Кіріспе

Нью-Йорк қаласында тұратын суретші, кинорежиссер және музыкант. Роберт Лонго (7 қаңтар 1953 жылы туған) – американдық суретші, режиссер, фотограф және музыкант. Лонго 1980-ші жылдары "Қалалардағы адамдар" суреттері мен графикалық сериясы арқылы белгілі болды, онда әсем киінген ерлер мен әйелдер қиын эмоциялармен күресіп, қимылдаған жай көрсетілген. Ол Нью-Йорк және Ист-Хэмптон қалаларында тұрады.

Ерте өмір және білім

Лонго 1953 жылы Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында дүниеге келді және Лонг-Айлендте өсті. Бала кезінен бастап кино, теледидар, журналдар мен комикстер сияқты бұқаралық ақпарат құралдарына қызығушылық танытты, олар оның өнеріне қазір де әсер етеді. Лонго Дентон қаласындағы Солтүстік Техас университетінде оқуға түсті, бірақ диплом алмай қалды. Кейін Леонда Финкіден мүсін өнерін үйренді, ол оны бейнелеу өнері саласында мансап қууға ынталандырды. 1972 жылы Лонго Флоренциядағы Accademia di Belle Arti академиясында оқуға грант алды. Нью-Йоркке оралғаннан кейін Лонго Буффало мемлекеттік колледжіне түсті, онда 1975 жылы BFA дәрежесін алды. Буффало штатында оқып жүргенде, ол өнер профессоры Джозеф Пикциллодан сабақ алды және оның ықпалында болған болуы мүмкін. Осы кезде ол сонымен қатар Буффало штатында өнерді оқыған суретші Синди Шерманмен байланыста болды. Колледжде оқып жүрген кезінде Лонго мен оның достары кооперативтік ғимаратында авангардтық өнер галереясын құрды, ол бастапқыда мұз фабрикасы болған Эссекс өнер орталығы, кейін Hallwalls қазіргі заманғы өнер орталығына айналды. Галереядағы жұмыстары арқылы Лонго көптеген жергілікті және Нью-Йорк суретшілерімен танысып, 1970-ші жылдардың соңындағы өнер ортасына қатысу үшін Нью-Йорк қаласына көшті, мысалы, Effects: New Art Theory журналымен байланысты суретшілер мен сыншылармен бірге.

Сызбалау

Ол мүсін өнерімен айналысқанына қарамастан, сурет салу Лонго үшін өзін-өзі таныстырудың ең сүйікті түрі болып қала берді. Дегенмен, мүсіндік ықпал оның сурет салу техникасына сіңіп, Лонгоның «портреттеріне» үш өлшемділік сезімін беретін ерекше кескіндік сызықтарды тудырады. Лонго графитті саз сияқты пайдаланады, оны «Қалалардағы адамдар» сериясындағы қимыл-қозғалысқа толы, билейтін бейнелерді жасау үшін қалыптайды. Лонго суреттерді проектор арқылы үлкейтіп, суретшінің көмекшісімен бірге үштен бір бөлігінен бастап, түпнұсқадан гөрі үлкен өлшемде суреттейді. Осы процесте Лонго кейде поздарды күшейтеді және киімді әрдайым қара және ақ түсті, ресми киімге стандарттайды. Бұл жұмыстың идеясы 1975 жылы Райнер Вернер Фассбиндердің «Америкалық солдат» фильмінен алынған бір тұрақты кадрдан туды. Лонго шамамен төрт жылдан кейін арқасынан атылған адамның бейнесін монументалды суреттер сериясына айналдырды. 1979 мен 1982 жылдар аралығында ол «Қалалардағы адамдар» сериясынан 60-қа жуық сурет жасады. Осының нәтижесінде, 30 жасында Лонго Синди Шерман және Дэвид Салл сияқты 1980-ші жылдардың ең көп талқыланған, көрмеге қойылған және коллекцияланған суретшілерінің қатарына кірді. Билік және құдірет тақырыбында жұмыс істеп, Лонго «Қара тулар» (1989–91) деп аталатын қара түсті американдық тулар сериясын, сондай-ақ үлкен қол қаруларын (Bodyhammers, 1993–95) жасады. 1995–1996 жылдары ол «Магеллан» жобасымен айналысты, ол 366 суреттен (бір күнде біреуден) тұрады және суретшінің өмірі мен оны қоршаған мәдени бейнелердің мұрағатын құрады. «Магелланнан» кейін 2002 жылы «Фрейд суреттері» жарық көрді, онда Эдмунд Энгельманның нацистерден қашқанға дейін Зигмунд Фрейдтің пәтерінің әйгілі деректі суреттері жаңаша түсіндірілді. 2002 және 2004 жылдары ол «Жарандар» (монументалды толқындардың бұзылуын бейнелейтін Бернини стильіндегі туындылар) және «Ақылдың ауруы» (атом бомбасының жарылысын барокколық стильде бейнелейтін туындылар) атты туындыларын ұсынды. «Жарандар» 2004 жылғы Уитни биенналына қосылды. «Барбара мен Ральф» сияқты туындыларды жасау үшін Лонго суреттегі бейнелерді қағазға проекциялап, графитпен сызып, фонның барлық бөлшектерін жояды. Негізгі контурларды белгілегеннен кейін, оның көп жылдар бойы жұмыс істеп келе жатқан суретшісі Диана Ши бір апта бойы сурет үстінде жұмыс істейді, егжей-тегжейлі бөлшектерді толтырады. Содан кейін Лонго графит пен көмірді қолданып, «барлық косметикалық жұмыстарды» жасайды. Ол суретті толық аяқтағанша, бір аптадан астам уақыт бойы жұмысын жалғастырады. 2013 жылдың наурызында «The Lexander Magazine» журналы Лонгоның 1982–83 жылдардағы «Қысым» диптихін қарастырып, оны «заманның соңғы көрнекті әнұраны» деп атады, сонымен қатар Нейл Бенезраның 1988 жылғы талдауына сүйене отырып, бұл туындының «1980-ші жылдардың ең көрнекті өнер туындысы» екенін айтты. Суретшінің «Мемлекеттік механизмдер» сериясы (2012–2019 жылдары жасалған) 2023 жылы Клиффорд Росс Ұлттық өнер галереясына сыйға берілді.

Музыкалық бейнелер

1980 жылдары Лонго бірнеше музыкалық бейнеклиптерді режиссерлік етті, оның ішінде New Order тобының "Bizarre Love Triangle", Megadeth тобының "Peace Sells" және R. E. M тобының "The One I Love" бейнеклиптері бар. Ол 1981 жылғы Гленн Бранканың "The Ascension" және The Replacements тобының 1985 жылғы "Tim" альбомының мұқабаларын жасауға жауапты болды.

Кино және теледидар

1992 жылы Лонго "Таулеттер криптасынан" ("Tales from the Crypt") "Бұл сені өлтіреді" ("This'll Kill Ya") атты эпизодты режиссерлік етті. Ол сонымен қатар Киану Ривз, Дольф Лундгрен және Такеши Китано жұлдыздық құрамындағы "Джонни Мнемоник" ("Johnny Mnemonic") кіберпанк фильмін, сондай-ақ "Арена Брейнз" ("Arena Brains") атты қысқаметражды фильмді түсірді. Ол кезде Лонго: "Сурет салудың өзі бір нәрсе, ал фильм түсіру – шынымен қиын шаруа" деген пікірін білдірген. 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардың басында Лонго Стюарт Аргабрайт, гитарист Чак Хаммер және Дуглас Слоанмен бірлесіп "Мраморлы тұман" ("Marble Fog") және "Періштелерді өлтіру" ("Killing Angels") сияқты бірнеше перформанс-театрлық қойылымдарды жасады.

Музыка

Лонго 1970-ші жылдардың аяғында Tier 3 сияқты Нью-Йорк рок клубтарында эксперименталды музыка орындаған Роберт Лонгоның Menthol Wars музыкалық тобының жетекшісі және гитаристі болды. Топ құрамына Ричард Принс және Дэвид Линтон кірді. Menthol Wars сонымен қатар Ричард Принстің 1980 жылы Printed Matter, Inc басылымымен шығарылған үш кітаптан тұратын сериясының бір бөлігі болды. Осы кезеңде Лонго Рис Чатхаммен бірге Чатхамның гитаралық триосында өнер көрсетті және музыканттардың артына проекцияланған, баяу өшірілетін Pictures for Music атты слайдтар сериясын жасады.

Фотография

Италиялық Bottega Veneta сәндік брендінің тапсырысымен Лонго 2010 жылғы күзгі/қысқы маусымдық жарнамалары үшін Террон Вуд пен Алла К модельдерін фотоға түсірді, осылайша оның "Men in the Cities" сериясынан билеп тұрған бейнелерді еске түсірді.

Көрмелер

Лонгоның Хамбургер Кунстверени және Дейхторхолленде, Хьюстон қаласындағы Менил коллекциясында, 1989 жылы Лос-Анджелес округінің өнер мұражайында, 1990 жылы Чикаго қазіргі заманғы өнер мұражайында, Хартфорд Афинеумында, Токиодағы Исетан өнер мұражайында жеке көрмелері өткен. 2009 жылы Ниццадағы (Франция) заманауи және қазіргі заманғы өнер мұражайында, ал 2010 жылы Лиссабондағы (Португалия) Museu Colecção Berardo мұражайында 1980–2009 жылдарға арналған шолу көрмесі ұйымдастырылды. Топтық көрмелердің ішінде Documenta VIII, Уитни биенналесі және Венеция биенналесі бар. Оның фотореалистік көмірмен салған суреттері 2017 жылы Бруклин мұражайындағы Proof көрмесінде Франсиско Гоя мен Сергей Эйзенштейннің туындыларымен бірге көрсетілді.

Ықпал

Лонгоның "Қалалардағы адамдар" сериясынан шығармалары "Американдық психо" (2000) фильміндегі ойдан шығарылған кейіпкер Патрик Бейтменнің пәтерінде ерекше орын алды. 2013 жылы Лонгоның туындылары "Man of the World" ерлер журналында, оның өмірі мен карьерасы туралы мақаламен бірге жарияланды.

Өнер нарығы

Лонго Pace Gallery (2021 жылдан бері) және Thaddaeus Ropac галереяларында өкілдік етіледі.

Жеке өмір

Лонго 1974 жылдан 1980 жылға дейін суретші Синди Шерманмен бірге өмір сүрді. Ол 1981 жылдан 1989 жылға дейін суретші Гретчен Бендермен бірге өмір сүрді. 1994 жылы Лонго неміс актрисасы Барбара Суковаға үйленді. Олардың үш ұлы бар: Ханс Лонго, Виктор Лонго және Джозеф Лонго. Лонго 1990 жылы Еуропаға көшіп, бірнеше жыл Парижде тұрды, сондай-ақ Испания мен Германияда жұмыс істеді. Қазір ол Нью-Йорк пен Ист-Хэмптон қалаларында тұрады.