Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хайленд Бич – АҚШ-тың Мэриленд штатындағы Энн Арундел округіне қарасты қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша, халқы 118 адамды құрайды. Қала 19 ғасырдың соңында Вашингтон мен Балтимор қалаларынан келген әулетті афроамерикалықтардың ыңғайлы жазғы демалыс орны іздеп келгенімен құрылды. Қаланың еншілес мәртебесі оған өз полиция күшін ұстауға мүмкіндік беретін ерекше құқықтар берді. Бұл қалада тарихшы және жазушы Алекс Хейли, актер және комедияшы Билл Косби, теннисші Артур Эш сияқты танымал адамдардың үйлері болған. Қала көшелерінің атаулары Краммелл, Данбар, Хенсон, Огаста, Дуглас, Лэнгстон және Вашингтон деп аталады, бұл атаулар көрнекті афроамерикалықтарды құрметтеу үшін таңдалған.
Highland Beach is a town in Anne Arundel County, Maryland, United States. Per the 2020 census, the population was 118. The town was founded late in the 19th century by affluent African Americans from Washington, D. C., and Baltimore, looking for a summer retreat on the Chesapeake Bay. The town's incorporated status gave it a unique standing in empowering it to maintain its own police force. Celebrities with homes there have included historian and author Alex Haley, actor and comedian Bill Cosby, and tennis champion Arthur Ashe. Street names in the town include Crummell, Dunbar, Henson, Augusta, Douglass, Langston, and Washington, which were chosen to honor leading African Americans.
Тарих
Хайленд Бич 1893 жылғы жазда майор Чарльз Ремонд Дуглас (Фредерик Дугластың ұлы) және оның әйелі Лора, жақын орналасқан Бей Ридж курортындағы мейрамханадан нәсілдік себептермен бас тартқаннан кейін құрылған. Чарльз Дуглас – Америка Азамат соғысы кезінде АҚШ Түсті әскерлерінің 54-ші Массачусетс жаяу әскер полкінде қызмет еткен зейнеткер әскери шенеунік. Бас тартқаннан кейін майор Дуглас Бей Ридждің оңтүстігінде жағажай участағы жерді сатып алып, оны туыстары мен достарына сатуға бел буды. Майор Дуглас Энн Арундел округының қара нәсілді фермері және су кәсіпкері Дэниел Брашерстен Чесапик шығанағындағы 500 футтық (152 м) жағажай участағы жерді сатып алып, оны жазғы демалыс орнына айналдырды. Бұл орын жоғары мәртебелі афроамерикалықтардың жиналатын ортасына айналды. Вашингтондағы алғашқы қара нәсілді қалалық сот судьясы Роберт Террелл және оның әйелі, белсенді және қоғамдық қайраткер доктор Мэри Черч Террелл 1893 жылы сатып алған жерге 1915 жылы «Вилла Алоха» атты үй салды, ол Дугластың жазғы үйіне жақын орналасқан. Олардың немересі, бұрынғы Хайленд Бич қаласының мэрі Реймонд Л. Лэнгстон, осы үйдің иесі. Қала тұрғындары мен қонақтарының арасында Пол Робсон, Роберт Уивер, Харриет Табман, В.Е.Б. Дюбуа, ақындар Лэнгстон Хьюз және Пол Лоренс Данбар болды. Фредерик Дуглас да келіп, тұрғынға айналуы мүмкін еді, бірақ ол 1895 жылы, ұлы оған салған үйі аяқталмай тұрып қайтыс болды. 1900 жылдардың басында қоғамда тұрғындар мен қонақтардың санының өсуіне байланысты жылқы тұрағы, қонақ үй, қонақ үй және теннис корты салынды. 1902 жылы Джордж Боуэн салған қонақ үй лекциялар, талқылаулар мен бейресми жиналыстар үшін өте танымал орын болды. 1920 жылдары Ричард Фрэнсис Уэр салған қонақ үй сенбі кешкі билерге және шіркеу топтарының кездесу орнына айналды. 1970 жылдары ол жеке үйге айналдырылды. 1920 жылы Чарльз Р. Дуглас қайтыс болғаннан кейін оның ұлы Хейли Г. Дуглас аймақты дамытуды өз қолына алды. Хейли Дуглас Хайленд Бич қаласы комиссарлар кеңесінің мүшесі болды және 1922 жылдың 12 мамырында қаланы құрды, осылайша Мэриленд штатындағы алғашқы афроамерикалық муниципалитет құрылды. Ол және оның достары келесі отыз жыл бойы қауымды кішкентай және эксклюзивті етіп сақтады. Бұл қауым бір ғасырдан астам уақыттан бері, Азамат соғысынан кейінгі кезеңдегі әділетсіздіктерді жеңуге бейілді адамдар құрған. Алайда, 2000 жылғы халық санағы бойынша қала тұрғындарының 40 пайызынан азы афроамерикалықтарды құрады. Бірақ 2018 жылғы есепте 114 адамнан тұратын халықтың 53,5 пайызы қара нәсілді екені көрсетілді. Хайленд Бич тарихы Эндрю В. Карлдың «The Land Was Ours: African American Beaches from Jim Crow to the Sunbelt South» кітабында баяндалған. Автор Хайленд Бичтің дамуын афроамерикалықтарға арналған жоспарланған демалыс орындарының нишалық нарығының қалыптасуының бір бөлігі ретінде сипаттады. «Чесапик шығанағындағы Хайленд Бич: Мэриленд штатының алғашқы афроамерикалық муниципалитеті» кітабы да қала туралы, ұзақ жылдардан бері тұратын тұрғындар Джек Е. Нельсон, Марго Дин Пинсон және бұрынғы мэр Реймонд Л. Лэнгстон жазған. Хайленд Бич (38.931880, 76.466455) координаталарында орналасқан. АҚШ халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,07 шаршы миль (0 км2), оның ішінде 0,06 шаршы миль (0 км2) жер және 0,01 шаршы миль (0 км2) су.
Highland Beach was founded in summer 1893 by Maj. Charles Remond Douglass, (Frederick Douglass's son) and his wife, Laura, after they had been turned away from a restaurant at the nearby Bay Ridge resort because of their race. Charles Douglass was a retired military officer who served with the 54th Massachusetts Infantry Regiment of the United States Colored Troops during the American Civil War. After being turned away, Maj. Douglass decided to buy beachfront property directly south of Bay Ridge and sell lots to family and friends. Maj. Douglass bought a tract with 500 feet (152 m) of beachfront on the Chesapeake Bay from Daniel Brashears, a Black farmer and waterman of Anne Arundel County, and turned it into a summer enclave. It became a regular gathering place for upper class African Americans. Robert Terrell, the first Black municipal court judge in Washington, DC, and his wife, activist and civic leader, Dr. Mary Church Terrell, built a home, "Villa Aloha," in 1915 on the property they purchased in 1893, which was next door to the Douglass Summer House. Their grandson, Raymond L. Langston, former Highland Beach mayor, owns this home. Among the residents and guests of the town were Paul Robeson, Robert Weaver, Harriet Tubman, W. E. B. Du Bois, and poets Langston Hughes and Paul Laurence Dunbar. Frederick Douglass visited and would have become a resident but he died in 1895, before the house that his son was building for him was completed. In the early 1900s, a horse stable, a guest house, a hotel, and tennis courts were all built in the community to accommodate the growing number of residents and their guests. The guest house, which was built by George Bowen in 1902, was a very popular site for lectures, discussions, and informal gatherings. The hotel, which was built by Richard Francis Ware in the 1920s, was a popular spot for Saturday night dances and a meeting place for church groups. It was converted to a private home in the 1970s. After the death of Charles R. Douglass in 1920, his son, Haley G. Douglass, took over the development of the area. Haley Douglass became a member of the Board of Commissioners for the town of Highland Beach, and incorporated the town on May 12, 1922, making it the first African American municipality in Maryland. He and his friends controlled the community for the next thirty years, keeping it small and exclusive. established over a century ago by people determined to overcome the prejudices of their post Reconstruction times. However, as of the 2000 census, less than 40 percent of the town's residents were African American. A 2018 report however, indicated that 53.5% of the population of 114 people identified as Black. The history of Highland Beach is recounted in the book The Land Was Ours: African American Beaches from Jim Crow to the Sunbelt South by Andrew W. Kahrl. The author described the development of Highland Beach as part of the emergence of a niche market in African American planned vacation communities. Highland Beach on the Chesapeake Bay: Maryland's First African American Incorporated Town is another book about the town which was written by longtime residents – Jack E. Nelson, Margo Dean Pinson, and former mayor, Raymond L. Langston. Highland Beach is located at (38.931880, 76.466455). According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 0.07 square miles (0 km2), of which 0.06 square miles (0 km2) is land and 0.01 square miles (0 km2) is water.
Көлік
Хайленд Бич қаласына және одан барудың негізгі көлігі – автомобиль жолдары. Бірақ, қала арқылы мемлекеттік трассалар өтеді деп айтуға болмайды, және кіруге мүмкіндік беретін жалғыз жол – Бей Хайлендс Драйв.
The main method of transportation to and from Highland Beach is by road. However, no state highways serve the town, and the only road providing access is Bay Highlands Drive.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 96 адам, 46 үй шаруашылығы және 27 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген. 74 тұрғын үй бірлігі орташа есеппен орналасқан. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 19,8% ақ нәсілді, 70,8% афроамерикалық, 1,0% азиялық, 5,2% басқа нәсілдерден және 3,1% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 5,2% құрады. 46 үй шаруашылығының 19,6%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 43,5%-ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 8,7%-ы күйеуі жоқ әйелдер, 6,5%-ы күйеуі жоқ еркектер, ал 41,3%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 30,4%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 15,2%-ында 65 жасқа толған немесе одан асқан жалғыз адамдар тұрды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,09 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,56 адамды құрады. Қала тұрғындарының орташа жасы 55,7 жас. Тұрғындардың 10,4%-ы 18 жасқа дейін, 8,3%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 13,6%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 39,6%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 28,1%-ы 65 жасқа толған немесе одан асқан. Қаланың жыныстық құрамы: 49,0% еркек және 51,0% әйел.
As of the census of 2010, there were 96 people, 46 households, and 27 families living in the town. The population density was There were 74 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 19.8% White, 70.8% African American, 1.0% Asian, 5.2% from other races, and 3.1% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 5.2% of the population. There were 46 households, of which 19.6% had children under the age of 18 living with them, 43.5% were married couples living together, 8.7% had a female householder with no husband present, 6.5% had a male householder with no wife present, and 41.3% were non families. 30.4% of all households were made up of individuals, and 15.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.09 and the average family size was 2.56. The median age in the town was 55.7 years. 10.4% of residents were under the age of 18; 8.3% were between the ages of 18 and 24; 13.6% were from 25 to 44; 39.6% were from 45 to 64; and 28.1% were 65 years of age or older. The gender makeup of the town was 49.0% male and 51.0% female.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы санақ бойынша қалада 109 адам, 44 шаруашылық және 27 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілмеген, ал тұрғын үй бірліктерінің орташа тығыздығы көрсетілмеген. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 52,29% ақ нәсілді, 39,45% афроамерикалық және 8,26% екі немесе одан көп нәсілді. 44 шаруашылықтың ішінде 27,3%-ында 18 жасқа дейінгі балалар бар, 40,9%-ы бірге тұратын жұбайлар, 15,9%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 38,6%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 31,8%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 20,5%-ы 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдардан тұрады. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,48, ал отбасының орташа мүше саны 3,11 адамды құрайды. Қала тұрғындарының жас бойынша бөлінуі: 26,6%-ы 18 жасқа дейінгілер, 2,8%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 28,4%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 29,4%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 12,8%-ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 42 жасқа тең. Әр 100 әйелге 84,7 еркек шақ келеді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 95,1 еркек шақ келеді. Шаруашылықтың орташа табысы 53 333 доллар, ал отбасының орташа табысы 82 379 долларды құрайды. Ер адамдардың орташа табысы 36 563 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 31 250 доллар. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 27 802 доллар. Халықтың 1,5%-ы кедейлік шегінен төмен өмір сүреді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілер жоқ, ал 64 жастан асқандардың 10,5%-ы.
As of the census of 2000, there were 109 people, 44 households, and 27 families living in the town. The population density was There were 80 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 52.29% White, 39.45% African American, and 8.26% from two or more races. There were 44 households, out of which 27.3% had children under the age of 18 living with them, 40.9% were married couples living together, 15.9% had a female householder with no husband present, and 38.6% were non families. 31.8% of all households were made up of individuals, and 20.5% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.48 and the average family size was 3.11. In the town, the population was spread out, with 26.6% under the age of 18, 2.8% from 18 to 24, 28.4% from 25 to 44, 29.4% from 45 to 64, and 12.8% who were 65 years of age or older. The median age was 42 years. For every 100 females, there were 84.7 males. For every 100 females age 18 and over, there were 95.1 males. The median income for a household in the town was $53,333, and the median income for a family was $82,379. Males had a median income of $36,563 versus $31,250 for females. The per capita income for the town was $27,802. There were no families and 1.5% of the population living below the poverty line, including no under eighteens and 10.5% of those over 64.