Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадада туған ландшафт сәулетшісі, бақ дизайнымен айналысушы, қала жоспарлаушы және автор (1910–1979)
Canadian born landscape architect, garden designer, city planner, and author (1910– 1979)
Артур Кони Туннард (1910 жылы Викторияда, Британдық Колумбияда дүниеге келген – 1979 жылы қайтыс болған), кейін Кристофер Туннард деп аталған, «Заманауи ландшафттағы бақтар» (1938) кітабының авторы, Канадада туған ландшафт сәулетшісі, бақ дизайнымен айналысушы, қала жоспарлаушы болған.
Arthur Coney Tunnard (1910 in Victoria, British Columbia – 1979), later known as Christopher Tunnard, was a Canadian born landscape architect, garden designer, city planner, and author of Gardens in the Modern Landscape (1938).
Өмірбаян
Кристофер Туннард – Кристофер Кони Туннардтың ұлы, Бостон қаласының жанындағы Линкольнширдегі Фрэмптон үйінің иесі Чарльз Томас Туннардтың (қазіргі тұрғын үй күтім үйі) және Мадлен Кингскоттың екінші баласы. Оның бір кіші інісі болған, Питер Кингскот Туннард (11 желтоқсан 1919 ж. туған, 16 наурыз 1940 ж. қайтыс болған), 20 жасында дүние салды. Туннардтың әйелінің ағасы – Джон Чарльз Туннард (1873 ж. туған), оның жалғыз ұлы – британдық сюрреалист суретші Джон Туннард (1900–1971). Тағы бір әйелінің ағасы – Томас Монктон Туннард (1882 ж. туған), Birtles Hall-дың викарийі, Over Alderley, Грейс Кукқа үйленген және пианист Виола Мэри Туннардты (1916–1974), Томас Ньюбург Туннардты (1919 ж. туған) және галерея иесі Питер Хамфри Туннардты (1920 ж. туған) әке болған. Ол сонымен қатар, Чертсидегі Раймонд Макграт жобалаған, дөңгелек Арт-Деко стиліндегі Сент-Эннс-Корт (II* санаттағы ғимарат) ғимаратындағы 18 ғасырдың бұрынғы бақтарын өзгерткені үшін танымал, онда Туннард қысқа уақыт бойы сол кездегі серігі, биржа брокері Г.Л. Шлезингермен бірге тұрған. Ол «Архитектуралық шолу» журналына бірқатар мақалалар жазды, кейін «Заманауи ландшафттағы бақтар» манифесі ретінде қайта жарияланды. 1939 жылы ол «Барлық Еуропа үйі» үшін бақтың дизайнын жасады, Earls Court-тағы «Идеал үй көрмесінде». Сол жылы ол Уолтер Гропиус шақыруымен Гарвардтың Дизайн мектебінде оқыту үшін Америкаға көшті. 1938 жылдан 1943 жылға дейін Туннард Гарвардта сабақ берді. Массачусетс штатында жүргенде ол заманауи үйлер үшін бірнеше бақтарды жобалады, олардың фотосуреттері мен/немесе суреттері кейіннен 1948 жылы кітабының екінші басылымында жарияланды. Олардың арасында Эдвард Д. Стоун мен Карл Кохтың Кембридждегі Кох үйі үшін жасалған шағын аула бақшасы, Кохпен бірге Бельмонттағы Снейк Хилл-роудтағы ерте заманауи тұрғын үй құрылысын жоспарлау, және Линкольндегі кең аумақты ауылдық жер үшін бақша жобалары бар. 1943/44 оқу жылында Туннард анасы Мадлен Кингскотпен бірге Greenwich Village-де тұрды. Мадлен Нью-Йоркке басқа ұлы Питер Кингскоттың жанында болу үшін көшті, ол 40 миль қашықтықтағы Риджфилдте, КТ Майкл Чеховтың театр студиясында жұмыс істеді. Питер – ақын және әңгімелер жазушы, бірақ оның мансабы 1940 жылдың ортасында 20 жасында қайтыс болған кезде тоқталды. Ол сонымен қатар АҚШ-тағы қала құрылысы туралы бірнеше кітап жазған. Ең танымалдарының бірі – Туннард пен Борис Пушкаревтің «Адам жасаған Америка: Хаос ма, бақылау ма?» (1963) кітабы, ол 1964 жылы ғылым, философия және дін саласындағы Ұлттық кітап сыйлығын жеңіп алды. 1969 жылы Йель университеті оны рұқсатсыз студенттерге қабылдау туралы хаттар жібергені үшін, шешілмеген кафедралық даудан кейін, төмендету арқылы жазалады. Бұл формалды бақ емес. Ағаштар үйге қатысты топта немесе жеке-жеке қалыптасады. Бұл Туннардтың «пайдалы аумақтардың арасындағы бөліністі жою және олардың пайдалану мүмкіндігін арттыру арқылы кеңістікті ағыту» деп сипаттаған тұжырымдамасы. Туннардтың тағы бір жобасы – архитектор Реймонд Макгратпен бірлесіп жасалған Galby Leicestershire House. Үйдің құрылыс материалдары ландшафтқа сәйкес таңдалған. Мысалы, Бодезерттің бұрынғы үлкен иеліктерінің қалдықтары жаңа ғимаратты салу үшін пайдаланылды. Сонымен қатар, Туннард бақтың үй мен ашық ландшафттың арасындағы байланыс ретінде түсіндірілуін қалады, жай ғана формалды бақ ретінде емес.
Christopher Tunnard was the son of Christopher Coney Tunnard, second son of Charles Thomas Tunnard of Frampton House, near Boston, Lincolnshire (now a Residential care home) and Madeline Kingscote. He had one younger brother, Peter Kingscote Tunnard (b. 11 December 1919, d. 16 March 1940), who died at age 20. Tunnard's uncle was John Charles Tunnard (b. 1873) whose only son was British surrealist artist John Tunnard (1900–1971). Another uncle was Thomas Monkton Tunnard (b. 1882) of Birtles Hall, vicar of Over Alderley, who married Grace Cook and fathered pianist Viola Mary Tunnard (1916–1974), Thomas Newburgh Tunnar (b. 1919) and gallery owner Peter Humphrey Tunnard (b. 1920). and for his modification of existing 18th century gardens at the circular Art Deco St Ann's Court (a Grade II* Listed Building) in Chertsey designed by Raymond McGrath, where Tunnard lived for a short time with his then partner, the stockbroker GL Schlesinger. He wrote a series of articles for the Architectural Review, later re published as a manifesto, Gardens in the Modern Landscape. In 1939, he designed the garden for the "All Europe House" at the Ideal Home Exhibition, Earls Court. In the same year he emigrated to America, at the invitation of Walter Gropius, to teach at the Harvard Graduate School of Design. From 1938 to 1943 Tunnard taught at Harvard. While in Massachusetts, he designed several gardens for modern houses, photos and/or drawings of which he later published in the second edition of his book in 1948. Among them were a small courtyard garden for the Koch House in Cambridge by Edward D. Stone and Carl Koch; planning with Koch the early modern residential development at Snake Hill Road in Belmont; and a garden for an expansive rural site in Lincoln with a new house by architect G. Holmes Perkins, who was on the Harvard faculty with Tunnard. During the 1943/44 academic year, Tunnard lived in the Greenwich Village with his mother Madeline Kingscote. Madeline had moved to New York City to be near her other son, Peter Kingscote, who was with the Michael Chekhov's Theatre Studio at Ridgefield, CT, 40 miles away. Peter was an aspiring poet and short stories writer, but his career was cut short when he died just 20 years old in mid 1940. and a number of books on city design in the U. S. The best known may be Man made America: Chaos or Control? (1963), by Tunnard and Boris Pushkarev, which won the 1964 National Book Award in Science, Philosophy and Religion. In 1969 Yale disciplined him by demotion for sending out unauthorized admission letters to prospective students, following an unresolved departmental dispute. It is not a formal garden. The trees are formed in relation to the house in groups or by themselves. This is a concept that Tunnard describes as "letting space flow by breaking down division between usable areas and incidentally increasing their usability." Another of Tunnard's projects was at Galby Leicestershire House, in collaboration with architect Raymond McGrath. The building materials for the house were chosen to fit in with the scenery. For example, some remnants of the former great estates of Beaudesert were used to build the new building. In addition, Tunnard wanted the garden to be interpreted as a link between the house and the open landscape, not merely as a formal garden.
Құрылыс философиясы
Туннард Англияға бақ дизайны Эдвин Лютенс, Гертруд Джекилл және Маккей Хью Бейли Скоттың еңбектеріне күшті ықпал еткен кезеңде келді. Әртүрлі Өнер және қолөнер қозғалысы осы негізге сүйене отырып, бақтың ерекше элементтеріне, мысалы, кездейсоқ төселген жолдарға, перголаларға, күн сағаттарына, батып кеткен бассейндерге және мүсіндерге назар аударды. Туннард мұны бақ дизайнының "романтикалық әдемілеуі" деп есептеді және оған қарсы тұрып, ландшафт дизайнына модернистік көзқарас ұсынды, оны "Қазіргі заманғы ландшафттағы бақтар" атты polemical еңбегінде білдірді. Оның тәсілі әшекейлеуден, сезімталдықтан және классикалық сілтемелерден аулақ болып, функционалдық минималистік дизайнды қолдады. Мысалы, оның Чермаевтың Бентли Вуд үйі үшін жасаған танымал ландшафты, өзі де модернистік болатын, айналасындағы орманды жұқарып, кейбір жерлерін нарцисстермен қайта отырғызды. Оның жазбалары Томас Долливер Черч сияқты дизайнерлердің келесі буынына әсер етті.
Tunnard came to England in a period when garden design was strongly influenced by the work of Edwin Lutyens, Gertrude Jekyll and Mackay Hugh Baillie Scott. The eclectic Arts and Crafts movement was drawing on this background to focus on garden features such as crazy paving, pergolas, sundials, sunken pools and statuary. Tunnard viewed this as "romantic trivialisation" of garden design and in reaction spearheaded a Modernist approach to landscape design, which he expressed in the polemical Gardens in the Modern Landscape. His approach avoided decoration, sentimentality and classical allusion in favour of functional minimalist designs. For instance, his acclaimed landscape for Chermayeff's Bentley Wood house, itself Modernist, simply thinned the surrounding woodland and replanted areas with drifts of daffodils. His writings influenced a further generation of designers such as Thomas Dolliver Church.
Қазіргі заманғы саябақтар
1937 жылдың қазанынан 1938 жылдың қыркүйегіне дейін «Architectural Review» журналында мақалалар сериясы ретінде алғаш рет жарияланған «Gardens in the Modern Landscape» кітабы, сол кездегі ландшафт архитектурасының қалыпты көзқарастарына күрт қарсы келді. Джеффри Джеллико «Gardens in the Modern Landscape» кітабына «Architecture Review» журналында шолу жазып, Туннардтың жұмысын жоғары бағалады. Ландшафт архитектурасының бұрынғы және кеңінен қабылданған стильдерін жоққа шығара отырып, Туннард жаңа табиғатты ашады, симметрия және бақтың картина сияқты шектеулі кеңістікке сығуы сияқты қалыпты қағидаларды сынап, бұзады. Ол кітапты: «Егер сіз бұл қиындықтарға дайын болсаңыз, сіз ландшафттың жаңа, керемет әлемімен танысасыз» деп сипаттады, бұл қиындықтарды қазіргі қағидаларға қарсы күрес деп атады. Қорыта айтқанда, Джеллико Туннард сипаттаған жаңа ландшафтқа оқырмандардың реакциясы «мүлдем дүрсіліп, немесе ынтамен әсерленген» екенін айтады. Лоуренс Халприн «Gardens in the Modern Landscape» кітабын өзі үшін және болашақ мансабы үшін аян ретінде еске алады. Кітаптан Халприн үшін ең маңызды идея: «Бақ – бұл өнер туындысы, және ол демалыс, ойын-сауық және эстетикалық ләззат алудың бақтың артықшылықтарын кеңінен таратуға тырысқанда, кеңірдек пейзажда басшылыққа алатын көрініс болып табылады». Халприн сондай-ақ Туннардтан оқығысы келді. Жоғары білім алу үшін ол Гарвардтың GSD-сіне түсіп, Туннард және басқа да ықпалды тұлғалармен бірге ландшафт архитектурасын оқыды. Кейіннен Халприн Туннардпен бірлесіп «Task» журналының бір нөмірін шығарды. Уокер, Питер және Мелани Симо. Белгілі ландшафт архитекторы Флетчер Стил Туннардтың қазіргі заманғы құрылыс дизайнына қатысты көзқарасымен келіседі, бірақ Туннардтың көзқарасы әмбебап тұжырымдама емес, жаңа стиль екенін атап өтті.
First published as a series of articles in Architectural Review from October 1937 to September 1938, Gardens in the Modern Landscape significantly challenged the then current views of landscape architecture. Geoffrey Jellicoe reviewed Gardens in the Modern Landscape in the magazine Architecture Review and overall gave a great praise to Tunnard's work. As it debunks previous and most accepted styles of landscape architecture, Tunnard meets with new nature, and questioning and breaking apart most widely accepted conventions, such as symmetry and the containment of the garden to a picture. He described the book as "if you can take the jolts you will be pleasantly introduced to the brave new world of landscape," referring the jolts as this challenge to current conventions. In sum, Jellicoe reviews the new landscape that Tunnard describes as having a response from readers as either "shocked from it altogether, or carried off their feet with enthusiasm." Lawrence Halprin cites Gardens in the Modern Landscape as a revelation for him and his future career. From the book, the most enduring idea for Halprin being "A garden is a work of art, and it remains a vision for guidance as one tries to extend the garden’s benefits of rest, recreation, and aesethic pleasure to a wider public, in the larger landscape." Walker 150 Moreover, Halprin wanted to study under Tunnard. For his graduate studies, he went to the GSD at Harvard and under Tunnard and other influential men, Halprin studied landscape architecture. Later, with Tunnard, Halprin produced an issue of Task magazine. Walker, Peter, and Melanie Simo. Fletcher Steele, noted landscape architect, agrees with Tunnard's views of modern building design, but pointed out that Tunnard's views as being another style and not a possible universal conception.
Қалалық жоспарлау
Туннардтың өмірінің соңғы жылдары ландшафт сәулетінен алшақтады. Ол Йель университетінде қала жоспарлау бойынша оқытумен айналысты, тарихи ғимараттарды сақтауға көбірек назар аударды және қала жоспарлау туралы көптеген кітаптар жазды. 1960-шы жылдардың басында ол Нью-Хейвенді сақтау қорының (New Haven Preservation Trust) негізін қалаушылардың бірі болды. Экбо Туннард қала жоспарлауға кеткенде ландшафт сәулеті зор тұлғасын жоғалтты деді.
Tunnard's latter years were spent away from landscape architecture. He taught at Yale University for city planning, became more focused on preserving historic buildings, and wrote many books on urban planning. He became one of the founders of the New Haven Preservation Trust in the early 1960s. Eckbo stated that landscape architecture lost a great man when Tunnard went into city planning.