Кіріспе

Спиндік қаптау – бұл жалпақ субстраттарға біркелкі жұқа қабаттар жағуға қолданылатын процедура. Әдетте, сұйық күйдегі қаптама материалының шағын мөлшері субстраттың ортасына қолданылады, ол төмен жылдамдықпен айналады немесе мүлдем айналмайды. Содан кейін субстрат центробегтік күшпен қаптама материалды тарату үшін секундына 10 000 айналымға дейін айналады. Спиндік қаптауға қолданылатын машина спин жапсырушы немесе қарапайым спинер деп аталады. Айналу субстраттың шеттерінен сұйықтық ағып шыққанша жалғастырылады, қаптаманың қажетті қалыңдығына жеткенше. Қолданылған еріткіш әдетте ұшпалы болады және бірден буланады. Айналу жылдамдығы жоғары болған сайын, қабықша соғұрлым жұқа болады. Қабықшаның қалыңдығы ерітіндінің тұтқырлығы мен концентрациясына, сондай-ақ еріткішке де байланысты. Спиндік қаптаудың алғашқы теориялық талдауын Emslie және авторлар тобы жүргізді, ал кейінгі көптеген авторлар (соның ішінде спиндік қаптауда таралу жылдамдығын зерттеген Уилсон және авторлар тобы; және жиналған қабықшаның қалыңдығын болжау үшін әмбебап сипаттаманы тапқан Danglad Flores және авторлар тобы) оны кеңейтті. Спиндік қаптау, шыны немесе монокристаллдық субстраттардағы функционалдық оксид қабаттарын микроөндіруде, сульгель прекурсорларын қолдана отырып, кеңінен қолданылады, онда бұл әдіс наноөлшемді қалыңдықтармен біркелкі жұқа қабаттар жасауға мүмкіндік береді. Ол фотолитографияда 1 микрометр қалыңдығындағы фоторезист қабаттарын жағу үшін де қолданылады. Фоторезист әдетте 30-60 секунд ішінде секундтық 20-80 айналымда айналады. Бұл полимерлерден жасалған жазық фотоникалық құрылымдарды жасау үшін де кеңінен қолданылады. Жұқа қабықшаларды спиндік қаптаудың бір артықшылығы – қабықша қалыңдығының біркелкілігі. Өзін-өзі тегістеудің арқасында қалыңдық 1%-дан артық өзгере алмайды. Осылай өндірілген қабықшалардың қалыңдығы да осындай материалдардың оптикалық қасиеттеріне әсер етуі мүмкін. Бұл электрохимиялық сынақтар үшін, әсіресе ультракөк сәулелік спектроскопиядан сіңіру көрсеткіштерін өлшегенде маңызды, себебі қалың қабықшалардың оптикалық өткізгіштігі төмен және жұқа қабықшаларға қарағанда жарық өткізбейді (жұқа қабықшалар пленканың оптикалық тығыздығы тым төмен болмайынша жарық өткізе алады). Сонымен қатар, сіңіру қасиеті төмен қабықшалар циклдік вольтамметрия сияқты процестер үшін қолайлы емес, себебі төмен сіңіру электрохимиялық жасушадағы катиондардың электрохимиялық күйін өзгертуге кедергі келтіреді. Осыған байланысты жұқа қабықшалар энергия сақтау технологиялары үшін жақсырақ оптикалық қасиеттерге ие, себебі олардың қасиеттері спиндік қаптау арқылы өзгертіледі. Дегенмен, полимерлер мен фоторезистердің қалың қабаттарын спиндік қаптау салыстырмалы түрде үлкен жиектерді құрауы мүмкін, олардың жазықтығы физикалық шектеулерге ие.