Кіріспе

Нью-Буффало – АҚШ-тың Мичиган штатындағы Берриен округіне қарасты азаматтық аудан. 2020 жылғы халық санауы бойынша, аудан халқы 2455 адамды құрады. Бұл Мичиганның Төменгі жарты аралындағы ең оңтүстік-батыс ауданы.

Қауымдастықтар

Нью-Буффало қаласы қалашықтың құрамында, бірақ әкімшілік тұрғыдан тәуелсіз. Гранд-Бич және Мичиана ауылдары да осы қалашықтың ішінде орналасқан. Юнион-Пир поселкесі Нью-Буффало және Чикаминг қалашықтарының шекарасында жатыр. Бұл қалашық кейде «Harbor Country» деп аталатын аймақтың бір бөлігі болып есептеледі.

Тарих

Алғашқы еуропалықтар келген кезде, 1675 жылы француз саяхатшысы Жак Маркетт, жақын жердегі Сент-Джозеф өзені бойымен саяхат еткенде, Майами тайпасын көргенін хабарлады. Төрт жыл өткен соң, Рене Роберт Кавелье бастаған экспедиция, Сиер де Ла Сал, Майами тайпасын Потаватомилердің ығыстырып жатқанын мәлімдеді. Берриен округі 1831 жылы құрылғанда, Нью-Баффало Берриен округінің бір бөлігі болды. Нью-Баффало округі 1836 жылдың 12 наурызында штат заң шығарушы органының шешімімен құрылды. Бес күннен кейін Нью-Баффало ауылы ресми түрде құрылды. Округке бастапқыда қазіргі Үш Емен және Чикаминг округтері кірді. 1856 жылы Үш Емен және Чикаминг жеке округтер болып бөлінді. 1834 жылы аймаққа алғашқы тұрақты еуропалық-американдық қоныс иесі, капитан Уессел Уиттакер, өзінің "Пост Бой" шхунасын қазіргі Гранд-Бич ауылының жанындағы жағаға тіреп алды. Капитан мен экипаж солтүстікке қарай, қазіргі Мичиган-Сити, Индиана штатында паналады. Сент-Джозефке кемесінің жоғалуы туралы сақтандыру компаниясына хабарлау үшін солтүстікке сапарлағанда, Уиттакер аймақтың әсемдігі мен табиғи бейішін көріп, Галиен өзенінің сағасы маңындағы үлкен жер учаскесіне иелік ету туралы өтініш берді. Уиттакер оған Нью-Йорктегі туған қаласы Буффалоның атын берді. Қала жоспарын жасап, аймақты дамытуға серіктестер тауып алғаннан кейін, жер бағасы күрт өсті, бұл жер алыпсатарлық кезеңіне айналды. Бұл 1837 жылғы экономикалық дағдарысқа дейін жалғасты, ол аймақтағы жерді алыпсатарлыққа байланысты дамуға толық тоқтатты. 1841 жылы болған суық қыс аймақтың экономикалық жағдайына одан әрі қиындық тудырды. Мичиган орталық темір жолының Нью-Баффалодағы батыс терминалы 1849 жылы аяқталды. Порт жақсартылды және экономика 1853 жылы Чикагоға темір жол қатынасы аяқталғанға дейін қысқа ғана уақытқа гүлденді, содан кейін порттың тасымалдау үшін пайдалануы азайды. Ғасырдың басында аймақ демалыс және курорттық әлеуетімен таныла бастады, нәтижесінде жазғы коттедждер, лагерьлер мен қонақ үйлер салынды. 1921 жылы Ұлы көлдердегі ең жақсы курорттардың бірі деп саналған "Голфмор" қонақ үйі ашылды. Айынышты жағдай, қонақ үй 1936 жылы өрттен қирады. Елдің көп бөлігі сияқты, аймақ та Ұлы депрессияны бастан өткерді, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қарқынды өсімге ие болды. 1970 және 1980 жылдары Нью-Баффало округіндегі Индиана штатының шекарасынан солтүстікке қарай орналасқан түнгі клубтар Иллинойс және Индианадан 21 жасқа толмаған жастар үшін танымал орындарға айналды. Аталған екі штаттың алкогольді ішуге рұқсат етілген ең төменгі жасы 21 болса, Мичиган штатында бұл жас 18-ге тең еді.

География

АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы – , оның ішінде жер және , немесе 1,21% - су құрайды. Солтүстік-батыстағы Мичиган көлі мен оңтүстіктегі Индиана шекарасының орналасуына байланысты, Нью-Баффало округі дұрыс емес үшбұрыш тәрізді келіп, Мичиган штатындағы ең кішкентай округтердің бірі болып табылады. Көптеген кадастрлық округтер 93 км² аумақты құрайды. Дегенмен, Индиана шекарасының Мичиган жағындағы округтердің ені 10 км, ал биіктігі шамамен 6 км болып келеді. Нью-Баффало округіндегі Мичиана ауылы, Мичиганның төменгі түбегінің батыс бөлігінде орналасқан T8S R22E кадастрлық округінің 24-ші бөлігінен тұрады. Округтің қалған бөлігі T8S R21E кадастрлық округінің бірнеше толық және жартылай бөлімдерінен, сондай-ақ T8S R20E кадастрлық округінің батыс қатарындағы бөлімдерінен, T7S R20E кадастрлық округінің 31-ші бөлімінен және T7S R21E кадастрлық округінің 35 және 36-шы бөлімдерінен құралады. Покагон үнді резерваты округтің ішінде орналасқан.

Демография

2000 жылғы халық санауы бойынша, бұл елді мекенде 2468 адам, 1093 шаруашылық және 718 отбасы тұратын. Халық тығыздығы құрады. 2139 тұрғын үй бар, орташа тығыздығы құрады. Бұл елді мекеннің этникалық құрамы: 93,88% ақ нәсілді, 3,65% афроамерикандық, 0,16% американдық үндістер, 0,32% азиялық, 0,04% Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 0,28% басқа нәсілдер және 1,66% екі немесе одан көп нәсілге жататындар. Кез келген нәсілге жататын халықтың 1,62% -ы испаниялық немесе латын американдықтарды құрады. 1093 шаруашылықтың 20,1% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 55,8% -ы бірге тұратын некедегі жұбайлар, 6,8% -ы күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 34,3% -ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 29,2% -ы жеке адамдардан тұрады, ал 12,8% -ы 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдардан тұрады. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,23 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,74 адамды құрайды. Елді мекенде халық жас бойынша таралып кеткен: 18 жасқа дейінгілер 18,0% құрайды, 18-24 жас аралығындағылар 5,0%, 25-44 жас аралығындағылар 22,9%, 45-64 жас аралығындағылар 33,4%, ал 65 жастан асқандар 20,6% құрайды. Орташа жас 47 жасқа тең. Әр 100 әйелге 99,4 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 96,6 еркек келеді. Шаруашылықтың орташа жылдық табысы 46 991 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 58 333 долларды құрады. Ер адамдардың орташа жылдық табысы 46 411 доллар, ал әйелдердің 27 639 долларды құрады. Елді мекеннің жан басына шаққандағы орташа табысы 33 587 долларды құрады. Отбасылардың 3,5% және халықтың 6,3% кедейлік шегінен төмен тұрады, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 6,5% және 65 жастан асқандардың 5,4% кедейлікте өмір сүреді.