Кіріспе
Motion City Soundtrack – 1997 жылы Миннеаполисте құрылған американдық рок-тобы. Топтың құрамына вокалист және гитарист Джастин Пьер, жетекші гитарист Джошуа Кейн, клавишашы Джесси Джонсон, басист Мэтью Тейлор және барабаншы Тони Такстон кіреді. Өз карьерасы барысында топ көптеген гастрольдерге шығып, алты студиялық альбом шығарды, олардың көпшілігі тәуелсіз лейбл Epitaph Records арқылы жарық көрді. Әдетте поп-панк және/немесе эмо деп сипатталатын топтың дыбысы Moog синтезаторын белсенді пайдаланады. Пьер көбінесе топтың өлеңдерін жазады, олар көбінесе үлкен қысым, жекелену, қарым-қатынастар және өзін-өзі құртуға бейім мінез-құлық тақырыптарын қамтиды. Топты Кейн мен Пьер құрды, ал тұрақты құрамды қалыптастыруға бірнеше жыл кетті. Топтың тұңғыш альбомы I Am the Movie 2003 жылы жарық көрді. Олардың коммерциялық сәттілігі Commit This to Memory 2005 жылы келді, ал оның жалғасы Even If It Kills Me (2007) да осыған ұқсас табысқа ие болды. Көп жыл бойы топ Warped Tour-дың тұрақты қатысушысы болды. Олар қысқа мерзімге үлкен лейбл Columbia-мен My Dinosaur Life (2010) альбомы үшін келісімшарт жасады, бірақ 2012 жылы Go альбомы үшін Epitaph-қа қайта оралды. Олардың соңғы жұмысы Panic Stations 2015 жылы жарық көрді. Топ келесі жылы тарады, бірақ 2019 жылы қайта құрылатынын хабарлады.
Motion City Soundtrack is an American rock band formed in Minneapolis, Minnesota in 1997. The band's line up consists of vocalist and guitarist Justin Pierre, lead guitarist Joshua Cain, keyboardist Jesse Johnson, bassist Matthew Taylor, and drummer Tony Thaxton. Over the course of their career, the group has toured heavily and released six studio albums, the majority on independent label Epitaph Records. The band's sound, usually described as pop punk and/or emo, makes notable use of the Moog synthesizer. Pierre mainly handles the band's lyrics, which often touch on themes of anxiety, alienation, relationships, and self destructive behavior. The band was founded by Cain and Pierre, and took several years to form a stable lineup. I Am the Movie, the group's debut album, was released in 2003. Their commercial breakthrough, Commit This to Memory, arrived in 2005, and its follow up Even If It Kills Me (2007) was similarly successful. For many years, the band was a staple of the Warped Tour. They briefly signed to major label Columbia for My Dinosaur Life (2010), but rejoined Epitaph for Go in 2012. Their most recent effort, Panic Stations, was released in 2015. The group disbanded the following year, but they announced a reunion in 2019.
Тәрбиелену және алғашқы жылдары (1997-2003)
Motion City Soundtrack 1997 жылы Миннеаполис, Миннесота қаласында әнші-әндер авторы Джастин Кортни Пьер және гитарист Джошуа Аллен Кейн құрған топ. Бұрынғыда осы екеуі жеке-жеке түрлі топтарда ойнаған. Кейн бұрын "The Saddest Girl Story" деген топта болған, ол Пьерді әнші ретінде шақырған. Кейннің айтуынша, топ мүшелері көп кешікпей "Миннеаполисте концерт өткізуге орын жоқ екенін" және танымалдылыққа жету үшін "тура тұруға тура келетінін" түсінген. Топтың алғашқы жылдары бірнеше рет құрамы өзгерген. Осы өзгерістер кезінде Кейн мен Пьер жиі концерттерде клавишада ойнауға тура келген. Олардың келесі екі альбомы, екі ұзартылған сингл – "Kids for America" және "Back to the Beat" келесі жылы шықты. 2000-жылдардың басында топ гастрольде болып, мүшелерін ауыстырып отырды. 2001 жылдың соңында Milton, Пенсильвания қаласында Submerge тобымен гастрольде жүргенде, олар екі мүшесін – басист Мэтью Скотт Тейлор мен барабаншы Тони Ричард Такстонды топқа қосылуға көндірді. Такстонды топқа қосылуға көндіруге бастапқыда шамамен бір жыл уақыт кетті. Джонсон бұрын ешқашан клавишада ойнаған емес, бірақ Кейн оған бұрын жазылған ноталарды үйретті. Олар өзінің "I Am the Movie" атты тұңғыш альбомын он күнде жазды. Алғашқы таралымдары дискеталарға қолмен салынды және бір жыл бойы тур фургонынан сатылды. Топ Universal, Triple Crown Records және Drive Thru Records сияқты әртүрлі жазба компанияларынан ұсыныстар ала бастады және индустриялық іс-шараларда өнер көрсетті. Motion City, Matchbook Romance, Scatter the Ashes және From First to Last сияқты Epitaph компаниясының көптеген жаңа артистерінің қатарына қосылды, Оңтүстік Калифорниялық лейбл өзінің бастапқы стилінен алыстап кеткеніне қатысты алаңдаушылықтар болды және олар "біршама эмоционалды" көрінді.
Жетістік пен жетістік (2003-2006)
Epitaph-пен келісімшартқа қол қойғаннан кейін, олар Reggie and the Full Effect және Ultimate Fakebook топтарымен үш жаңа ән жазды, бірақ бұл үш әннен тұратын EP шығарылмады. Жаңа әндер I Am the Movie альбомының екінші нұсқасына қосылды, содан кейін 2003 жылы Warped Tour-да дебюттік өнер көрсетті. Топ келесі жылы да қарқынды гастрольдік турмен жалғастырды, АҚШ-та Rufio, Mae және Fall Out Boy тобымен бірге, ал еуропалық тур "Толыққанды ләззатты тур" деп аталды. Бұл турда Sugarcult, The All-American Rejects және Limbeck тобы да қатысты. Кейін Хоппус Motion City-дің екінші альбомын өндіруді ұсынды, ол да келісті. Commit This to Memory альбомы Лос-Анджелестің Valley Village аймағындағы студияға айналған қала маңындағы үй-студияда, Seedy Underbelly Studios-та жазылды. Ол ішінара Миннеаполис туған қаласында және Лос-Анджелесте жазылды, осы кезеңде Пьер алкогольге тәуелділігінен емделді. Commit This to Memory - бұл топтың әрбір мүшесінің қатысуымен жазылған материалды қамтитын алғашқы альбомы, ал бұрынғы шығарылымдарда әр мүшесінің тобына қосылғанға дейін жазылған әндер болған. Альбомды жазу барысында Motion City "The Sub Par Punk Who Cares Tour 2004" атты алғашқы жетекші турнесіне шықты. Пьердің есебуынша, 2015 жылға қарай альбомның шамамен 500 000 данасы сатылды. Топтың музыкалық видеолары MTV2 сияқты арналарда үнемі көрсетілді, сонымен қатар топ Late Night with Conan O'Brien бағдарламасында өнер көрсетті. Альбомды шығаруды аяқтағаннан кейін Пьер алкоголь және есірткіге тәуелділігінен емделді. Even If It Kills Me альбомы 2007 жылдың 18 қыркүйегінде жарық көрді және топтың бұрынғы жетістіктерінен айтарлықтай басымдыққа ие болды: ол Billboard 200 тізімінде 16-орынды, ал журналдың Independent Albums тізімінде бірінші орынды иеленді. "This Is for Real" әні олардың ең жоғары көрсеткішіндегі синглы болды, Австралияда 48-орынға жетті. Кейін Кейин бұл топтың "шығармашылық процестен гөрі сандар мен траекторияға" тым көп мән бергенін сезінді. Бұл EP шыққаннан кейін топ Honda Civic Tour турнесіне Panic at the Disco және Phantom Planet тобымен бірге шықты. Қыркүйек айында олар The Left Handed Forms of Human Endeavor Tour турнесінде жетекшілік етті. Motion City бұрынғы альбомын шығарудан бірнеше ай бұрын Columbia Records компаниясымен бірнеше альбомдық келісімшартқа қол қойды. Гитарист Джошуа Кейн бұл туралы: "Қызығушылық болғанда көшу дұрыс болды" деді. Олардың келесі альбомында топ продюсер Марк Хоппустың қатысуы болды, ал альбомның көп бөлігі 2009 жылдың сәуір және маусым айлары аралығында оның Солтүстік Голливудтағы Opra Music студиясында жазылды. Хоппус топтың Commit This to Memory альбомының жолын жалғастырғысы келгенін, бірақ одан да әрі жылжуды көздегенін айтты. Пьер кейін студиядағы атмосфераның Хоппустың студиясында алғашқы жұмысынан гөрі еркін болғанын еске алды. Альбомды аяқтағаннан кейін топ Blink 182 тобымен бірге қайта қосылу турнесіне шықты, ал Пьер On the Dino Trail атты промо-турнеге шықты, онда акустикалық жиынтықтар орындады. Бұл топтың ең жоғары көрсеткішіндегі альбом болды, ол Billboard 200 тізімінде 15-орынды иеленді. Олар "Her Words Destroyed My Planet" синглына музыкалық видео шығарды. Топ 2010 жылдың қазан және қараша айларында Say Anything тобымен үлкен турнеге шықты және сол кезде "A Lifeless Ordinary" үшін өздері түсірген видеоны көрсетті. Содан кейін Columbia Records олармен келісімшартты бұзды.
Орта жылдары (2012-2016 жж.)
Колумбиядан бас тартқаннан кейін, топ 2011 жылдың қаңтарында All Time Low-ті қолдау үшін Бразилияға аттанды. Содан кейін олар продюсер және ұзақ жылдан бері таныс Эд Аккерсонмен бірге Миннеаполистегі Flowers Studio студиясында бесінші студиялық альбомын жазуға кірісті. Топ өз уақытында және өз қаражатымен жазды, бұл оларға қорғаныш пен белгілі бір уайымды сезімдер сыйлады. "Біз жай ғана уақытты созып, өмір сүріп, музыка жасаудан басқа ештеңе туралы алаңдамайтын сияқты сезіндік", - деді Тейлор. Пьер Go альбомын ара-жіберген сезімдермен еске алады, оны топтың өзіне ең ұнамайтын альбомы деп атайды. Ол сол кезде қараңғы ойлармен күресіп, топтың жалпы қайғысы жазбаға көшкенін айтты. Осы кезеңде олар Go альбомын шығару үшін лейбл іздеді және ақырында Epitaph-қа оралды. Go 2012 жылдың 12 маусымында жарық көрді және заманауи музыка сыншыларынан әртүрлі пікірлер алды. Оның чарттардағы көрсеткіші алдыңғы альбомдардан айтарлықтай төмендеді, Billboard 200-де 46-орынға және Independent Albums чартында сегізінші орынға жетті. Топ жылдың қалған бөлігін гастрольдермен өткізді, оның ішінде 2012 жылдың ортасында Азиядағы және қазан мен қарашадағы АҚШ-тағы гастрольдік турнелер болды. 2013 жылдың наурызында барабаншы Тони Такстон депрессиямен күрескеннен кейін топтан кетіп қалды, бұл олардың тынымсыз гастрольдік кестесіне байланысты болды. Топ Saves the Day тобының ұзақ жылдан бері танысы Клаудио Ривераны жаңа барабаншы ретінде шақырды және оны құрметтеу үшін "Inside Out" атты жеке сингл шығарды. Содан кейін ол қараша айында Relient K тобымен бірлесіп гастрольдік турнеге шықты. Топ 2014 жылдың маусымында Миннесота штатының Каннон-Фолс қаласындағы Pachyderm студиясында екі апта ішінде алтыншы альбомын, Panic Stations-ты жазды. Топ Динозавр-младший, Уолт Минк және Соник Ютпен жұмыс істегенімен танымал продюсер Джон Аньелломен бірлесіп жұмыс істеді. Альбом көбінесе тікелей эфирде жазылған. Алайда, Пьердің қызының дүниеге келуіне байланысты альбомның шығарылуы бір жылдан астам уақытқа кейінге шегерілді. Осы уақыт аралығында топ 2015 жылдың қаңтар және ақпан айларында Commit This to Memory альбомының он жылдығын тойлап гастрольдік турнеге шықты, альбомды толығымен орындады. Кейін топ осы мерейтойлық турнесін ұзартты және 2015 жылдың маусым мен тамыз айлары аралығында альбомды тағы да гастрольдік турнеге шығарды. Panic Stations 2015 жылдың 18 қыркүйегінде жарық көрді және музыка сыншыларынан жағымды пікірлер алды, бірақ ол музыкалық чарттарда алдыңғы альбомынан да төмен орын алды. Сонымен қатар, екі топтың арасында 7 дюймдік бөлініс шықты. 2016 жылға келгенде, Кейн топтың болашағы жарқын екенін сезінді: "Біз әлі аяқтаған жоқпыз. Менің ойымша, бізде тағы да музыка бар", - деді ол 2016 жылдың қаңтарында Substream Magazine журналына берген сұхбатында. Екі айдан кейін топ тарағанын мәлімдеді, оның бір бөлігі былай деді: "Біз болашақта не боларын білмейміз, бірақ қазір біз біттік". Соңынан сұхбаттарында Пьер топтың тарау себептерін егжей-тегжейлі баяндады, гастрольдерге шаршау және отбасының өсуі олардың шешіміне әсер еткенін атап өтті: "Біз осы бір нәрсені көптеген жылдар бойы үнемі тоқтамай жасадық. Біздің барлығымыз өмірімізде басқа бір нәрсеге үміттенгіміз келді". Топ 2016 жылдың мамыр мен қыркүйек айлары аралығында Солтүстік Америкада So Long, Farewell турнесіне шықты, алғашқы барабаншы Тони Такстон оралды. Ол 2016 жылдың 18 қыркүйегінде Чикагодағы Метрода толық сатылған концертпен аяқталды. Топ 36 ән орындады, олардың кейбіреулері 2000 жылғы Back to the Beat EP-ге жатады, ал Такстон мен Ривера барабанда ойнады.
Реюньон (2019 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
Үш жылдық үзіліс кезінде топтың барлық мүшелері әртүрлі штаттарға көшіп, әртүрлі қызығушылықтармен айналысты. Пьер жеке орындаушы ретінде музыка жазуын және гастрольдік сапарларын жалғастырды, 2018 жылы өзінің тұңғыш альбомын – In the Drink шығарды, оның өндірісіне Каин көмектесті. Келесі маусымда топ қайта құрылғанын жариялады, сонымен қатар АҚШ бойынша гастрольдік сапар ұйымдастырды. Сұхбаттарының бірінде Пьер олардың үзілісіне байланысты топқа қайта оралуға деген "қызығушылық" пайда болғанын түсіндірді. Топтың тұңғыш альбомындағы ән атауынан алынған "Don't Call It a Comeback" аталған гастрольдік сапар 2020 жылдың қаңтар айында өтті. Такстон гастрольге ресми түрде қайта оралды. Топ сол жылдың мамыр айында Ұлыбританияда өтетін Slam Dunk фестиваліне қатысуды жоспарлаған, бірақ COVID-19 пандемиясының салдарынан жоспарлар күшін жойды. Бес құрам 2022 жылы Commit This to Memory альбомының шығуына 17 жыл толуын мерекеледі. Сол жылы топ үш жаңа ән шығарды. Біріншісі – Fountains of Wayne тобының "A Dip in the Ocean" әнінің кавер нұсқасы, ол музыкант Адам Шлезингердің өміріне арналған Saving for a Custom Van атты құрастырылған альбомда жарық көрді. Жылдың ортасында квартет бұрын жарияланбаған "Crooked Ways" атты трек шығарды, ол он жыл бұрын жазылып, "Сумерки" фильмінің саундтрегіне енгізу үшін ұсынылған болатын. Автор Стефани Майер блогында бұл трек оның "Midnight Sun" романына шабыттандырғанын айтты. Соңында топ 2012 жылы шыққан Go альбомын өндірген және 2019 жылы қайтыс болған Эд Аккерсонға арналған құрмет альбомы үшін Эд Аккерсонның "Wired Weird" әнін жазды. Каин болашақта жаңа музыка жазуға ресми жоспар жоқ екенін мәлімдеді, бірақ топтың жаңа музыка жасауын толық аяқтамағанын сендірді. Instagram тікелей эфирінде Пьер жанкүйердің сұрағына жауап берген кезде топтың болашақта жаңа музыка шығару мүмкіндігіне үміттенді. Пьер: "Маған солай болса жақсы болар еді. Басқалардың пікірін білмеймін, бірақ мен солай тілеймін". 2023 жылы топ Wet Hot All American Summer Tour гастрольдік сапарында All American Rejects тобына қолдау көрсетті, сондай-ақ Adjacent Fest және When We Were Young фестивальдерінде өнер көрсетті. 2024 жылы топ I Am the Movie альбомының шығуына арналған мерейтойлық гастрольдік сапарға шықты. Пьердің денсаулығына байланысты Зах Комтуа гастрольдік сапарда ритм-гитарист ретінде оның орнын толтырып отыр.
Музыка
[[Файл:Джесси Джонсон Мугстанд. jpg|thumb|right|2008 жылы әнші Джесси Джонсонның қолтаңбасы – "moogstand". Braid, Pixies, Pierre сонымен қатар Poster Children, Carpenters, Cardigans, Ben Folds Five, Fugazi және Pavement топтарын да атады. Джонсон тікелей эфирдегі өнер көрсетулеріндегі "Moogstand" арқалы танымал болды, ол аспап үстінде қол тіреп тұрудан тұрды. Эмо жанрындағы Pierre тобының музыкасын "лақты, жылдам, қуантарлық, эмоционалды рок әндері" деп сипаттады. Ол "ерекше біртілді және анық стильге" ие екені айтылды. Келесі шығарылымдар стилі жағынан әртүрлі болды. Мысалы, My Dinosaur Life альбомында топ өзінің сүйікті пост-хардкор топтары, мысалы Archers of Loaf және Dinosaur Jr. сияқтыларын қайталауға тырысты. Ол өзінің әңгімелеу өнерін жақсарту үшін өлеңдерін жеңілдетуді жоспарлады және Том Уэйтс, Бен Фолдс және Джон К. Самсонның жазу стилінен шабыт алды. Олардың келесі альбомы Even If It Kills Me, Pierre үшін "жылдар бойы есірткі мен алкогольге қарсы күрескеннен кейін, толыққанды салауатты жағдайда жазылған" алғашқы альбом болды; нәтижесінде, жазба көбірек оптимистік және өзін-өзі жек көруден алыс болды. My Dinosaur Life альбомында қарым-қатынастар, кешіктіру және Pierre-дің өзін-өзі жоятын мінез-құлқынан қашып, жаңа өмір бастау туралы өлеңдер бар. Бесінші Go альбомының көп бөлігі өлім және "барлық нәрсенің соңғы құлауы" туралы. "Ешбір нәрсе мәңгілікке соқпайды" деген идея – альбомның ең маңызды ойларының бірі. Бұл өнердің танымал сахналарында толық сатылған концерттер өткізген немесе мәдениетке үлкен үлес қосқан өнерпаздарды құрметтеу. Журналист Стив Маршқа сәйкес, жұлдыз алу "Минеаполистегі суретшінің ала алатын ең беделді наградасы болуы мүмкін". 2017 жылдың 31 қазанында топтың "Everything Is Alright" хит-синглы Америка жазба индустриясы қауымдастығынан ресми түрде алтын мәртебе алды.