткенге дейін қысқа уақытқа ғана оралды, барабанды бастапқы мүше Джоэл Ларсонға бұрып берді. Әншілер Роб Грилл мен Уоррен Энтнер осы жылдар ішінде басты назарда болды. 1967–1972 жылдар аралығында топтың әндері: "Let's Live for Today" (The Rokes тобының итальяндық хитінің кавер нұсқасы, АҚШ-та 8-ші орын), "Things I Should Have Said" (АҚШ-та 23-ші орын) (1967); "Midnight Confessions" (АҚШ-та 5-ші орын, ең үлкен хиті) (1968); "Bella Linda" (Lucio Battisti-дің итальяндық хитінің кавер нұсқасы, "Balla Linda", АҚШ-та 28-ші орын), "Lovin' Things" (Marmalade тобының британдық хитінің кавер нұсқасы, АҚШ-та 49-шы орын), "The River Is Wide" (АҚШ-та 31-ші орын), "I'd Wait a Million Years" (АҚШ-та 15-ші орын) және "Heaven Knows" (АҚШ-та 24-ші орын) (1969); "Walking Through the Country" (АҚШ-та 44-ші орын) және "Baby Hold On" (АҚШ-та 35-ші орын) (1970); "Temptation Eyes" (15-ші орын), "Sooner or Later" (АҚШ-та 9-шы орын) және "Two Divided by Love" (АҚШ-та 16-шы орын) (1971); "Glory Bound" (АҚШ-та 34-ші орын) және "The Runway" (АҚШ-та 39-шы орын) (1972). 1974 жылдың басында "The Grass Roots" тобы Dunhill (қазір ABC Records) компаниясынан кетті, ал Кейлинг, Вебер және ұзақ жылдар бойы топ мүшесі болған Энтнер (кейін Rage Against the Machine және Quiet Riot сияқты топтардың сәтті менеджері атанды) топтан кетті, ал бұрынғы мүшелер Терри Фурлон мен Деннис Провизор қайтадан оралды. Бірақ Фурлон 1974 жылдың ортасында мүшелік қызметін тоқтатты және оның орнына Джин Баркин, содан кейін Регги Найттон келді. Нәтижесінде Грилл, Ларсон, Провизор және Найттоннан тұратын топ құрылды. "Two Divided by Love" және тағы да басқа әндерді жазған Деннис Ламберт пен Брайан Поттер топты өздерінің "Haven" лейблына шақырды, онда олар 1975 жылы "The Grass Roots" атты альбомын шығарды, онда "Mamacita" синглы Billboard Hot 100 тізімінде 71-ші орынға ие болды. Келесі синглдар тізімге енбеді.
1976 жылдан 1981 жылға дейін
1976 жылы шыққан "Out In The Open" әні "Haven" лейблындағы олардың соңғы хиті болды. Найтон 1976 жылы топтан кетіп, оның орнын Алан Дийн басты, ал 1977 жылы гитарист Глен Шульфер қосылды. ABC Records 1976 жылы топтың ең үздік хиттерінен тұратын "ABC Collection" атты соңғы жинағын шығарды, бірақ 1977 жылдың соңында Грилл өнер көрсетуден демалыс алды және кейіннен Gusto Records лейблында Провизор және өзінің қатысуымен "14 Greats" альбомын жазды. Бұл альбомде олардың хиттерін 1978 жылы қайта жазған нұсқалары болды. Топты әлі де Грилл (топтың атын иеленген) басқарды және концерттерге шақырды, 1977 жылдың соңында Ларсон, Марк Миллер (жетекші вокал, гитара) және Брайан Карлисс (бас, қосымша вокал) қатысқан гастрольдік турды жалғастырды. Оларға Лонни Прайс (жетекші вокал, клавишалар) және Рэнди Рафф (орган, қосымша вокал) қосылды. Бұл құраммен 1978 жылдың қарашасына дейін концерттер мен телешоуларда өнер көрсетті. Содан кейін Ларсонға жаңа музыканттар қосылды: Скотт Хойт (жетекші вокал, гитара), Дэвид Нагги (жетекші вокал, бас) және Джин Уолл (клавишалар). Наги мен Ларсон 1979 жылы топтан кетіп, олардың орнына Карлисс пен Рейган Маккинли (барабан, перкуссия) оралды. Осы кезеңде топ HBO телеарнасында "’60s Rock Scrapbook" атты арнайы телешоуда пайда болды, ол 1979 жылдың қазанында Калифорния штатындағы Валенсия қаласындағы Magic Mountain ойын-сауық паркінде түсірілді. Грилл мен Деннис Провизор бұл шоуда арнайы қонақ ретінде қатысты. Грилл 1979 жылы жеке карьерасын бастады (оның жеке альбомы "Uprooted" жұмысында Линдси Бэкингем, Мик Флитвуд және Джон МакВие (Fleetwood Mac тобы) "Rock Sugar" әніне көмектесті). Грилл 1979-1980 жылдары гитарист Рик Александр басқарған тобымен бірге Fleetwood Mac-тің "Tusk" турының алдын ашты. 1960 жылдардың топтарына қызығушылық қайта жанданған 1980 жылы Грилл (Провизор, Шульфер және жаңа музыканттар Стив Берендт (бас) және Люк Мюретт (барабан) бірге) "Grass Roots" атын қайта алды және АҚШ және Жапония бойынша гастрольдік тур ұйымдастырды. Гитарист Миллер 1981 жылы Шульфердің орнына топпен бірнеше концертте ойнады, ал сол жылы Рон Питт пен Майк Дейли тиісінше Берендт пен Мюретттің орнына келді.
1982 жылдан 1993 жылға дейін
1982 жылы Grill тәжірибелі сессиондық музыканттардан тұратын жаңа құраммен алға жылжыды. Олар – Терри Оубр (гитара, қосалқы вокал), Чарльз Джадж (кебордтар, синтезаторлар, қосалқы вокал) және Ральф Гилмор (барабан, перкуссия, қосалқы вокал). 1982 жылдың ортасында Джаджтың қолжетімсіз болған күндеріне Боб Луна басқа клавишник ретінде келді. Сол жылы жаңа топ MCA лейблында Powers of the Night альбомын шығарды. Бұл Grass Roots тобының бүгінгі күнге дейін шығарған соңғы жаңа материалдары болды. 1982 жылы Grass Roots Вашингтондағы Ұлттық алаңда Тәуелсіздік күніне арналған концерт өткізді, ол көп көрерменді (жарты миллионнан астам адам) тартты және сол кездегі бір музыкалық топтың ашық ауадағы концерті үшін рекордтық көрсеткішті орнатты. 1983 жылдың сәуір айында президент Рональд Рейганның ішкі істер министрі Джеймс Г. Уотт мұндай топтардың сауда орталығында Тәуелсіздік күніне концерт өткізуіне тыйым салды. Уотт 1981 және 1982 жылдары Тәуелсіздік күнінде сауда орталығында өнер көрсеткен «рок-топтар» есірткі және алкогольге құмарлықты ынталандырды, сондай-ақ болашақта осындай шараларға келген адамдар мен отбасыларды тонауға мүмкіндік беретін «жаман элементтерді» тартты деді. 1986 жылы тағы бір концертте The Monkees, Gary Puckett және Herman's Hermits тобымен бірге өнер көрсетті. Бұл концертте оларға бассист Марк Кларк (бұрынғы Uriah Heep және Rainbow тобының мүшесі) және духовой аспаптар секциясы қосылды, сонымен қатар The Monkees және Gary Puckett өнер көрсету кезінде оларға қолдау көрсетті. Ханви мен Нельсон 1987 жылғы турда The Monkees тобына қолдау көрсетті, ал Grass Roots Herman's Hermits, Mark Lindsay және Gene Clark's Byrds тобымен бірге Classic Superfest фестиваліне қосылды. Бұл турда Марк Томорски гитарада, ал Майкл Льюис (кейін Робби Баркермен ауыстырылды) – клавиатурада ойнады. Терри Данауэр де бас гитарада қосылды, бірақ 1987 жылдың қазанында Ханви мен Нельсон Гриллге оралды, ал 1989 жылы Джо Догерти барабанда Дэвид Пейджді алмастырды. 1991 жылы Rhino Records тобының екі дискілік антологиясын шығарды. Майк Стек 1992-1993 жылдары Данауэрдің бас гитарасын алмастырды, содан кейін Грилл қайтадан бас гитараны өз мойнына алды. Осыдан кейін топтың құрамы тұрақты болды.
1994 жылдан 2011 жылға дейін
1999 жылдың 16 қаңтарында Grass Roots тобының бұрынғы мүшелері Джоэл Ларсон, Вирджил Вебер және Крид Браттон, сондай-ақ Пауль Даунинг (вокал мен жетекші гитара, Herman's Hermits және The Standells тобынан), Джастин Чатс (вокал, клавишатура және саксофон), Дэн Шварц (бас-гитара) және Дэвид Олсон (қосымша вокал) Лос-Анджелестегі Whisky a Go Go клубында өткен 35 жылдық мерейтойға қатысты. Олар сахнаны Джонни Риверс, Нэнси Синатра, Робби Кригер тобы және Пол Ривер мен Рейдерлер тобынан Дрейк Левин мен Фил Волкпен бөлісті. 2000 жылы Grill Grass Roots тобының Live at Last деп аталған концерттік альбомын шығарды, ал 2001 жылы симфониялық квартетпен бірге Symphonic Hits альбомы жарық көрді. Рик Кунс 2011 жылдың 25 ақпанында жүрек жеткіліксіздігінен, ал Роб Грилл 2011 жылдың 11 шілдесінде инсульттан кейінгі асқынулар салдарынан қайтыс болды.
2012 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2012 жылы топ тағы да Happy Together Tour-дың бір бөлігі болды, ал Доусон, Догерти, Ханви және Нельсонның қазіргі құрамы бүкіл ел бойынша гастрольдік сапарларын жалғастырды, көбінесе Джон Кей және Steppenwolf, Томми Джеймс және The Shondells, The Buckinghams және Питер Нун қатысқан Herman's Hermits сияқты басқа классикалық рок топтарымен бірге өнер көрсетті. Крид Браттон өзінің Grass Roots тобымен бірге өткен уақытын "The Office" телесериалының ("Booze Cruise" атты екінші маусымдағы эпизод) DVD-дегі жойылған көріністерінде айтты. 2015 жылы олар The Turtles, The Association, Mark Lindsay, The Buckinghams және The Cowsills топтарымен бірге сол жылғы Happy Together Tour-ға қосылды. 2015 жылдың желтоқсан айында Американың Поп-музыкалық Даңқ залы 2016 жылғы жаңа мүшелерін жариялады: Барбра Стрейзанд, Grass Roots, Барри Манилоу, Нил Седака, The Association, Дион, The Lettermen, Пол Ревир және The Raiders, The Temptations және Three Dog Night. 2016 жылы Grass Roots Flower Power Cruise-қа қатысты, оған Питер Ашер, Blood, Sweat & Tears, Феликс Кавалиере, Микки Доленз, The Guess Who, Питер Нун, Jefferson Starship, Марк Линдсей, Гэри Пакетт, The Turtles және Кристиан Несмит қосылды.
Поп-мәдениет
Grass Roots атауын Артур Ли Love тобымен Лос-Анджелес аймағында сирек қолданған. Dunhill Records заңды түрде атауды пайдалану құқығын қамтамасыз етті, оны Ли ешқашан шығармаған. "Let's Live for Today" әнінің мелодиясы дәл итальяндық әуенмен және бұрынғы "Be Mine Again" әнінде қолданылған бірдей аранжировкамен үйлеседі; ән "One, Two, Three, Four" және "Sha La La La La" элементтерін қамтиды, бірақ сөздері өзгеше. 1966 жылы голландтық The Skope тобының нұсқасы Pebbles, Volume 15 LP жинағына енген. Топ Дорис Дейдің "With Six You Get Eggroll" фильмінде пайда болды. Олар көпшілік би кешінде "Feelings" әнін орындайды. The Grass Roots 50-ден астам ұлттық телешоуда, соның ішінде The Tonight Show, The Today Show, Ed Sullivan, Andy Williams, Sonny & Cher, Good Morning America, VH1 Hit Makers, MTV және Дик Кларктың American Bandstand бағдарламасында рекордтық 16 рет көрсетілді. 1975 жылғы The Grass Roots LP "FM" фильмінде көрінеді. Артқы жағы Клеавон Литтл мен Мартин Мулл ойнаған кейіпкерлермен ұзақ диджейлік студия көрінісінде пайда болады. Джон Кендидің "Uncle Buck" фильміндегі кейіпкері топты атап өтеді. Ол жоғалған қызын іздеп, жасөспірімдер кешін аралап жүргенде музыка туралы пікір білдіреді. Гитарист Крид Браттон "The Office" телешоуының американдық нұсқасында Крид Браттон есімді кейіпкерді, өзінің ойдан шығарылған бейнесін сомдады. "Booze Cruise" эпизодынан эфирге шықпаған көріністе, Браттонның бастығы Майкл круиздік кемедегі топтан гитараны алып, Deep Purple-дің "Smoke on the Water" әнін нашар орындайды. Браттон Майклдан гитараны алып, өзінің шеберлігімен қалған жолаушыларды таң қалдырады. Сахнадан кейін мойындау бөлмесіне өтеді, онда Браттон Grass Roots тобымен өткен уақытын еске алады, нақты топтың суреттерін және гастрольдер туралы естеліктерді бөліседі. "Product Recall" эпизодының өшірілген көрінісінде, ойдан шығарылған Scranton Times жазушысы Браттонның Grass Roots мүшесі болғанын байқайды. Ол "A Benihana Christmas" эпизодында "Spinnin' N Reelin" атты өзінің әнін орындайды. Сериалдың соңғы эпизодында Кридтің Grass Roots тобының мүшесі болғаны тағы да айтылады. Крид эпизодты аяқтау үшін "All the Faces" әнін орындайды. Топ ұлттық синдикатталған Don and Mike радио бағдарламасында жиі еске алынды. Дон Джеронимо Вашингтон аймағындағы концерттерде бірнеше рет топпен бірге сахнаға шықты. The Grass Roots тобының Боб Диланның "Ballad of a Thin Man" әнінің нұсқасы 1987 жылы Робин Уильямстың "Good Morning, Vietnam" фильмінде пайда болды. The Grass Roots тобының "Midnight Confessions" әні 1997 жылы шыққан "Jackie Brown" фильмінде орындалды. 2006 жылы бұрынғы менеджер Марти Анджело "Once Life Matters: A New Beginning" атты кітап жариялады, онда ол 1970 жылдардың басында Роб Грилл және The Grass Roots тобымен бірге өткен өмірінен көптеген оқиғаларды қамтыды. "Let's Live for Today" әні Apple TV-нің 2022 жылғы "Pachinko" сериалының титулдық музыкасы болып табылады.