Кіріспе
Висконсин штатының Мэдисон қаласында шығатын күнделікті газет. «Висконсин штаты журналы» – Висконсин штатының екінші ірі газеті және негізінен штаттың оңтүстік-орталық аймағындағы 19 округ бойынша таратылады. 2018 жылдың қыркүйегіне қарай, газеттің апта күндері орташа тиражы 51 303 дананы, ал жексенбі күндері 64 820 дананы құрады. «Висконсин штаты журналы» штаттың ресми тіркелген газеті болып табылады, және қабылданған заңдар мен ережелер мемлекеттік құқықтық хабарлама жарияланғаннан кейін жеті күннен соң ресми күшке енеді. 2008 жылы газеттің редакторы «губернатордың вето құқығын теріс пайдалануына қарсы үздіксіз және белсенді күрес» үшін Пулитцер сыйлығының финалисі атанды. Осы инновациялық, көп форматты редакциялық кампаниядан кейін штат конституциясына өзгерістер енгізілді және губернатордың вето құқығы шектелді. «Висконсин штаты журналы» ұжымы 2012 жылы 2011 жылғы Висконсин штатындағы наразылықтар кезінде штаттық Капитолий алдындағы «27 күнге созылған үздіксіз наразылықтарды» жариялағаны үшін соңғы жаңалықтар бойынша Пулитцер сыйлығына ие болды.
The Wisconsin State Journal is a daily newspaper published in Madison, Wisconsin by Lee Enterprises. The newspaper, the second largest in Wisconsin, is primarily distributed in a 19 county region in south central Wisconsin. As of September 2018, the Wisconsin State Journal had an average weekday circulation of 51,303 and an average Sunday circulation of 64,820. The State Journal is the state's official newspaper of record, and statutes and laws passed are regarded as official seven days after the publication of a state legal notice. The State Journal's editorial board earned the newsroom's first Pulitzer finalist honor in 2008 for its "persistent, high spirited campaign against abuses in the governor's veto power." The state's constitution was amended after the innovative, multi media editorial campaign and the governor's veto power was limited. The staff of the Wisconsin State Journal was also a finalist for the Pulitzer Prize for Breaking News Reporting in 2012 for its coverage of the "27 days of around the clock protests" at the state Capitol during the 2011 Wisconsin protests.
Негізін қалау
Мэдисон қонақ үйінің иесі Уильям У. Уайман құрған «Мэдисон экспресі» газеті алғаш рет 1839 жылғы 2 желтоқсанда Мэдисон қаласында жарық көрді. Газет апта сайын түстен кейін шыға бастады, бірақ заң шығару сессиялары кезінде күнтізбелік күндері шығатын болды. Уиг партиясын жақтаушы ретінде газет 1840 жылы Уильям Генри Харрисонды президенттікке қолдады.
Атвуд қағаз өсіреді
Дэвид Атвуд ағасының Гамильтондағы (Нью-Йорк) газетінде баспагерлік шеберлікке оқушы болып, 1847 жылғы 15 қазанда Мэдисонға келді. Көп ұзамай ол Madison Express газетінде композитор және редактордың көмекшісі болып, аптасына 6 доллар жалақы және тамақпен жұмысқа орналасты. 1848 жылы ол Royal Buck серіктесімен бірге газетті сатып алып, оның атын Wisconsin Express деп өзгертіп, көзқарасын кеңейтті. Сонымен қатар, ол газеттің редакциялық саясатын құлдыққа қарсы белсенді оппозициялық бағытта қалыптастырды. 1852 жылы апталық газет Вайманның Висконсин штатының жариялаушысымен бірігіп, үш ай бойы Висконсин күнделікті палладиум болып шықты. 1852 жылғы 30 қыркүйекте ол тағы да атын Висконсин күнделікті журналына, ал 1860 жылы қазіргі атына өзгертілді. Қосымша табыс табу үшін Атвуд шығыстағы ағасының үлгісімен заң кітаптарын басып шығарумен қосымша айналысты.
Республикалық органға айналу
1850-ші жылдардың басында Атвудқа Висконсин университетінен Демократиялық «Мэдисон Аргус» газетінің заңнамалық тілшісі болу үшін кеткен Хорас Рубли көмектесті. 1853 жылы ол «Journal» журналының редакторы болды, ал келесі жылы Атвудтың бизнес серіктесі атанды. Рубли Канзас-Небраска заңына жауап ретінде пайда болған жаңа штаттық саясатқа қатысуға қолайлы жағдайда болды. 1854 жылдың қаңтарында газет құлдыққа қарсы азаматтардың Мэдисон қаласында кеңейтілген жиынына шақырды. Милуокиде құл Джошуа Гловердің босатылуы және 1854 жылдың 20 наурызында Рипон қаласында Республикалық партияның құрылуы сияқты оқиғалардан кейін, Висконсин Республикалық партиясын құруға арналған съезд 13 шілдеде Капитолийде өтті. Рубли партия хатшысы болды, ал Атвуд резолюциялар комитетіне кірді. Рубли кейіннен 1859–1869 жылдар аралығында штаттық Республикалық партия төрағасы болды. 1860 жылы ол Мэдисон қаласындағы партиялық съезде сөз сөйлеу үшін Авраам Линкольнге шақыру жолдады. Рубли Мэдисон қаласының мэрі, почта бастығы және штаттық ықпалды тұлға Элиша У. Киеспен бірігіп, штаттың Республикалық машинасы – «Мэдисон регенттігін» басқарды. Кейіннен Рубли Киестің Президент Эндрю Джонсонның Фридмен заңнамасына қарсы ветоларын қолдауына байланысты одан алшақтады. 1868 жылы J.O. Culver Рублидің Швейцария елшісі болып тағайындалғаннан кейін газеттегі Рублинің үлесін сатып алды. Рубли кейін «Милвоки Сентинель» газетінің редакторы болды, ал Калвер 1876 жылдың желтоқсан айында зейнетке шықты. 1861 жылдың 10 шілдесінде «State Journal» газеті алғаш рет дайын басылған «патенттік ішкі беттерді» – бір жағында Азамат соғысы туралы жаңалықтар, екінші жағы бос қалған беттерді шығарды және сатты. «Барабу Республикасы» газеті осы беттерге жергілікті жаңалықтары мен жарнамаларын басып шығарды. Бизнес-менеджер Джон С. Хоукс қолдауымен осы өнертабыс көптеген ауылдық газеттердің құрылуына көмектесті. 1870-ші жылдары Хоукс «State Journal» газетінің заң кітаптарын басып шығаруын кеңейтті, өрттен зардап шеккен Чикаго фирмасының келісімшарттарын алды және газетті бір кезде елдегі заң кітаптарының ең ірі баспашысы етті. Газеттің баспаханалары штаттық үкіметтің көп бөлігін басып шығару үшін де пайдаланылды. Атвудтың қайтысынан кейін «State Journal Printing Co.» акционерлік қоғам ретінде құрылды, ал Хорас А. «Ход» Тейлор газеттің иесі болды. Ол Ла-Кросс, Хадсон (Висконсин штаты) және Стиллуотер (Миннесота штаты) қалаларындағы газеттерді басқарғанмен, журналист емес, газетті өзінің саяси амбицияларын іске асыру үшін пайдаланды. Тейлор 1888 жылы штат губернаторына үміткер болып, Уильям Д. Хоардқа жеңіліп қалды. 1894 жылы ол қайтадан губернаторлыққа үміткер болды, бірақ Уильям Х. Уфэмге жеңіліп қалды. Кейін ол Францияның Марсель қаласында консулдық қызметте болды, сондай-ақ АҚШ теміржол комиссары болып тағайындалды.
Прогрессивті газетке айналу
1890 жылдары газет таралымы өзінің басты бәсекелесі Мэдисон Демократына жақындаса бастады, бұл негізінен 1894 жылы Йель университетін бітірген Амос Паркер Уайлдердің (драматург Торнтон Уайлдердің әкесі) келгеніне байланысты болды. Бас редактор ретінде аптасына 30 доллар жалақы алып, кейін газеттің үлкен үлесін сатып алды. 1906 жылы президент Теодор Рузвельт Уайлдерді Гонконгтағы АҚШ консулы қызметіне тағайындады. Уайлдердің болмауына байланысты ол өзінің бизнес-менеджері Август Роденді жауапты қылды, ол репортер болып жұмыс істеп, кейін редактордың көмекшісіне дейін көтерілген еді. Роден 20 ғасырдың басында мерзімді басылымдарға тән агрессивті журналистиканы қабылдады. Оның ең үлкен жетістігі 1907 жылы Мэдисон Газ және Электр компаниясының қызметінің жоғары бағасы мен нашар сапасына қарсы күресімен басталды. Жекеменшік коммуналдық кәсіпорын туралы зиянды хабарлар күнделікті жарияланып тұрғандықтан, "State Journal" газеті газ және электр компанияларын реттеумен айналысатын мемлекеттік комиссияға ресми шағым беру үшін адвокат жалдады. 1910 жылы газет Мэдисон Газ және Электр компаниясын тарифтерін шамамен он пайызға төмендетуге мәжбүр етті, бұл басқа тарифтерді де төмендетуге әкелген үрдіс болды. Роден 1909 жылы "State Journal" газетінің 119-шы Шығыс Вашингтон даңғылындағы үш қабатты әктас ғимараттан Оңтүстік Кэрролл көшесінде орналасқан жаңа, отқа төзімді кірпіш ғимаратқа көшуін қадағалады. 1911 жылы "Collier's" журналының редакторы Ричард Ллойд Джонс газетті Уайлдерден сатып алуға қызығушылық танытты. АҚШ сенаторы Роберт М. Ла Фолетт аға осы сатып алуды соншалықты қолдады, оның нәтижесінде прогрессивті іске жатақтардың бай қолдаушылары Джонсқа келісімді жүзеге асыру үшін қажетті 100 000 доллардың 85 000 долларын қарызға берді. Джонс бұрынғы "State Journal" тілшісі Уильям Т. Евжуені бас редакторы етіп тағайындады. Джонс газеттің либералды көзқарастарын үлкен бизнесті сынап, ешқандай келісімге келмейтін, өткір, қоздыратын редакциялық мақалалар арқылы күшейтті. Көп ұзамай "State Journal" Висконсин штатындағы прогрессивті басылымға айналды. Газет АҚШ президентіне демократты қолдаған алғашқы екі рет (Вудро Вильсон, 1912 және 1916 жылдары) көрсетті, осы лауазымға тарихында бар болғаны төрт демократты ғана қолдады. Джонс басқаруымен "State Journal" спирттік ішімдіктерге тыйым салуды да тұрақты түрде қолдады. 1913 жылы газет таралымы артты, бірақ газет банкротқа жақын болды. Джонс Евжуені жаңадан бизнес-менеджер қызметіне тағайындау үшін үйіне шақырды. Он күн ішінде ол штатты қысқарту арқылы апталық жалақыны 2200 доллардан 1300 долларға дейін төмендетті. Газет бай прогрессивтерден қарыз да сұрады. Түсті комикстер, қызғылт спорт бөлімі және журнал қосымшасын қамтитын кеңейтілген жексенбілік басылымның көмегімен жаңа оқырмандар мен жарнама берушілер тартылды. Ақырында таралымы екі есеге артты.
АҚШ президенті үшін қолдауы
Жыл президенттікке қолдау (*ұтылды*) партия 1840 Уильям Генри Харрисон Виг 1844 Генри Клей* Виг 1848 Закари Тейлор Виг 1852 Винфилд Скотт* Виг 1856 Джон С. Фремонт* Республикалық 1860 Авраам Линкольн Республикалық 1864 Авраам Линкольн Республикалық 1868 Улисс С. Грант Республикалық 1872 Улисс С. Грант Республикалық 1876 Рутерфорд Б. Хейс Республикалық 1880 Джеймс Гарфилд Республикалық 1884 Джеймс Блейн* Республикалық 1888 Бенджамин Харрисон Республикалық 1892 Бенджамин Харрисон* Республикалық 1896 Уильям Маккинли Республикалық 1900 Уильям Маккинли Республикалық 1904 Теодор Рузвельт Республикалық 1908 Уильям Тафт Республикалық 1912 Вудроу Уилсон Демократиялық 1916 Вудроу Уилсон Демократиялық 1920 Уоррен Г. Гардинг Республикалық 1924 Калвин Кулидж Республикалық 1928 Герберт Гувер Республикалық 1932 Герберт Гувер* Республикалық 1936 Альф Лэндон* Республикалық 1940 Венделл Уилки* Республикалық 1944 Томас Дьюи* Республикалық 1948 Томас Дьюи* Республикалық 1952 Дуайт Эйзенхауэр Республикалық 1956 Дуайт Эйзенхауэр Республикалық 1960 Ричард Никсон* Республикалық 1964 қолдау жоқ н/қ 1968 Ричард Никсон Республикалық 1972 Ричард Никсон Республикалық 1976 Джеральд Форд* Республикалық 1980 Рональд Рейган Республикалық 1984 Рональд Рейган Республикалық 1988 Джордж Г.У. Буш Республикалық 1992 Билл Клинтон Демократиялық 1996 Боб Доул* Республикалық 2000 Джордж У. Буш Республикалық 2004 Джордж У. Буш Республикалық 2008 Барак Обама Демократиялық 2012 Митт Ромни* Республикалық 2016 Хиллари Клинтон* Демократиялық 2020 Джо Байден Демократиялық