Фред Грейс: Англияның крикетшісі және бауырларының ізіндегі жолы
Fred Grace
Джордж Грейс: ағылшын крикетшісі, 1866-1880 ж. Глостершир және USEE үшін ойнады. Бір тест матчында Англия құрамасынан өнер көрсетті. 6906 реңк ұйымдады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық крикетші
боксшы
English cricketer
the boxer
Джордж Фредерик Грейс (13 желтоқсан 1850 – 22 қыркүйек 1880) – 1866 жылдан 1880 жылға дейін өнер көрсеткен ағылшын бірінші сыныпты крикетшісі, «Глостершир» және «Англияның оңтүстік бірлігі» (USEE) командаларында ойнаған. Ол Англия құрамасы үшін кейіннен тестілік матч ретінде танылған бір ойында қатысқан. Ол Бристольдің жанындағы Даунэнд қаласында дүниеге келді және Гэмпширдегі Басингсток қаласында қайтыс болды. Оң жақтан соққы беретін және оң жақтан жылдам, дөңгелек қозғалыспен доп беретін ол статистикалық мақсаттар үшін бірінші сыныпты деп саналатын 195 матчта ойнады. Осы матчтарда Грейс 6906 ұпай жинап, ең жоғары көрсеткіші 189* болды. Тамаша алаң қорғаушы және кейде қақпашы болған ол 170 рет допты ұстап, үш рет соққыға түсірді. Ол 329 қақпаны алып, ең жақсы көрсеткіші сегіз қақпаға 43 ұпай болды. Фред Грейс – Грейс отбасының ең кіші мүшесі. Оның төрт үлкен ағасы бар, барлығы крикет ойнаған: Генри, Альфред, «ЭМ» және «WG». Кейбір заманауи мәтіндерде ол «G. F. Grace» деп аталған, оның әріптері EM және WG сияқты қолданылған, бірақ шындығында ол Фред деп кеңінен танымал болды, ал олар әрқашан тек әріптерімен ғана белгілі болды. Оның екі үлкен ағасы әрқашан Генри және Альфред есімдерімен танымал болды. 1880 жылдың қыркүйегінде «Овал» стадионында өткен Англия – Австралия матчына кейіннен тестілік матч мәртебесі берілсе де, бұл EM, WG және Фредтің Англия құрамасында бірге ойнаған алғашқы жағдайы. Грейс әрқашан алаң қорғау қабілетімен мақтанған және сол тестілік матчта ол «тарихтағы ең әйгілі терең алаң қорғаушысы» деп аталды. Матч барысында ол суық тиді, ал келесі бірнеше күнде жаңбырға ұшырағандықтан пневмонияға шалдықты. Ол Англия құрамасында ойнағаннан кейін екі апта өткен соң 29 жасында қайтыс болды.
George Frederick Grace (13 December 1850 – 22 September 1880) was an English first class cricketer active from 1866 to 1880 who played for Gloucestershire and the United South of England Eleven (USEE). He played in one retrospectively recognised Test match for England. He was born in Downend, near Bristol and died in Basingstoke, Hampshire. A right handed batsman who bowled right arm fast roundarm, he appeared in 195 matches that are generally rated first class for statistical purposes. In these matches, Grace scored 6,906 runs with a highest score of 189*. An outstanding fielder and occasional wicket keeper, he held 170 catches and completed three stumpings. He took 329 wickets with a best performance of eight for 43. Fred Grace was the youngest member of the Grace family. He had four elder brothers who all played cricket: Henry, Alfred, "EM" and "WG". In some contemporary texts, he was called "G. F. Grace", using his initials in the same way as for both EM and WG but in fact he was widely known as Fred while they were always known by their initials only. His two oldest brothers were always known by their first names, Henry and Alfred. Although the England v Australia match at The Oval in September 1880 was granted Test status retrospectively, it is the first instance of three brothers playing together in a Test match with EM, WG and Fred all members of the England team. Grace was always praised for his fielding and, in that Test match, he held what has been called "the most famous deep field catch in history". During the match, he developed a cold which, because he was exposed to wet weather over the next few days, escalated to pneumonia. He died, aged 29, only two weeks after playing for England.
Ойынды үйрену
Ағалары сияқты Грейс те крикет ойнауды үйде үйренді, отбасы бұрынғы бау-шабақта жасаған жаттығу алаңында. Оған әкесі, доктор Генри Грейс, және ағасы Альфред Покок жаттықтырушылық жасады. Анасы Марта да белсенді қатысып, EM, WG және Фредтің бірінші класты ойыншылар ретінде бәсекеге қабілетті болуына ықпал еткен қозғаушы күш пен мотивацияны қамтамасыз етті. EM, WG және Фредтен бірнеше жас үлкен, толық өлшемді ұяшықпен ойнауды үйренді. Бала кезінде ол үшін тым үлкен болғандықтан, ол тура ойнаудың орнына жеткізу сызығынан соққы беруге бейімділік танытты. Альфред Покок бұл кемшілікті байқап, WG мен Фредтің балалық шақтағы өлшемдеріне сәйкес келетін кішкентай ұяшықтарды пайдаланып тура ойнауды үйренуі керек деп шешті. Осының нәтижесінде WG мен Фред техникалық тұрғыдан дұрыс, қорғаныс техникасы мықты ойыншыларға айналды, ал EM негізінен шабуылдаушы стильде ойнады. Олардың ата-анасы мен ағасы "ойынға зор құлшыныспен қарады" және бұл "үйдегі әңгімелердің басты тақырыбы" болды. Грейс және оның ағалары Даунэнд бағында және жергілікті крикет клубтарының мүшелері ретінде өздерінің дағдыларын дамытты, көбінесе Альфред Пококтың жетекшілігімен, ол ерекше жаттықтырушы болды. Грейс алғаш рет 1864 жылы, әлі 13 жасында, әкесінің Батыс Глостершир крикет клубында ойнағанда клубтық крикетте көзге түсті. Оған жаттықтырушылық жасалғанмен, сол кезде ол "WG сияқты тікелей ұяшықпен ойнамайтыны, бірақ соққы беруде одан да қатаң" екені айтылды. Оның алаңдағы шеберлігі, әрқашан оның ойынының ерекшелігі болған, үлкен үміттерге толы екені айтылды; ол "тамаша алаң" деп мақталып жүрді. Грейстің бойы шамамен 5 фут 10 дюйм болды, сондықтан ол EM-ден үш дюйм биік, ал WG-ден төрт дюйм қысқа болды. Оның алғашқы, қазір бірінші класты матчқа жатқызылатын ойыны 1866 жылғы 21-22 мамырда Оксфордтағы Магдален Граундта Англия джентльмендерінің XI командасы мен Оксфорд университеті (OUCC) арасындағы жедел ұйымдастырылған матчта болды, онда университет 10 қақпамен жеңіске жетті. 15 жасында Грейс 0 және 10 ұпай жинап, бір қақпаны құлатты. 17 жастағы WG сол командада болды және осы матчта WG Эдмунд Картерден OUCC-ге қосылуға шақыру алды, бірақ әкесі оны медициналық мектепке жібермек болғандықтан ол бас тартуға мәжбүр болды. Кейін Фред те оның ізімен медицинаны оқыды.
Like his brothers, Grace learned how to play cricket at home on a practice pitch that the family had created on the site of a former orchard. He was coached by his father, Dr Henry Grace, and his uncle, Alfred Pocock. His mother, Martha, was a keen participant too and she provided the driving force and the motivation which crystallised into the competitive edge that EM, WG and Fred always had as first class players. EM, several years older than WG and Fred, learned to play using a full size bat and, because it was too big for him as a boy, he developed a tendency to hit across the line of delivery instead of playing straight. Alfred Pocock recognised this fault and decided that WG and Fred must learn to play straight by using small bats, suitable for their boyhood sizes. It meant that WG and Fred became technically correct batsmen with strong defensive techniques whereas EM remained primarily an attacking batsman. Their parents and uncle were "full of enthusiasm for the game" and it was "a common theme of conversation at home". It was in the Downend orchard and as members of their local cricket clubs that Grace and his brothers developed their skills, mainly under the tutelage of Alfred Pocock, who was an exceptional coach. Grace first attracted notice in club cricket, playing for his father's West Gloucestershire Cricket Club in 1864 when still only 13. Despite his coaching, it was said of him then that he did not play with so "straight a bat" as WG, but was "more resolute in his hitting". Mention was made of the great promise shown in his fielding, always an outstanding feature of his game; he was hailed as "a glorious field". Grace's height was about 5 ft 10in, so he was three inches taller than EM and four inches shorter than WG. His earliest appearance in a match now rated first class was Monday, 21 to Tuesday, 22 May 1866 at the Magdalen Ground, Oxford for a hastily organised Gentlemen of England XI against Oxford University (OUCC), the university winning by 10 wickets. Aged 15, Grace took a wicket and had scores of 0 and 10. WG, aged 17, was in the same team and it was at this match that WG received an invitation from Edmund Carter to join the OUCC, but he had to refuse because his father intended him for medical school. In due course, Fred would follow him into the study of medicine.
Глостершир бірінші дәрежелі округке айналды
Бейсенбі күні, 25 маусым 1868 жылы Грейс жаңа Глостершир графтығының крикет клубы сапында алғашқы матчын өткізді. Бұл матч Лордс стадионында Мэрилебон крикет клубына (MCC) қарсы екі күндік ойын болды. Оның ағалары ЭМ мен ВГ та осы командада ойнады, бірақ бұл матч әбден бірінші сыныпты деуге келмейді. Глостершир 134 ұпаймен жеңіске жетті. Аталған графтық клуб жаңа емес еді, себебі ол Бристоль қаласында орналасқан және Грейс отбасы басқаратын Батыс Глостершир крикет клубы ретінде жиырма жылдан астам уақыт бұрын құрылған болатын. 1867 жылы клуб өз атауын графтық клуб деп өзгертті, алайда Челтенхэм және Глостершир крикет клубы деген қарсылас клубтың болуына байланысты округтың барлық аймағын қамтуға мүмкіндік болмады. Глостершир графтығының алғашқы бірінші сыныптық матчы 1870 жылғы 2 маусымда Клифтон қаласындағы Дурдэм Даун алаңында Суррей клубына қарсы өтті. EM, WG және Фред Грейс қатысқан бұл матчта Глостершир 51 ұпаймен жеңіске жетті. Грейс жақсы ойнап, 56-ға 4 және 31-ге 4 допты құлатты. Ол 16 (қақпасы құлатылды) және 15 ұпай жинады, бұл аз ұпайлы (<500) матчта пайдалы нәтиже болды. Графтық клуб өзінің құрылған жылы ретінде 1870 жылды белгіледі (1970 жылы құрылғанына 100 жыл толуы тойланды), бірақ оның ресми жарғысы 1871 жылдың наурыз айында ғана аяқталды, ол кезде клуб Челтенхэм және Глостершир клубымен бірікті. 1870 жылғы 18 тамыздан 20 тамызға дейін Грейс Бейсенбі күні WG-мен бірге Оңтүстік азаматтары үшін Бистон қаласындағы Медоу-роуд алаңында Солтүстік азаматтарына қарсы ойын ойнады. WG-нің көп жылдық қарсыласы А.Н. Хорнби басқарған Солтүстік командасы жеребе тастап, алғашқы соққыны жасауға бекінді. Олар 287 ұпай жинады, WG 89-ға 6 допты құлатты, ал Фред 53-ке 1 допты құлатты (Хорнби 103 ұпай жинады). Бейсенбі күні ойын аяқталғанда Оңтүстік командасы 6:1 есебімен көш бастады. Бірінші ойынды бастаған WG жұма күні таңертең 77 ұпай жинап, Исаак Уокермен бірге үшінші қақпаға 122 ұпайлық серіктестік құрды. Ол ойыннан шыққан соң Фред Уокерге қосылып, крикетші ретінде өсіп-жетілді. Олар төртінші қақпаға 294 ұпайлық серіктестік құрды, бірақ Уокер 179 ұпайға аут болған кезде бұл серіктестік аяқталды. Соңғы минутта Оңтүстік командасы 430/4 есебінен 482-ге құлдырады. Фред 189 ұпай жинады, бұл оның мансабындағы ең жоғары көрсеткіші болды. Соңғы күні Солтүстік командасы иннингтік жеңілістен құтылып, 289 ұпай жинады (WG 83-ке 3 допты құлатты; Фред 61-ге 2 допты құлатты), нәтижеде тең түсті. Бұл матчтан бұрын Грейстің ең жоғары ұпай саны 33 болған. Эрик Мидвинтер айтқандай, "мұнда дамытуға тағы бір крикет таланты табылды".
On Thursday, 25 June 1868, Grace played for the new Gloucestershire County Cricket Club in its first ever match, which was a two day game at Lord's against Marylebone Cricket Club (MCC). His brothers EM and WG were in the same team but the match was by no means first class. Gloucestershire won by 134 runs. The county club was not actually new because it had pre existed for over twenty years as the West Gloucestershire Cricket Club, based in Bristol and effectively run by the Grace family. It renamed itself as the county club in 1867 but it did not have a county wide remit because of a rival club called the Cheltenham and Gloucestershire Cricket Club. It is generally agreed that the inaugural first class match played by Gloucestershire County Cricket Club, per se, was against Surrey at Durdham Down, Clifton from Wednesday, 2 to Friday, 4 June 1870. EM, WG and Fred Grace all played for Gloucestershire who won by 51 runs. Grace bowled well, taking four for 56 and four for 31. He scored 16 (hit wicket) and 15 which were useful runs in a low scoring (<500) match. The county club has always dated its foundation to 1870 (it celebrated its centenary in 1970) but its formal constitution was not completed until March 1871 when it finally merged with the Cheltenham and Gloucestershire. From Thursday, 18 to Saturday, 20 August 1870, Grace played alongside WG for the Gentlemen of the South against the Gentlemen of the North at Meadow Road, Beeston. The North, captained by WG's long time rival A. N. Hornby, won the toss and decided to bat first. They scored 287, WG taking six for 89 and Fred one for 53 (Hornby scored 103). The South were 6 for one at close of play on Thursday. WG, who opened the innings, went on to make 77 on Friday morning, sharing a third wicket partnership of 122 with Isaac Walker. When he was out, Fred came in to join Walker and came of age as a cricketer. They shared a stand of 294 for the fourth wicket, broken when Walker was out for 179. There was then something of a collapse as the South went from 430 for four to 482 all out just before the close. Fred scored 189 not out and that remained his career highest innings. On the final day, the North managed to avoid the innings defeat and amassed 289 (WG three for 83; Fred two for 61) to ensure a draw. Prior to this match, Grace's highest score was 33. As Eric Midwinter put it, "here was another cricketing talent to be nurtured".
1871 жыл
Грейс 1870 жылы Солтүстік пен Оңтүстік арасындағы матчта дебют жасады, бірақ аса сәтті болмады. Бұл кездесу престиж жағынан «Gentlemen v Players» ойынымен салыстырылмаса да, халықаралық жарыстардан бұрынғы бағдарламадағы ең маңызды шара болып саналды, себебі теория бойынша, Англияның барлық ең жақсы ойыншылары тек техникалық дағдылары бойынша, емес, мәртебесіне қарай таңдалды. Грейс пен УГ 1871 жылдың мамыр айында Лордс стадионында өткен ойында Оңтүстік үшін жеңіс әкелді, олар төртінші калибрде 170 ұпайлық серіктестік құрды. УГ 178 ұпай, Грейс 83 ұпай жинады, ал Гарри Джупптан 22 ұпайдан артық ешкім жинамады, жалпы команда 328 ұпай жинады, бұл Оңтүстікке бір ойынмен және 49 ұпаймен жеңу жеткілікті болды (Грейс доп тастауға қатыспады).
Grace had made his debut in the North v South match in 1870 but without much success. Although this fixture did not quite equal Gentlemen v Players in terms of prestige, it was nevertheless the standout event in the pre international programme because, in theory, it featured all of the best players in England as they were chosen on technical ability alone, not on status. Grace and WG won the game for the South at Lord's in May 1871 when they shared a fourth wicket partnership of 170. WG scored 178, Grace 83 and the next best was 22 by Harry Jupp in a total of 328 which was enough for the South to win by an innings and 49 runs (Grace did not bowl).
Даулар
Грейстің үлкен ағалары EM және WG крикеттен тапқан ақшаларына байланысты дау-жанжалдар жиі болды, олар формалды түрде әуесқойлар болғандықтан. Грейстің өзі бір кезде USEE командасымен өнер көрсеткені үшін алған матч ақысы себепті "Джентльмендер мен ойыншылар" матчына қатысудан шеттетілген еді.
There was always controversy surrounding Grace's elder brothers EM and WG about the money they, as nominal amateurs, made from cricket. Grace himself was once barred from a Gentlemen v Players match because of match fees he had claimed for appearances with the USEE.
Австралияның турнесі, 187374
1873–74 жылдары Австралиядағы ағылшын крикет командасы кейде W. G. Grace-тің құрамасы деп аталады. Мельбурн клубы WG-ді турнеге команда құруға шақырған еді. Көптеген бас тартулар болды, бірақ ақырында Фред Грейс, Уолтер Гилберт, Гарри Джупп, Джеймс Лиллиуайт, Уильям Оскрофт және Джеймс Саутхертон командаға қосылып, Саутгемптоннан P&O лайнері «Мирзапор»ға мінді және Мельбурнге аттанды, онда оларды құлшыныспен қарсы алды. Бірақ содан кейін жағдай нашарлай бастады.
The English cricket team in Australia in 1873–74 is sometimes called W. G. Grace's XI. The Melbourne Club had invited WG to form a team for the tour. There were several refusals but eventually a team including Fred Grace, Walter Gilbert, Harry Jupp, James Lillywhite, William Oscroft and James Southerton boarded the P&O steamer Mirzapore at Southampton and sailed to Melbourne where they received a rapturous welcome. Then it all turned sour.
Грейс және 1880 жылғы Австралия сапары
1879 жылғы Сиднейдегі тәртіпсіздіктерден кейін Англия мен Австралия арасындағы крикет қарым-қатынасы шиеленісіп, 1880 жылғы австралиялық командаға матчтарды ұйымдастыру қиын болды. Лорд Харрис бастаған Лордс клубы оларды эмбаргоға алды, нәтижесінде олар мамырдан тамызға дейін тек төрт бірінші сыныпты матч өткізді, бірақ жергілікті клубтармен көптеген ойындар ойнады. Олар Англияның солтүстігінде құлшыныспен қарсы алынды, бірақ оңтүстікте оларға сенім білдірген Фред Грейс болды. Матч ақысы бойынша фрилансер ретінде жұмыс істей отырып, ол Саутгемптондық клуб командасы үшін, содан кейін Манчестер, Нортгемптон және Харрогейтте австралиялықтарға қарсы ойын ойнады. Австралиялықтар үшін маңыздысы, Грейс олардан WG-ге хабар жеткізді, ол Малкольм Нокстің сөзімен айтқанда, "(Лордс клубының) тобына жатпады". WG, әрқашан болғандай, қаржылық мүмкіндікке сезімтал болды және оларға Глостерширге қарсы матч ұсынды. Бұл Лордс клубының эмбаргосын бұзды және Харрис көп ұзамай мойынсұнды. Глостершир мен Австралия арасындағы матч 2 тамызда дүйсенбі күні басталып, 3 тамызда сәрсенбі күні аяқталды, және австралиялықтар 68 ұпаймен жеңіске жетті. Грейс ағайындылары мен Билли Мидвинтер Глостершир сапында ойнады, бірақ Фред Споффорт 11 қақпаны алып, австралиялықтарға жеңіс сыйлады. Бұл матч сол күні де, оның тарихи маңызы жағынан да маңызды болды. Нокс Глостерширдің оны "халықаралық деңгейдегі матч" ретінде қарастырғанын және көп көрерменнің қатысқанын айтады. Ұзақ мерзімде ол Грейстерді, содан кейін Харристі халықаралық крикеттің дұрыс бағыты екеніне көндірді, және осындай матчты өткізу үшін келіссөздер басталды. Грейс EM және WG-мен бірге Англия құрамасы сапында "Овал" стадионында ойнауға шақырылды. Матч 6 қыркүйекте дүйсенбі күні басталып, 8 қыркүйекте сәрсенбі күні аяқталды, және кейін Англиядағы алғашқы Тест матчы ретінде танылды. Грейс екі иннингсте де нөлге шығып, Тест дебютінде екі рет қатарынан шығарылған алғашқы ойыншы болды. Ол матчта өзінің есімінде қалған, және мүмкін матчты шешкен, шекарадағы керемет соққыны ұстады. Бұл - австралиялық алып шабуылшы Джордж Боннордың Альфред Шоуға жасаған соққысынан кейін болды. Боннор досы Гарри Бойлмен бірге үшінші рет жүгіруге айналғанша, допты өте биік соқты. Соңында доп Грейске жетті, ол оны тамаша ұстап алды. Бұл соққы крикет тарихының бір бөлігіне айналып, "тарихтағы ең танымал шекаралық соққы" деп сипатталды. Өлімнің себебі "өкпеде тығылу" деп көрсетілгенімен, шын мәнінде пневмония болды. Грейс Даунэнд қаласындағы зиратта жерленді, оның табынына шамамен 3000 адам ерген. Австралиялықтар соңғы матчында қара лента тағып, жерлеу күні бастады. "Таймс" газетінде былай деп жазылған: "Оның еркектік, ашық мінезі және әдептілігі оған ғана емес, үй иелері мен достарының да құрметін әкелді". Грейстің ауруы "ылғалды қонақүй төсегінде ұйықтағаннан кейін" пайда болды деген болжам бар.
In the aftermath of the Sydney Riot of 1879, cricketing relations between England and Australia were strained and the 1880 Australian tourists had difficulty arranging fixtures. The establishment at Lord's, spearheaded by Lord Harris, had effectively embargoed them and they only played four first class matches from May to August but many more against local club teams. They were most welcome in the north of England but one southern player who had faith in them was Fred Grace. Operating on a freelance basis for a match fee, he played against the Australians in their opening match for a club team in Southampton and then for three others in Manchester, Northampton and Harrogate. Importantly for the Australians, Grace was a go between from them to WG who, in the words of Malcolm Knox, "did not belong to (any Lord's) clique". WG, as always, was pragmatically alert to financial opportunity and offered them a match against Gloucestershire. This broke the Lord's embargo and Harris soon relented. The Gloucestershire v Australians match took place Monday, 2 to Wednesday, 3 August at the Clifton College Close Ground and the Australians won by 68 runs. All the Grace brothers and Billy Midwinter played for Gloucestershire but, with eleven wickets, Fred Spofforth won the game for the Australians. It was a big match both on the day and in terms of its legacy. Knox says that Gloucestershire treated it "as an international" and a huge crowd attended. In the longer term, it convinced first the Graces and then Harris that international cricket was the way forward and negotiations began to ensure that such a match took place that summer. Grace was selected along with EM and WG to play for England at The Oval. The match was played Monday, 6 to Wednesday, 8 September and was later recognised as the inaugural Test in England. Grace was out for nought in both innings and so became, albeit retrospectively, the first player to be dismissed for a pair on Test debut. He made his mark on the match by holding a celebrated, and possibly match winning, catch on the boundary in front of the gasometer at the Vauxhall End. This was from a shot by the giant Australian batsman George Bonnor off Alfred Shaw. Bonnor hit the ball so high that he and his partner Harry Boyle had turned for their third run before, finally, the ball came down to Grace who had positioned himself perfectly to catch it cleanly. That catch became part of cricket's folklore and has been described as "the most famous deep field catch in history". The cause of death, though given as "congestion of the lungs", was pneumonia. Grace was buried in the cemetery at Downend and an estimated 3,000 people followed his coffin. The Australians wore black armbands during their last match which began on the day of the funeral. The Times wrote: "His manly and straightforward conduct and genial manners won him not only popularity, but the esteem of hosts and friends". It has been alleged that Grace's illness developed "after sleeping in a damp hotel bed".
Мұра
Глостершир командасы 1870 жылдардағы сәттілігінен кейін 1880 жылдары құлдырады. Бұл құлдыраудың себептерінің бірі Фред Грейстің ерте қайтысы болды, себебі "округ оның жоқтығын ешқашан толықтыра алмады" деген пікір қалыптасты. Барклейс крикет әлемінде Грейстер туралы жазған Рональд Мейсон Фредтің өмірі туралы: "Оны көру қиын, көзіңмен қараңғылық арқылы ғана көрінеді, жастығында үлкен үміт пен мақтанышқа ие болғаннан кейін, кенеттен ауруға шалдығып, дүниеден озды (әлі 29 жасында)" деді. Фред Грейс 1870 жылдары жоғары деңгейдегі крикетші болды, бірақ, баршасы сияқты, ол да WG-нің көлеңкесінде қалды, оған ол ерекше жақын болды. Бернард Дарвин Фредтің (олар тоғыз баланы санаған отбасында өсті) WG-ге ең жақын болған бауыры екенін және Фредтің өлімі WG-нің өмірінде "шынғы және емделмейтін жара" қалдырғанын жазды. К.Л.Р. Джеймс өзінің "Шексіз шекарадан тыс" атты классикалық еңбегінде Грейстердің үш ағасының басқа крикетші ағалардан айырмашылығы – "рулық байланыс" екенін атап өтті. Джеймс WG-нің EM-ге "жеткілікті жақын" болғанын, бірақ Фредтің өлімін басқа қайғылардан гөрі ауыр сезінгенін қорытындылады. Ағалар бір-бірімен байланысты болғанмен, олар үш жеке тұлға еді және мінез жағынан ЭМ мен Фред арасында ВГ орталықта болды. Джеймс ЭМ-ді "көңілді" десе, Фредті "ойлы және жайлы" сипаттайды.
As a team, Gloucestershire declined in the 1880s following its heady success in the 1870s and one of the stated reasons for this was Fred Grace's early death, there being a view that "the county was never quite the same without him". Writing about the Graces in Barclays World of Cricket, Ronald Mason said of Fred that he "is visible only as through a glass darkly, as after a youth of great promise and pride he was smitten with sudden illness and died (aged only 29)". Fred Grace was unquestionably a top class cricketer through the 1870s but, like everyone else, he was overshadowed by WG, to whom he was especially close. Bernard Darwin wrote that Fred was the sibling (they were in a family of nine) to whom WG "was most devoted" and Fred's death created a "real and permanent gap" in WG's life. In his classic work, Beyond a Boundary, C. L. R. James observed that the three Grace brothers were a "clan", unlike other sets of cricketing brothers. James concluded that WG was "close enough" to EM but he felt the death of Fred more than other bereavements. The brothers were linked together but they were three individuals and, in character terms, there was polarity between EM and Fred with WG in between. EM, says James, "was a card" but Fred was "thoughtful and reserved".