«Симпсонтар» 4 маусымының «Атты трамвай аталған Мардж» бөлімінде Мардж театр сахнасында өнер көрсетеді, ал Гомер қолдау көрсетпейді. Мэггидің сосқасы да оқиғаға тартылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Мардж есімді трамвай" – американдық "Симпсондар" анимациялық телесериалының төртінші маусымының екінші бөлімі. Бұл эпизод алғаш рет 1992 жылдың 1 қазанында АҚШ-та Fox телеарнасында көрсетілді. Эпизодта Мардж Теннесси Уильямстың "Жұмысқа ат қойған трамвай" пьесасының қоғамдық театрлық музыкалық нұсқасында Бланш Дюбуа рөлін жеңіп алады. Гомер әйелінің актерлік ізденістерін аз қолдайды, ал Мардж оның және пьесаның қабақтандырғыш еркек кейіпкері Стэнли Ковальскидің арасындағы ұқсастықтарды көре бастайды. Эпизодта Мэгги Симпсон қатаң балабақша иесінен емшегін қайтарып алуға тырысатын қосалқы сюжет желісі бар. Эпизодты Джефф Мартин жазды, ал режиссерлік жұмысын Рич Мур атқарды. Джон Ловиц "Симпсондарда" төртінші рет пайда болды, бұл жолы ол музыкалық директор Льюэллин Синклер және Льюэллиннің Айн Рэнд атындағы кіндік балалар мектебін басқаратын қарындасы рөлінде ойнады. Эпизод Нью-Орлеан туралы түпнұсқа әні үшін дау тудырды, онда қала туралы бірнеше жағымсыз мәтіндер бар. Бір Нью-Орлеан газеті эпизод эфирге түспей тұрып, оның мәтінін жариялады, бұл жергілікті Fox филиалына көптеген шағымдар келтірді; жауап ретінде Fox Broadcasting президенті ренжігендерден кешірім сұрады. Келесі эпизодтың "Еретик Гомер" атты тақталық әзілінде Барт "Мен Нью-Орлеанды жамандамаймын" деп жазады. Даулы әнге қарамастан, эпизод көптеген жанкүйерлер тарапынан жақсы қабылданды, ал шоу авторы Мэтт Гронинг оны өзінің сүйікті эпизодтарының бірі деп атады.
"A Streetcar Named Marge" is the second episode of the fourth season of the American animated television series The Simpsons. It first aired on the Fox network in the United States on October 1, 1992. In the episode, Marge wins the role of Blanche DuBois in a community theatre musical version of Tennessee Williams' A Streetcar Named Desire. Homer offers little support for his wife's acting pursuits, and Marge begins to see parallels between him and Stanley Kowalski, the play's boorish lead male character. The episode contains a subplot in which Maggie Simpson attempts to retrieve her pacifier from a strict daycare owner. The episode was written by Jeff Martin and directed by Rich Moore. Jon Lovitz made his fourth guest appearance on The Simpsons, this time as musical director Llewellyn Sinclair, as well as Llewellyn's sister, who runs the Ayn Rand School for Tots. The episode generated controversy for its original song about New Orleans, which contains several unflattering lyrics about the city. One New Orleans newspaper published the lyrics before the episode aired, prompting numerous complaints to the local Fox affiliate; in response, the president of Fox Broadcasting issued an apology to anyone who was offended. In the chalkboard gag of the next episode, "Homer the Heretic", Bart writes "I will not defame New Orleans." Despite the controversial song, the episode was well received by many fans, and show creator Matt Groening has named it one of his favorite episodes.
Сюжет
Мардж Симпсон отбасына "О! Streetcar!" – "Жеңіс есімді көшелік трамвай" мюзиклінің жергілікті қойылымында Бланш Дюбуа рөліне қатысуға ниеттенгенін жариялайды. Отбасы оны елемейді, ал ол Гомердің өзін бағалайтынын сезінбей, кастингке кетеді. Директор Льюэллин Синклер Марджді бірден қабылдамайды, Бланштің "қатыгез адамның аяғымен тапталған нәзік гүл" болуы керек екенін түсіндіреді. Бірақ Мардж үйге қоңырау шалып, Гомердің кешкі асқа тапсырысын қабылдағанда, Льюэллин оның осы рөлге өте лайықты екенін түсінеді. Льюэллиннің ұсынысымен Мардж Мэггиді Льюэллиннің әпкесі, мисс Синклер басқаратын "Айн Рэндтің кішкентайлар мектебі" күндізгі орталығына береді. Мисс Синклер Мэггидің емшегін бірден алып қояды. Балабақшадағы басқа балалардың көмегімен Мэгги емшегін қайтарып алып, басқа балалардың алынып қойылған емшектерін қайта бөліп береді. Мардж пен Стэнли Ковальски рөлін ойнайтын Нед, Бланш шыны бөтелкені сындырып, Стэнлиге шабуыл жасайтын сахнаны жаттықтырады, бұл Мардж үшін қиындық тудырады. Гомер репетицияны үнемі тоқтатады. Стэнлидің Гомер екенін көз алдына елестетіп, Мардж ашуын шығарып, бөтелкені сындырып, Недке шабады, оны жарақаттайды. Симпсон отбасы мюзиклге қатысады, Гомер Мардждың өнерін бағалайды, бірақ қойылыстың соңында Мардж оның қайғысын жалыққандықпен шатастырады. Көрсетілімнен кейін Гомер оған Бланштің қайғысын, оның жігерленуге мұқтаж екенін, бірақ Стэнли сияқты ер адамдардан тек немқұрайлылық пен жамандық көретінін айтады. Мардж Гомердің шынайылығына таңғалады және ол мюзиклді осылай жақсы түсінгеніне қуанады, екеуі де театрдан бақытты кетеді.
Marge announces to the Simpson family that she intends to audition for the role of Blanche DuBois in Oh! Streetcar!, a local musical production of A Streetcar Named Desire. The family ignores her, and she leaves for her audition, feeling especially unappreciated by Homer. The director, Llewellyn Sinclair, immediately rejects Marge, explaining that Blanche is supposed to be a "delicate flower being trampled by an uncouth lout". However, as a dejected Marge calls home and takes Homer's dinner order, Llewellyn realizes that she is perfect for the role. At Llewellyn's suggestion, Marge enrolls Maggie at the Ayn Rand School for Tots, a daycare centre run by Llewellyn's sister, Ms. Sinclair. Ms. Sinclair immediately confiscates Maggie’s pacifier. Aided by the other toddlers at the daycare, Maggie manages to get her pacifier back, and redistributes all the other toddlers' confiscated pacifiers. Marge and Ned, who is playing Stanley Kowalski, rehearse the scene in which Blanche breaks a glass bottle and attacks Stanley, which Marge has been struggling with. Homer repeatedly interrupts the rehearsal. Imagining that Stanley is Homer, Marge takes out her frustration—she smashes the bottle and lunges at Ned, injuring him. The Simpson family attends the musical, and Homer is moved by Marge's performance, though during the curtain call Marge mistakes his sadness for boredom. After the show, Homer tells her that he was saddened by Blanche's plight as a woman in need of compassion but who receives only neglect and mistreatment from men like Stanley. Marge is moved by Homer's sincerity and impressed that he understood the musical so well, and the two happily leave the theater.
Жазу және музыка
"Мардж есімді трамвай" теледидарға көрсетілгенге екі жыл бұрын ойластырылды. Джефф Мартин алғаш рет Гомердің 1776 жылғы театрлық қойылымында ойнау идеясын ұсынды; продюсер Джеймс Л. Брукс Марджге "Желание трамвайы" пьесасында Бланш Дюбуа рөлін ойнауды ұсынды. Брукс Мардж бен Гомердің қарым-қатынасы Бланш пен Стэнлидің қарым-қатынасына ұқсас екенін байқады және осы фактіні эпизодтың эмоционалдық дамуын құру үшін пайдаланғысы келді. Теннесси Уильямстың мұрагерлері пьесадан үлкен үзінділерді пайдалануға рұқсат бермеді, себебі туынды авторлық құқықпен қорғалған. Мартин кейіннен әндер эпизодты көңілдірек еткенмен, оны жазуды қиындатқанын түсіндірді. Секвенциядағы музыка Эльмер Бернштейннің "Ұлы қашу" фильмінен алынған маршы. Симпсонның композиторы Альф Клаусен партитураның құқықтарын, сондай-ақ оркестрлік ноталарды алды. "Ұлы қашу" Мартиннің бала кезіндегі сүйікті фильмі болған және ол "Симпсонның студиялық оркестрінің осы музыканы орындағанын есту қанша қуантарлық және әсерлі болғанын" айтты. Бұл Klasky Csupo анимациялаған сериалдың соңғы эпизоды болды.
"A Streetcar Named Marge" was conceived about two years before it aired on television. Jeff Martin first pitched the idea of Homer being in a theatrical production of 1776; producer James L. Brooks then suggested that Marge could play Blanche DuBois in A Streetcar Named Desire. Brooks saw that Marge's relationship with Homer was similar to Blanche's relationship with Stanley, and he wanted to use that fact to build the emotional arc for an episode. The estate of Tennessee Williams would not let the show use large excerpts from the actual play, since the work was copyrighted. Martin later explained that while the songs made the episode funnier, they also made it harder to write. The music in the sequence is Elmer Bernstein's march theme from The Great Escape. Simpsons composer Alf Clausen secured the rights to the score, along with the original orchestra charts. The Great Escape had been Martin's favorite film as a child, and he said "it was so exciting and so stirring" to hear the music being performed by the Simpsons' studio orchestra. This was the last episode of the series to be animated by Klasky Csupo.
Дауыс беру
Симпсонның барлық негізгі актерлері эпизодқа өз дауыстарын берді, сондай-ақ, жиі пайда болатын Мэгги Розуэлл мен Фил Хартман да қатысты. Продюсердің ассистенті Лона Уильямс та шағын рөлде сөйледі.
All the main Simpsons cast members lent their voices to the episode, along with semi regulars Maggie Roswell and Phil Hartman. Assistant producer Lona Williams also had a minor speaking role.
Мәдени сілтемелер
Бірақ «О! Трамвай!» мюзиклі «Желаниеге ие трамвай» туындысы негізінде жасалған, атауы «О! Калькутта!» театрлық көрілісіне сілтеме жасайды. Бланш пен Стэнлиден басқа, «О! Трамвай!» мюзиклінде «Желаниеге ие трамвай» туындысының кейіпкерлері де бар: Стелла (Хелен Лавджой ойнады), Жас коллектор (Апу Нахасапеемапетилон ойнады), Митч (Лайонел Хатц ойнады), Доктор (Шеф Виггам ойнады), Стив (Жаспер Бирдли ойнады, бірақ Апу бастапқыда Стивті ойнайтынын айтқан), және Пабло (бастапқыда Отто Манн ойнады, бірақ перде көтерілер алдында Льюэллин оны алмастырды). Мюзиклдің «Шетелдіктердің мейірімділігі» атты соңғы әні Бланштің түпнұсқа пьесадағы соңғы сөзіне сілтеме жасайды: «Мен әрқашан бейтаныс адамдардың мейірімділігіне сенедім». Дегенмен, әннің әуені өте көңілді, Теннесси Уильямстың ирониялық деп санаған Бланштің сөзінің мәнін қасақана жоғалтады. Мэгги ойыншық ксилофонда «Қант қамысының биін» орындайды, бірақ Гомер оны тоқтатуын өтінеді. Мэггидің желісі «Ұлы қашу» мюзиклінің музыкасын пайдаланады және фильмге қатысты бірнеше сілтемелерді қамтиды. Бір сәтте мисс Синклер Мэггиді «жәшік» деп аталатын ойын алаңына жазалайды, бұл 1963 жылғы фильмдегі «суытқыш» деп аталатын оқшаулану камерасының пародисі. Мэгги тіпті ойын алаңының қабырғасына қарсы доп секіреді, Стив Маккуиннің кейіпкері Виржил Хилтс фильмде қамауда отырғанда істейтіндей. Гомер, Барт және Лиза Мэггиді балабақшадан алып келе жатқанда, бүкіл ғимаратқа тараған сәбилер отбасыға қарап, тынышталған күйде сосқаларын сорып тұрады. Бұл Альфред Хичкоктың «Құстар» фильмінің соңғы кадрының пародисі. Шындығында, Хичкоктің мультфильмдегі нұсқасы күндізгі күтім ортасының басында итттерін серуендетіп бара жатқанын көруге болады, бұл оның фильмдегі эпизодтық роліне сілтеме. Эпизод 1999 жылғы «Симпсондар Голливудқа барады» VHS жинағына қосылды және 2004 жылы «Симпсондардың толық төртінші маусымы» DVD-сінің бөлігі ретінде шығарылды. Джон Ловиц Мэтт Гренинг, Ал Джин, Майк Рейсс, Джефф Мартин және Хэнк Азариямен бірге DVD-нің аудио түсіндірмесіне қатысты.
Though Oh! Streetcar! is based on A Streetcar Named Desire, the title of the musical alludes to the theatrical revue Oh! Calcutta! Besides Blanche and Stanley, characters from A Streetcar Named Desire who appear in Oh! Streetcar! include Stella (played by Helen Lovejoy), the Young Collector (played by Apu Nahasapeemapetilon), Mitch (played by Lionel Hutz), the Doctor (played by Chief Wiggum), Steve (played by Jasper Beardley, although Apu originally said he was playing Steve), and Pablo (originally played by Otto Mann but taken over by Llewellyn prior to curtain). The musical's closing song, "Kindness of Strangers", is a reference to Blanche's last line in the original play: "I have always depended on the kindness of strangers." However, the song is very cheery in tone, intentionally missing the point of Blanche's line, which is meant by Tennessee Williams to be ironic. Maggie plays "Dance of the Sugar Plum Fairy" on a toy xylophone but Homer asks her to stop. The Maggie subplot uses the musical score of The Great Escape and contains several other allusions to the film. At one point, Ms. Sinclair punishes Maggie by sending her to a playpen called "the box", a play on the solitary confinement facility called "the cooler" from the 1963 film. Maggie even bounces a ball against the wall of the playpen, as Steve McQueen's character Virgil Hilts does throughout the film while he is in confinement. In the scene when Homer, Bart and Lisa pick up Maggie from the daycare center, babies are perched all over the building, staring at the family and quietly sucking on pacifiers. This is a parody of the final shot of Alfred Hitchcock's The Birds. Indeed, a cartoon version of Hitchcock can be seen walking his dogs past the daycare, a reference to his own cameo appearance in the film. The episode was included in the 1999 VHS set The Simpsons Go Hollywood and released on DVD in 2004 as part of The Simpsons Complete Fourth Season. Jon Lovitz participated in the DVD's audio commentary, alongside Matt Groening, Al Jean, Mike Reiss, Jeff Martin, and Hank Azaria.
Қабылдау
Бастапқы эфирде "Мардж есімді трамвай" 1992 жылдың 27 қыркүйегі мен 4 қазаны аралығында Nielsen рейтингісі 11,8 болған, шамамен 11,0 миллион үй шаруашылығының қарауына тең болды. Бұл Fox арнасында сол аптада "Үйленген балалар" сериалынан кейін екінші орында тұрды. Эфирге шыққаннан бері ол жанкүйерлер мен телеарна сыншыларынан өте жағымды пікірлер алды. The Times газетінен Майкл Моран эпизодты шоу тарихындағы жетінші үздік деп бағалады. Entertainment Weekly журналының журналисі Далтон Росс оны "шоудың ең жақсы музыкалық эпизоды" деп мақтады, ал The New York Times газетінен Дейв Кехр оны "Бродвей мюзиклдерінің тамаша пародиасы, оны әрбір Tony жүлдесіне дауыс беретін адам міндетті түрде көруі керек" деп атады. Canadian Online Explorer-дің Кевин Уильямсон өзінің сүйікті эпизодтарының тізіміне: "Қоғамдық театрды тап-тақ ететін туындылардың ішінде, бұл "Гаффманды күтуден" асып түседі" деп қосты. 2019 жылы Consequence журналы оны Simpsons-тың ең үздік 30 эпизодының тізімінде төртінші орынға қойды. Сериалдың авторы Мэтт Гронинг оны өзінің сүйіктілерінің бірі деп атап, "Мэгидің ең жарқын сәті" деп сипаттады, ал болашақ Simpsons қонақ жұлдызы Трей Анастасио эпизодты "бұл ең жақсы телешоу болуы мүмкін" деді. Атқарушы продюсер Джеймс Л. Брукс оны өзінің сүйіктілерінің бірі деп атап, "біз ешкім ойламаған салаларға енуге болатынын көрсеттік" деді. Эпизодтан кейін Айн Рэнд қоғамы Гронингке Рэнд туралы сілтемелерге таң қалғанын айтты. Олар сондай-ақ шоу оларды мазақтап жатыр ма деп сұрады. 1993 жылы "Мардж есімді трамвай" және "Мырза Плау" сериалдары "Ең үздік комедиялық сериал" номинациясы бойынша Primetime Emmy жүлдесіне ұсынылды. Осы маусымға дейін сериалға "Ең үздік анимациялық бағдарлама" санатында ғана қатысуға рұқсат берілді, ол екі рет жеңіске жетті, бірақ 1993 жылдың басында ережелер өзгертілді, соның арқасында анимациялық телешоулар "Ең үздік комедиялық сериал" номинациясын ұсына алатын болды. Дегенмен, Emmy жүлдесін берушілер мультфильмдерді тікелей эфирдегі бағдарламалармен салыстыруға асықпады, және "Симпсондар" номинация алмады. "Симпсондар" командасы келесі маусымда "Ең үздік комедиялық сериал" үшін эпизодтар ұсынды, бірақ олар да ұсынылмады. Содан бері шоу анимация санатында эпизодтар ұсынып, жеті рет жеңіске жетті.
In its original broadcast, "A Streetcar Named Marge" finished 32nd in ratings for the week of September 27 – October 4, 1992, with a Nielsen rating of 11.8, equivalent to approximately 11.0 million viewing households. It was the second highest rated show on the Fox network that week, following Married with Children. Since airing, it has received very positive reviews from fans and television critics. Michael Moran of The Times ranked the episode as the seventh best in the show's history. Entertainment Weekly's Dalton Ross lauded it as "the show's best ever musical episode", while Dave Kehr of The New York Times called it a "brilliant parody of Broadway musicals that should be required viewing for every Tony voter." In a list of his favorite episodes, Kevin Williamson of Canadian Online Explorer added, "As pitch perfect eviscerations of community theatre go, this tops Waiting for Guffman." In 2019, Consequence ranked it number four on its list of top 30 Simpsons episodes. Series creator Matt Groening has listed it as one of his own favorites, calling the subplot "Maggie's finest moment", and future Simpsons guest star Trey Anastasio said the episode "may have been the best TV show ever". Executive producer James L. Brooks also listed it as one of his favorites, saying it "showed we could go into areas no one thought we could go into". Following the episode, the Ayn Rand Society called Groening to say they were amazed at the references to Rand. They also asked him if the show was making fun of them. In 1993, "A Streetcar Named Marge" and "Mr. Plow" were submitted for the Primetime Emmy Award for "Outstanding Comedy Series". Before this season, the series had only been allowed to compete in the "Outstanding Animated Program" category, winning twice, but in early 1993 the rules were changed so that animated television shows would be able to submit nominations for "Outstanding Comedy Series". However, the Emmy voters were hesitant to pit cartoons against live action programs, and The Simpsons did not receive a nomination. The Simpsons' crew submitted episodes for Outstanding Comedy Series the next season, but again these were not nominated. Since then, the show has submitted episodes in the animation category and has won seven times.