Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бәсекелі бодибилдингтің құрамдас бөлігі
Component of competitive bodybuilding
Әйелдер бодибилдингі – бұл бәсекелі бодибилдингтің әйелдерге арналған бөлігі. Ол 1970-ші жылдардың соңында әйелдер бодибилдинг жарыстарына қатыса бастаған кезде пайда болды. Әйелдер кәсіби бодибилдингіндегі ең беделді атақтарға «Мисс Олимпиада», «Мисс "Көтеріліп келе жатқан Феникс"» және «Мастерс Олимпиадасы» жатады.
Female bodybuilding is the female component of competitive bodybuilding. It began in the late 1970s, when women began to take part in bodybuilding competitions. The most prestigious titles in female professional bodybuilding include the Ms. Olympia, Ms. Rising Phoenix and Masters Olympia.
Шығу тегі
Әйелдер бодибилдингі XIX ғасырдың соңындағы еуропалық вадевиль және цирк әйелдерінің күш көрсетулерінен, Бернарр Макфадденнің ғасыр басындағы әйелдер арасындағы дене бітімі жарыстарынан, Абби "Падги" Стоктонның ауыр атлетикасынан және ерлер бодибилдингінің дамуынан туындады. 1950-1970 жылдар аралығындағы ерлер жарыстары жиі әйелдер арасындағы сұлулық конкурстарымен немесе бикини көрсетулерімен толықтырылды. Бұл көрсетулер "қазіргі әйелдер бодибилдингімен көп байланысы жоқ, бірақ болашақ бодибилдинг жарыстарын дамыту үшін бастау немесе, мүмкін, есік қызметін атқарды". Әйелдер арасындағы дене бітімі жарыстары кем дегенде 1960 жылдарға дейін барып жетеді, мысалы Miss Physique, Miss Body Beautiful U. S. A., W. B. B. G. және Miss Americana, I. F. B. B. Мария Елена Альберичи, әйелдер бодибилдингінің анықтамалығында көрсетілгендей, бір жылы екі ұлттық титул жеңіп алды: 1972 жылы Дэн Лурри ұйымдастырған Miss Body Beautiful U. S. A. және 1972 жылы Джо Вейдер ұйымдастырған Miss Americana. Мистер Олимпиада, Арнольд Шварценеггер Нью-Йорктегі Бруклин музыка академиясында қазы болғанда Мария Елена Альберичи (әрі Мария Лорен) "Мисс Америка" жеңімпазы атанды. 1970 жылдардың соңында ғана феминистік қозғалыстың пайда болуынан және әйелдер пауэрлифтингінен кейін әйелдер өз бодибилдинг жарыстарында бәсекелесе алатындай болды. Ұлттық физикалық комитет (NPC) 1980 жылы әйелдер арасындағы алғашқы ұлттық жарысты өткізді. Бұл АҚШ-тағы әйелдер арасындағы ең жоғары деңгейдегі әуесқой жарыс. Лаура Комбс алғашқы жарыста жеңімпаз атанды. Бірінші әлемдік жұптар чемпионаты 8 сәуірде Атлантик-Ситиде (Нью-Джерси) өтті. Жеңімпаз жұп Стейси Бентли мен Крис Дикерсон, екінші орында Эйприл Никотра мен Робби Робинсон болды. Бентли 28 маусымда Франк Зейн шақыруында үшінші рет жеңіс алды, Рейчел Маклиш, Линн Конкрайт, Сьюзи Грин, Пэтси Чапман және Джорджия Миллер Фадж алдында. 1980 жылы алғашқы "Мисс Олимпиада" (бастапқыда "Мисс" Олимпиада деп аталды), кәсіби әйелдер бодибилдері үшін ең беделді жарыс өтті. Бастапқыда жарысты Джордж Снайдер ұйымдастырды. Үміткерлер өтініштер мен суреттерін жіберіп, Снайдер оларды орташа американ әйелі үшін фитнес үлгісі болу әлеуетіне қарай таңдады. Бірінші жеңімпаз Рейчел Маклиш болды, ол сол жылдың басында NPC-нің АҚШ чемпионатында жеңімпаз атанды. Бұл жарыс әйелдер бодибилдингі спорты үшін маңызды бетбұрыс болды. Маклиш өте жарнамалыққа ие болып шықты және көптеген болашақ бәсекелестерді жаттығулар мен жарыстарға түсуге шабыттандырды. Стейси Бентли өзінің соңғы жарысында бесінші орын алды. 1980 жылы Америкадағы әйелдер бодибилдерлерінің өсіп келе жатқан сана-сезіміне байланысты Америкадағы әйелдер бодибилдерлері федерациясы құрылды. Лаури Старк (Оңтүстік штаттар, 1988) сияқты жеңімпаздар федерацияны танымал етуге көмектесті. Спорт өскен сайын, бәсекелестердің жаттығу деңгейі анаболикалық стероидтарды қолданумен бірге біртіндеп артты (алғашқы жарыстардағы бәсекелестердің көпшілігі салмақ көтеру және стероидтарды қолдану тәжірибесі өте аз болды), ал спорт баяу дамып, бұлшықетті дене бітіміне қарай өтті. Бұл тенденция 1983 жылы көріне бастады. Маклиш үлкен жарыстарға қатыспағандықтан, Карла Данлап Pro World және Мисс Олимпиада титулдарын жеңіп алды. Данлаптың дене бітімі Маклиш пен Эломаға қарағанда мықтырақ болды, және ол 1983 жылғы жетістіктерін ешқашан қайталамаса да, онжылдықтың қалған бөлігінде бәсекеге қабілетті болып қала берді. 1984 жылы әйелдер бодибилдингінде жаңа күш пайда болды. Кори Эверсон NPC Nationals жеңімпазы атанды, содан кейін Маклишті жеңіп, Мисс Олимпиаданы жеңіп алды. 5'9" және 150 фунт салмақтағы Эверсонның дене бітімі жаңа стандартты орнатты. Ол 1984 жылдан 1989 жылға дейін алты рет Олимпиада айым атағын жеңіп, кейін жеңіліссіз зейнеткерлікке шықты, кәсіби карьерасында мұндай жетістікке жеткен жалғыз әйел бодибилдер. Осы кезеңде әйелдер бодибилдингі кеңінен таныла бастады. 1984 жылғы әлем чемпионатының жеңімпазы Лори Боуэн Родни Денджерфилдпен бірге Miller Lite сырасының кеңінен таралған жарнамасында пайда болды. Сонымен қатар, бәсекелестер Линн Конкрайт (1982) және Карла Данлап (1984) ABC Superstars жарысына қатысты. 1985 жылы "Pumping Iron II: The Women" атты фильм жарық көрді. Бұл фильм 1983 жылғы Цезарс-Палас әлем чемпионатында бірнеше әйелдердің дайындығын көрсетеді. Фильмде Крис Александр, Лори Боуэн, Лидия Ченг, Карла Данлап, Бев Фрэнсис және Рейчел Маклиш есімдері айтылды. Ол кезде Фрэнсис пауэрлифтер болған, бірақ көп ұзамай бодибилдингке табысты ауысып, 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басындағы жетекші бәсекелестердің біріне айналды. Фильмнің басты тақырыбы – ағымдағы чемпион, сүйкімді және икемді Рейчел Маклиш пен өте бұлшықетті Бев Фрэнсис арасындағы қақтығыс. Бұл "бәсекелестік" әйелдер бодибилдингінің нақты дилеммасын көрсетті және сол кездегі және бүгінгі күнге дейін жалғасып келе жатқан барлық даудың түбін ашты (эстетика мен көлем). 1985 жылы Ұлттық әйелдер және жұптық бодибилдинг чемпионаты Мичиган штатының Детройт қаласында промоутер/бодибилдер Гема Уилер (Long) ұйымдастырды. Бұл ESPN Sports арнасымен халықаралық деңгейде көрсетілген алғашқы әуесқой бодибилдинг жарысы болды. 1980 жылдардың ортасында бірнеше жыл бойы NBC телеарнасы Sportsworld бағдарламасында Мисс Олимпиада жарысын көрсетті. Түсірілген кадрлар жарыстан кейін бірнеше айдан кейін көрсетілді және әдетте бокс сияқты іс-шараларды толықтыру үшін қосымша материал ретінде пайдаланылды. Әдетте, трансляцияда тек алдыңғы қатардағы бірнеше әйелдер ғана көрсетілді. Дегенмен, Рейчел Маклиш және оның жетекші бәсекелестері ұлттық телеарнада көрсетілді. Маклиш екі New York Times бестселлерлік кітабын жазды – "Flex Appeal" (1984) және "Perfect Parts" (1987) – және сонымен қатар әрекет фильмдерінде түсті. Танымалдық артып, әйелдер жаттығуларға баруға және өздерін дамытуға шабыттанды. 1983 жылы әйелдер бодибилдингіндегі жоғары сыйлық ақшасы 50 000 долларға тең, ерлер бодибилдингімен бірдей болды. 1986 жылы "Мисс Интернешнл" жарысы енгізілді, алғашқы жеңімпаз Эрика Гейзен атанды. 1987 жылы әуесқой бодибилдингті санкциялаған Америкалық спорт федерациясы (AAU) "Интернешнл" жарысын жетекші әуесқой жарыс ретінде таныстырды. Жарыс Атлантик-Ситиде (Нью-Джерси) өтті. AAU Франциядан бұрынғы "Мистер Әлем", "Мистер Әлем" және "Мистер Еуропа" Серж Нубретті арнайы қонақ ретінде шақырды. 1988 жылдан бері жарыс IFBB санкциясымен өткізілуде. 1989 жылдан кейін Pro World чемпионаты тоқтатылғаннан бері "Мисс Интернешнл" тек "Мисс Олимпиада" жарысынан кейін ғана беделді жарыс болып саналады. 1989 жылғы "Мисс Интернешнл" жарысы ерекше болды, өйткені алғашқы жеңімпаз Тоня Найт 1988 жылғы "Мисс Олимпиада" жарысындағы допинг-тесті үшін прокси пайдаланғаны үшін дисквалификацияланды. Нәтижесінде, екінші орын алған Жакки Пейсли 1989 жылғы титулға ие болды. Найт 1990 жылдың соңына дейін IFBB жарыстарынан шеттетілді және 1988 жылғы "Мисс Олимпиада" және 1989 жылғы "Мисс Интернешнл" жарыстарынан алған 12 000 доллар сыйлық ақшасын қайтаруға мәжбүр болды (Мерритт, 2006).
Female bodybuilding originally developed as an outgrowth of not only the late nineteenth century European vaudeville and circus strongwomen acts, Bernarr Macfadden's turn of the century women's physique competitions, and the weightlifting of Abbye "Pudgy" Stockton, but also as an outgrowth of the men's bodybuilding. The contest formats of men's events during the 1950s to the mid 1970s had often been supplemented with either a women's beauty contest or bikini show. These shows "had little to do with women's bodybuilding as we know it today, but they did serve as beginning or, perhaps more properly, as a doormat for the development of future bodybuilding shows." Physique contests for women date back to at least the 1960s with contests like Miss Physique, Miss Body Beautiful U. S. A., W. B. B. G. and Miss Americana, I. F. B. B. Maria Elena Alberici, as listed in the Almanac of Women's Bodybuilding, won two national titles in one year: Miss Body Beautiful U. S. A. in 1972, promoted by Dan Lurie and Miss Americana in 1972, promoted by Joe Weider. Mr. Olympia, Arnold Schwarzenegger was a judge at the Brooklyn Academy of Music in New York when Maria Elena Alberici (aka) Maria Lauren won Miss Americana. It was not until the late 1970s, after the advent of the feminist movement and female powerlifting events that women were seen as capable of competing in their own bodybuilding competitions. The National Physique Committee (NPC) held the first women's Nationals in 1980. Since its inception, this has been the top amateur level competition for women in the US. Laura Combes won the inaugural contest. The first World Couples Championship was held in Atlantic City, New Jersey on April 8. The winning couple was Stacey Bentley and Chris Dickerson, with April Nicotra and Robby Robinson in second. Bentley picked up her third consecutive victory in the Frank Zane Invitational on June 28, ahead of Rachel McLish, Lynn Conkwright, Suzy Green, Patsy Chapman, and Georgia Miller Fudge. In 1980, the first Ms. Olympia (initially known as the "Miss" Olympia), the most prestigious contest for professional female bodybuilders, was held. Initially, the contest was promoted by George Snyder. The contestants had to send in resumes and pictures and were hand picked by Snyder based on their potential to be fitness role models for the average American woman. The first winner was Rachel McLish, who had also won the NPC's USA Championship earlier in the year. The contest was a major turning point for the sport of women's bodybuilding. McLish turned out to be very promotable and inspired many future competitors to start training and competing. Stacey Bentley finished in fifth place, in what turned out to be her final competition. Also in 1980, the American Federation of Women Bodybuilders was also founded, representing a growing awareness of women bodybuilders in America. Winning competitors such as Laurie Stark (Ms. Southern States, 1988) helped to popularize the federation. As the sport grew, the competitors' level of training gradually increased as did the use of anabolic steroids (most of the competitors in the earliest shows had very little weight training experience or steroid usage), and the sport slowly evolved towards more muscular physiques. This trend started to emerge in 1983. With McLish not competing in the big shows, Carla Dunlap took both the Pro World and Ms. Olympia titles. Dunlap possessed a more muscular physique than either McLish or Elomaa, and though she never repeated her successes of 1983, she would remain competitive for the rest of the decade. In 1984, a new force emerged in women's bodybuilding. Cory Everson won the NPC Nationals, then defeated McLish to win the Ms. Olympia. At 5'9" and 150 pounds, Everson's physique set a new standard. She would go on to win six consecutive Ms. Olympia titles from 1984 to 1989 before retiring undefeated as a professional, the only female bodybuilder ever to accomplish this. During this period, women's bodybuilding was starting to achieve some serious mainstream exposure. Lori Bowen, winner of the 1984 Pro World Championship, appeared in a widely broadcast commercial for Miller Lite beer with Rodney Dangerfield. Additionally, competitors Lynn Conkwright (1982) and Carla Dunlap (1984) were included in ABC's Superstars competition. In 1985, a movie called Pumping Iron II: The Women was released. This film documented the preparation of several women for the 1983 Caesars Palace World Cup Championship. Competitors prominently featured in the film were Kris Alexander, Lori Bowen, Lydia Cheng, Carla Dunlap, Bev Francis, and Rachel McLish. At the time, Francis was actually a powerlifter, though she soon made a successful transition to bodybuilding, becoming one of the leading competitors of the late 1980s and early 1990s. The main theme of the movie pitted the sultry and curvaceous Rachel McLish, the current champion, against the super muscular Bev Francis. This "rivalry" brought to light the true dilemma of Women's Bodybuilding and exposed the root of all the controversy (aesthetics vs size) which was the focal point at that time, and which still continues today. In 1985, the National Women's and Mixed Pairs Bodybuilding Championships were held in Detroit, Michigan by promoter/bodybuilder Gema Wheeler (Long). It was the first amateur bodybuilding event televised internationally by ESPN Sports. For several years in the mid 1980s, NBC broadcast coverage of the Ms. Olympia contest on their Sportsworld program. The taped footage was telecast months after the contest and was usually used as secondary material to fill out programs featuring events such as boxing. Typically, the broadcasts included only the top several women. Nevertheless, Rachel McLish and some of her leading competitors were receiving national TV coverage. McLish authored two New York Times best selling books "Flex Appeal" (1984) and "Perfect Parts" (1987) – and was also starring in action films. The popularity was growing, and women were being empowered and inspired to train. In 1983, the top prize money for the women bodybuilding was $50,000, equal to that of male bodybuilding. The Ms. International contest was introduced in 1986, first won by Erika Geisen. In 1987, the Amateur Athletic Union (AAU), who were sanctioning amateur bodybuilding at the time, positioned the International as a premiere amateur event. It was held in Atlantic City, New Jersey. The AAU brought Serge Nubret (a former Mr. World, Mr. Universe and Mr. Europe) from France to be the featured guest poser. Since 1988, the competition has been sanctioned by the IFBB. Since the demise of the Pro World Championship after 1989, the Ms. International has been second in prestige only to the Ms. Olympia. The 1989 Ms. International was noteworthy for the fact that the original winner, Tonya Knight, was later disqualified for using a surrogate for her drug test at the 1988 Ms. Olympia contest. Consequently, runner up Jackie Paisley received the 1989 title. Knight was suspended from IFBB competition through the end of 1990 and was forced to return her prize money from the 1988 Ms. Olympia and 1989 Ms. International, a total of $12,000 (Merritt, 2006).
1990 - 1999 жылдар
Көбінесе, бәсекелес әйелдер Мисс Олимпиадаға кішігірім жарыстарда белгілі бір орындарға ие болып қана қатыса алады. Алайда, 1990 жылы Әйелдер арасындағы Pro World жарысының тоқтатылуынан кейін, Мисс Олимпиадаға іліккен жалғыз жарыс – Мисс Интернешнл болды. Осының салдарынан IFBB кәсіби карталары бар барлық әйелдерге Мисс Олимпиаданың есіктерін ашты, нәтижесінде отыз бәсекелес қатысты. Мичиганнан келген жаңа кәсіпқой Ленда Мюррей шешуші жеңіске жетіп, Кори Эверсонның орнын басты. Мюррей спорттағы ең басты тұлғаға айналды. 1991 жылы Ян Тана Классик атты жаңа кәсіби жарыс ұйымдастырылды. Жарыс өзінің промоутері, күнге күйдіретін өнімдерді сатушы атымен аталып, 2003 жылға дейін, Уэйн Демилия кеткенге дейін жыл сайын өткізілді (кейін 2007 жылы қысқа мерзімге қайта жаңғыртылды). Алғашқы жарысты Сью Гафнер жеңіп алды. Ян Тана Әйелдер арасындағы Pro World жарысының орнын толтып, өзінің барлық өмірі бойында про-свиттегі үшінші орынды иеленді. 1991 жылы Тоня Найт Мисс Интернешнл жарысын жеңіп, қайтадан бәсекеге оралды. 1991 жылғы Мисс Олимпиада жарысы алғаш рет тікелей эфирде көрсетілді. 1990 жылы екінші орын алған Бев Фрэнсис Ленда Мюррейге үлкен қарсылық көрсетті. Фрэнсис 1980-ші жылдардың ортасында бодибилдингпен айналыса бастаған, бұрын пауэрлифтингпен шұғылданған. Жылдар өте келе ол дене бітімін біртіндеп жетілдіріп, төрешілердің талаптарына сай келтірді. Алайда, ол 1991 жылғы жарысқа алдыңғы жылдарға қарағанда айтарлықтай үлкен болып келді. Фрэнсис кешкі көрсетілімге бара жатып көш бастады, ал Мюррей өзінің атағын сақтап қалу үшін барлық бірінші орынды дауыстарға мұқтаж болды. Мюррей осылай істеді, бір ұпай айырмасымен даулы жеңіске жетті. 1992 жылы тағы да дау-дамайлар туды, бұл жолы 1992 жылғы Мисс Интернешнл жарысында. Мюррей мен Фрэнсис бұрынғы Мисс Олимпиадада көрсеткен үлкен дене бітіміне жауап ретінде, есірткіге тәуелділік пен андрогендік жанама әсерлердің күшеюіне байланысты IFBB спортты «әйелдендіруге» тырысты. Бен Вайдер басқарған IFBB «әйелдік» ережелерді жасады; бағалау ережелерінің бірінде бәсекелестер «өте үлкен» болмауы керек делінген. Өте үлкен дене көлемі көбінесе ААС-ты көп пайдалануды талап етеді, сондықтан әйелдер көбірек андрогендік (еркектік) жанама әсерлерге ұшырайды, бұл әйелдердің жоғары деңгейдегі эстетикасын сақтауға және стандартты сақтауға тырысуын көрсетеді. Төрешілердің нұсқаулығында олар өте әйелдік және оңтайлы дамыған, бірақ әлсіз емес дене бітімін іздеп отырғаны айтылды. Жарыс жеңімпазы – неміс Anja Schreiner, көк көзді сары шашты, симметриялық дене бітімі бар, салмағы 130 фунт, бойы 5'7". Жеңісі жарияланған кезде, дене бітіміне қарағанда өлшемді артық көретіндердің наразылығына байланысты Арнольд Шварценеггер сахнаға шығып, «судьялар тозаққа кетсін» деп айтты. Көптеген бақылаушылар IFBB судьяларға ең мықты емес, ең жақсы сатылатын эстетикалық дене бітімін таңдауға нұсқау берді деп ойлады. 1992 жылғы Мисс Интернешнл британдық бәсекелес Паула Биркамшоумен болған оқиғаға да әйгілі. Биркамшоу Шрайнермен бірдей бойға ие болды және симметрия мен анықтығы да ұқсас болды, бірақ салмағы 162 фунт болғандықтан әлдеқайда көп бұлшық еті болды. Ол көрермендердің сүйіктісі болды, бірақ сегізінші орынға түсті. Әдетте, ең үздік он қатысушы жеңімпаздар жарияланған кезде шоу соңында шақырылады, бірақ судьялар Биркумшоуды сахнадан тыс ұстауға тырысып, тек алты үздікті шақырды. Бұл көрермендердің наразылығына әкелді. Көрермендер оның атын айғайлап, Биркумшоу сахнаға ең үздік алты қатысушымен бірге оралды. 1992 жылғы Мисс Олимпиадаға арналған Muscle & Fitness журналындағы жарнамада Шрайнер басты орынға ие болды, екі мәрте чемпион Мюррейді «сонымен қатар қатысатын» деген шағын хабарламаға тастады. Дегенмен, Мюррей «әйелдік» талаптарына сай келді және өзінің атағын сақтап қалды; Шрайнер алтыншы орынды иеленді және дереу жарыстан шықты. 1992 жылғы оқиғалардан кейін сот ережелері қайта жазылды. Жаңа ережелерде эстетикалық талаптар сақталды, бірақ жарыстар дене бітімін бағалау бойынша өткізілуіне рұқсат берілді. 1990 жылдан 1995 жылға дейін Ленда Мюррей спортта үстемдік құрды, Кори Эверсонның алты рет Мисс Олимпиада атағын жеңіп алған рекордын қайталады. Мюррейдің ең жақын бәсекелесі Лора Креавалле болды, ол үш рет Мисс Интернешнл титулын жеңіп алды және екі рет Олимпиадада Мюррейден екінші орын алды. Осы кезеңде үш негізгі жарысқа қосымша, бірнеше қосымша кәсіби жарыстар ұйымдастырылды. 1994 жылғы кестеде Лаура Бинетти жеңіп алған Канада Про Кубогы және Прагада өткен үш Grand Prix турнирінің біріншісі, оны Дрорит Кернес жеңіп алды. 1996 жылы Словакиядағы Grand Prix жарысы қосылды. Бұл жарыстар бәсекелестерге қосымша жүлде төлеу мүмкіндігін берді, сонымен қатар Мисс Олимпиадаға іліккендердің қатарын көбейтті. 1990-шы жылдардың ортасы бодибилдингте «Дориан дәуірі» деп белгіленді, сондай-ақ «есірткі жылдары» деп те аталады. 1996 жылы Ким Чизевски Николлс Мисс Интернешнл жарысын жеңіп, Мисс Интернешнл чемпионы Лора Креаваллениң орнын басты. Сондай-ақ 1996 жылы ол алты мәрте чемпион Ленда Мюррейді жеңіп алды. Бұл кәсіби әйел бодибилдерінің Мисс Интернешнл және Мисс Олимпиаданы бір жылдың ішінде жеңіп алғанының алғашқы жағдайы болды. Ол 1997 жылы Ленда Мюррейге қарсы Мисс Олимпиада титулын сақтап қалды, содан кейін Мюррей карьерасын аяқтады. 1997 жылғы Мисс Олимпиадада ол 1998 жылы ол Мисс Олимпиада титулын тағы да жеңіп алды. 1998 жылғы жарыс Чехияның Прага қаласында өткізілді, бұл жарыс алғаш рет АҚШ-тан тыс жерде өткізілді. Мухаммед Беназизаның өлімінен кейін, оның мәйітін тексеру нәтижесінде диуретиктерді көп пайдаланғаны анықталды, сондай-ақ Андреас Мюнзердің өліміне дәрігерлердің айтуынша, жылдар бойы стероидтар, өсу гормондары және диуретиктерді көп пайдаланғаны себеп болды, 1998 жылдан 2001 жылға дейін Халықаралық Бодибилдинг және Фитнес федерациясының (IFBB) Pro Division жарыстарында, мысалы Мисс Интернешнл және Мисс Олимпиадасында тек диуретиктерге тест жүргізілді. Бұған екі себеп болды: диуретиктер стероидтардан, өнімділікті арттыратын заттардан және өсу гормондарынан гөрі қауіпті, сонымен қатар IFBB 1998 жылдан 2001 жылға дейін Халықаралық Олимпиада комитетінен шартты танылу алды. Диуретиктерге оң нәтиже бергендер жарыстан шеттетіліп, жеңіп алған жүлдесінен айырылды. 1998 жылғы Мисс Интернешнл жарысында Леса Льюис, Гейл Мохер және Дениз Масино диуретиктерге тест нәтижесінде оң нәтиже бергені үшін жарыстан шеттетілді. 2000 жылғы Мисс Интернешнл жарысында Ирис Кайл және Таззи Коломб диуретиктерге оң нәтиже бергені үшін жарыстан шеттетілді. 2002 жылғы Мисс Олимпиадаға дейін диуретиктерге тест жүргізу тыйым салынды. 1998 жылғы EFBB Ұлыбритания чемпионатында Джоанна Томас жеңіл салмақ және жалпы чемпион атанды, 21 жасында IFBB кәсіби картасын алған ең жас әйел болды. 1999 жылғы Мисс Олимпиада жарысы 9 қазан күні Санта-Моника, Калифорнияда өткізуге жоспарланған. Алайда, жарысқа бір ай қалғанда IFBB жарыстың қаржылық себептерге байланысты, соның ішінде 1999 жылғы жарысқа билет сатылымның аз болуына байланысты тоқтатылғанын жариялады. Жарияланғаннан кейін туған қыжыл-құйықтар нәтижесінде жарыс 2 қазан күні Нью-Джерси штатының Секаукус қаласындағы Әйелдер мерекесінің аясында қайтадан жоспарланды (Кенни Кассел мен Боб Бонхам ұйымдастырды). Бірнеше көздерден, ең бастысы Flex журналынан 50 000 доллар көмек келді. Барлық алабұдында Ким Чизевски Николлс төртінші рет жеңіске жетті. Чизевски Николлс 1999 жылғы Мисс Олимпиаданы жеңіп алғаннан кейін бодибилдингтен кетті. Билл Доббинс айтуынша, ол IFBB құрған гендерлік дискриминация ережелеріне байланысты, олар спортта «әйелдік» және «бұлшық еттілік» ережелерін жақтады.
Normally, competitors must qualify for the Ms. Olympia by achieving certain placings in lesser pro contests. However, the cancellation of the Women's Pro World contest in 1990 left only the Ms. International as a Ms. Olympia qualifier. Consequently, the IFBB decided to open the Ms. Olympia to all women with pro cards, and a field of thirty competitors entered. Lenda Murray, a new pro from Michigan, earned a decisive victory and emerged as the successor to Cory Everson. Murray became the next dominant figure in the sport. A new professional contest, the Jan Tana Classic, was introduced in 1991. The contest was named for its promoter, a marketer of tanning products, and ran annually until 2003 with the departure of Wayne Demilia (it was later briefly revived in 2007). The inaugural event was won by Sue Gafner. The Jan Tana filled the void left by the Women's Pro World contest and occupied the number three slot on the pro circuit throughout its lifetime. 1991 also saw Tonya Knight return to competition, winning the Ms. International. The 1991 Ms. Olympia contest was the first to be televised live. Lenda Murray faced a serious challenge from the 1990 runner up, Bev Francis. Francis had started bodybuilding in the mid 1980s, converting over from powerlifting. Over the years, she had gradually refined her physique to be more in line with judging standards. However, she came to the 1991 contest noticeably larger than in previous years. Francis was leading going into the night show, with Murray needing all of the first place votes to retain her title. Murray managed to do just that, winning a somewhat controversial decision by one point. In 1992, there was more controversy, this time at the 1992 Ms. International contest. In response to the increased size displayed by Murray and Francis at the previous Ms. Olympia, along with increasing drug abuse and androgenic side effects, the IFBB made an attempt to "feminize" the sport. The IFBB, led by Ben Weider, had created a series of "femininity" rules; one line in the judging rules said that competitors should not be "too big." Since extreme size generally requires extreme AAS usage, with more women gaining more androgenic (masculine) side effects, this was clearly an attempt to retain a higher level of female aesthetics and maintain the standard. The judges’ guide to the competitors stated that they were looking for a highly feminine and optimally developed, but not emaciated physique. The contest winner was Germany's Anja Schreiner, a blue eyed blonde with a symmetrical physique who weighed 130 pounds at 5'7". The announcement of her victory met with so much booing from those who prefer size over aesthetics that Arnold Schwarzenegger had to step on stage to address the audience, saying "the hell with the judges". Many observers felt that the IFBB had instructed the judges to select the most marketable aesthetic physique, not the most muscular. The 1992 Ms. International is also famous for an incident involving British competitor Paula Bircumshaw. Bircumshaw was the same height as Schreiner and possessed a similar level of symmetry and definition, but carried significantly more muscle, weighing in at 162 pounds. She was the clear audience favorite, but was relegated to eighth place. Normally, the top ten contestants are called out at the end of the show when the winners are announced, but the judges only called back the top six, hoping to keep Bircumshaw backstage. This resulted in an uproar from the crowd. With the audience chanting her name, Bircumshaw returned to the stage along with the top six competitors. Advertising in Muscle & Fitness for the 1992 Ms. Olympia featured Schreiner prominently, relegating two time defending champion Murray to a small "also competing" notice. Nevertheless, Murray also apparently met the "femininity" requirements, and managed to retain her title; Schreiner finished sixth, and promptly retired from competition. Following the 1992 debacles, the judging rules were rewritten. The new rules retained provisions for aesthetics, but allowed the contests to be judged as physique contests. Lenda Murray continued to dominate the sport from 1990 to 1995, matching Cory Everson's record of six consecutive Ms. Olympia titles. Murray's closest rival was probably Laura Creavalle, who won the Ms. International title three times, and twice was runner up to Murray at the Olympia. During this time, some additional professional shows were held, in addition to the three mainstays. The 1994 schedule included the Canada Pro Cup, won by Laura Binetti, and the first of three annual Grand Prix events in Prague, won by Drorit Kernes. In 1996, the Grand Prix in Slovakia was added. Besides providing the competitors with extra opportunities to win prize money, these contests also served as additional Ms. Olympia qualifiers. The mid 1990s of bodybuilding was known as the "Dorian Era", AKA the "drug years". In 1996, Kim Chizevsky Nicholls would win the Ms. Intentional and dethroned the Ms. International champion, Laura Creavalle. Also in 1996, she would unseat six time defending champion, Lenda Murray. This was the first time that a pro female bodybuilder would win both the Ms. International and Ms. Olympia in the same year. She would retain her Ms. Olympia title in 1997 against Lenda Murray, who retired afterwards. At the 1997 Ms. Olympia, she competed at In 1998, she again won the Ms. Olympia title. The 1998 contest was held in Prague, Czech Republic, the first time the competition had been held outside the United States. After the deaths of Mohammed Benaziza, whose autopsy blamed the abuse of diuretics, and Andreas Münzer, who his doctors blamed his death on years of abusing steroids, growth hormones and diuretics, from 1998 to 2001, International Federation of BodyBuilding and Fitness (IFBB) Pro Division contests, such as the Ms. International and Ms. Olympia, tested for diuretics only. The reason for this was twofold: diuretics are more deadly than steroids, performance enhancing substances and growth hormones, along with the IFBB being granted provisional recognition by the International Olympic Committee from 1998 to 2001. Those who tested positive for diuretics would be disqualified from the contest they attended and have to hand over whatever prize money they earned. At the 1998 Ms. International, Lesa Lewis, Gayle Moher and Denise Masino were disqualified after their diuretic tests found that they tested positive. At the 2000 Ms. International, Iris Kyle and Tazzie Colomb were both disqualified after positive diuretic tests. By the 2002 Ms. Olympia, the diuretic test was quietly dropped. At the 1998 EFBB British Championships, Joanna Thomas won the lightweight and overall title, becoming the youngest woman in the world to ever to win an IFBB pro card at the age of 21. The 1999 Ms. Olympia was originally scheduled to be held on October 9 in Santa Monica, California. However, one month before the scheduled date, the IFBB announced that the contest had been cancelled. The main cause was the withdrawal of promoter Jarka Kastnerova (who promoted the 1998 contest in Prague) for financial reasons, including a low number of advance ticket sales for the 1999 event. The backlash following the announcement led to a flurry of activity, with the contest being rescheduled as part of the Women's Extravaganza (promoted by Kenny Kassel and Bob Bonham) in Secaucus, New Jersey on October 2. Last minute sponsorship came from several sources, most significantly in the form of $50,000 from Flex magazine. Amid all the turmoil, Kim Chizevsky Nicholls won her fourth consecutive title. Chizevsky Nicholls decided to retire from bodybuilding after winning the 1999 Ms. Olympia. According to Bill Dobbins, she retired due to gender discrimination guidelines set up by the IFBB that advocated for more "femininity" and less "muscularity" in the sport.
20002009 жыл
2000 жылы Халықаралық бодибилдинг және фитнес федерациясы (IFBB) кәсіби әйелдер бодибилдингі бөлімінде үш маңызды өзгеріс енгізді. Бірінші өзгеріс – салмақ санаттарын (жеңіл және ауыр салмақ) енгізу болды. Екіншісі – «Мисс Олимпиада» бұрынғыдай жеке жарыс ретінде өткізілмей, «Джо Вайдердің Олимпиада фитнес және көрсету апталығының» бір бөлігі болып, «Мистер Олимпиададан» бір күн бұрын өтетін болды. Үшінші өзгеріс – жаңа бағалау ережелері енгізілді. Джим Манион (Кәсіби төрешілер комитетінің төрағасы) жарысқа қатысушыларға жіберген хатында әйелдердің денсаулығына сай келбеті, беті, макияжы және тері түсі бойынша бағаланатынын мәлімдеді. Манионның хатында «симметрия, тұрпаты, айқындық және бұлшықеттілік, бірақ шектен тыс емес!» деген сөздер келтірілген. 2000 жылғы «Мисс Интернешнл» жарысында Ондреа «Вики» Гейтс ауыр салмақтағы және жалпы «Мисс Интернешнл» титулын жеңіп алды, ал Бренда Раганот жеңіл салмақтағы «Мисс Интернешнл» титулын жеңді. Бұл Викки үшін жалпы есеп бойынша екінші, қатарынан екінші «Мисс Интернешнл» титулы болды. 2000 жылы өткен үш IFBB кәсіби жарысының тек «Мисс Интернешнл» ғана жалпы титулға ие болды. Кейіннен ауыр салмақ санатында үшінші орын алған Айрис Кайл және ауыр салмақ санатында бесінші орын алған Таззи Коломб диуретик қолданғаны үшін жарыстан шеттетілді. 2000 жылғы «Мисс Олимпиада» жарысында Ким Чизевский Николс зейнеткерлікке шыққаннан кейін Валентина Чепига ауыр салмақтағы «Мисс Олимпиада» титулын жеңіп алды, ал Андрулла Бланшетт жеңіл салмақтағы «Мисс Олимпиада» титулын жеңді. 2001 жылғы «Мисс Интернешнл» жарысында Викки ауыр салмақтағы және жалпы «Мисс Интернешнл» титулын жеңіп алды, ал Дайана Кадо жеңіл салмақтағы «Мисс Интернешнл» титулын жеңді. Бұл Викки үшін жалпы есеп бойынша үшінші, қатарынан үшінші «Мисс Интернешнл» титулы болды. 2001 жылғы «Мисс Олимпиада» жарысында Валентина мен Андрулла титулдарынан айырылды. 12 жылдан кейін кәсіби бодибилдингке оралған және соңғы 10 жылдан бері IFBB кәсіби төрешісі болған Джульетта Бергманн жеңіл салмақтағы және жалпы «Мисс Олимпиада» титулын жеңіп алды, ал Айрис ауыр салмақтағы «Мисс Олимпиада» титулын жеңді. 2002 жылғы «Мисс Интернешнл» жарысында Яксени Орикен ауыр салмақтағы және жалпы «Мисс Интернешнл» титулын жеңіп алды, ал Валентина жеңіл салмақтағы «Мисс Интернешнл» титулын жеңді. 2002 жылғы «Мисс Олимпиада» жарысында Ленда Мюррей Джульетта мен Айрис екеуінен де басым түсіп, ауыр салмақтағы және жалпы «Мисс Олимпиада» титулын жеңіп алды, ал Джульетта жеңіл салмақтағы «Мисс Олимпиада» титулын жеңді. 2002 жылы өткен Халықаралық бодибилдинг және фитнес федерациясы (IFBB) «General Nutrition Centers (GNC) Күш көрсетуі» про әйелдер бодибилдинг жарысында, ол 2002 жылғы «GNC Show of Strength & World Expo» аясында өткізілді, Яксени ауыр салмақтағы және жалпы титулдарды жеңіп алды, бұл оған 2003 жылғы IFBB «Мисс Олимпиадасына» қатысуға мүмкіндік берді, ал Валентина жеңіл салмақта жеңімпаз атанды. Билл Доббинстің сөзіне қарағанда, бұл жарыс «Арнольд Уикендінің жаңа нұсқасы болуы жоспарланған». Бұл IFBB «Мисс Интернешнл» жарысы сияқты тек шақыру арқылы өткізілді. Валентина Чепига, Айрис Кайл, Вики Гейтс (жарақат алғандықтан жарысты аяқтамады), Яксени Орикен, Гейл Моер, Фанни Барриос, Бет Робертс сияқты тәжірибелі кәсіби бодибилдерлер қатысты. Жарысқа көрермендердің аз келуіне себеп 2003 жылғы IFBB «Мисс Олимпиадасынан» 3 апта өткені және NPC Ұлттық әйелдер бодибилдингінен 2 апта бұрын өткені, сондай-ақ жарнаманың шектеулі болуы себеп болды. Жеңіл салмақта екінші орын алған Кэти ЛеФрансуа Прайст 2003 жылғы IFBB «Мисс Олимпиадасына» да қатысты. Бұл Айрис Кайлдың IFBB «Мисс Олимпиадасы» немесе IFBB «Мисс Интернешнл» емес, соңғы жарысы болды. 2003 жылғы «Мисс Интернешнл» жарысында Яксени ауыр салмақтағы және жалпы «Мисс Интернешнл» титулын жеңіп алды, ал Валентина Кэти Присттен жеңіліп, жеңіл салмақтағы «Мисс Интернешнл» титулын жеңді. Бұл Яксени үшін жалпы есеп бойынша екінші, қатарынан екінші «Мисс Интернешнл» титулы болды. 2003 жылғы «Мисс Олимпиада» жарысында Ленда ауыр салмақтағы және жалпы «Мисс Олимпиада» титулын жеңіп алды, ал Джульетта жеңіл салмақтағы «Мисс Олимпиада» титулын жеңді. Ауыр салмақ және жеңіл салмақ санатында үшінші және екінші орындарды иеленгендер марапаттау рәсімі кезінде көрермендердің наразылығына тап болды. 2004 жылдың 8 қазанында 2004 жылғы IFBB GNC Show of Strength Pro әйелдер бодибилдинг жарысы 2004 жылғы GNC Show of Strength & World Expo аясында өткізілді. 2002 жылдан айырмашылығы, 2004 жылы бұл жарыс 2004 жылғы IFBB «Мисс Олимпиадасына» соңғы кәсіби іліктеме болды. Ол Эрнест Н. Мориал Нью-Орлеанс конгресс орталығынан Кобб галерея орталығына көшірілді. Бұл жарыс 2005 жылғы «Supersize She» деректі фильмінде көрсетілді. Хелл Нильсен мен Хизер Фостер жарақат алғандықтан жарыстан бас тартты. Яксени Орикен ауыр салмақтағы және жалпы титулдарды жеңіп алды, ал Нэнси Льюис жеңіл салмақтағы титулды жеңіп алды, бұл оған 2004 жылғы IFBB «Мисс Олимпиадасына» қатысуға мүмкіндік берді. Лиза Окланд ауыр салмақта үшінші орын алса, Джоанна Томас жеңіл салмақта екінші орын алды, екеуі де 2004 жылғы IFBB «Мисс Олимпиадасына» қатысуға құқық алды. Бұл соңғы IFBB GNC Show of Strength Pro жарысы болды. Мюррей 2004 жылы «Мисс Олимпиада» титулынан екінші рет айырылды. 1999 жылдан бері үздік кәсіби бодибилдер Айрис Кайл ауыр салмақта Мюррейді тікелей бәсекеде жеңіп, жеңіл салмақтағы жеңімпаз Даяна Кадодан басым түсіп, жалпы титулды жеңіп алды. Кайл «Мисс Интернешнл» және «Мисс Олимпиада» титулдарын бір жылда жеңіп алған екінші әйел болды, бұл көрсеткіш 1996 жылы Ким Чизевский Николсқа тиесілі болған. 2004 жылдың 6 желтоқсанында IFBB Professional Division Vice Chairman Джим Манион барлық IFBB кәсіби әйел спортшыларына «20 проценттік ереже» деп аталатын ережені енгізетін меморандум шығарды. Онда «Эстетикалық және денсаулық себептерімен IFBB Professional Division бодибилдинг, фитнес және фигура салаларындағы әйел спортшылардың бұлшықет мөлшерін 20 пайызға азайтуын сұрайды. Бұл бұлшықет мөлшерін 20 пайызға азайту туралы сұраныс бодибилдинг, фитнес немесе фигура саласында бәсекелесетіндігіне қарамастан, физикалық қажеттіліктеріне сәйкес келетін барлық әйел спортшыларға қолданылады. Барлық кәсіби төрешілер әйел физикасын бағалаудың дұрыс критерийлері туралы хабардар етілді» делінген. Әрине, бұл директива қызу пікірталас тудырды және көптеген әйелдер өздері «бұлшықет мөлшерін азайту қажеттігіне тап болған әйелдердің» қатарына жата ма екендігін ойлады. 2005 жылдың 20 сәуірінде IFBB 9 дауыс «жақтас», 1 дауыс «қарсы» және 3 дауыс «тарапсыз» нәтижесімен 2005–0001 қаулысын қабылдады, ол 2005 жылғы «Мисс Олимпиададан» бастап 2000 жылы қабылданған салмақ санаттары жүйесінің жойылатынын жариялады. 2005 жылғы жарыс маусымында Яксени Орикен Гарсия үшінші «Мисс Интернешнл» титулын жеңіп алды, содан кейін қорғаушы чемпион Айрис Кайлдан озып «Мисс Олимпиада» титулын жеңіп алды. 2005 жылғы тағы бір маңызды оқиға – 1999 жылдан бері жарысқа қатыспаған Житка Харазимованың оралуы болды. Харазимова жарысқа оралғаннан кейін Шарлотт Про жарысын жеңіп алды, бұл оған «Мисс Олимпиадаға» қатысуға мүмкіндік берді, онда ол төртінші орынды иеленді. Сонымен қатар, 2005 жылы «Supersize She» деректі фильмі жарық көрді. Деректі фильм британдық кәсіби әйел бодибилдері Джоанна Томасқа және 2004 жылғы GNC Show of Strength және 2004 жылғы «Мисс Олимпиадада» қатысқандығына арналған. 2006 жылы Айрис Кайл «Мисс Интернешнл» және «Мисс Олимпиада» титулдарын жеңіп алды, 2004 жылғы жетістігін қайталады. Айрис 2007 жылы «Мисс Интернешнл» және «Мисс Олимпиада» титулдарын үшінші рет жеңіп алды. Сонымен қатар, 2007 жылы қысқа ғана уақытқа Jan Tana Classic жарысы қайта жанданды, онда әйелдер үшін екі салмақ санаты болды. Жеңіл салмақтағы титулды Стефани Кесслер, ал ауыр салмақтағы титулды Сара Данлап жеңіп алды, ал Данлап жалпы жеңімпаз атанды. 2008 жылы Мартин Шёллердің «Female Bodybuilders» кітабы жарық көрді. Кітапта 2003 жылғы «Мисс Олимпиададан» 2008 жылғы IFBB New York Pro жарысына дейінгі бодибилдинг жарыстарынан алынған 63 кәсіби әйел бодибилдердің жақын портреттерінен тұратын монография ұсынылған. 2008 жылғы «Мисс Интернешнл» жарысында Айрис Кайлды орналастыруға байланысты дау туды...
In 2000, the International Federation of BodyBuilding and Fitness (IFBB) introduced three major changes to the professional female bodybuilding division. The first change was the introduction of weight classes (lightweight and heavyweight). The second was the Ms. Olympia would no longer be held a separate contest, instead becoming part of the Joe Weider's Olympia Fitness & Performance Weekend and held the day before the Mr. Olympia. The third change was the new judging guidelines for presentations were introduced. A letter to the competitors from Jim Manion (chairman of the Professional Judges Committee) stated that women would be judged on healthy appearance, face, makeup, and skin tone. The criteria given in Manion's letter included the statement "symmetry, presentation, separations, and muscularity BUT NOT TO THE EXTREME!" At the 2000 Ms. International, Ondrea "Vickie" Gates won the heavyweight and overall Ms. International title, while Brenda Raganot won the lightweight Ms. International title. This was Vickie's 2nd overall and consecutive Ms. International title. Of the three IFBB professional contests held in 2000, only the Ms. International had an overall title. It was later announced afterwards that Iris Kyle, who placed 3rd in the heavyweight category, and Tazzie Colomb, who placed 5th in the heavyweight category, were disqualified for diuretic use. At the 2000 Ms. Olympia, with Kim Chizevsky Nicholls retired, Valentina Chepiga won the heavyweight Ms. Olympia title, while Andrulla Blanchette won the lightweight Ms. Olympia title. At the 2001 Ms. International, Vickie won the heavyweight and overall Ms. International title, while Dayana Cadeau won the lightweight Ms. International title. This was Vickie's 3rd overall and consecutive Ms. International title. At the 2001 Ms. Olympia, both Valentina and Andrulla were dethroned of their titles. Juliette Bergmann, who returned to professional bodybuilding after a 12 year absence and had been an IFBB professional judge for the last 10 years, won the lightweight and overall Ms. Olympia title, while Iris won the heavyweight Ms. Olympia title. At the 2002 Ms. International, Yaxeni Oriquen won the heavyweight and overall Ms. International title, while Valentina won the lightweight Ms. International title. At the 2002 Ms. Olympia, both Juliette and Iris were dethroned of their title by Lenda Murray. Lenda, who returned to professional bodybuilding after a 5 year absence, won the heavyweight and overall Ms. Olympia title, while Juliette won the lightweight Ms. Olympia title. At the 2002 International Federation of BodyBuilding and Fitness (IFBB) General Nutrition Centers (GNC) Show of Strength Pro Women's Bodybuilding contest, which was held as part of the 2002 GNC Show of Strength & World Expo, Yaxeni won the heavyweight and overall titles, which qualified her for the 2003 IFBB Ms. Olympia, while Valentina won the lightweight title. According to Bill Dobbins, it "was planned to be a new version of the Arnold Weekend". It was invitational only like the IFBB Ms. International. Some of the most seasoned professional female bodybuilders, such as Valentina Chepiga, Iris Kyle, Vickie Gates (who did not finish the contest due to an injury), Yaxeni Oriquen, Gayle Moher, Fannie Barrios, Beth Roberts, etc., attended. The contest had a low audience attendance due to it being held 3 weeks after the 2003 IFBB Ms. Olympia and 2 weeks before the NPC Nationals Women's Bodybuilding, along with limited advertising. Cathy LeFrancois Priest, who placed 2nd in the lightweight category, also qualified for the 2003 IFBB Ms. Olympia. This was the last contest Iris Kyle attended that was not the IFBB Ms. Olympia or IFBB Ms. International. At the 2003 Ms. International, Yaxeni won the heavyweight and overall Ms. International title, while Valentina was dethroned by Cathy Priest, who won the lightweight Ms. International title. This was Yaxeni's 2nd overall and consecutive Ms. International title. At the 2003 Ms. Olympia, Lenda won the heavyweight and overall Ms. Olympia title, while Juliette won the lightweight Ms. Olympia title. There was massive booing during the award ceremony of the third place and runner up spots of the heavyweight and lightweight divisions due to the placings. On 8 October 2004, the 2004 IFBB GNC Show of Strength Pro Women's Bodybuilding contest was held as part of the 2004 GNC Show of Strength & World Expo. Unlike in 2002, in 2004 it was the last IFBB professional qualifier for the 2004 IFBB Ms. Olympia. It was moved from the Ernest N. Morial New Orleans Convention Center to the Cobb Galleria Centre. It was featured in the 2005 documentary Supersize She. Helle Nielsen and Heather Foster both had to withdraw from the contest due to injuries. Yaxeni Oriquen won the heavyweight and overall titles, while Nancy Lewis won the lightweight title, which qualified her for the 2004 IFBB Ms. Olympia. Lisa Aukland, who placed 3rd in the heavyweight category, and Joanna Thomas, who placed 2nd in the lightweight category, also qualified for the 2004 IFBB Ms. Olympia. This was the last IFBB GNC Show of Strength Pro held. Murray was unseated as Ms. Olympia for the second time in 2004. Iris Kyle, a top pro competitor since 1999, defeated Murray in a close battle in the heavyweight class, and bested lightweight winner Dayana Cadeau for the overall title. Kyle became only the second woman to win both the Ms. International and Ms. Olympia titles in the same year, matching Kim Chizevsky Nicholls's feat of 1996. On 6 December 2004, IFBB Professional Division Vice Chairman Jim Manion issued a memo introducing the so called '20 percent rule' to all IFBB professional female athletes. It read, "For aesthetics and health reasons, the IFBB Professional Division requests that female athletes in Bodybuilding, Fitness and Figure decrease the amount of muscularity by a factor of 20%. This request for a 20% decrease in the amount of muscularity applies to those female athletes whose physiques require the decrease regardless of whether they compete in Bodybuilding, Fitness or Figure. All professional judges have been advised of the proper criteria for assessing female physiques." Needless to say the directive created quite a stir, and left many women wondering if they were one of "those female athletes whose physiques require the decrease". On April 20, 2005, the IFBB adopted, by a 9 for, 1 against, and 3 no votes for Resolution 2005–0001, which announced that starting with the 2005 Ms. Olympia that the IFBB was abolishing the weight class system adopted in 2000. The 2005 contest season saw another double winner, as Yaxeni Oriquen Garcia won her third Ms. International title, then edged out defending champion Iris Kyle to win the Ms. Olympia. Also notable in 2005 was the return of Jitka Harazimova, who had last competed in 1999. Harazimova won the Charlotte Pro contest in her return to competition, qualifying her for the Ms. Olympia where she finished fourth. Also, in 2005, the documentary Supersize She was released. The documentary focused on focused on British professional female bodybuilder Joanna Thomas and her competing at the 2004 GNC Show of Strength and the 2004 Ms. Olympia. In 2006, Iris Kyle won both the Ms. International and the Ms. Olympia, repeating her accomplishment of 2004. Iris won the Ms. International and Ms. Olympia for a third time in 2007. Also, 2007 saw the brief revival of the Jan Tana Classic, which featured two weight classes for the female competitors. The class titles were won by Stephanie Kessler (heavyweight) and Sarah Dunlap (lightweight), with Dunlap named the overall winner. In 2008, the book Female Bodybuilders by Martin Schoeller was published. The book featured a monograph of close up portraits of 63 professional female bodybuilders that was taken at various bodybuilding contests from the 2003 Ms. Olympia to 2008 IFBB New York Pro. There was controversy at the 2008 Ms. International due to placing Iris Kyle in a tie with Betty Viana Adkins for 7th place. This was Iris' worst placing since her professional debut at the 1999 Ms. International where she placed 15th place. This put Iris outside the top 6 posedown and any prize money. According to the scorecard, in rounds 1 & 2 she obtained 44 points, which would place her above Betty Pariso for 4th place, but by round 3 she garnered 65 points for a combined total of 109 points. Only herself and Dayana Cadeau increased their points in round 3 compared to rounds 1 & 2. After the 2008 Ms. International, in an interview on an episode of the Pro Bodybuilding Weekly Radio talk program, when asked about why there was bumps on Iris' shoulders and glutes, which she later admitted where "noticeable site injections", she said that "when you in the sport and you decide to take it to the league level you know those things take place". She also stated that the bumps won't even have been an issue if she had been a male and thought she should have been placed 1st. Later in that same episode, according to head IFBB judge, Sandy Ranalli, she stated that Iris was placed 7th due to "distortions" in her shoulders and glutes that the other competitors didn't have. However, she had previously had bumps on her glutes in previous Ms. International's and Ms. Olympia's and either outright won them or placed higher than 7th place. Yaxeni Oriquen Garcia went on to win the 2008 Ms. International. Iris rebounded at the 2008 Ms. Olympia by winning the show. She went on to win both 2009 Ms. International and 2009 Ms. Olympia titles in the same year.
2010-2019 жылдар
Айрис Кайл 2010 және 2011 жылдары бір жылдың ішінде «Халықаралық мисс» және «Мисс Олимпия» титулдарын жеңіп алып, сәттілігін жалғастырды. 2012 жылы Айрис аяғына жарақат алғандықтан 2012 жылғы «Халықаралық мисс» сайысына қатыса алмады, бұл Ясени Орикен Гарсияға 2012 жылғы «Халықаралық мисс» титулын жеңуге мүмкіндік берді. Айрис 2012 жылғы «Мисс Олимпия» атағын жеңіп алды. Ол «Олимпия»ның жалпы есебінде сегізінші титулын жеңіп алды. Екі ауыр салмақ атағымен бірге ол Ли Хейни мен Ронни Коулменнің сегіз «Олимпия» титулын теңестірді, сондай-ақ Ленда Мюррейдің сегіз жалпы және екі ауыр салмақ «Олимпия» титулымен теңесті. Ол сонымен қатар «Олимпия»да жетінші рет жеңіске жетіп, Корина Эверсон мен Ленда Мюррейдің алты рет қатарынан «Олимпия»да жеңіске жеткен рекордтарын бұзды. 2013 жылғы «Халықаралық мисс» титулын Айрис Кайл қайтарып алды. Бұл оның жалпы есебінде жетінші «Халықаралық мисс» титулы болды. 2013 жылдың 7 маусымында Арнольд спорт фестивалінің ұйымдастырушысы Джим Лоример 2014 жылы Арнольд спорт фестивалінде «Арнольд Классик 212» кәсіби ерлер бодибилдингі бөлімі 2014 жылғы «Халықаралық мисс» әйелдер бодибилдинг жарысын алмастыратынын мәлімдеді. Лоример мәлімдемесінде: «Арнольд спорт фестивалі соңғы ширек ғасыр бойы «Мисс Интернешнл» арқылы әйелдер бодибилдингін қолдап келгенімен, бірақ жанкүйерлеріміздің сұранысына сай, 2014 жылдан бастап «Арнольд Классик 212» жарысын енгізу уақыты келді. Біз IFBB Pro League-дің ең танымал спортшылары үшін кәсіби бәсекелестік алаңын құруға қуаныштымыз» деді. 2013 жылғы «Мисс Олимпия» сайысында Айрис Кайл тоғызыншы «Олимпия» жеңісін жеңіп, оған басқа бодибилдерлерге қарағанда көп «Олимпия» титулын берді. Ол сондай-ақ «Олимпия»да сегізінші рет жеңіске жетіп, Ли Хейни мен Ронни Коулменнің сегіз рет «Олимпия» жеңімпаздарымен теңесті. 2014 жылғы «Мисс Олимпия» сайысында ол жалпы «Олимпия» жеңісінің оныншы рет жеңіп, өзінің бұрынғы тоғыз «Олимпия» жеңісінің рекордтысын жаңартты. Ол сондай-ақ Ли Хейни мен Ронни Коулменнің рекордын сегіз рет «Олимпия» титулын жеңіп, тоғыз рет «Олимпия» титулын жеңіп, оған барлық уақыттағы кез-келген бодибилдерге қарағанда жалпы және қатарынан «Олимпия» жеңімпаздарын берді. Жеңіс жеңгеннен кейін ол бодибилдингтен зейнеткерлікке шығатынын мәлімдеді. Кейінірек 2015 жылы Джо Вайдердің «Олимпия» фитнес және орындау апталығында «Мисс Олимпия» сайысының өткізілмейтіні туралы хабарланды. 2015 жылдың 8 наурызында Wings of Strength «Wings of Strength Rising Phoenix World Championships» жарысын құру туралы жариялады. «Мисс Олимпия»ның мұрагері ретінде қарастырылатын «Wings of Strength Rising Phoenix World Championships» «Мисс Олимпия» болған балдық біліктілік жүйесін қабылдады. Айрис Кайл зейнеткерлікке шыққаннан кейін және 2013 және 2014 жылдардағы «Олимпия» сайыстарының жүлдегері болған Алина Попа 2015 жылы жарақаттану салдарынан бәсекеге қатыспағаннан кейін, 2015 жылғы «Rising Phoenix» әлем чемпионатында кім жеңеді деген сұрақ туындады. 2015 жылы «Rising Phoenix» әлем чемпионатында 2014 жылы «Олимпия» байқауында 10-шы орын алған Маргарет «Марджи» Мартин бірінші «Rising Phoenix» титулын жеңіп алды және ең үздік позинг сыйлығын иеленді. Ол Хелле Тревино, Деби Ласзевски және Ясени Орикен Гарсия сияқты тәжірибелі спортшыларды жеңді. 2016 жылы «Rising Phoenix» әлем чемпионатында Марджи өзінің екінші «Rising Phoenix» титулын жеңіп алды. Ол 2017 жылы Хелле Тревино жеңіп алған «Rising Phoenix» әлем чемпионатында қатыспады. 2018 жылғы «Rising Phoenix» әлем чемпионатында Алина Попа Хелле Тревиноны жеңіп, Марджи Мартинді жеңіп, өзінің алғашқы «Rising Phoenix» титулын жеңіп алды. Содан кейін Алина бодибилдингтен кетіп қалды. 2019 жылғы «Rising Phoenix» әлем чемпионатында Хель Марджиді жеңіп, екінші «Rising Phoenix» әлем чемпионатының титулын иеленді.
Iris Kyle continued her success by winning both the Ms. International and the Ms. Olympia in the same year in 2010 and 2011. In 2012, Iris suffered an injury to her leg and thus could not attend the 2012 Ms. International, which allowed Yaxeni Oriquen Garcia to win the 2012 Ms. International. Iris went on to win the 2012 Ms. Olympia. She won her eight overall Olympia title. Along with her two heavyweight titles, she surpassed the records of both Lee Haney's and Ronnie Coleman's eight overall Olympia titles, along with tying her record with Lenda Murray's eight overall and two heavyweight Olympia titles. She also won her seventh consecutive Olympia win and surpassed the records of both Corinna Everson's and Lenda Murray's six consecutive Olympia wins. At the 2013 Ms. International, Iris Kyle would reclaim her title. This was her seventh overall Ms. International title. On 7 June 2013, event promoter of the Arnold Sports Festival, Jim Lorimer, announced that in 2014, the Arnold Classic 212 professional men's bodybuilding division would replace the Ms. International women's bodybuilding competition at the 2014 Arnold Sports Festival. Lorimer, in a statement, said "The Arnold Sports Festival was proud to support women's bodybuilding through the Ms. International for the past quarter century, but in keeping with demands of our fans, the time has come to introduce the Arnold Classic 212 beginning in 2014. We are excited to create a professional competitive platform for some of the IFBB Pro League's most popular competitors." At the 2013 Ms. Olympia, Iris Kyle won her ninth overall Olympia win, thus giving her more overall Olympia titles than any other bodybuilder, male or female. She also won her eight consecutive Olympia win and tied her record with the records of both Lee Haney's and Ronnie Coleman's eight consecutive Olympia wins. At the 2014 Ms. Olympia, she won her tenth overall Olympia win, beating her own previous record of nine overall Olympia wins. She also won her ninth consecutive Olympia title in a row, beating the records of both Lee Haney's and Ronnie Coleman's record eight consecutive Olympia titles, thus giving her more overall and consecutive Olympia wins than any other bodybuilder, male or female, of all time. After winning, she announced that she will be retiring from bodybuilding. Later it was announced that there would be no Ms. Olympia held at the 2015 Joe Weider's Olympia Fitness & Performance Weekend. On 8 March 2015, Wings of Strength announced the creation of the Wings of Strength Rising Phoenix World Championships. Regarded as the successor to the Ms. Olympia, Wings of Strength Rising Phoenix World Championships adopted the point qualification system that the Ms. Olympia had. With Iris Kyle retired and Alina Popa, regarded as Iris' natural successor and came in runner up in the 2013 and 2014 Ms. Olympia's, not competing in 2015 due to injuries, it was up in the air who would win the 2015 Rising Phoenix World Championships. At the 2015 Rising Phoenix World Championships, Margaret "Margie" Martin, who was a dark horse contestant who placed 10th at the 2014 Ms. Olympia, won the first Ms. Rising Phoenix title and best poser award. She beat much more seasoned professionals, such as Helle Trevino, Debi Laszewski and Yaxeni Oriquen Garcia. At the 2016 Rising Phoenix World Championships, Margie won her 2nd Ms. Rising Phoenix title. She would not attend the 2017 Rising Phoenix World Championships, which was won by Helle Trevino. At the 2018 Rising Phoenix World Championships, Alina Popa dethroned Helle Trevino, along with beating Margie Martin and win her first Ms. Rising Phoenix title. Afterwards, Alina retired from bodybuilding. At the 2019 Rising Phoenix World Championships, Helle beat Margie to win her 2nd Ms. Rising Phoenix World Championships.
2020 қазіргі уақытқа дейін
2020 жылы 2019 жылғы «Rising Phoenix» әлем чемпионатында 7-орын алған, күтпеген жеңімпаз Андреа Шоу, ағымдағы «Rising Phoenix» айым титулының иесі Хелле Тревиноны жеңіп, алғашқы «Rising Phoenix» айым атағын жеңіп алды. Ол жеңіс тізбегін жалғастырып, 2020 жылы «Ms. Olympia» титулын да жеңіп алды. Сондай-ақ 2020 жылы американдық бодибилдер Джен Паски Якин әйелдер арасында мүгедектер бодибилдингі бойынша алғашқы IFBB кәсіби картасын алды. Андреа 2021 және 2022 жылдары «Rising Phoenix» әлем чемпионаты мен «Ms. Olympia» жарыстарында жеңіске жетіп, табысын одан әрі жалғастырды.
In 2020, Andrea Shaw, a dark horse contestant who placed 7th at the 2019 Rising Phoenix World Championships, went on to dethrone the current Ms. Rising Phoenix Helle Trevino at the 2020 Rising Phoenix World Championships and win her 1st Ms. Rising Phoenix title. She continued her victory streak and won the 2020 Ms. Olympia. Also in 2020, the American bodybuilder Jen Pasky Jaquin received the first IFBB pro card for female wheelchair bodybuilding. Andrea would continue her success by winning both the Rising Phoenix World Championships and the Ms. Olympia in the same year in 2021 and 2022.
IFBB кәсіби картасының талаптары
"IFBB Pro" болу үшін алдымен IFBB Pro картасын алу керек. Бұл картаны жеңіп алу үшін бодибилдер алдымен аймақтық жарыстағы салмақ санатында жеңіске жетіп, одан кейін өз елінің Ұлттық чемпионатында бақ сынауы тиіс. Ұлттық чемпионаттың әр салмақ санатының жеңімпаздары жылдың жалпы чемпионын анықтау үшін жеке жарысқа қатысады. Федерацияға байланысты, жалпы чемпионға кәсіби карта тағайындалады. Кейбір федерациялар әр салмақ санатының жеңімпаздарына кәсіби карта ұсынады. Осының салдарынан, жыл сайын бірнеше бодибилдер Pro Card иегері атануы мүмкін. АҚШ-та NPC (National Physique Committee) IFBB-мен байланысты және IFBB Pro карталарын таратады. IFBB Pro картасын беруге құқығы бар жарыстар:
In order to become an "IFBB Pro" you must first earn your IFBB Pro Card. In order to win a bodybuilder looking to do this must first win a regional contest weight class. When a bodybuilder wins or places highly, they earn an invite to compete at their country's National Championships contest for that year. The winners of each weight class at the National Championships will then go head to head in a separate contest to see who is the overall Champion for the year. Depending on the federation, the overall Champion will be offered a pro card. Some federations offer Pro Cards to winners of individual weight class champions. This can mean that each year more than one bodybuilder may earn a Pro Card. In the United States, the NPC (National Physique Committee) is affiliated with the IFBB and awards IFBB Pro Cards. The following competitions award IFBB Pro Cards:
NPC әйелдердің Ұлттық чемпионаты үш салмақ санатын қамтиды: жеңіл, орта және ауыр салмақ. Конкурстың үш салмақ санатының жеңімпаздарының барлығы кәсіби мәртебе алуға құқылы. NPC USA чемпионатында үш салмақ санаты бар. Жалпы жеңімпаз кәсіби мәртебеге ие болады. IFBB Әлем чемпионатында әр салмақ санатының жеңімпазы кәсіби мәртебеге ие болады. IFBB Солтүстік Америка чемпионатының жалпы жеңімпазы кәсіби мәртебеге ие болады.
NPC Women's National Championships has three weight classes: Lightweight, middleweight, and heavyweight. All three class winners in the contest are eligible for professional status. NPC USA Championships has three weight classes. The overall winner is eligible for professional status. IFBB World Championships, each weight class winner is eligible for pro status. IFBB North American Championships, the overall winners is eligible for professional status.
Дене шынықтыру және фигуралық жарыстар
Бодибилдингпен тығыз байланысты және көбінесе бір шараның аясында өткізілетін тағы екі жарыс түрі бар. Фитнес жарысында купальник көрсету және аэробика, би немесе гимнастика элементтерін қосатын қойылым бойынша баға берілетін кезең болады. Фигура жарысы – бұл әйелдер бодибилдингі мен гимнастиканы біріктіретін жаңа формат, ол дене симметриясы мен бұлшық ет тонусына баса назар аударады, ал бұлшық ет көлеміне бодибилдингке қарағанда әлдеқайда аз мән беріледі. Жарыс барысында әр әйел бикини киіп, түрлі поздарда көрсетіледі: алдынан, бүйірден және артынан. Позалар кезінде қолдар, иықтар, кеуде, қарын, жамбас және аяқтарды иілдіре отырып, оларды баса көрсету қажет. Төрешілер әйелдің дене бітімін мұқият бағалап, оның серпімділігі мен пішінін сандық түрде бағалайды. Фигура бөлімінде де сол бағалау критерийлері қолданылады, бірақ фитнес қойылымы болмайды.
There are two other categories of competition that are closely related to bodybuilding and are frequently held as part of the same event. Fitness competition has a swimsuit round, and a round that is judged on the performance of a routine including aerobics, dance, or gymnastics. Figure competition is a newer format, which combines female bodybuilding and gymnastics altogether, is judged solely on symmetry and muscle tone, with much less emphasis on muscle size than in bodybuilding. In a competition, each woman poses in a bikini. She must strike different poses, while facing forward, to the side, and to the rear. During her poses, she must emphasize her arms, shoulders, chest, stomach, buttocks, and legs by flexing them. The judges carefully observe, evaluate, then numerically grade the firmness and shapeliness of the woman's physique. In the figure division the same judging criteria is applied, but without a fitness routine.
Year Mr. Olympia prize money Ms. Olympia prize money Ms. Olympia prize money disparity1980$25,000$10,000 $15,0001981$25,000 $01986$55,000$50,000 $5,0001989$170,000$71,000 $99,0001991$100,000$93,500 $6,5001992$108,500 +$8,5001993$95,000 $5,5001994$90,000 $10,5001995$110,000$115,000 +$5,0001996$104,500 $5,5001997$101,000 $9,0001998$50,000 $60,0001999200120032004$120,000 $70,0002005$150,000 $71,000 $79,0002006$155,000 $84,000200720082009$200,000$61,000 $139,0002010$60,000 $140,00020112012$250,000 $190,00020132014$275,000$50,000 $225,0002020$400,000$95,000 $305,0002021$89,000 $311,0002022 $95,000 $305,000 2023
Әйелдер дене күрдіру спортының пайда болған сәтінен бастап, әйелдер дене күрдіруге қатысты мизогиниялық көзқарастар болған, себебі әйелдер дене күрдірушілерінің дене бітімі жұқа және нәзік әйелдердің сұлулық стандартынан мүлдем өзгеше. «Халықтық мәдениет туралы зерттеулер» еңбегінде А.Дж. Рэндалл және т.б. осыны патриархалды қоғамның салдары ретінде сипаттайды, ол әйелдік күштің қоғамның гендерлік күтулеріне сәйкес келетін денелерді өзгерту арқылы қалыптасатынын басады. Әйелдер гендерлік күтулерден алшақтағанда, қоғамның оларға деген әйелдік көзқарасы төмендеуі мүмкін. Әйелдер дене күрдірушілері осы сынға ұшырайды, себебі олар көбінесе еркектік тұлғамен байланысты денелерді жасайды. Осыған қарамастан, әйелдер дене күрдірудің адал жанкүйерлерінің көп саны бар. Халықаралық дене күрдіру және фитнес федерациясы әйелдер дене күрдіру спортына қатысты бірнеше ережелерді өзгертіп, күтілетін әйелдік бейнеге қатысты жаңа талаптар қойды. 1992 жылы IFBB судьяларға «тынышсыз» (яғни тым мықты) бәсекелестерден ұпай алу арқылы спортты «әдемілеуге» тырысты. IFBB 2000 жылы әйелдердің бұлшық еттерін тағы да азайту қажеттігін атап, ережелерді өзгертті. 2005 жылғы «Мисс Интернешнл» жарысынан бұрын IFBB әйелдердің өздерінің бұлшық ет массасын 20%-ға азайтуын талап ететін тағы бір ереже шығарды. Бунселл мен Шиллинг ерлер дене күрдіруі өзгермегенін айтады, себебі олардың денелері еркектік ретінде қарастырылады, ал әйелдер дене күрдіруінің ережелері әйелдерге бірдей бұлшықетке жетуге кедергі келтіреді. «Generation Iron 2» деректі фильмінде Айрис Кайл 2016 жылғы Wings of Strength Rising Phoenix World Championships жарысына қатысқысы келетінін айтқан, бірақ жарыс ұйымдастырушысынан оның қатысуы үшін қайта біліктілік алуы керек деген электрондық хат алды. «Мисс Олимпиада» ережелеріне сәйкес, бұрынғы «Мисс Олимпиада» чемпиондары өмір бойына біліктілік алған. Ол олармен «келіспейтін» жұмыс істеуге шақырылғанын, бірақ ұсыныстан бас тартқанын айтты. Ол «секс жақсы сатылады» және кейбір әйелдер дене күрдірушілерді құдайға табынушылар ретінде сатуға тырысады деді. Кейінірек оған 2016 жылғы Wings of Strength Rising Phoenix World Championships-ке арнайы шақыру берілсе де, ол қатысудан бас тартты, оның орнына жігіті Хидетада Ямагишиді 2017 жылғы Arnold Classic ерлер физикасына дайындауға және олардың бизнес-жобасына назар аударды.
Misogynistic attitudes towards female bodybuilding have existed ever since the creation of the sport, as the body type female bodybuilders possess is highly different from the beauty standard of a skinny and delicate woman. In Studies in Popular Culture A. J. Randall et al. describe this as the result of a patriarchal society which emphasizes that femininity is created by altering one's body to cater to society's gendered expectations When women venture away from gender expectations, society's view of their femininity begins to diminish. Female Bodybuilders experience this criticism of their body, as they build bodies which are commonly associated with the masculine identity. Despite this there is a very dedicated female bodybuilding fan base. The International Federation of Bodybuilding & Fitness has made several rules changes on the sport of female bodybuilding that relate to expected feminine identity. In 1992, the IFBB, attempted to "feminize" the sport by making the judges deduct points from competitors who were "too big," meaning too muscular. The IFBB then made a rule change in 2000 that emphasized a need for the women to decrease muscularity once again. Before Ms. International in 2005 the IFBB created another rule that required the women competing to decrease their own muscle mass by 20 percent to compete. Bunsell and Shilling further state that male bodybuilding hasn't changed because their bodies are seen as masculine in identity, while female bodybuilding rules inhibit females from reaching the same muscularity. In the documentary film Generation Iron 2, Iris Kyle, who stated she wanted to compete at the 2016 Wings of Strength Rising Phoenix World Championships, received an email from a show promoter that she had to requalify to attend. Under the Ms. Olympia rules, former Ms. Olympia champions were qualified for life. She stated she had been to do some work with them that she doesn't "agree with", but declined the offer. When asked to clarify, she stated that "sex sells" and that female bodybuilders sometimes sell muscle worship. While she was later allowed a special invite to the 2016 Wings of Strength Rising Phoenix World Championships, she declined to attend, instead focusing on training her boyfriend, Hidetada Yamagishi, for the 2017 Arnold Classic Men's Physique and focusing on their business venture.
Үкімет тыйым салады
Ауғанстан – Әйелдерге бодибилдингпен айналысуға тыйым салынған. Иран – 2017 жылдың 18 қаңтарында ирандық әйел бодибилдер жеңсіз сергіп тұрған өзінің суретін әлеуметтік желіге жариялағаннан кейін "ашық-жалаңаш" деп тұтқындалды. Бұл жағдайда "ашық-жалаңаш" дегені, бас киімсіз немесе қол-аяқ сияқты дене мүшелерін ашық көрсететін әйелдерді білдіреді.
Afghanistan – Women's bodybuilding is forbidden. Iran – On January 18, 2017, an Iranian female bodybuilder was arrested for "nudity" after she posted selfies of her flexing sleeveless on social media. "Nude", in this context refers to women not wearing a headscarf or revealing body parts like arms and legs.
Саясат
2001 жылы Кэти Арнольди, бодибилдинг карьерасы туралы «Химикалық қызғылт» атты кітап жазған бұрынғы бодибилдер, индустрияның ішкі шеңберіндегілердің бәрін білетінін, бірақ спорттың бодибилдерлерді стероидтарға қатаңрақ тексеруге құлшынбастығын, себебі үлкен дене бітімі үлкен табыс әкеледі деді. 2005 жылы «Supersize She» теледокументалды фильмінде Джоанна Томасқа стероид қолдану туралы сұрақ қойғанда, ол сарказммен: «Иә, бәрі стероидтар туралы, білесіз бе. Біз стероидтар ішіп, осылай боламыз. Бірнеше апта бойы үйде осыны жасап көріңіздер, сосын өзіңізді қалай көретініңізді қараңыз» деді. Ол сондай-ақ: «Қайсысын қаласаң, соны ал. Көптеген адамдар маған ұқсамайды. Менің 15 жасымнан бері осы спортқа деген адалдығым осы. Бұл тек адамдар не ішетіні туралы емес, бұл – осы», – деп, миын көрсетті. 2020 жылы Джоанна қайтыс болғаннан кейін, оның анасы Мэри жасаған мәлімдемеде Джоанна 20 жасында Манчестерге көшіп, стероидтар қабылдауды бастағанын айтты. Оның жеке дәрігері Джоаннаның бодибилдинг карьерасында стероидтар мен анаболикалық стероидтарды, сондай-ақ заңсыз есірткілер мен тағайындалған дәрі-дәрмектерді қолданғанын мәлімдеді. 2022 жылы «Physical World» бағдарламасында Ан Си Хёнмен сұхбаттасқанда Айрис Кайл өзінің алғашқы екі әуесқой бодибилдинг сайысынан кейін өнімділікті арттыратын заттарды (ПЭД) қабылдауға кіріскенін мойындады. Ол бұл шешімге әуесқой бодибилдер ретінде, сахнадағы басқа әуесқой әйел бодибилдерлермен салыстырғанда өзін тым кішкентай сезінуі себеп болғанын айтты. Ол «әйелдердің бүгінгі таңдағы бұлшық еттерінің тығыздығын ПЭД болмаса дамыту мүмкін емес» және «бұл әйелдер бодибилдингінің бір бөлігі» екенін мәлімдеді. Ол әйелдерге «әйелдерге арналған ПЭД көп емес» екенін, «көптеген ПЭД ерлерге арналған» екенін кеңес берді. Сондай-ақ, ол әйелдерге зерттеу жүргізуді және дозаны сақтауды ұсынды, себебі әйелдердің бодибилдер дене бітімін қалыптастыруға уақыт керек.
In 2001, Katie Arnoldi, a former bodybuilder who wrote the book Chemical Pink about her bodybuilding career, said industry insiders know what goes on, but the sport is reluctant to test bodybuilders more strictly for steroids because big physiques draw big profits. In the 2005 television documentary Supersize She, when Joanna Thomas was asked about steroid usage she said sarcastically "Yeah it's all about the steroids, you know. We just take steroids and look like this. Try this at home everyone, for a few weeks, and see how you look." She also said "Take what you like. A lot of people would not look like me. It's all of my life since I was 15 years old, dedication to this sport. It's not just about what people take. It's this. ", as she pointed to her brain. In 2020, after Joanna died, her mother, Mary, in a statement said that when Joanna was 20 years old she moved to Manchester and began taking steroids. Her GP surgery said she had used steroids and anabolic steroids in her bodybuilding career, as well as illegal drugs and prescribed medications. In 2022, in an interview on Physical World with Ahn Si hyeon, Iris Kyle admitted that after her first two amateur bodybuilding contests she competed in, she began taking performance enhancing substances (PEDs). She said she was motivated to do so because she was as an amateur bodybuilding and felt tiny compared to other amateur female bodybuilders on stage. She stating that there was "no way for a woman to develop the type of muscle density that we (female bodybuilders) carry today without it (PEDs)" and that "it's part of the sport (female bodybuilding)". She advised women that "there wasn't a whole lot a women could take (PEDs)" as "the majority of things (PEDs) were for men". She also advised women to do research and be careful with dosages because the female bodybuilder physique takes time to develop.
Халықаралық бодибилдинг және фитнес федерациясының (IFBB) кәсіби лигасының саясаты
2008 жылғы MSNBC телеарнасының "Hooked: Muscle Women" деректі фильмінде айтылғандай, IFBB Pro League федерациясы өз құрамында жарысатын спортшыларды жүйелі түрде допингке тексермейді. Сондай-ақ, сол деректі фильмде Кристи Хокинс стероидтардың "барлық спорт түрлерінде кең таралғанын, бірақ біздің жағдайымызда олар көбірек көзге түседі" деп мәлімдеді.
According to the 2008 MSNBC documentary Hooked: Muscle Women, the IFBB Pro League does not routinely drug test athletes who compete in the federation. Also in the documentary, Kristy Hawkins said she thought steroids were "prevalent in every sport, but with us it's just more obvious."
IFBB Pro Лигасының және Ұлттық физикалық комитетінің (NPC) саясаты
2001 жылы NPC өкілі Сэнди Рэналли допинг-тест жасау тым қымбат екенін айтты. "Шындығында, біздің спорт түріміз өте шағын болғандықтан, қаржылық тұрғыдан оңай емес", - деді Раналли спортшыларды допингке тексеру туралы. Дегенмен, олар кейде кездейсоқ тестілеу жүргізуге тырысатынын айтты. Раналли сондай-ақ: "Стероидтар барлық спортта бар. Бірақ стероидтарсыз бәсекеге қабілетті деңгейге жете алмайсың деудің өзі жалған" деді. Қазіргі тренд, яғни төрешілердің жарыстарда "әйелдік" дене бітімін іздеуі, әйел бодибилдерлер арасында көкірек имплантациясы арқылы көкірек көлемін арттыру процедурасын күнделіктіге айналдырып отыр. Кәсіби бодибилдерлердің 80% дененің жоғарғы және төменгі бөлігінің арақатынасын сақтау үшін көкірек импланталарын салады деп есептеледі. 1989 жылы Канзас және Миссури штаттарындағы жарысқа қатысатын әйел бодибилдер арасында жүргізілген зерттеуде олардың 10% стероидтарды тұрақты түрде қолданатыны анықталды. Бодибилдерлер орташа есеппен екі түрлі стероид қолданғанын айтты, олар нандролон, оксандролон, тестостерон, метадиенон, болденон және станозолол сияқты препараттарды қамтыды. 1991 жылы стероид қолданған тоғыз әйел ауыр атлет және қолданбаған жеті әйелді зерттеуде күш пен төзімділік маңызды спорт түрлерінде әйелдердің тестостерон мен анаболикалық стероидтерді өздігінен қолданатыны байқалды. Анаболикалық стероид қолданған тоғыз адамның жетісі бір уақытта бірнеше анаболикалық стероид қолданды. Тестостерон инъекциялаған әйелдерде қандағы тестостерон деңгейі 30 есе жоғарылаған. Олардың үшеуінің тестостерон деңгейі қалыпты еркектердің деңгейінен асып кеткен. Стериод қолданған әйелдерде жыныс гормоны байланыстыратын глобулиннің және қалқанша безін байланыстыратын ақуыздардың деңгейінің айтарлықтай төмендегені байқалды. Сонымен қатар, ауыр атлеттерде жоғары тығыздықты липопротеин холестеринінің 39%-ға төмендегені анықталды. Зерттеуге қатысушылардың көпшілігі анаболикалық стероидтарды үнемі қолданған, бұл осы әйелдерде ертерек атеросклероз және басқа да аурулардың дамуына қатысты алаңдаушылық тудырады. 2000 жылы жасалған сауалнамада әйел бодибилдерлердің үштен бірі стероидтарды бұрын немесе қазіргі уақытта қолданғанын, ал стероид қолданбағандардың жартысы эфедрин сияқты өнімділікті арттыратын препараттарды қолланғанын мойындады. Зерттеушілер стероид қолданған әйелдердің стероид қолданбаған әйелдерге қарағанда мықтырақ екенін және басқа да өнімділікті арттыратын заттарды жиі қолданатынын анықтады. Әйелдер бодибилдингінде танымал болғанына қарамастан, әйелдер арасында стероидтарды қолдану, ерлер бодибилдингінен айырмашылығы, тыйым салынған тақырып болып саналады және әйелдер арасында сирек мойындалады. IFBB өнімділікті арттыратын препараттарды қолдануға ресми түрде тыйым салғанмен, спортшыларды қатаң түрде тексермейді. 2009 жылы ерлер мен әйелдер арасында жасалған сауалнамада анаболикалық-андрогендік стероидтарды көбінесе ерлер қолданса, анаболикалық-андрогендік стероидтарды қолданатын әйелдердің көп бөлігі бәсекеге қабілетті бодибилдерлер немесе ауыр атлеттер екені анықталды, ал тек 33,3% өзін жарысқа қызығушылық танытпайтын "демалыс атлеті" деп сипаттады. Сауалнама нәтижесінде әйелдердің 75%-ы кіндік безінің үлкейгенін сезінген, жартысының етеккірінің циклі бұзылған және дауысының өзгергенін байқаған. Дегенмен, олардың 90%-ы стероидтарды қолдануды жалғастыратынын айтты.
In 2001, Sandy Ranalli of the NPC said drug testing can just be too expensive. "To be honest with you, we're such a small sport, it's just not financially feasible," says Ranalli of drug testing the athletes. She said, however, they try to do random testing occasionally. Ranalli also said that: "There's steroids in every sport But to say you're not going to get to the competitive level without steroids, that itself is false." whereas the current trend regarding the judges' search for "feminine" physique at competitions makes compensative breast augmentation with breast implants an increasingly popular procedure among female bodybuilders. It is estimated that 80% of professional female bodybuilders get breast implants so they can maintain upper to lower body symmetry. A 1989 study of competitive female bodybuilders from Kansas and Missouri found that 10% use steroids on a regular basis. The female bodybuilders reported that they had used an average of two different steroids including nandrolone, oxandrolone, testosterone, metandienone, boldenone, and stanozolol. A 1991 study of nine female weightlifters using steroids and seven not using these agents has found that it appears that the self administration of testosterone and anabolic steroids is increasingly practiced by women in sports where strength and endurance are important. Of the nine anabolic steroid users, seven took multiple anabolic steroids simultaneously. Thirty fold elevations of serum testosterone were noted in the women injecting testosterone. In three of these women serum testosterone levels exceeded the upper limits for normal male testosterone concentrations. A significant compensatory decrease in sex hormone binding globulin and a decrease in thyroid binding proteins were noted in the women steroid users. Also, a 39% decrease in high density lipoprotein cholesterol was noted in the steroid using weightlifters. Most of the subjects in this study used anabolic steroids continuously, which raises concern about premature atherosclerosis and other disease processes developing in these women. A 2000 survey found that one third of the female bodybuilders reported past or current steroid use and almost half of those who were non steroid users admitted use of performance enhancing drugs such as ephedrine. The study investigators found that women who used steroids were more muscular than their non steroid using counterparts and were also more likely to use other performance enhancing substances. Despite its popularity among female bodybuilding, usage of steroids among female bodybuilders, unlike male bodybuilding, is a taboo subject and rarely admitted use among female bodybuilders. Although the IFBB officially bans the usage of performance enhancing drugs, it does not test athletes rigorously. A 2009 survey of both men and women found that while men overall use anabolic–androgenic steroids, more women than men who use anabolic–androgenic steroids were competitive bodybuilders or weightlifters, with only 33.3% describing themselves as "recreational lifters" with no interest in competition. The survey found that 75% of the women experienced clitoral enlargement, half had irregular periods and showed changes in their voices. Despite this 90% said they would continue to use steroids.
Мәдени сілтемелер
Шығарылу күні Медиа атауы Эпизод атауы Медиа түрі 3 мамыр 1985 Pumping Iron II: The Women Американдық деректі фильм 1995 Джеральдо Американдық күндізгі теледидар таблоидтық ток-шоуы 2000 On the Inside Бодибилдерлер Американдық теледидар деректі шоуы 18 тамыз 2000 The Cell Американдық-неміс фильмі 16 қазан 2000 Луи Терудің Weird Weekends Body Building Британдық теледидар деректі шоуы 2001 Ең үлкен денелер Американдық теледидар деректі фильмі 3 мамыр 2002 Сабрина - жасөспірім сиқыршы Мистер Гудманды жүргізу Американдық теледидар ситкомы 2 ақпан 2003 Симпсонс Маның күшті қолы Американдық анимациялық ситком 18 қазан 2004 Табу Гендерлік өзгерістер Американдық деректі теледидар шоуы 12 желтоқсан 2004 Тоталь шпиондар! The Incredible Bulk Француз-канад балалар мен жасөспірімдерге арналған анимациялық комедиялық ситком сәуір 2005 Суперсайд She Британдық теледидар деректі фильмі 19 қаңтар 2008 Үлкен, күшті, жылдам* Американдық деректі фильм 27 сәуір 2008 Құмар: Бұлшықет әйелдері Американдық теледидар деректі фильмі ? The Oliver Geissen Show Неміс ток-шоуы 9 қыркүйек 2008 Wipeout The Special Episode Америка теледидар ойыны 9 мамыр 2010 Twisted Sisters Американдық деректі фильмі 12 мамыр 2017 Generation Iron 2 Американдық деректі фильмі 7 маусым 2017 Swole The Last of the Iron Sisters Америка-Канада деректі веб-сериалы 11 ақпан 2019 Америкалық әке! One Woman Swole Америка ересектерге арналған анимациялық ситкомы 8 наурыз 2024 Love Lies Bleeding Америкалық романтикалық қылмыстық драмалық фильм
Release date Media title Episode title Media type 3 May 1985 Pumping Iron II: The Women American documentary film 1995 Geraldo American daytime television tabloid talk show 2000 On the Inside Bodybuilders American television documentary show 18 August 2000 The Cell American German film 16 October 2000 Louis Theroux's Weird Weekends Body Building British television documentary show 2001 The Greatest Bodies American television documentary 3 May 2002 Sabrina the Teenage Witch Driving Mr. Goodman American television sitcom 2 February 2003 The Simpsons The Strong Arms of the Ma American animated sitcom 18 October 2004 Taboo Gender Benders American documentary television show 12 December 2004 Totally Spies! The Incredible Bulk French Canadian children and teenagers' animated action comedy sitcom April 2005 Supersize She British television documentary 19 January 2008 Bigger, Stronger, Faster* American documentary film 27 April 2008 Hooked: Muscle Women American television documentary ? The Oliver Geissen Show German talk show 9 September 2008 Wipeout The Special Episode American television game show 9 May 2010 Twisted Sisters American documentary film 12 May 2017 Generation Iron 2 American documentary film 7 June 2017 Swole The Last of the Iron Sisters American Canadian documentary webisode series 11 February 2019 American Dad! One Woman Swole American adult animated sitcom 8 March 2024 Love Lies Bleeding American romantic crime drama film