USS Shenandoah – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы кемесі. 1862 ж. салынды, 1863 ж. қолданысқа енгізілді. CSS Tacony және Florida кемелерін іздеуге қатысты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің соғыс шлюпі.
Sloop of war of the United States Navy
Бірінші USS Shenandoah – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ағаш бұрандалы шлюпі. «Шенноа» Филадельфия Әскери-теңіз кеме жасаушылығында салынды және 1862 жылдың 8 желтоқсанында суға түсірілді. Оның құрметті қонағы – Miss Selina Pascoe болды; ал 1863 жылдың 20 маусымында капитан Дэниел Б. Ридджили басқаруымен комиссияға берілді.
The first USS Shenandoah was a wooden screw sloop of the United States Navy. Shenandoah was built by the Philadelphia Navy Yard and launched on 8 December 1862. She was sponsored by Miss Selina Pascoe; and was commissioned on 20 June 1863, Captain Daniel B. Ridgeley in command.
Азаматтық соғыс міндеті, 18631865
Шенандоа 25-і күні Филадельфиядан (Пенсильвания) шығып, конфедерациялық рейдтік кеме CSS Tacony-ді мұқият бақылап, Бостонға сынақ сапары жасады, экипажын толықтыру үшін. 11 шілдеде ол Флорида рейдтік кемесін іздеуге шықты, Джордж және Нантакет аралдарынан өтіп, Блок аралы мен Кейп-Сейблге қарай бағытталды. 27 шілдеде Бостонға оралып, 4 тамыздан 8 қыркүйекке дейін Филадельфия әскери-теңіз базасында болды. 12 қыркүйекте ол Солтүстік Каролина штатының Нью-Инлетке жетіп, Солтүстік Атлантика блокадалық эскадрильясына қосылды. Шенандоа келесі он бес айдың көп бөлігін Солтүстік Каролинаның Уилмингтон қаласының жағалауында күзетпен өткізді және Нассау мен Уилмингтон арасындағы блокаданы бұзуға тырысқан кемелердің маршруттарын іздеді. Бұл сапар оны Флорида штатының Ки-Уэст қаласына, Багам аралдары мен Бермудаға дейін алып келді. 1864 жылдың 30 шілдесінде төрт сағаттық қуып жете алмағандықтан, ол конфедерациялық блокаданы бұзуға тырысқан "Лилиан" кемесіне ауыр оқ жаудырды, ол қараңғыда Кейп-Лукаут аймағына қашып құтылды. 7 тамыздың таңында блокаданы бұзуға тырысқан "Фалькон" кемесі, жүгін жеңілдету үшін пахтаны теңізге лақтырып, Куба бағытында өз қуушыларынан озып кетті.
Shenandoah departed Philadelphia, Pennsylvania, on the 25th, keeping a sharp lookout for Confederate raider, CSS Tacony, as she made her trial run to Boston to fill out her complement. On 11 July, she sailed in search of Confederate raider, Florida, cruised off George's and Nantucket shoals, thence preceded toward Block Island and Cape Sable. She returned to Boston on 27 July and spent from 4 August to 8 September in the Philadelphia Navy Yard. On 12 September, she arrived off New Inlet, North Carolina, to join the North Atlantic Blockading Squadron. Shenandoah spent the greater part of the next fifteen months patrolling off Wilmington, North Carolina and searching on the blockade runner routes between Nassau and Wilmington. This cruising took her as far as Key West, Florida, and to the Bahamas and Bermuda. During a four hour chase on 30 July 1864, she fired heavily into Confederate blockade runner, Lilian, which escaped in the darkness to the safety of Cape Lookout shoals. At daylight of 7 August, blockade runner, Falcon, narrowly escaped Shenandoah and Santiago de Cuba by throwing cotton overboard to lighten load and then outsailing her pursuers in the direction of Cuba.
Фишер форты шайқасы
Шенандоа 1864 жылдың 13 желтоқсанында Багам аралдарындағы Грин-Бейге келді, конфедерациялық каперлердің сол жерде Одақ саудасына шабуыл жасау үшін дайындалып жатқаны туралы хабарларды тексеру үшін. Мұндай қызметтің ешқандай іздерін таба алмағаннан кейін, ол Солтүстік Каролина жағалауында орналасқан үлкен Федералды флотқа қосылу үшін солтүстікке асықты. Рождество қарсаңында ол Форт-Фишердің нысаналарын барлық қолдағы қарулармен бомбалау үшін жағалауға 1500 метрге жақындады. Бір сағаттан астам уақыт өткен соң, конфедерациялық бекініс үндемеді, оның екі қоймасы жарылып, бекініс бірнеше жерде өртке түсті. Бомбалау түнгі уақытқа дейін тиімді жалғасты. Конфедераттардың бір оғы Шенандоаның корма баспалдағын қиратты. Ол Рождество күні таңертең флоттың басқа кемелерімен бірге шамамен 3000 әскердің жағаға түсуін қамтамасыз ету үшін қайтадан әрекетке кірісті. Оның мұқият және дұрыс бағытталған атысы Форт-Фишердің батысындағы төрт пулялы батареяны үндете алды. Содан кейін ол екі пулялы батареяға назар аударды. Осы батареядан атылған бір снаряд бірнеше метрге жетпей құлады, ал екіншісі Шенандоадан өтіп өтті, ол 150 фунттық зеңбірек снарядын батареяның үстінде жарытып жауап берді. Дегенмен, жағаға түсу операциясы фортты басып алуға сәтті болмады, ал Одақ әскері түнде қайтадан кемеге көтерілді, бірақ қатты толқындардың салдарынан шамамен 1000 сарбаз жағада қалып қойды. Олар келесі екі күн ішінде, Шенандоа Нью-Инлетке күзеттік сапармен келген кезде, өз кемелеріне қауіпсіз түрде қайтарылды. Форт-Фишерге қарсы жағаға түсу операциясы 1865 жылдың 13 қаңтарында қайта басталды. Шенандоаның қайықтары қатаң бомбалаудан қорғанып, шамамен 8000 әскердің жағаға түсуіне көмектесті. Келесі күні ол флотпен бірге нысаналарға қарсы жылдам атыс жасады, ол сағат 13:00-ден қараңғыға дейін жалғасты. Сол күні әртүрлі кемелерден 1600 теңізші мен 400 морской пехотинец армияға қосылу үшін шабуылға жіберілді. Шенандоадан 54 теңізші мен лейтенант Смит В. Николс басқаратын 14 морской пехотинец, қылыштар мен револьверлермен қаруланған, жағаға түсірілді. Қатал бомбалау қолдауы 15 қаңтар 1865 жылы сағат 15:00-ге дейін жалғасты. Осы уақытқа дейін теңізшілер мен морской пехотинцы форттан 200 метр қашықтықта орналасқан және соңғы шабуылға дайын болды. Кемелер енді өз атысын жоғарғы батареяларға ауыстырды, ал әскерлер мен теңізшілер парапеттің үстіне қарай шапқылады. Алға жылжыған теңізшілер мен морской пехотинцы конфедерациялық әскерлердің шоғырланған атысына ұшырады; бірақ арттағы ең биік парапетті басып алған армия әскерлері оларды құтқару үшін мылтықпен атып, жауап берді. Содан кейін шайқас 17 мықты бомбаға төзімді траншея арқылы жүрді, конфедерациялық әскерлер Федералдық нүктеге дейін шегінді. Өздерін толығымен қоршауға алғандарын түсінген конфедерациялық әскерлердің қалдықтары капитуляциялады, ал Форт-Фишер Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі Америка тарихындағы ең ірі жағаға түсу операциясы болып табылды. Шенандоаның десанттық күштері алты жарақаттанған және бес жоғалып кеткен әскермен оралды. Лейтенант Николс: "Барлық әскерлер ең қиын жағдайларда салқынқандылық пен батылдық танытқандары үшін ең жоғары мақтауға лайық және американдық теңізшінің қажырлы еңбегімен келген беделін толық сақтады" деп хабарлады.
Shenandoah reached Green Bay in the Bahamas on 13 December 1864 to investigate reports that Confederate privateers were being fitted out there to prey on Union commerce. Finding no trace of such activity, she hurried north to join the great Federal Fleet poised on the coast of North Carolina for the attack on Fort Fisher which protected Wilmington, North Carolina. On Christmas Eve, she closed to within 1,500 yards of the shore to bombard the works of Fort Fisher with all guns that could be brought to bear. In little more than an hour, the Confederate fort had been silenced, two of its magazines had been blown up, and the fort set afire in several places. The bombardment was kept up with good effect until after nightfall. One shot from the Confederates carried away Shenandoah's stern ladder. She renewed the action with other ships of the fleet on Christmas morning to cover the landing of about 3,000 Army troops. Her deliberate and well directed fire silenced a four gun battery to the west of Fort Fisher. She then turned her attention to a two gun casemated battery. One shell from this battery fell a few yards short, and another passed over Shenandoah which retaliated by exploding a 150 pounder rifle shell near the top of the mound. Nevertheless, the amphibious assault failed to capture the fort and the Union troops re embarked during the night, save for about 1,000 soldiers who found themselves stranded on the beach by heavy surf. These were safely returned to their transports during the following two days as Shenandoah patrolled off New Inlet. The amphibious assault on Fort Fisher was renewed on 13 January 1865. Shenandoah's boats assisted in the landing of about 8,000 Army troops under cover of a severe bombardment. The next day, she joined the fleet in a quick fire on the face of the works which lasted from 1300 till well after dark. That day, 1,600 sailors and 400 marines were detached from various ships to join the Army troops in the assault. Fifty four sailors and fourteen marines under Lieutenant Smith W. Nichols, armed with cutlasses and revolvers, were landed from Shenandoah. The furious bombardment support continued until 1500 on 15 January 1865. By this time, the sailors and marines were entrenched within 200 yards of the fort and ready for the final assault. The ships now shifted their fire to the upper batteries as troops and sailors dashed toward the top of the parapet. The advancing sailors and marines were swept by concentrated Confederate gunfire; but Army troops, who had gained the highest parapet to the rear, opened with a volley of musketry to save them. Now the fighting progressed through seventeen immense bomb proof traverses until the Confederates were finally forced to the end of Federal Point. Finding themselves hopelessly surrounded, the Confederate remnants surrendered, and Fort Fisher fell to the largest amphibious operation in American history prior to World War II. Shenandoah's landing force returned with six wounded and five missing in action. Lt. Nichols reported: "Each and all deserve the highest commendation for their coolness and courage under the most trying circumstances, and fully sustained the hard earned reputation of the American sailor "
Форт-Фишер басып алынғаннан кейін, Шенандоа бірнеше күн жарақат алғандарды тасымалдауыштардан жағалаудағы ауруханаларға жеткізумен айналысты. Содан кейін ол 17 ақпанда Шарлстонды қоршауға алған Одақтың соңғы күндеріне қосылды. 15 наурызда Филадельфия әскери-теңіз кемежайына оралды және 15 сәуірде қызметтен босатылды.
After Fort Fisher was captured, Shenandoah spent a few days carrying wounded men from transports to shore hospitals. She then joined in the final days of the Union siege of Charleston which fell on 17 February. She returned to the Philadelphia Navy Yard on 15 March and was decommissioned there on 15 April.
Оңтүстік Америка мен Азиядағы қызмет 18651869
Шенноа 20 қарашада Филадельфияда қайтадан іске қосылды. 8 желтоқсанда Азор аралдарына қарай жолға шықты. Содан кейін ол Баия және Рио-де-Жанейроға (Бразилия) барып, Оңтүстік Америка эскадрильясының құрамына кірді. 1866 жылғы 28 сәуірде Рио-де-Жанейродан Азия эскадрильясына қосылу үшін кетіп қалды. Жақсы Үміт мүйісін айналып өткен соң, Бомбей және Калькутта қалаларына сапар шекті, содан кейін Пенангқа тоқтады және 1866 жылғы 31 желтоқсанда Сингапурға жетті. Ол Сиам патшасы мен оның министрлерінен жылы күтім көрді, сосын Сайгон арқылы Жапонияға бет бұрды. 1867 жылғы 5 сәуірде Йокогамаға келді. 27-сі күні «Шенноа» АҚШ-тың Жапониядағы министрі Роберт Б. Ван Валкенбургты Осакаға жеткізу үшін алып, ол 1 мамырда Тайкунмен кездесу үшін сонда түсті. Ол Жапония үкіметі шетелдік сауда үшін қосымша порттар ашуды ұсынғанын білді. Оның миссиясы 20 мамырда аяқталды, ол «Шенноаға» қайтып, Йокогамаға оралды. Кеме содан кейін генерал Ван Валкенбургтің қарамағына берілді, ол коммерциялық мақсаттар үшін ең қолайлы порттарды тексеруге көмектесу үшін пайдаланылды. 25 маусымда Йокогамадан шығып, 28-і күні Хакодатеге жетті. Бұл орынға шетелдік министр құрметіне алғаш рет салют атылды. «Шенноа» министрлері мен офицерлерін губернатор жылы лебізбен қарсы алды. 12 шілдеде «Шенноа» Ниигата портына кірді, онда да осындай құрмет көрсетілді. Нахонға келесі күні жетті. Бұрын америкалық кемелер бұл портқа кірген емес. 17-сі күні «Шенноа» Микуниге және сондай-ақ ешқандай шетелдік әскери кемесі бұрын тоқтамаған Цурунгаға барды. 20 шілдеде ол Миядсуға, барлық сапар еткен шығанақтардың ең әдемісіне келді. Комодор Голдсборо және оның қол астындағы офицерлер осы жаңа порттардың көпшілігін зерттеп, оларға кіру үшін теңіз жолдарының сипаттамасын жасады. «Шенноа» 1868 жылғы 1 қаңтарда шетелдіктерге ашылған Осака және Хёго порттарының жанындағы теңіз күштерінің бір бөлігі болды. Осы оқиғаны американдық және британдық кемелер атап өтті, олардың мачталары тиісті ұлттық тулармен және Тайкунның туымен безендірілді. Әрбір кеме бірден жиырма бір оқтан салют атып, жапондықтар да дереу жауап берді. 11 қаңтар күні таңында «Шенноа» өзінің қайықтарын Азия эскадрильясының бас қолбасшысы контр-адмирал Генри Х. Беллді іздеуге жіберді. Оның қайығы Осакаға қарай «Хартфордтан» келе жатқанда суға түсіп кеткен. Адмирал, оның штаб-лейтенанті және қайықтың он үш экипажының он мүшесі қаза тапты. Азия эскадрильясының басқаруы контр-адмирал Стивен К. Роуэн келгенге дейін аға офицер ретінде комодор Джон Р. Голдсбороға жүктелді. Комодор Голдсборо 1868 жылғы 31 қаңтарда «Шенноадан» «Хартфордқа» өзінің байрағын көшірді.
Shenandoah recommissioned at Philadelphia on 20 November 1865, Captain John R. Goldsborough in command. She put to sea on 8 December for the Azores. Thence, she sailed to Bahia and Rio de Janeiro, Brazil, for service with the South American Squadron. On 28 April 1866, she departed Rio de Janeiro to join the Asiatic Squadron. After rounding the Cape of Good Hope, she visited Bombay and Calcutta; then touched at Penang before arriving at Singapore on 31 December 1866. She next proceeded to Bangkok where she received a friendly greeting from the King of Siam and his ministers before sailing via Saigon for Japan. She arrived at Yokohama on 5 April 1867. There, on the 27th, Shenandoah embarked General Robert B. Van Valkenburgh, U. S. Minister to Japan, for transport to Osaka where he landed on 1 May for an interview with the Tycoon. There he learned that the Japanese government proposed to open additional ports to foreign trade. His mission was completed by 20 May when he returned on board Shenandoah to return to Yokohama. The ship was then placed at General Van Valkenburgh's disposal, to assist him in examining the different ports most suitable for commercial purposes. She left Yokohama on 25 June and reached Hakodate on the 28th. The first salute that was ever fired there in honor of a foreign minister marked the occasion. The minister and officers of Shenandoah were received by the governor with cordial politeness. On 12 July, Shenandoah entered the port of Niigata where similar courtesies were extended. Nahon was reached the following day. No American ship had ever before entered that harbor. On the 17th, Shenandoah visited Mikuni and also Tsurunga, where no foreign warship had ever previously anchored. On 20 July, she arrived at Miyadsu, the most beautiful of the bays visited. Commodore Goldsborough and officers under his command made surveys of most of these new harbors, and prepared sailing directions for their entrance. Shenandoah was part of the naval force before the ports of Osaka and Hyōgo which were quietly opened to foreigners on 1 January 1868. The event was celebrated by American and British ships, their mastheads being dressed with the respective national flags and the Tycoon's flag at the main. Each ship simultaneously fired a salute of twenty one guns, which the Japanese promptly returned. On the morning of 11 January, Shenandoah sent her boats to assist in the search for Rear Admiral Henry H. Bell, Commander in Chief of the Asiatic Squadron, whose boat had capsized while attempting to cross the bar on the way into Osaka from flagship Hartford. The admiral was drowned along with his flag lieutenant and ten of the boat's thirteen crewmen. Command of the Asiatic Squadron now devolved upon Commodore John R. Goldsborough, as senior officer, until the arrival of Rear Admiral Stephen C. Rowan. Commodore Goldsborough transferred his pennant from Shenandoah to Hartford on 31 January 1868.
Корея
Командир-лейтенант Честер Хартфорд «Шенандоа» кемесінің уақытша командалығын 1868 жылдың 22 ақпанына дейін өз қолына алды, содан кейін Cdr. Джон С. Фейбингер Шанхайда командалық міндетін қабылдады. Одан кейін «Шенандоа» Қытайдың Чефу қаласына бағыт алды. Онда ол Кореяға аттанып, американдық «Генерал Шерман» шхунасының экипажын құтқаруға бұйрық алды. Бұл шхуна шамамен бір жарым жыл бұрын Пинг-Ян өзенінде қираған болатын. Экипаж мүшелерінің немесе жолаушыларының бірінің тірі қалғаны және тұтқынға алынғаны туралы әңгімелер тарады. Сол кезде Корея барлық шет ел азаматтарын елден шығаруға тырысты. «Шенандоа» 1868 жылдың 7 сәуірінде Чефудан шығып, 9 сәуірде Кореяның Чодо аралына жетті. Оңтүстік-шығыс жаққа қарай жүріп, 16 сәуірде Пинг-Ян өзенінің сағасына келді. Комодор Голдсборо жиналған мәліметтер бойынша «Генерал Шерман» кемесінің жолаушылары мен экипажының ешқайсысы аман қалмағанына көз жеткізді. Дегенмен, ол Пинг-Ян өзенін және оның жағалауын зерттеді, сондай-ақ Корея жағалауының бұрын зерттелмеген бөлігінен пайдалы деректер жинады. 18 мамырда «Шенандоа» Пинг-Ян өзенінің сағасынан шығып, Азия эскадрильясына қосылды. Олар Қытай мен Жапонияның маңызды сауда порттарына сапар жасап, шетелдіктермен байланысқа қарсылық білдірген қиындықтарды шешуге тырысты. Эскадрильяның бірнеше кемесі қытай қарақшыларының американдық сауда кемелеріне шабуыл жасаған аймақтарда орналасты. Олар Йокогамадағы шетелдік поселеністерін, сондай-ақ жаңадан ашылған Осака және Хёго порттарын қорғады. Олар жергілікті билік американдық офицерлерге шетелдіктерге құрметпен және бейбіт түрде қаралатынына сендіргенге дейін қызметтерін жалғастырды. Кантондағы қытай вице-королі Комодор Голдсбороға балық аулау джонкаларына қосымша адамдарды, қару-жарақ немесе соғыс оқ-дәрілерін тасымалдауға тыйым салатын жарлық шығаратынын уәде берді. Чефу, Шанхай, Йокогама және Гонконг порттарына тоқтағаннан кейін «Шенандоа» 10 қарашада соңғы порттан шықты. Ол Батавияға, Яваға (1-8 желтоқсан) барды, содан кейін Жақсы Үміт мүйісі мен Сент-Елена аралы арқылы Бостонға бағыт алды, ол 1869 жылдың 25 сәуірінде келді. 1869 жылдың 2 мамырында кеме қызметтен босатылды.
Lieutenant Commander Chester Hartford took temporary command of Shenandoah until 22 February 1868 when Cdr. John C. Febinger assumed command at Shanghai. From there Shenandoah proceeded to Chefoo, China, where she received orders to sail for Korea to attempt to rescue the crew of the American schooner, General Sherman, which had been destroyed in the Ping Yang River some eighteen months previously. It had been rumored that some of the crew or passengers were alive and in captivity. Korea, at that time, sought to exclude all strangers or foreigners. Shenandoah departed Chefoo on 7 April 1868 and arrived off Chodo Island, Korea, on 9 April. After proceeding around to the southeast side, she arrived at the mouth of the Ping Yang River on the 16th. Commodore Goldsborough concluded from the information gathered that none of the passengers and crew of General Sherman had survived. He succeeded, however, in making a survey of the Ping Yang River and its approaches and in securing other useful data on that part of the Korean coast where no previous surveys had been made. On 18 May, Shenandoah departed the mouth of the Ping Yang River to join the Asiatic Squadron in visiting the principal commercial ports of China and Japan to counter difficulties that arose out of opposition to contact with foreigners. Certain ships of the squadron stationed themselves in areas where roving Chinese pirates had attacked the American merchantmen. They protected foreign settlements in Yokohama as well as in the newly opened ports of Osaka and Hyōgo. They continued their service until local authorities assured the American officers that foreigners would receive respectful and peaceful treatment. The Chinese Viceroy at Canton promised Commodore Goldsborough that he would issue a proclamation prohibiting fishing junks from carrying extra men, or arms, or munitions of war which might be used to prey upon American commerce. After calling at Chefoo, Shanghai, Yokohama, and Hong Kong, Shenandoah departed the latter port on 10 November. She visited Batavia, Java (1 to 8 December); thence proceeded, via the Cape of Good Hope and the island of St. Helena, to Boston where she arrived on 25 April 1869. She decommissioned there on 2 May 1869.
Еуропалық станция 18701874
Шенандоа 1870 жылы 15 тамызда Бостонда қайтадан іске қосылды және 4 қыркүйекте Еуропа станциясында қызмет ету үшін жөнелтілді. Лиссабонда тоқтағаннан кейін, Ле-Хаврде станциялық міндеттерді орындаған соң, ол Саутгемптонға соғып, Жерорта теңізіне бағыт алып, Виль-Франш, Тулон, Марсель, Генуя, Александрия және Неаполь сияқты порттарда елдің туын көрсетті. 1871 жылы 15 желтоқсанда Виль-Франш портында теңізші Исаак Сапп кемеден секіріп, кемедегі әріптесін суға батудан құтқарып, осы үшін Құрмет медалімен марапатталды. 1872 жылы 1 маусымда ол Лиссабон, Куинстаун, Плимут және Саутгемптонға қарай солтүстікке бағыт алды, содан кейін Лиссабон, Кадис, Алжир, Тунис, Мальта және Пирейге жол тартты. Аталған соңғы портта, 1872 жылғы Рождество күні Грекия патшасы мен патшайымы оның қонақтары болды. Келесі айларда ол Түркиядағы Смирна, Сицилиядағы Сиракуза, Франциядағы Виль-Франш және Испаниядағы Барселона сияқты порттарда болды. 1873 жылы 12 желтоқсанда ол Жерорта теңізінен Танжерге қарай жолға шықты, одан кейін Фуншал, Мадейра және Батыс Индиядағы Сент-Томас арқылы Флоридаға бет бұрды. Ол 1874 жылы 22 қаңтарда Ки-Уэстке жетіп, 4 сәуірде Нью-Йоркке жөнелтілді, онда 23 сәуірде қызметтен босатылды.
Shenandoah was recommissioned at Boston on 15 August 1870, and sailed on 4 September for service on the European Station. After a call at Lisbon and station duty at Le Havre, she touched Southampton on her way to the Mediterranean to show the flag at such ports as Ville Franche, Toulon, Marseille, Genoa, Alexandria, and Naples. While at Ville Franche on 15 December 1871, Seaman Isaac Sapp jumped overboard and rescued a shipmate from drowning, for which he was awarded the Medal of Honor. On 1 June 1872, she set course north for Lisbon, Queenstown, Plymouth, and Southampton; thence proceeded to Lisbon, Cadiz, Algiers, Tunis, Malta, and Piraeus. In the last named port, Christmas Day of 1872, she was host to the King and Queen of Greece. The following months found her at such ports as Smyrna, Turkey; Syracuse, Sicily; Ville Franche, France; and Barcelona, Spain. She departed the Mediterranean on 12 December 1873 for Tangiers; thence proceeded, via Funchal, Madeira, and St. Thomas in the West Indies, to Florida. She arrived in Key West on 22 January 1874 and sailed on 4 April for New York where she decommissioned on 23 April 1874.
Оңтүстік Атлантика 18791882
Шенноа 1879 жылғы 8 қыркүйекте Нью-Йорк теңіз кеме жасау орнында қайтадан қолданысқа енгізілді. 4 қазанда Бразилияға бағытталды және 1879 жылғы 1 желтоқсанда Рио-де-Жанейроға жетіп, Оңтүстік Атлантика эскадрильясының қолбасшысы контр-адмирал Эндрю Брайсонның флагманы болды. Ол Бразилияның Рио-де-Жанейросы, Уругвайдың Монтевидеосы және Аргентинаның Буэнос-Айрес қалалары арасында теңіз саяхаты жасап, сол аймақтағы американдық мүдделерді қорғады. 1880 жылғы 19 қыркүйекте Рио-де-Жанейрода теңізшілер Уильям Морс және Джон Смит суға батып бара жатқан әріптесін құтқарып, кейіннен оларға Құрмет медалі табысталды. Бұл міндет 1882 жылғы 4 ақпанда аяқталды, сол кезде Шенноа Монтевидеодан Батыс Үндістандағы Барбадос, Колумбиядағы Картахена және Кубадағы Гаванаға тоқталып, үйге қайтатын саяхатына шықты. Ол 29 сәуірде Нью-Йоркке жетіп, 1882 жылғы 27 мамырда Нью-Йорк теңіз кеме жасау орнында қызметтен босатылды.
Shenandoah was recommissioned in the New York Navy Yard on 8 September 1879. On 4 October, she sailed for Brazil, and arrived at Rio de Janeiro on 1 December 1879 to serve as flagship of Rear Admiral Andrew Bryson who commanded the South Atlantic Squadron. She watched over American interests in that quarter while cruising between Rio de Janeiro, Brazil; Montevideo, Uruguay; and Buenos Aires, Argentina. While at Rio de Janeiro on 19 September 1880, Seamen William Morse and John Smith rescued a fellow sailor from drowning, for which they were later awarded the Medal of Honor. This duty terminated on 4 February 1882 when Shenandoah departed Montevideo on a homeward bound cruise that included calls at Barbados in the West Indies, Cartagena, Colombia and Havana, Cuba. She arrived at New York on 29 April and was decommissioned in the New York Navy Yard on 27 May 1882.
1883-1887 жылдардағы соңғы күндер
Оның соңғы круизі «Шенендоа» кемесін Оңтүстік және Орталық Американың Тынық мұхиты жағалауларына жеткізді. 1883 жылғы 5 қарашада Бостон қаласында қайтадан қолданысқа енгізілді және 29 желтоқсанда Кабо-Верде аралдарына бағыт алды. Одан әрі, Монтевидео арқылы және Кейп-Хорн мүйісін айналып, Чилидің Вальпараисо қаласына 1884 жылғы 5 мамырда жетті – бұл Вальпараисо шарты күшіне енгеннен кейін бір күн өткен соң, Чилидің Перу және Боливиямен соғыста жеңіске жеткенін көрсетеді. «Шенендоа» Перу, Чили және Эквадордың бір бөлігінде американдық мүдделерді қорғаумен айналысты, 1885 жылғы 6 сәуірге дейін Панама төңкерісіне байланысты жағдайға байланысты Панамаға жеткенге дейін. Кемедегі десант тобы Колумбия үкіметіне қарсы көтеріліс кезінде американдық мүлікті қорғады, нәтижесінде бүлікшілер Панаманы басып алды. Атлантика жағындағы Аспинвалл қаласына да бүлікшілер шабуыл жасады, теміржолдың транзитін тоқтатып, аралдың көп бөлігін басып алды. 1846 жылғы шарт бойынша, Колумбияның аралдың бейтараптығын және оның егемендік құқықтарын қамтамасыз етуге міндетті болған АҚШ дереу әрекет етті. Контр-адмирал Джеймс Эдвард Жуэтттің басшылығымен сегіз кемеден және 2648 теңізші мен морпештен тұратын теңіз күштері Аспинваллға келді және қаланы қорғады, ал десанттық экспедиция теміржол арқылы еркін өтуді қалпына келтіру үшін аралды кесіп өтті. 1885 жылғы 24 мамырда «Шенендоа» Панамадан Перудің Кальяо қаласына бағыт алды. Кеме американдық сауда флотын және басқа да мүдделерді қорғау үшін келесі он жеті ай бойы круиздік сапарларын жалғастырды. Чили мен Перудің негізгі порттарында ту көтеріп көрсеткеннен басқа, ол Сан-Хосе, Гватемала; Коринто, Никарагуа; Панама және Мексиканың Акапулько қалаларына да уақыт-уақыт тоқтады. 1886 жылғы 30 қыркүйекте Мексика жағалауынан Калифорния штатының Санта-Барбара қаласына жетті. Монтерейге сапардан кейін 1886 жылғы 23 қазанда Маре аралы әскери-теңіз базасында қызметтен босатылды. 1887 жылғы 30 шілдеде Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы W. T. Garratt & Company компаниясына сатылды.
Her last cruise took Shenandoah to the Pacific coasts of South and Central America. She was recommissioned at Boston on 5 November 1883 and sailed on 29 December for the Cape Verde Islands. Thence, she steamed via Montevideo and around Cape Horn to Valparaíso, Chile, where she arrived on 5 May 1884 – one day after the Treaty of Valparaíso marked Chile's victory in her war with Peru and Bolivia. Shenandoah cruised among parts of Peru, Chile, and Ecuador protecting American interests until 6 April 1885 when she arrived off Panama as part of the Panama crisis of 1885. Her landing party protected American property there during revolt against the Colombian Government that resulted in insurgent occupation of Panama. Aspinwall, on the Atlantic side, was attacked by insurgents who also occupied the greater portion of the isthmus, blocking the transit of the railroad. Obliged by the treaty of 1846 to guarantee the neutrality of the isthmus as well as rights of sovereignty by Colombia, the United States took immediate action. A naval force of eight ships and 2,648 sailors and marines under Rear Admiral James Edward Jouett arrived at Aspinwall and protected that town while a landing expedition proceeded across the isthmus to reestablish free passage for trains. On 24 May 1885, Shenandoah departed Panama for Callao, Peru. She continued to cruise for protection of the American mercantile marine and other interests for the next seventeen months. Besides showing the flag at the principal ports of Chile and Peru, she called from time to time at San Jose, Guatemala; Corinto, Nicaragua; Panama, and Acapulco, Mexico. She arrived in Santa Barbara, California, from the Mexican coast on 30 September 1886. After a visit to Monterey, she was decommissioned in the Mare Island Navy Yard on 23 October 1886. She was sold on 30 July 1887 to W. T. Garratt & Company, San Francisco, California.