Шотландияның «Пиблз Роверс» футбол клубы

Кіріспе

Шотландиядағы футбол клубы

Пиблс Роверс футбол клубы – Шотландияның Пиблс қаласындағы, Шотландия шекаралық аймағындағы футбол клубы. Алғашқыда 1888 жылы «Гринсайд Роверс» деп құрылған клуб, 1890 жылдың мамыр айында «Пиблс Роверс» деп атын өзгертті. Бұл 1947 жылы газет мақаласында жазылған деректерге негізделген ресми 1893 жылғы датаға қайшы келеді. Клуб өз үй ойындарын «Уайтстоун Парк» стадионында өткізеді. Клуб Шотландия футбол лигасы жүйесінің жетінші деңгейіндегі Шығыс Шотландия футбол лигасының мүшесі. Олар 1923 және 1926 жылдар аралығында қысқа мерзімге Шотландия футбол лигасының құрамына кірген.

Тарих

Пиблс Роверс 1923-1926 жылдары Шотландия футбол лигасының үшінші дивизионының мүшесі болды және екі толық маусымда 14-ші және 8-ші орындарды иеленді, ал аяқталмаған 1925-26 маусымда 14-ші орынды алды. Барлығы, Пиблс Роверс Шотландия футбол лигасының 86 матчын өткізіп, 28-інде жеңіске жетті, 15-інде тең түсті және 43-інде жеңіліске ұшырады. Олар 159 гол соғып, 190 гол жіберді. Олардың рекордтық жеңісі Уайтстоун Парк стадионында 1925 жылдың 18 сәуірінде Бейтке қарсы 7-1 есебімен тіркелді. Олардың ең жақсы саяхаттық жеңісі 1925 жылдың 11 сәуірінде Галстонға қарсы 5-2 есебімен болды. 1937 жылы Пиблс Роверс Виктория Паркіндегі дәстүрлі үйінен Уайтстоун Паркіне көшті, себебі жергілікті кәсіпкер Виктория Парктің шығыс жағына қатысты жоспарлау құқығын сәтті иемденді, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуына байланысты тоқтатылған маңызды дамуды жоспарлады. Пиблс Роверс 1888 жылы құрылған және үшінші дивизионға дейін белсенді болды, сондай-ақ Шотландия кубогының негізгі кезеңінде жиырмадан астам рет қатысты. Олардың алғашқы ойыны 1907-08 жылдары Селтикке қарсы өткен, онда 4-0 есебімен жеңіліске ұшырады. Алғашқы 11 кездесуде олар әрқашан үйден алыс ойнады, барлығы 19 матч өткізді. Олар осы матчтардың үшеуінде жеңіске жетіп, екеуінде тең түсті, соның ішінде 1923 жылы Истер Роудта Гибернианмен 0-0 есебімен тең түсті – бұл бәсекедегі олардың ең жақсы нәтижесі болды. Осы маусымда Пэдди МакБойл 27 лигалық голмен үздік бомбардир атанды. Сент-Кутбертс Уондерерстен қайта матчта жеңіске жеткеннен басқа, олар 1926 жылы Китті 7-3 есебімен жеңгенге дейін үйінде матч өткізбеді. Олар келесі раундта "Альбион Роверс" командасымен тең түсті, бірақ қайта матчта жеңіліске ұшырады. Олар 1957 жылы Коатбридж командасымен де тең түсті, бірақ қайта матчта жеңіліске ұшырады. Осыдан бұрынғы маусымда олар Брейчин Ситимен ұзаққа созылған матч өткізді. Бірінші матчта 1-1 есебімен тең түсті, үйде қосымша уақыттан кейін 4-4, екінші қайта матчта Истер Роудта қосымша уақыттан кейін 0-0, содан кейін үшінші қайта матчта Таннадисте 6-2 есебімен жеңіліске ұшырады. Одан кейін олар бірнеше ауыр жеңіліске ұшырады, 1959 жылы Сент-Мирренге 10-0 есебімен, келесі жылы Айр Юнайтедке қарсы үйде 6-1 есебімен, ал 1961 жылы Гибернианға 15-1 есебімен жеңіліске ұшырады. Жо Бейкер сол күні тоғыз гол соғып, оның ағасы Джерри Лэв-стриттегі ойында төрт гол соқты. 1959-1960 маусымдары Партик Тистлден 23-2 есебімен жеңіліске ұшырады. Олардың соңғы ойыны жақсы болды, бірақ 1965-66 жылдары Думбартонмен 2-2 есебімен тең түсіп, қайта матчта 3-2 есебімен жеңіліске ұшырады. Матчтан кейін екі команда да футболдың қандай болуы мүмкін екенін көрсететін үлгі ретінде оны тойлады. Олардың Оңтүстік аймақтық кубогындағы ең үлкен жетістігі 1953-54 маусымдары болды, олар Shawfield Amateurs-ті 6-1, Burntisland Shipyard-ті 7-0, Selkirk-ті 4-2 (барлығы үйде) және Coldstream-ді 4-1 есебімен жеңіп, финалға өтті (алдында сыртта 1-1 есебімен тең түсті). Соңғы кезде клуб Уайтстоун Паркіндегі нашар жағдайға байланысты Шотландия футбол ассоциациясының тек серіктес мүшесі болып табылады, бұл олардың Шотландия кубогына қатысуына кедерес келтіреді. Пиблс Роверс көптеген ұсақ және жергілікті жарыстарда жеңіске жеткенімен, олар үшінші дивизионнан бөлек, ең жоғары деңгейде ойнаған Шығыс Шотландия лигасы, олар оны алты рет жеңіп алды – 1928-29, 1932-33, 1933-34, 1934-35, 1935-36 және 1945-46 жылдары. 1966-67 жылдары Роверс футболдың кіші лигасына қосылып, 1980-81 жылдары Шығыс Шотландия лигасының жоғары дивизионына қайта оралғанға дейін құлдырау кезеңіне түсті. 1980 жылдардың соңында бұл құрылым екі дивизияға өзгертілген кезде, олар екінші дивизионға түсті және осы кезеңде команда мүшелерінің бірнешесі қаржылық қиындықтарға байланысты жергілікті қалада ерікті жұмыс істеп, күнкөрісін қамтамасыз етті. Олар бірнеше рет жоғарылатылғанмен, Премьер лигадағы тұрақтылығы ұзақ болған жоқ. 2007-08 маусымдары Пиблс Шығыс Шотландия Премьер дивизионына көтерілді, бірақ 2010-11 маусымдары Бірінші дивизионға қайта түсті. Оларды көруге келген ең көп көрермендер саны 1923 және 1961 жылдары Шотландия кубогындағы Пасхалық жолда 14 000 және 10 453 адамды құрады. Уайтстоун Паркіндегі рекордтық қақпа 1961 жылы Шотландия кубогының бірінші раундында Гала Фэйриденді 4-2 есебімен жеңген матчта 1750 адамды құрады. Майкл Уилсон 2020 жылдың сәуірінде клубтың жаңа бас жаттықтырышы болып тағайындалды. Уилсонға 2020 жылдың желтоқсанында жергілікті кәсіпкер Колин Макдональд қосылды, ол клуб төрағасы лауазымын қабылдады. 2022/23 маусымның нашар басталуынан кейін Уилсон Лейтен дойына қосылды, бұл Гер Россиге бірнеше жыл бұрын клубпен сәтті жұмыс істегеннен кейін екінші рет бас жаттықтырушы лауазымына оралуға жол ашты.

Peebles Rovers were members of the Scottish Football League Third Division between 1923 and 1926, and had only a modest record – finishing 14th and 8th in the two full seasons played, and were 14th in the unfinished 1925–26 season. All told, Peebles Rovers played 86 Scottish Football League matches, winning 28, drawing 15 and losing 43. They scored 159 goals and conceded 190. Their record victory at their Whitestone Park home was 7–1 against Beith on 18 April 1925. Their best away win was 5–2 away against Galston, seven days previously on 11 April 1925. In 1937 Peebles Rovers moved from their traditional home in Victoria Park to Whitestone park, after a local businessman successfully managed to acquire planning rights to the eastern end of Victoria Park, intending substantial development that was subsequently curtailed due to the start of World War II. Peebles Rovers themselves were active long before the Third Division, being formed in 1888 and have played in the Scottish Cup proper over twenty times. Their first appearance was back in 1907–08, when they lost 4–0 away to Celtic. In their first 11 appearances, they were drawn away from home on each and every occasion, spanning 19 ties in all. They managed to win three of these and draw two, including holding Hibernian to a 0–0 draw at Easter Road in 1923 – easily their best result in the competition. In this season, Paddy McBoyle starred as top scorer with a total of 27 league goals. Other than a replay win over St Cuthbert's Wanderers, they did not have a home tie until beating Keith 7–3 in 1926. They drew away to Albion Rovers in the next round, before losing the replay. They also drew with their Coatbridge namesakes in 1957, and again lost the replay. The season before that, they were involved in a marathon tie with Brechin City. There was a 1–1 draw away, 4–4 at home after extra time, 0–0 in a second replay at Easter Road, again after extra time and finally losing 6–2 in a third replay, at Tannadice. After that they took some serious hammerings, losing 10–0 away to St Mirren in 1959, 6–1 at home against Ayr United the next year, and then a 15–1 slaughter away to Hibernian in 1961. Joe Baker scored nine that day and his brother Gerry grabbed four in the earlier debacle at Love Street. During the 1959–1960 season, there was a record 23–2 defeat at the hands of Partick Thistle. Their final appearance was better though, in 1965–66, they drew 2–2 at Dumbarton and took the Sons to extra time in the replay before losing 3–2. After the match both sides celebrated the match as an exemplar of what football could be. Their greatest moment in the Qualifying Cup (South) came in the 1953–54 competition, when they defeated Shawfield Amateurs 6–1, Burntisland Shipyard 7–0, Selkirk 4–2 (all at home) and Coldstream 4–1 after a 1–1 draw away to reach the final. Latterly the club is only an associate member of the Scottish Football Association due to the inadequate facilities at Whitestone Park, thus becoming ineligible to compete in the Scottish Cup. While Peebles Rovers won many minor and local competitions, the highest level they played at, the Third Division apart, is the East of Scotland League, which they won on six occasions – 1928–29, 1932–33, 1933–34, 1934–35, 1935–36 and 1945–46. In the 1966–67, Rovers joined the junior grade of football and entered a period of decline, until they rejoined the senior ranks in the East of Scotland League in 1980–81. When that set up was altered to two divisions in the late 1980s, they found themselves in the second tier, and during this period endured a prolonged period of financial hardship resulting in several members of the squad volunteering in the local town to make ends meet. Although they won promotion several times, their stays in the Premier were of short duration. In the 2007–08 season, Peebles won promotion to the East of Scotland Premier Division, but were relegated back to the First Division in the 2010–11 season. Largest crowds to watch them have been 14,000 and 10,453, both at Easter Road in the Scottish Cup in 1923 and 1961. The record gate at Whitestone Park is recorded as 1,750 for the 4–2 first round Scottish Cup win over Gala Fairydean in 1961. Michael Wilson was named the club's new manager in April 2020. Wilson was joined in December 2020 by Colin Macdonald, a local businessman who accepted the role of Club Chairman. Following a poor start to the 2022/23 season, Wilson joined Vale of Leithen, leaving the way clear for Ger Rossi to return as manager for a second spell after a successful period with the club a few years earlier.