Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Catch light немесе catchlight – суреттегі нысанның көзіндегі жарқырауға себеп болатын жарық көзі; бұл термин жарқыраудың өзіне де қатысты болуы мүмкін. Оларды көз шамдары немесе Obies деп те атайды, соңғысы Мерл Оберонға сілтеме жасайды, оның үшін бұл жарықты сол кездегі күйеуі және оператор Люсьен Баллард ойлап тапқан. Catch light – жарықтандыру әдісінің нәтижесінде туындайтын эффект немесе фотосурет түсірілімінде нысанның көзіне жылтыр немесе сәуле қосу үшін мақсатты түрде қолданылатын тәсіл. Бұл техника бейнелеу және кино түсірілімінде тиімді; нысанның көздеріне назар аударуға көмектеседі, әйтпесе олар кадрдағы басқа элементтердің арасында көзден жасырынып қалуы мүмкін.
Catch light or catchlight is a light source that causes a specular highlight in a subject's eye in an image; the term may also refer to the highlight itself. They are also referred to as eye lights or Obies, the latter a reference to Merle Oberon, for whom the light was invented by then husband and cinematographer, Lucien Ballard. The catch light is either an artifact for a lighting method, or purposely engineered to add a glint or spark to a subject's eye during photography. The technique is effective in both still and motion picture photography; helping to draw attention towards the subject's eyes, which may otherwise get lost among other elements in the scene.
Тарих
"The Lodger" фильмінің түсірілімі кезінде жарықтандыру құралы ойлап табылды, сол кезде Оберонның күйеуі оператор болып жұмыс істеген. Баллард 1937 жылы болған автокөлік апатынан кейін Оберонның бетіндегі іздерді азайтуды қалады, бұл макияж мен жақсы жарық арқылы табысты жүзеге асырылды; камераның қабырғасына шағын шам тіреуі орнатылды.
The lighting instrument was invented during filming of The Lodger, on which Oberon's husband was the cinematographer. Ballard wanted to alleviate Oberon's facial scars following a car accident in 1937, successfully done through make up and good lighting; attaching a small light mount on the side of a camera.
Логистика
Obie жарығы – шағын, ықшам, үш шамдық жарықтандыру құрылымы, оның жарық көзі екі жарым диафрагмалық саңылау аралығында кең, үздіксіз реттелетін бейне шығарады. Шамдар төменнен жоғарыға дейінгі үш негізгі режимде келеді, оларды әр деңгейде шамдар мен оның күрделі шағылыстырғышын итеркілеп, дәл реттеуге болады. Ол әдетте өте жұмсақ және ақ түсті болады, көріністің немесе беттің басқа бөліктерін бұзбау және күшті әсер етпеу үшін. Дегенмен, көптеген басқа жарықтандыру тәсілдері олардың тудыратын ерекше жарықтармен танымал. Олардың қатарында: сақина тәрізді сыртқы жарық, ол сақина пішіндес бірнеше жарқын нүктені шығарады, және үлкен, төртбұрышты жарқын нүктені шығаратын үлкен жұмсақ жарықтандырғыштар бар. Кескін өңдеу аппаратының патентында жарықтар "суреттегі адамның бет-әлпетіндегі мінез-қалпын күшейтуге немесе қосуға мүмкіндік береді" делінген. Әр актердің әрбір мінез-қалпы үшін оптималды жарықтар әртүрлі болады. Оның процесі жарықты мүйіз қабығының бетінен кіріктірілген сыртқы жарық арқылы шағылыстырады, содан кейін "бейне түсіру элементі" арқылы жарыққа түсіріледі. Жарықтар қызыл көз эффектісімен бірдей емес. Жалпы алғанда, қызыл көз – бұл жағымсыз эффект (көздің ішкі қабатындағы торлы қабықтан шағылысқан жарықтан туындайды), ал көздің жарықтары эстетикалық тұрғыдан тартымды болып қалады. Әсіресе портреттерде, жарықтары жоқ көздер көбінесе бос немесе тірі емес көрінеді. Студиялық портреттерде жарық көбінесе әдемі жарықтар жасау үшін реттеледі.
The Obie light is a small, compact, three bulb light apparatus whose source emits a broad, continuously adjustable pattern within a two and a half stop range. The bulbs come in three basic settings ranging from low to high which can be finely adjusted within each level by disturbing the bulbs and its compound reflector. As a focused light source, it is usually fairly dim and white in color, as to not affect and overpower any other part of the scene or face. Many other lighting methods, however, are known for the distinctive catch light they produce. Among those methods are: a ring flash, which produces several highlights in a ring, and large softboxes, which produce large, square highlights. In a patent for an Image Editing Apparatus, a catch light makes it "possible to emphasize or add to an expression on a subject's face". There are different optimum catch lights for each definitive facial expression made by actors. Its process reflects light from the surface of the cornea by a built in flash unit, and is then exposed by an "image pickup element". A catch light is not the same as a red eye effect. In general, red eye is an undesired effect (caused by the reflection of light from the retina inside the back of the eyeball), while catch lights on the eye remain aesthetically desirable. Especially in portraiture, eyes without catch lights are often said to appear dull or lifeless. Lighting is often arranged in studio portraits specifically to create attractive catch lights.
Кино мен теледидарда қолдану
Бұл әдіс көбінесе көзге түсетін жарқыраған нүктелер мен айналасының шағылысуы түрінде көрінеді, олар адамның көзінде толыққанды суреттерді көрсетуі мүмкін. Бұл ерекшелік кейде фильмдер мен телешоуларда сюжеттік мақсатта қолданылады. Көбінесе бұл тәсіл суретке түсірілген адамның айналасындағы ортаны анықтау үшін суретті компьютерде үлкейту арқылы бейнеленеді, яғни көзді айна ретінде пайдалану. Көрермендер көздің жарқыраған нүктелері жоқ көздерді өмірсіз немесе жаман деп қабылдайды, сондықтан көптеген операторлар антагонист рөліндегі кейіпкерлерде бұл жарқырауды әдейі түрде жояды. Бұл анимеде де жиі кездеседі, көбінесе эмоцияларды күшейте түсу үшін және экспрессивті мінез-құлқымен бірге қолданылады.
This method most often appears as bright spots and reflections of surroundings that can contain entire images in the subject's eyes. This property is sometimes used as a plot point in movies and television. Typically, this trope is represented by computer magnification of an image to gain information about the surroundings of the person being photographed, essentially using the eye as a mirror. Audiences usually perceive eyes without specular highlights to be lifeless or evil, and for this reason many cinematographers specifically eliminate catch lights on antagonistic characters. It is also commonly found in anime, usually used in an over dramatized manner to show different emotions accompanied by exaggerated expressions.