Кіріспе
Координациялық полимерлендіру - полимерлендірудің түрін, ол өтпелі металл тұздары мен кешендерімен катализделеді.
Гетерогенді Зиглер-Натта полимерлендіруі
Координациялық полимерлеу 1950 жылдары титан тетрахлориді және органоалюминий ко-катализаторларына негізделген гетерогенді Зиглер-Натта катализаторларымен басталды. TiCl4 трилкилалюминий кешендерімен араласудан этиен мен пропеннің полимерленуін катализациялайтын қатты заттарды құрайтын Ti ((III) пайда болады. Каталитикалық орталықтың табиғаты қызығушылық тудырды, бірақ ол әлі күнге дейін белгісіз. Бастапқы рецептерде көптеген қоспалар мен өзгерістер туралы хабарланған.
Біртекті Зиглер-Натта полимерлендіруі
Кейбір қолданбаларда гетерогенді Зиглер-Натта полимерлендіруін 1970 жылдары табылған Каминский катализаторы сияқты гомогенді катализаторлар алмастырды. 1990 жылдары постметаллоценді катализаторлардың жаңа диапазоны пайда болды. Типтік мономерлер - полярлы емес этин және пропен. Полярлы мономерлермен сополимерлеуді қамтамасыз ететін координациялық полимерлеудің дамуы жақында болды. Қосылуы мүмкін мономерлердің мысалдары - метил винил кетондары, метил акрилаты және акрилонитрил. Каминский катализаторлары метиллалуминоксаны (МАО) белсендірілген 4-топ металдардың (Ti, Zr, Hf) металлоцендеріне негізделген. Металлоцендер катализациялаған полимерлеу CosseeArlman механизмі арқылы жүреді. Белсенді сайт әдетте анионды, бірақ катиондық координациялық полимерлеу де бар.
Арнайы мономерлер
Көптеген алкендер Зиглер-Натта немесе Каминский катализаторларының қатысуымен полимерленбейді. Бұл проблема винилхлорид, винил эфирлері және акрилат эфирлері сияқты полярлы олефиндерге қатысты.
Бутадиенді полимерлеу
Полибутадиеннің жылдық өндірісі 2,1 млн тонна (2000). Бұл процесте неодим негізіндегі біртекті катализатор қолданылады.
Негізгі қағидалар
Координациялық полимерлендіру винил полимерлерінің, мысалы, полиэтилен мен полипропиленнің физикалық қасиеттеріне, басқа әдістермен дайындалған сол полимерлерге, мысалы, еркін радикалдар полимерлендіруіне қарағанда үлкен әсер етеді. Полимерлер сызықтық және тармақталмаған және молярлық массасы әлдеқайда жоғары болады. Координациялық типтегі полимерлер де стереорегулярлы және тек атактивті емес, изотактикалық немесе синдиотактикалық болуы мүмкін. Бұл тактика аморфты полимерлерде кристаллизмді енгізеді. Полимерлендіру түріндегі осы айырмашылықтардан төмен тығыздықтағы полиэтилен (LDPE), жоғары тығыздықтағы полиэтилен (HDPE) немесе тіпті ультра жоғары молекулалық салмақты полиэтилен (UHMWPE) арасындағы айырмашылық туындайды.