Кіріспе
AFI (A Fire Inside) – 1991 жылы құрылған, Укиа, Калифорниядан шыққан американдық рок-тобы. 1998 жылдан бері құрамында вокалист Дэйви Хавок, барабаншы және қосалқы вокал Адам Карсон, басист, қосалқы вокал және клавишник Хантер Берган, сондай-ақ гитарист, қосалқы вокал және клавишник Джейд Пьюджет кіреді. Хавок пен Карсон – тобының қазірге дейін сақталған жалғыз түпкі мүшелері. Бастапқыда хардкор панк тобы болған, кейіннен олар хоррор панктан бастап пост-хардкор және эмо жанрларына, одан кейін альтернативтік рок пен готикалық рокқа дейін көптеген жанрларды зерттеді. AFI он бір студиялық альбом, он EP, бір концерттік альбом және бір DVD шығарды. Топ алғаш рет 2000 жылы шыққан бесінші альбомы – «The Art of Drowning» арқылы айтарлықтай коммерциялық жетістікке қол жеткізді, ол Billboard 200 тізімінде 174-орынға дейін көтерілді. Содан кейін олар 2003 жылы шыққан алтыншы альбомы – «Sing the Sorrow» арқылы кең танылды, ол Billboard 200 тізімінде бесінші орынға ие болды және 51 апта бойы тізімде тұрды. Бұл AFI-ның ең көп сатылған альбомы, 2009 жылғы мәліметтерге сәйкес, 1,26 миллионнан астам данасы сатылды. AFI-ның жетінші альбомы – «Decemberunderground» (2006) Billboard 200 тізімінде бірінші орынға шықты және «Miss Murder» хит-синглын ұсынды, ол Hot Modern Rock Tracks тізімінде көшбасшы болды, Billboard Hot 100 тізімінде 24-орынға жетті және «Guitar Hero III: Legends of Rock» видео ойынында пайда болды. 2013 жылы RIAA бұл альбомды платиналық мәртебеге ие деп таныды. Олардың келесі үш альбомы – «Crash Love» (2009), «Burials» (2013) және «AFI» (2017) де сәтті болды, Billboard 200 тізімінде одан да жоғары орындарға ие болды. «Crash Love» он екінші, «Burials» тоғызыншы, ал «AFI» бесінші орынды иеленді. Топ 2021 жылдың 11 маусымында «Bodies» атты 11-ші альбомын шығарды.
AFI (abbreviation for A Fire Inside) is an American rock band from Ukiah, California, formed in 1991. Since 1998, it consists of lead vocalist Davey Havok, drummer and backing vocalist Adam Carson, bassist, backing vocalist and keyboardist Hunter Burgan, and guitarist, backing vocalist and keyboardist Jade Puget. Havok and Carson are the sole remaining original members. Originally a hardcore punk band, they have since delved into many genres, starting with horror punk and following through post hardcore and emo into alternative rock and gothic rock. AFI has released eleven studio albums, ten EPs, one live album and one DVD. The band first reached substantial commercial success with their fifth album, The Art of Drowning (2000), which peaked at number 174 on the Billboard 200. They then broke into the mainstream with their sixth, Sing the Sorrow (2003), which peaked at number five on the Billboard 200 and remained on the chart for 51 weeks. and is AFI's best selling release, having sold over 1.26 million copies as of 2009. AFI's seventh album, Decemberunderground (2006), debuted at number one on the Billboard 200 and featured the hit single "Miss Murder", which topped the Hot Modern Rock Tracks chart, reached number 24 on the Billboard Hot 100 and appeared in the video game Guitar Hero III: Legends of Rock. The album was certified Platinum by the RIAA in 2013. Their next three albums, Crash Love (2009), Burials (2013) and AFI (2017), were also successful, peaking at increasing positions on the Billboard 200. efn|Crash Love peaked at number twelve, Burials at number nine, and AFI at number five. The band released their 11th album, Bodies, on June 11, 2021.
Алғашқы жылдары (1991-1994)
Калифорния штатының Укиа қаласында орта мектепте оқып жүрген кезінде, жетекші вокал Дейви Хавок 1991 жылдың қараша айында Марк Стопхолезе және Вик Чалкермен бірге AFI тобын құрды. Ол кезде топ мүшелері ешқандай аспапты ойнауды білмейтін. Стопхолезе өзінің досы, барабаншы Адам Карсонды топқа қосылуға шақырды. Стопхоулз гитара, ал Чалкер бас-гитара үйренді, бірақ Чалкердің орнын көп ұзамай Джефф Креске басты. 1992 жылдың қазан айының соңына қарай топ алғашқы үш концертін өткізді, көбінесе басқа панк-топтардың алдын ашатын ретінде, соның ішінде болашақ AFI гитарисі Джейд Пьюгет және жиі серіктесі Ник 13 өнер көрсеткен Influence 13 тобының концертінде. AFI өзінің алғашқы EP-сін, Dork (1993) қазір құрамы тараған Loose Change тобымен бірге жазды, сонда Puget та болған. 1993 жылы топ мүшелері Укиадан әртүрлі колледждерге оқуға кеткендіктен, қысқа мерзімге тарады. Мерекелік демалыс кезінде The Phoenix театрында өткізген қайта қосылу концертіндегі өте жағымды тәжірибе мен көрермендердің ынталы қарсы алуынан кейін, олар AFI-ге толық уақыт арнауға шешім қабылдады. AFI Берклиге көшіп, Калифорнияда, бұрынғы бауырластық үйінде тұрды. 1993 және 1995 жылдар аралығында топ тәуелсіз түрде винилді EP-лерді шығарды, мысалы Behind the Times, Eddie Picnic's All Wet және Fly in the Ointment, сондай-ақ жинақ EP-лері This Is Berkeley, Not West Bay, AFI/Heckle және Bombing the Bay (Swingin' Utters қатысуымен).
Мұра
Сиднейдің "Морнинг Геральд" газеті "AFI 80-ші жылдардағы керемет рок-хорды қайта жаңғыртуға септі салған топ ретінде танылды" деп жазды. Топ, әсіресе 1990-жылдардың ортасынан бері оларды қолдап келе жатқан Alternative Press басылымынан көп мақтау алды. Бұл басылым топтың үлкен лейблдегі тұңғыш альбомын – Sing the Sorrow альбомын 2003 жылдың ең күтілетін альбомы деп атады және ол "біз таныған гот-панк жанрын жаңа деңгейге көтерді" деп мәлімдеді. AFI 2000-шы жылдарда рок-топтардың визуальды бейнесінің маңыздылығын арттыруға үлкен үлес қосты. 2006 жылғы желтоқсан айындағы мақаласында Revolver Magazine журналы "AFI топтың визуальды имиджінің және театрлық өнерге бейімділігінің маңыздылығын арттырды" деп жазды, сондай-ақ "Panic! at the Disco секілді топтар Мулен Руж! сияқты фильмдерден бейнелер алғанда, AFI Тим Бертонның Рождество алдындағы қорқынышты түсінен алған шабыттарын еске алу керек" деді. Shoutmouth.com AFI тобын ең ықпалды 25 панк-топтың тізімінде 22-орынға қойды, бұл топтың "әрбір альбомымен дамып, панк-топтың өзгеріп қана қоймай, сонымен бірге өзінің ерекше дыбысын сақтай білуін көрсеткенін" атап өтті. AFI мансабында үнемі өрлеу үстінде болды, сондықтан олар лайықты құрметке ие болды. Sing The Sorrow альбомы жарық көргеннен кейін, Yorkshire Evening Post Хавоктың дауысын "жақсы көресің немесе жек көресің, бірақ оның мүмкіндіктері шексіз екенін мойындауға болады" деп сипаттады. Өзінің ерекше бейнесі мен вокалдық стилімен танылған Хавок Alternative Press басылымы тарапынан "нағыз рок құдайы" деп танылды. 2003 жылы The Pitch басылымы топтың жанкүйерлер клубын "өте жандануға бейім топ" деп сипаттап, "культтік табысқа жеткен топтарға тән, мысалы, "Хавок шіркеуі" деп аталатын бірлестіктерге сілтемелер де бар" деп қосты.