Жергілікті жай кеңістік және инерциялық санақ жүйесі
Local reference frame
Жергілікті жағдай: Теориялық физикадағы кеңістік-уақыттың шағын аймағында қолданылатын координат жүйесі. Гравитациялық өрістегі инерциялық жағдайлар, Эйнштейннің теориясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теориялық физика термині
Theoretical physics term
Теориялық физикада жергілікті эталондық жүйе (жергілікті эталон) – кеңістік немесе кеңістіктегі уақыттың шағын немесе шектеулі аймағында ғана жұмыс істейтін координаттық жүйе немесе есептесу жүйесі. Бұл термин көбінесе жергілікті инерциялық жүйелерді гравитациялық өрістің кішкентай аймақтарына қолдану контекстінде қолданылады. Гравитациялық күштер кеңістіктің үлкен аймақтарында геометрияның Евклидтік емес болуына әкелсе де, егер біз өзімізді біркелкі гравитациялық өрісте бірге құлайтын объектілердің жеткілікті кішкентай кластерін қамтитын аймаққа шектесек, олардың физикасын сыртқы гравитациялық әсерлерден таза кеңістіктегі сол кластердің физикасы ретінде сипаттауға болады.
In theoretical physics, a local reference frame (local frame) refers to a coordinate system or frame of reference that is only expected to function over a small region or a restricted region of space or spacetime. The term is most often used in the context of the application of local inertial frames to small regions of a gravitational field. Although gravitational tidal forces will cause the background geometry to become noticeably non Euclidean over larger regions, if we restrict ourselves to a sufficiently small region containing a cluster of objects falling together in an effectively uniform gravitational field, their physics can be described as the physics of that cluster in a space free from explicit background gravitational effects.
Теңдестік қағидаты
Эйнштейн өзінің жалпы салыстырмалылық теориясын құрастыру кезінде мынадай байқау жасады: гравитациялық өрісте еркін түсетін дене жергілікті өлшеулер арқылы өрістің бар екенін анықтай алмайды ("түсіп бара жатқан адам гравитацияны сезінбейді"). Эйнштейн бұрылған кеңістік-уақыттағы физиканың кішкентай аймақтарда қарапайым инерциялық механика физикасына (осы жағдайда – арнайы салыстырмалылық теориясына) дейін тоғатынын дәлелдеу арқылы жалпы теориясын аяқтады. Эйнштейн мұны "өмірімдегі ең бақытты идея" деп атады.
When constructing his general theory of relativity, Einstein made the following observation: a freely falling object in a gravitational field will not be able to detect the existence of the field by making local measurements ("a falling man feels no gravity"). Einstein was then able to complete his general theory by arguing that the physics of curved spacetime must reduce over small regions to the physics of simple inertial mechanics (in this case special relativity) for small freefalling regions. Einstein referred to this as "the happiest idea of my life".
Зертханалық кадр
Физикада лабораториялық есептесу жүйесі немесе қысқаша лабораториялық жүйе – тәжірибе (нақты немесе ойша тәжірибе) жүргізілетін зертханаға ортақталған есептесу жүйесі. Бұл – зертхананың қозғалмайтын есептесу жүйесі. Сондай-ақ, бұл әдетте өлшемдер жасалатын есептесу жүйесі болып табылады, себебі олар (басқаша айтылмаса) зертханалық құралдармен жүзеге асырылады деп есептеледі. Лабораториялық жүйедегі құралдардың мысалы – бөлшектер үдеткішінің анықтағыштары.
In physics, the laboratory frame of reference, or lab frame for short, is a frame of reference centered on the laboratory in which the experiment (either real or thought experiment) is done. This is the reference frame in which the laboratory is at rest. Also, this is usually the frame of reference in which measurements are made, since they are presumed (unless stated otherwise) to be made by laboratory instruments. An example of instruments in a lab frame, would be the particle detectors at the detection facility of a particle accelerator.