Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірінші USS Геттисбург – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бу кемесі болды. Кеме 1858 жылы Шотландияның Глазго қаласында RMS Дуглас деп салынды және 1862 жылдың қараша айына дейін Ұлыбританиядағы Ман аралының бу кемелер компаниясы арқылы Англияның Ливерпуль қаласы мен Ман аралындағы Дуглас арасындағы қатынайтын кеме ретінде жұмыс істеді. Содан кейін ол Конфедерация агенттері Фрейзер, Тренхолм және Компания атынан Америка Конфедерациялық Штаттары үшін Америка Азаматтық соғысы кезінде Cunard, Wilson & Company компаниясына сатылды. Маргарет және Джесси деп аты өзгертіліп, 1863 жылдың 5 қарашасында Одақ күштері тарапынан қолға түскенше блокаданы бұзуға қатысты. 1864 жылдың 2 мамырында кеме USS Геттисбург ретінде Одақ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып алынды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінде қызмет еткен кезеңінде Геттисбург Солтүстік Атлант мұхитының блокадалық эскадрильясымен бірге жұмыс істеді, Форт Фишерге жасалған бірінші және екінші шабуылдарға қатысты, Флориданың Ки-Уэст және Кубаның Гавана қалалары арасында телеграф кабельдерін төсеуге көмектесті, сондай-ақ Кариб теңізі, Атлант мұхиты және Жерорта теңізінің теңіздік картасын жасауға қатысты. Геттисбург 1879 жылдың 6 мамырында қызметтен босатылды және екі күннен кейін сатылды.
The first USS Gettysburg was a steamer in the United States Navy. The ship was built in Glasgow, Scotland, in 1858, named RMS Douglas, and operated by the Isle of Man Steam Packet Company in the United Kingdom between Liverpool, England, and Douglas on the Isle of Man until November 1862. She was then sold to Cunard, Wilson & Company on behalf of the Confederate agents Fraser, Trenholm & Company for use by the Confederate States of America during the American Civil War. Renamed Margaret and Jessie, she operated as a blockade runner until her capture by the Union on 5 November 1863. The ship then was commissioned into the Union Navy on 2 May 1864 as USS Gettysburg. During her U. S. Navy service, Gettysburg operated with the North Atlantic Blockading Squadron, was involved in both the first and second attacks on Fort Fisher, helped lay telegraph cables between Key West, Florida, and Havana, Cuba, and undertook navigational surveys of the Caribbean Sea, the Atlantic Ocean, and the Mediterranean Sea. Gettysburg was decommissioned on 6 May 1879 and sold two days later.
Құрылыс
Ман аралы мен Англия арасындағы жолаушылар ағынының үнемі артуына байланысты, Ман аралы Пакет компаниясы 1858 жылы өз флотына үлкен, жылдам кеме тапсыруға шешім қабылдады. Кеме, П.С. Дуглас, № 20683, компания тарихында осы атпен аталатын алғашқы кеме және компания тапсырған тоғызыншы кеме, темір корпустық қалақпен жүретін бу кемесі болды. Ол 1858 жылы Шотландияның Глазго қаласында Роберт Нейпир және Ұлдары компаниясымен салынды. Роберт Нейпир және Ұлдары оның бу машинасы мен қазандықтарын да жеткізді. Оның сатып алу құны 17 500 фунт стерлингті құрады, сонымен қатар Джон Нейпир және Ұлдарынан 1842 жылғы «King Orry» қалақпен жүретін бу кемесі үшін 5 000 фунт стерлинг қосымша қаражат алынды. Дуглас 1858 жылғы 28 сәуірде сағат 13:30-да суға түсірілді, кеменің тойына Джон Нейпирдің әйелі қатысты. «Ман аралы Пакет компаниясы» атынан компанияның коммодоры капитан Эдвард Куэйл де қатысты. Дугластың суға түсірілуі қысқа мерзімге кейінге шегерілді, себебі оны жабдықтауға дайындалған орында басқа кеме тұрды. Суға түсірілгеннен кейін, қозғалтқыштарын орнату үшін ол Лансфилд докқа сүйретілді. Теңіз сынақтары кезінде Дуглас сол кездегі ең жылдам каналдық бу кемесі деп танылды. Оның қалыпты жылдамдығы .
Due to a steady increase in passenger traffic between the Isle of Man and England, the Isle of Man Steam Packet Company decided in 1858 to order a larger, faster ship for its packet fleet. The ship, PS Douglas, No. 20683, the first ship in the company's history to be so named and the ninth ship the company ordered, was an iron hulled paddle steamer. She was built by Robert Napier and Sons in Glasgow, Scotland, in 1858. Robert Napier and Sons also supplied her steam engine and boilers. Her purchase cost was £17,500, plus an allowance from John Napier and Sons of £5,000 for the paddle steamer King Orry of 1842. Douglas was launched at 13:30 hours on Wednesday, 28 April 1858, the christening of the ship being performed by the wife of John Napier. Also in attendance on behalf of the Isle of Man Steam Packet Company was Captain Edward Quayle, the commodore of the company. Douglas′s launch had been delayed for a short period as the berth where her fitting out was to take place was occupied by another vessel. Following her launch she was towed to Launcefield Dock in order to receive her engines. During sea trials, Douglas achieved and was declared the fastest channel steamer in existence at the time. Her service speed was .
Қызмет ету мерзімі
Капитан Куэйлдің басшылығымен «Дуглас» 1858 жылғы 6 шілдеде Дугластан Ливерпульге өзінің алғашқы рейсін жасады. Мэн аралына қайтқанда «Дуглас» әдетте 4 сағат 40 минуттық сапар уақытын тіркеді. Қосымша жұмыстарға чартерлік рейстер мен күндізгі саяхаттар кірді, соның бірі 1859 жылғы 14 қазанда Уэльстегі Холихедке жасалған саяхат болды, онда «Дуглас» мұхит лайнерін көрді. «Мэн аралы Паром пакет компаниясының» түстерінде болғанда, үйге оралу рекордын жаңартқаннан басқа, қызығушылық тудырған жалғыз оқиға – оның саяхаттары кезінде болған екі апат болды. Бірі – «Дидо» бригімен соқтығысу, ол компанияға 400 фунт стерлинг шығын келтірді. Тағы бір жағдай 1860 жылғы 16 сәуірде Ливерпульге бағыт алған кемеде болды. Жолаушы, Корольдік теңіз күштерінен демалысқа келген екінші дәрежелі кемеде қызмет ететін теңізші, мас күйде алдыңғы мачтаның басына көтеріліп, лесстеге шықты. Төмен түсуге тырысқанда ол шамамен 30 фут (9 метр) биіктіктен палубаға құлап түсті. Кейіннен ол кемеде болған дәрігердің қарауына алынды, ал Ливерпульге келгеннен кейін Солтүстік ауруханасына жатқызылды.
Under the command of Captain Quayle, Douglas made her inaugural crossing from Douglas to Liverpool on Tuesday, 6 July 1858. On her return run to the Isle of Man, Douglas would routinely record a passage time of 4 hours 40 minutes. Ancillary work consisted of charter sailings and day excursions, one of which was on 14 October 1859, when Douglas made an excursion to Holyhead, Wales, to see the ocean liner On another occasion, she was chartered to Henderson's of Belfast, Ireland, for three weeks for the then notable fee of £200 per week. While in the Isle of Man Steam Packet Company's colours, the only events of interest – apart from the way she broke the record for the home run – were two mishaps that occurred during her voyages. One was her collision with the brig Dido, which cost the company £400 in damages. Another was an accident which befell a passenger on Monday, 16 April 1860, whilst she was making passage to Liverpool. The passenger, a sailor from the second rate ship of the line who had been home on leave from the Royal Navy, scaled his way up the foremast head whilst in a state of alcohol intoxication and got onto the forestay. In his attempt to come back down he fell some 30 feet (9 m) to the deck. He subsequently was treated by a doctor who happened to be on board, and on arrival in Liverpool was transferred to the Northern Hospital.
Америка Конфедеративтік Мемлекеттері, 18621863
Жоғары жылдамдығының арқасында Дуглас Америка Конфедерациясы үшін Америка Азамат соғысы кезінде Одақтың блокадасын бұзуға арналған идеалды кеме болды. Isle of Man Steam Packet Company компаниясының меншігінде болған төрт жылдан кейін, Дуглас 1862 жылы 24 000 фунт стерлингке Cunard, Wilson and Company компаниясына сатылды, олар Конфедерация агенттері Фрейзер, Тренхолм және Компания үшін құпия брокерлер ретінде әрекет етті. Дуглас 1862 жылдың 16 қарашасында Дуглас портынан соңғы рет шығып, Ливерпульге бет алды. Ливерпульде Дуглас ашық сұр түске боялып, жүкпен толтырылды. Ол 1862 жылдың 2 желтоқсанында Багам аралдарындағы Нассауға, капитан Корбеттің басқаруымен аттанды және 1863 жылдың қаңтар айының соңында Нассауға жетті. Ол кезде ол Чарльстон импорт және экспорт компаниясының меншігіне өтті. Ол блокаданы сәтті бұзып, 1863 жылдың 31 қаңтарында Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласына жетіп, қажетті жабдықтамаларды жеткізді. Содан кейін ол мақта жүгімен Нассауға қайтты. Кейіннен ол жаңа иесінің қыздарының құрметіне Маргарет және Джесси деп аталды, және олар Чарльстондан алғашқы сапарында кемеде болды. Маргарет және Джесси блокаданы көптеген рет сәтті бұзды. Алайда, 1863 жылдың 1 маусымында Нассаудан тыс теңізде Маргарет және Джессиге АҚШ Әскери-теңіз күштерінің канонерлік қайығынан оқ атылып, жағаға тірелді. Кейбір мәліметтерде ол жағаға тіреліп, Нассауға қашып кеткеннен кейін, Америка Азамат соғысына қатыспады және оның қозғалтқыштары 1926 жылға дейін Нассау жағалауында тотығып қалған деп қате көрсетілген. Шындығында, зақымдалған болса да, ол канонерлік қайықпен болған кездесуден кейін бірнеше күннен кейін блокаданы бұзуға қайта оралды. 1863 жылдың 5 қарашасында Маргарет және Джессидің блокаданы бұзу карьерасы аяқталды, өйткені АҚШ армиясының Фултон көлігі және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қарулы бүйір дөңгелекті пароходтары Кистоун Стейт және Нэнсмонд оны Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласынан тұтқынға алып, жүлде ретінде алды.
Thanks to her high speed, Douglas was an ideal blockade runner for the Confederate States of America to use to avoid the Union blockade during the American Civil War. After only four years under Isle of Man Steam Packet Company ownership, Douglas was sold to Cunard, Wilson and Company — who were clandestinely acting as brokers for the Confederate agents Fraser, Trenholm and Company — for £24,000 in 1862. Douglas departed her home port of Douglas for the last time on Sunday, 16 November 1862, and proceeded to Liverpool. Whilst in Liverpool Douglas was painted light grey and loaded with cargo. She departed for Nassau in the Bahamas under the command of Captain Corbett on Tuesday, 2 December 1862, and arrived at Nassau in late January 1863. By then she was under the ownership of the Charleston Import and Export Company. She successfully ran the blockade and reached Charleston, South Carolina, on 31 January 1863, bringing in much needed supplies. She then departed for Nassau with a cargo of cotton. She subsequently was renamed Margaret and Jessie in honor of the daughters of her new owner, both of whom were on board her during her initial outbound blockade run from Charleston. Margaret and Jessie ran the blockade successfully on numerous other occasions. On 1 June 1863 off Nassau, however, Margaret and Jessie was fired upon and driven ashore by a United States Navy gunboat. Some records erroneously maintain that after she was driven ashore and had escaped to Nassau, she took no further part in the American Civil War, and that her engines could be seen rusting on the beach at Nassau as late as 1926. In reality, although damaged, she went back to blockade running a few days after her encounter with the gunboat. On 5 November 1863, Margaret and Jessie′s blockade running career came to an end when the United States Army transport Fulton and the U. S. Navy armed sidewheel paddle steamers Keystone State and Nansemond captured her off Wilmington, North Carolina, and took her as a prize.
Сатып алу, қайта жөндеу және іске қосу
АҚШ Әскери-теңіз күштері Маргарет және Джесси кемелерін АҚШ Азамат соғысы қызметі үшін Нью-Йорк сыйлық сотынан сатып алды. Ол қайта жабдықталды, нәтижесінде ұзындығы 5 метрге артып, 221 метрге (67 метр) жетті, 30 фунттық Parrott зеңбірегімен, екі 12 фунттық зеңбірекпен және төрт 24 фунттық гаубицамен қаруланды, ал сусыруы 950 тоннаны құрады. 1864 жылдың 2 мамырында Нью-Йорк штаты Бруклиндегі Нью-Йорк теңіз арсеналында USS Gettysburg ретінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, лейтенант Розуэлл Ламсон басқаруына берілді. Қызметке кірген кезде кеме экипажы 96 адамнан тұрды.
The U. S. Navy purchased Margaret and Jessie from the New York Prize Court for American Civil War service. She underwent a refit, emerging from it lengthened by 16 feet (5 m) to 221 feet (67 m), armed with a 30 pounder Parrott rifle, two 12 pounder rifles, and four 24 pounder howitzers, and with a displacement of 950 tons. She was commissioned into U. S. Navy service as USS Gettysburg at the New York Navy Yard in Brooklyn, New York, on 2 May 1864 with Lieutenant Roswell Lamson commanding. When commissioned, she had a ship's company of 96.
Солтүстік Атлантика блокадалау эскадрильясы
Жедел, күшті пароход «Геттисбург» Солтүстік Атлантика блокадалық эскадрильясының блокадалық міндеттеріне бекітілді. Ол 1864 жылдың 7 мамырында Нью-Йорк қаласынан жол тартып, 14 мамырда Солтүстік Каролина штатының Бофорт портына жетті. Одан ол Кейп-Фер өзенінің аузында бекінді. Келесі жеті ай бойы ол Конфедерацияның блокаданы бұзуға тырысқан кемелерді ұстаумен айналысты. Ол бірнеше кемелерді қолға түсірді. Сонымен қатар, ол басқа да міндеттерді орындады, мысалы, 1864 жылдың 8 қазанында, «Home» шхунасынан құтқарылған алты адамды дауыл кезінде батып кетуден сақтап қалды.
A fast, strong steamer, Gettysburg was assigned to blockade duty with the North Atlantic Blockading Squadron. She departed New York City on 7 May 1864 and arrived at Beaufort, North Carolina, on 14 May 1864. From there she took station at the entrance to the Cape Fear River. For the next seven months, she was engaged in capturing Confederate blockade runners. She captured several ships. She occasionally performed other duties, such as on 8 October 1864, when she rescued six survivors from the schooner Home, which had capsized in a squall.
Фишер бекінісі шайқастары
Геттисбург 1864 жылғы 24-25 желтоқсанда Форт-Фишердің бірінші шайқасына қатысты. Геттисбург, Одақтың әскерлері жағаға қонбас бұрын, Форт-Фишерді қиратумен бомбалауға көмектесті. Шайқас кезінде ол жағаға жақын тұрып, шабуылға жамылғы жасады. Геттисбургтің қайықтары әскерлерді жағажайға тасымалдауға көмектесті. Конфедерациялық бекіністерге жасалған бірінші шабуыл сәтсіз аяқталып, келесі шабуыл жоспарланды, оған АҚШ Теңіз күштерінің теңізшілері мен АҚШ Теңіз жаяу әскерінің десант тобы қатысты, олар форттың теңіз жағына шабуыл жасады. 1865 жылғы 15 қаңтарда Форт-Фишердің екінші шайқасында Геттисбург фортты алдын ала бомбалауға қатысты және лейтенант Лэмсон мен басқа офицерлердің басшылығымен теңізшілер тобын шабуылға жіберді, бірақ ол Форт-Фишердің қабырғаларының астында тоқтатылды. Лэмсон мен офицерлер мен сарбаздар тобы Конфедерацияның артиллериясының астындағы ордада түнді өткізуге мәжбүр болды, кейін қашуға мүмкіндік алды. Форт-Фишердің теңіз жағын басып алмаса да, Теңіз күштері мен Теңіз жаяу әскерінің шабуылы қорғаушылардың күштерін ауырып, Армияның шабуылына сәттілік әкелді. Геттисбург шабуылда екі адам қаза болып, алты адам жараланды.
Gettysburg took part in the First Battle of Fort Fisher on 24–25 December 1864. Gettysburg assisted with a devastating bombardment of Fort Fisher prior to amphibious landings by Union Army troops. During the actual landings, she stood in close to shore to furnish cover for the assault. Gettysburgs boats helped transport troops to the beaches. With the failure of the first attack on the Confederate works, plans were laid for another assault, this time including a landing force of U. S. Navy sailors and United States Marines, to assault the sea face of the fort. In the Second Battle of Fort Fisher on 15 January 1865, Gettysburg again engaged the fort in the preliminary bombardment, and furnished a detachment of sailors under the command of Lieutenant Lamson and other officers in an assault, which was stopped under the ramparts of Fort Fisher. Lamson and a group of officers and men were forced to spend the night in a ditch under Confederate guns before they could escape. Though failing to take the sea face of Fort Fisher, the attack by the Navy and Marine Corps diverted enough of the defenders to make the Army assault successful. Gettysburg suffered two men killed and six wounded in the assault.
Соғыстағы қызмет
Геттисбург соғыстың қалған айларын Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласының жағалауын блокадалауда өткізді. Соғыс 1865 жылдың сәуір айында аяқталды, ал Геттисбург 1865 жылдың сәуірінен маусым айына дейін Массачусетс штатының Бостон қаласы мен Вирджиния штатының Норфолк қаласы арасында жүк және жолаушы тасымалдады. 1865 жылдың 23 маусымында ол Бруклиндегі Нью-Йорк теңіз базасында қызметтен босатылды.
Gettysburg spent the remaining months of the war on blockade duty off Wilmington, North Carolina. The war ended in April 1865, and Gettysburg operated from April to June 1865 between Boston, Massachusetts, and Norfolk, Virginia, carrying freight and passengers. She was decommissioned on 23 June 1865 at the New York Navy Yard in Brooklyn.
Кариб теңізі, 18661875
1866 жылғы 3 желтоқсанда қайта іске қосылған Геттисбург Кариб теңізіне саяхат жасап, 1867 жылғы 18 ақпанда Вашингтонға келгенімен аяқтады. 1867 жылғы 1 наурызда тағы да қызметтен шығарылды. Геттисбург 1868 жылғы 3 наурызда Норфолкте қайта іске қосылып, 28 наурызда Кариб теңізінде арнайы міндеттерді орындау үшін теңізге шықты. 1868 жылғы шілде айына дейін ол Америка мүдделерін қорғау үшін аймақтағы түрлі порттарға барды, соның ішінде Ямайканың Кингстон порты, Кубаның Гавана порты және Гаитидегі порттар. 1868 жылғы 3 шілдеден 13 тамызға дейін Геттисбург Флорида штатының Ки-Уэст қаласынан Гаванаға телеграф кабелін төсеуге көмектесті және электр телеграфын пайдаланып, Батыс Үндістан аймағындағы нүктелердің географиялық координаталарын анықтау үшін АҚШ Гидрографиялық кеңсесінің ғалымдарымен бірге жұмыс істеді. 1868 жылғы 13 тамыздан 1869 жылғы 1 қазанына дейін ол Гаитидің түрлі порттары мен Ки-Уэст арасында саяхаттады. 8 қазан күні Нью-Йорк теңіз портына келді, сол күні қызметтен шығарылды. Геттисбург 1873 жылғы 6 қарашаға дейін қарапайым күйде қалды, содан кейін Вашингтондағы Әскери-теңіз кемежайында қайта іске қосылды. Бірнеше ай бойы АҚШ-тың шығыс жағалауындағы түрлі әскери-теңіз кемежайларына адамдар мен жабдықтарды тасымалдады. 1874 жылғы 25 ақпанда Флорида штатының Пенсакола портына Никарагуадағы мұхиттар аралық каналдың жолын іздеуге шыққан экспедициялық топ мүшелерін кемеге мінгізді. Геттисбург инженерлерді Панаманың Аспинвалл қаласына (сол кезде Колумбияның бір бөлігі) және Никарагуаның Грейтаун қаласына жеткізіп, 1874 жылғы 10 мамырда Норфолкке қайтарды. АҚШ-тың шығыс жағалауында жолаушылар мен жабдықтарды тасымалдаған бірнеше сапардан кейін кеме 1875 жылғы 9 сәуірде Вашингтон әскери-теңіз кемежайында тағы да қызметтен шығарылды. 1875 жылғы 21 қыркүйекте қайта іске қосылған Геттисбург Вашингтондан Норфолкке бағыт алды, ол 1875 жылғы 14 қазанда жетті және АҚШ Гидрографиялық кеңсесінің кемелер қауіпсіздігін арттау жөніндегі кезекті экспедициясына көмектесуге тағайындалды. Кейінгі экспедициясы кезіндегі оның іс-әрекеттері туралы дереккөздерде әртүрлі мәліметтер келтіріледі. Әртүрлі мәліметтерге сәйкес, ол Атлант мұхитының шығысына сапар шекті, онда оның Гидрографиялық кеңсесінің тобы Томсонның тереңдік өлшеуіш құралын пайдаланып, Португалиядан батысқа қарай 130 миль (209 км) қашықтықта, Азор аралдары мен Гибралтар трансформациялық жарылысы бойында орналасқан Горринг жотасын 1875 жылғы 6 қарашада тапты. Олар оны Геттисбургтің командирі капитан Генри Хоникерч Горрингтің құрметіне "Горринг жағалауы" деп атады, оны зерттеді, екі маңызды шыңы бар екенін анықтады, олардың ең биігі Геттисбург деп, ал екінші биігі Ормонд деп аталды. Американдық теңіз шайқастарының сөздігі болса, Геттисбург 1875 жылғы 7 қарашаға дейін Норфолктан шықпағанын және Кариб теңізіндегі кеме сапарын өткізгенін, онда ол Батыс Үндістанда гидрографиялық зерттеулер жүргізіп, дәл теңіздік карталар жасауға көмектескенін мәлімдейді. Ол 1876 жылғы 14 маусымда Вашингтонға келгенімен круизін аяқтады және 1876 жылғы 26 маусымда қызметтен шығарылды.
Recommissioning on 3 December 1866, Gettysburg made a cruise to the Caribbean Sea, concluding it with her arrival at Washington, D. C., on 18 February 1867. She decommissioned again on 1 March 1867. Gettysburg went back into commission on 3 March 1868 at Norfolk and put to sea on 28 March 1868 on special service in the Caribbean. Until July 1868, she visited various ports in the area to protect American interests, among them Kingston, Jamaica, Havana, Cuba, and ports in Haiti. From 3 July to 13 August 1868, Gettysburg assisted in the laying of a telegraph cable from Key West, Florida, to Havana, and joined with scientists from the United States Hydrographic Office in a cruise to determine the longitudes of West Indian points using the electric telegraph. From 13 August 1868 to 1 October 1869, she cruised between various Haitian ports and Key West. She arrived at the New York Navy Yard in Brooklyn on 8 October 1869, decommissioned the same day, and entered the navy yard for repairs. Gettysburg was laid up in ordinary until 6 November 1873, when she again commissioned at the Washington Navy Yard in Washington, D. C. She spent several months transporting men and supplies to the various navy yards on the United States East Coast, and on 25 February 1874 anchored in the harbor at Pensacola, Florida, to embark members of the survey team seeking routes for an inter oceanic canal in Nicaragua. Gettysburg transported the engineers to Aspinwall, Panama (then a part of Colombia), and Greytown, Nicaragua, and returned them to Norfolk on 10 May 1874. After several more trips along the U. S. East Coast with passengers and supplies, the ship again decommissioned on 9 April 1875 at the Washington Navy Yard. Recommissioned on 21 September 1875, Gettysburg departed Washington for Norfolk, where she arrived on 14 October 1875 and was assigned to assist in another of the U. S. Hydrographic Office expeditions to improve the safety of navigation. Sources differ on her activities during her subsequent expedition. According to various sources, she made a voyage to the eastern Atlantic Ocean, where her embarked Hydrographic Office team made use of the Thomson Sounding Machine to discover the Gorringe Ridge, a seamount about 130 mile (209 km) west of Portugal along the Azores–Gibraltar Transform Fault, on 6 November 1875; they named it "Gorringe Bank" after Gettysburg′s commanding officer, Captain Henry Honychurch Gorringe, and spent time mapping it, determined that it contained two significant peaks, which they named Gettysburg — the highest, at depth of — after the ship, and Ormonde, the second highest, at a depth of The Dictionary of American Naval Fighting Ships, however, claims that Gettysburg did not depart Norfolk until 7 November 1875 and spent her cruise in the Caribbean, where she conducted hydrographic surveys in the West Indies that supported the creation of precise nautical charts. She concluded her cruise with her arrival at Washington, D. C., on 14 June 1876, decommissioning on 26 June 1876.
Жерорта теңізі, 1876-1879
Геттисбург 1876 жылғы 20 қыркүйекте Жерорта теңізінде арнайы міндеттерді орындау үшін қайта іске қосылды, онда ол Жерорта теңізінің жағалаулары мен аралдары туралы навигациялық мәліметтерді жинауға тиіс болды. Геттисбург 1876 жылғы 17 қазанда Норфолктан Еуропаға бағыт алды. Келесі екі жыл ішінде ол Жерорта теңізіндегі дерлік барлық порттарды аралап, Францияның оңтүстік жағалауында, Италияның барлық жағалау бойында және Адриатика аралдарында тереңдік өлшеулер мен байқаулар жүргізді. Геттисбург Анатолиядағы Осман империясының жағалауына дейін жетті, содан кейін Египет жағалауында және Солтүстік Африканың басқа да аймақтарында, Сицилия мен Сардинияда тереңдіктерді зерттеді. 1878 жылғы 1 қазанда кеме Алжир жағалауында болғанда, матрос Уолтер Элмор суға батып бара жатқан әріптесін құтқарып, Отанға қызмет еткені үшін медальмен марапатталды.
Gettysburg recommissioned on 20 September 1876, for special duty in the Mediterranean, where she was to obtain navigational information about the coasts and islands of the Mediterranean Sea. Gettysburg departed Norfolk on 17 October 1876 for Europe. During the next two years, she visited nearly every port in the Mediterranean, taking depth soundings and making observations on the southern coast of France, the entire coastline of Italy, and the Adriatic islands. Gettysburg continued to the coast of the Ottoman Empire in Anatolia, and from there made soundings on the coast of Egypt and other North African points, Sicily, and Sardinia. On 1 October 1878, while the ship was off the coast of Algeria, Landsman Walter Elmore rescued a fellow sailor from drowning, for which he was awarded the Medal of Honor.