Ридинг Рейсерс: Тарихы мен қайта құрылуы

Кіріспе

Reading Racers – британдық мотоциклдермен жүретін жылдамдық жарыс командасы. 1968 жылы құрылған бұл команда тарихында төрт рет Британ лигасының чемпионы атанған. Клуб 2008 жылдың қазан айында Смоллмид стадионының жалға алу құқығы сатылып, стадион бұзылғаннан кейін таратылды. 2016 жылы жанкүйерлер тобы команданы қайта құрып, жаңадан құрылған Оңтүстік даму лигасына қатысып, 2017 жылы жеңіліссіз дебюттік маусымын жеңіп алды.

1968-1974 жылдар

Клуб 1968 жылы құрылған және Британ лигасының Екінші дивизионының негізін қалаушы мүшелері болды. Команда бастапқыда 1973 жылы стадион жабылуына дейін Рединг стадионында (Оксфорд Роуд) орналасқан. Соңғы жылы "Жартылай финалистер" алғашқы Британ лигасының титулын жеңіп алды. Шведиялық Андерс Мичанек өте керемет өнер көрсетіп, өз алаңында жеңіліске ұшырамады және 11.36 орташа көрсеткішпен аяқтады. Мичанекпен қатар командаға норвегиялық Даг Лёвас пен австралиялық Джефф Кертистің көп ұпайлары, сондай-ақ Питер Мюррей, Ричард Мэй, Мик Белл және Берни Ли қолдау көрсетті. 1973 жылғы Нокаут кубогы финалында Рединг екі кезеңнің қорытындысы бойынша тең түскеннен кейін, Кубок үшін Бель-Вьюдан сәтті жеңіліске ұшырады.

1975-1996 жылдар

Смоллмид стадионы 1974 жылы М4 тас жолының 11-ші қиылысына жақын, қоқыс төгу орынының жанында салынды. 1975 жылғы маусымда «Рейсерс» командасы қайта құрылды, алғашқы ойында 9 264 көрермен куә болды. «Рединг» командасы «Халлға» қарсы матчты 18 ұпаймен жеңіске жеткізді. Бұл маусымда клуб 6-шы орынды иеленді және әрбір жарысқа шамамен 6 500 көрермен жиналды. 1976 мен 1979 жылдар аралығында көрермендер саны жоғары деңгейде сақталды, тіпті 1978 жылы клуб 19 команданың ішінде 14-ші орынға түскеніне қарамастан. Клуб 1980 жылы сәтті маусымды өткізіп, Британ лигасының чемпионы атанды және тұрақты түрде 7 000-нан астам көрерменді тартты. «Редингтің» табысы үш мықты лидераға байланысты болды: швед чемпионы Ян Андерссон, жаңа американдық ойыншы Бобби Шварц және Англия құрамасының мүшесі Джон Дэвис. Үшеуі де маусымдық орташа көрсеткішті 10-ға жуық деңгейде ұстады, бұл командаға үнемі жеңіске жете беруге мүмкіндік берді. Клуб лига титулын жеңіп алғаны үшін 40 000 фунт стерлингтік сақтандыру төлемі туралы хабар тарады, бұл көптеген БАҚ өкілдерінің назарын аударды. Алайда, басқару құрылымындағы жағдайлардың нашарлауы маусым соңында үлкен өзгерістерге әкелді, Билл Доре жергілікті кәсіпкер Фрэнки Хиглимен бірге клубты басқаруды қолға алды. Доренің қызы Пэт Блис мотокросс ісіне көбірек араласты, ал Доренің ұлы Мартынға жол мен стадионды күтіп-ұстау міндеті жүктелді. 1982 жылдың шілде айында «Хакни Хокс» командасына қарсы өткен сыртқы жарыста 25 жастағы американдық мотокроссші Денни Пайетт қаза болды, ол бас жарақатынан көз жұмды. 1980 жылдардың ортасында бәсекеге қабілетті командалар құрылғанына қарамастан, клуб 1990 жылға дейін онжылдықтың басындағы жетістіктерін қайталай алмады. Сол жылы адал жанкүйер Тим Шугар команда менеджері болып тағайындалды, нәтижесінде клуб 1990 және 1992 жылдары лига титулын жеңіп алды, ал үздік мотокроссші Пер Йонссон 1990 жылы әлем чемпионы атанды. Джереми Донкастер және жаңа австралиялық ойыншы Тодд Уилтшир 1990 жылы «Редингтің» үздік орташа көрсеткіштерін көрсетті, ал Йонссон 1992 жылы орташа есеппен 10.04 ұпай жинады. Алайда, 1994 жылы Польшадағы апатта Йонссон ауыр жарақат алды, бұл клубтың және оның болашағына кері әсер етті. 1995 және 1996 жылдар клуб үшін сәтсіз маусымдар болды, себебі көрермендер саны азайды және БАҚ қызығушылығы төмендеді.

Smallmead Stadium was constructed during 1974, near the site of a refuse tip close to Junction 11 of the M4 motorway. The Racers returned for the 1975 season, a crowd of 9,264 witnessed the opening meeting against Hull and Reading won the match by 18 points. The club finished 6th that campaign and had an average crowd of almost 6,500 every meeting. Between 1976 and 1979 the crowd figures remained high, despite a poor 1978 when the club finished 14th out 19 teams. The club enjoyed a successful 1980 season, winning the British League title and attracting crowds of over 7,000 on a regular basis. Reading's success came down to three strong heat leaders, Swedish champion Jan Andersson, their new American signing Bobby Schwartz and England international John Davis. All three produced season averages around the 10 mark, which enabled the team to constantly pick up victories. The club made headline news with a £40,000 insurance bond payment for winning the league title, which gained much media interest. However, behind the scenes unrest in the management structure saw major changes at the end of the season with Bill Dore taking control of the club with local businessman Frankie Higley. Dore's daughter Pat Bliss became more involved in the running of the speedway and Dore's son Martyn was tasked with the maintenance of the track and stadium. The club suffered the tragedy of losing their 25 year old American rider Denny Pyeatt, who suffered fatal head injuries during an away match at Hackney Hawks in July 1982. Despite tracking very competitive looking teams in the mid 1980s the club never achieved the dizzy heights of the start of the decade, until 1990 when the appointment of loyal fan Tim Sugar as the team manager saw the club win the league title in both 1990 and 1992, with top rider Per Jonsson also crowned world speedway champion in 1990. Jeremy Doncaster and their new Australian signing Todd Wiltshire topped the reading averages in 1990 and Jonsson averaged 10.04 in 1992. However, Jonsson suffered terrible injuries in a crash in Poland in 1994, and this had an adverse effect on the club and its fortunes. 1995 and 1996 were poor seasons for the club, as crowds dropped and media interest waned.

1997-2008 жылдар

1997 жылғы маусымда клуб 1970 жылдан бері алғаш рет лиганың екінші деңгейіне түсті. Премьер-лига атауы өзгермегенімен, алдыңғы қатардағы клубтар жаңа Элит-лиганы құрды. Элит-лигаға қосылмау туралы шешім клуб үшін қажетті табысқа жеткізді, олар сол жылы чемпион атанды, ал Дейв Муллетт (1990 және 1992 жылдары чемпиондық жеңіске жеткен командалардың құрамында болған) лиганың ең үздік мотоциклшісі екенін дәлелдеді. Содан кейін команда Knockout Cup жеңісімен бірге «дубль» жасады. 1999 жылдан 2003 жылға дейінгі кезең клуб үшін қиын жылдар болды, осы кезде тәжірибелі промоутер Крис Ширс және оның ұлы Иван промоутерлік құрамның бір бөлігіне айналды. 2004 жылға қарай Иван Ширс команда менеджері Шугарды алмастырды, ал клуб жергілікті телекоммуникациялық компания Euphony Communications-пен ірі демеушілік келісімге келді, бұл клубтың қайта өрлеуіне көмектесті. Бұл ағылшындық Дэнни Берд пен словендік Матей Жагарды клубқа шақыруға мүмкіндік берді. Берд пен Фил Моррис (жарақат алған Жагардың орнына келген) сол маусымда Премьер-лига жұптар чемпионатында жеңіске жетті. 2005 жыл Рединг үшін сәтсіз маусым болды, науқанның соңында клубтың жаңа инвестициясыз өмір сүруі қиын екендігі байқалды. Осының салдарынан, промоутерлер 2006 жылы клубты BSI Speedway-ге сатты. Жаңа басшылық Редингті Элит-лигаға өткізіп, клуб атын «Рединг Булдогс» деп өзгертті. Олардың алғашқы маусымы жол трегінде үлкен жетістікке жетті, «Булдогс» титулға ие болуға жақын болды, бірақ плей-офф финалында «Питерборо Пантерс» командасына бір ұпайпен есе жіберді. Жол трегіндегі табыс клубтан тыс жерде көрінбеді, себебі әр кездесуге орташа есеппен 650 адам жетіспеді, бұл клубтың табыс табуы үшін 2000 адам қажет екенін көрсетеді. Сондай-ақ, Smallmead стадионының құрылысынан бері инфрақұрылымына ешқандай инвестиция жасалмағаны маңызды фактор болды, бірақ көптеген жанкүйерлер клубтың «Racers» есімін «Булдогс» деп өзгертуін де кінәлады, бұл өзгеріске наразылық ретінде көптеген жанкүйерлер кездесулерге барудан бас тартты. 2006 жылғы табысты команданың көп бөлігі 2007 жылғы маусымда сақталды, бірақ көрермендер саны күрт төмендеді, кейбір кездесулерге 900-ден аз жанкүйер келді. Бұл BSI-ді маусымның ортасында клубты сатуға мәжбүр етті, нәтижесінде клубты Суиндон қаласындағы кәсіпкер Марк Лег сатып алды, ол бұрынғы мотоциклші Малкольм Холлоуэйді өзінің промоутері етіп тағайындады, ал тәжірибелі Тим Шугар команда менеджері болып қайта келді, ал клубтың баспасөз хатшысы және веб-мастері Энди Повей мотоциклшілерді іздеу, маркетинг және коммерциялық қызметтерді басқаруға тағайындалды. Сатып алу кезінде Рединг 2007 жылғы маусымның қалған ойындарын Элит-лигада өткізетіні расталды. Сондай-ақ клуб өзінің бастапқы «Reading Racers» атауын қайта алды. Жаңа басшылық пен өзгерістер көрермендер санына әсер етпеді, ал жаңа иелері төрт айдың ішінде алты тамыздық сомадан айырылды. 2008 жылы клуб Премьер-лигаға түсуді шешті, бұл маусым клуб үшін ауыр уақыт болды. Повей мен Холлоуэйдің команда құру шешімдері сәтсіз аяқталды, тек даниялық Ульрих Остергаардтың өнері олардың абыройын сақтады. Алайда, жол трегіндегі өнер көрсетулер Смоллмид стадионының жалға беру шарты 2008 жылдың қазан айында аяқталып, жаңартылмағаны туралы жаңалықтармен көлеңкеге түсті. 2008 жылдың 19 қазанында соңғы қоштасу кездесуі өтті, онда 3200 адам қатысты, оның ішінде бұрынғы Рединг мотоциклшілері Андерс Мичанек, Ян Андерссон, Берни Ли, Джон Дэвис, Ричард Мэй, Тони Олссон және Фил Моррис Ульрих Остергаардтың 3000 фунт стерлинг жеңіс сыйлығын жеңіп алғанын көрді.

The 1997 season saw the club drop down to the second tier of the league for the first time since 1970. Although the Premier League name remained the same the top clubs formed the new Elite League. The decision not to join the Elite League brought some much needed success for the club as they were crowned champions that year, with Dave Mullett (who had been part of the championship winning teams in 1990 and 1992) proving to be the best rider in the league, the team subsequently won the double after winning the Knockout Cup. The period 1999 to 2003 were lean years for the club, which had seen veteran promoter Chris Shears and his son Ivan become part of the promotional set up. By 2004, Ivan Shears had replaced team manager Sugar and the club showed signs of resurgence with a large sponsorship deal with local telecomms company Euphony Communications. This secured the funds for the signature of English rider Danny Bird and Slovenian Matej Žagar. Bird and Phil Morris (who replaced an injured Žagar) won the Premier League Pairs Championship in June of that season. 2005 was a disappointing season for Reading and by the end of the campaign there were signs that the club need new investment to survive. Consequently, the promotion sold the club to BSI Speedway in 2006. The new promotion took Reading into the Elite League and changed the club name to the Reading Bulldogs. Their first season was a huge success on track as the Bulldogs narrowly missed out on the title, losing by a single point to Peterborough Panthers in the play off final. The success on track wasn't mirrored off track, as crowds were on average around 650 people short of the 2,000 required each meeting to break even, the fact that Smallmead Stadium had no seen no real investment to its infrastructure since it was built was a key factor in this, although many fans also blamed the changing of the club nickname from Racers to Bulldogs, a move which had seen a number of the hardcore fans of the club boycott meetings as a protest. The majority of the successful 2006 team were retained for the 2007 season, but crowds dropped alarmingly, with some meetings being witnessed by less than 900 fans. This led to BSI deciding to put the club up for sale mid season, which resulted in the club being purchased by Swindon based businessman Mark Legg, who appointed ex rider Malcolm Holloway as his co promoter, with the astute Tim Sugar returning as Team Manager, whilst the club's press officer and webmaster Andy Povey was appointed to head up rider recruitment, marketing and commercial activities. It was confirmed at the time of the takeover that Reading would see out the remaining fixtures of the 2007 season in the Elite League. the club also reverted to their original Reading Racers name. the new promotion and new change had little effect on the crowds and the new owners lost a reported six figure sum in the space of four months. The club opted to drop a division to the Premier League in 2008, the season was a traumatic time on and off track for the club. Povey and Holloway's team building decisions proved disastrous, with only Dane Ulrich Østergaard's performances saving their blushes on numerous occasions. However performances on track were overshadowed by the news that the Smallmead Stadium lease expired in October 2008 and would not be renewed. A final farewell meeting was held on 19 October 2008, as a near capacity crowd of 3,200 including former Reading riders Anders Michanek, Jan Andersson, Bernie Leigh, John Davis, Richard May, Tony Olsson and Phil Morris witnessed Ulrich Ostergaard win the £3,000 winner's purse.

2016 жылдан бастап қазіргі уақытқа дейін

2016 жылы бір топ жанкүйерлер команданы қайта жандандыру үшін бірікті және 2016 жылдың қыркүйегінде «Рединг Расерс» командасы «Веймут Уайлдкетс» командасына қарсы бақылау ойынына қатысты. 2017 жылы команда «Оңтүстік даму лигасына» (SDL) «Веймут», «Плимут», «Кент» және «Эксетер» командаларымен қосылды. 2017 жылғы маусым «Редингтің» 2008 жылдан бергі алғашқы лигаға оралуы болды, бірақ олар «Истборн» қаласындағы уақытша үй стадионында өнер көрсетті. Команда SDL-дің алғашқы маусымын жеңіп алды және 2018 жылдан 2019 жылға дейін лигадағы жарыстарды жалғастырды (соңғы жарыс «Суиндон» қаласында өтті). 2020 жылы COVID-19 пандемиясы және BSPA ережелеріндегі өзгерістерге байланысты команда тағы да үйсіз қалды және команданың жоспарлары тоқтап қалды. Қазіргі уақытта промоутерлік құқықтар «Рединг Спидвей Акциялық тобында» және олар Беркшир аймағында стадион салу және «Расерс» командасын өз үйіне қайтару үшін жер іздеуді жалғастыруда.