Питти Энтерпрайзес: Тарихы мен жетістіктері

Кіріспе

Американдық автожарыс ұйымы, Ли Петти құрған NASCAR командасы.

Petty Enterprises (бұрынғы Lee Petty Engineering) – АҚШ-тың Солтүстік Каролина штатындағы Level Cross қаласында орналасқан NASCAR жарыс командасы. Оны Ли Петти екі ұлы Ричард Петти және Морис Петтимен бірге құрды. Кейін командаға Ричард Петти, оның ұлы Кайл Петти және Boston Ventures ие болды. Команда жұмысын тоқтатқан кезде NASCAR Sprint Cup Series сериясында No. 43 және No. 45 Dodge Charger машиналарын пайдаланды. Petty Enterprises 1949 жылдан 2008 жылға дейін жұмыс істеді. 2009 жылдың қаңтар айында команда жабылып, демеушілік таба алмағандықтан Gillett Evernham Motorsports командасымен бірікті. Біріккен команда Richard Petty Motorsports деп аталды және Petty Enterprises логотипіне ұқсас логотипті қабылдады. 2021 жылы Richard Petty Motorsports, Petty GMS Motorsports болып өзгерді, ал 2023 жылы Legacy Motor Club деп қайта аталды. Petty Enterprises 61 жыл бойы NASCAR Cup Series-те ең көп жеңіс тіркеген команда болып саналды, бұл 1960 жылы Ли Петтидің жеңісімен басталды. Команданың соңғы жеңісіне дейін серияда барлығы 268 жеңіс болды. 2021 жылы Hendrick Motorsports бұл көрсеткішті жаңартты, Coca-Cola 600 жарысында Кайл Ларсонмен 269-шы жеңіске қол жеткізді.

Левел-Кростағы ескі автокөлік дүкені

Рэндлемандағы жарыс командасы тастап кеткен ғимарат әлі де Петти отбасының меншігінде және қазір (2010 жылдан бері) The Petty Garage деп аталатын шағын кәсіпорын болып табылады. Олар тапсырыс бойынша машина жасау, көне машиналарды қалпына келтіру және басқа да арнайы автокөлік жұмыстарымен айналысады. Соңғы жылдары Мopar (Chrysler Co. көліктері) жанкүйерлерінің жиындары өткізіліп келеді.

Ли Пети (1949-1961)

Ли Пети Инжиниринг ретінде құрылған Ли Пети, Пети Энтерпрайз командасына алғашқы старттарды әкелді, олардың біріншісі Окконечи Спидвейде болды, онда Пети тоғызыншы орынды иеленді. Команданың алғашқы жеңісі сол жылы Лидің Хайдельбергте өткен бесінші жарысында тіркелді, ал Пети мен команда сол маусымда ұпалдар тізімінде екінші орынды алды. Пети 1950 және 1951 жылдары бір-бір жарыста жеңіске жетті, ал 1952 жылы үш жарыста жеңіске қол жеткізді. Ли 1953 жылы бес жеңіс тіркеп, 1954 жылы чемпионатты жеңу алдында екінші орынды иеленді. Одан кейінгі маусымда ол алты жеңіске жетті, ал келесі жылы тағы екеуін жеңіп, сол кездегі сериядағы ең мықты жүргізушілердің біріне айналды. 1957 жылы Пети төрт жарыста жеңіске жетті, команда қосымша командаларды іске қоса бастады. Пети мансабында барлығы 54 жеңіске жетті, олардың ішінде 1959 жылғы алғашқы Дейтона 500 және үш ұлттық чемпионат бар. Бірақ 1961 жылғы Дейтона 500-ге арналған 100 мильдік іліктеу жарысында Пети Джонни Бошамппен қатысты, бұл екі жүргізушіні де ауруханаға түсірді, ал Пети 1962 мен 1965 жылдар аралығында тек бірнеше рет қана жарысқа қатысты. Лидің ұлдары Ричард және Морис Петти де мансаптарының басында әкелерінің машиналарын бірнеше рет сынап көрді. No.42 машинасында Марвин Панч, Пол Льюис, Тини Лунд, Г.С. Спенсер және Дэн Гурни сияқты бірнеше басқа да жүргізушілер бірнеше рет жарысқа қатысты.

Кайл Петти (1979-1984)

1979 жылы Ричардтың ұлы Кайл Петти мансабын бастады және қатысқан алғашқы жарысы – Дейтона халықаралық жылдамдық трассасындағы Arca 200 –де жеңіске жетті. 1979 жылы Петти PE үшін бес кубок жарысына қатысты. 1983 жылы Кайл Петтидің 7 Eleven демеушілігіне байланысты No. 42 нөмірі No. 7-ге өзгертілді. Кайл сол кезеңде сегіз рет үздік 5-ке кірді, бірақ жеңіске жете алмады. 1985 жылы Петти Вуд Бразерс командасы үшін жүргізуге кетті, демеушісін де алып кетті, бұл команданың тарауына себеп болды.

No 42 машинаның нәтижесі

NASCAR Sprint Cup Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 Ұпай 1979 Кайл Петти 42 Dodge RSD DAY CAR RCH ATL NWS BRI DAR MAR TAL NSV DOV CLT TWS RSD MCH DAY NSV POC TAL 9 MCH 13 BRI DAR RCH DOV MAR CLT 18 NWS CAR ATL 32 37-ші 559 Chevy ONT 14 1980 Dodge RSD DAY DNQ RCH 28-ші 1690 Chevy CAR 31 ATL 14 BRI DAR NWS 8 MAR 15 TAL NSV DOV 21 CLT 7 TWS RSD MCH 7 DAY NSV POC 7 TAL 9 MCH 12 BRI DAR RCH DOV NWS CLT 9 CAR 35 ATL ONT 35 Olds MAR 27 1981 Ричард Петти Chevy RSD 5 12-ші 3335 Кайл Петти Buick DAY 32 RCH 24 CAR 8 ATL 41 BRI 11 NWS 22 DAR 25 MAR 15 TAL 30 NSV 7 DOV 20 CLT 5 TWS 29 RSD 6 MCH 21 DAY 6 NSV 6 POC 8 TAL 7 MCH 19 BRI 28 DAR 24 RCH 22 DOV 7 MAR 19 NWS 18 CLT 20 CAR 37 ATL 8 RSD 37 1982 Pontiac DAY 23 RCH 20 BRI 11 ATL 26 CAR 27 DAR 18 NWS 14 MAR 27 TAL 4 NSV 27 DOV 29 CLT 17 POC 11 RSD 12 MCH 6 DAY NSV 23 POC TAL MCH BRI 30 DAR RCH 14 DOV 2 NWS 10 CLT MAR 21 CAR 29 ATL 31 RSD 15-ші 3024 1983 7 DAY 33 RCH 14 CAR 15 ATL 35 DAR 31 NWS 30 MAR 11 TAL 30 NSV 17 DOV 11 BRI 11 CLT 8 RSD 6 POC 13 MCH 16 DAY 30 NSV 20 POC 11 TAL 11 MCH 14 BRI 11 DAR 35 RCH 12 DOV 26 MAR 12 NWS 16 CLT 18 CAR 24 ATL 20 RSD 13 13-ші 3261 1984 Ford DAY 40 RCH 17 CAR 31 ATL 38 BRI 26 NWS 5 DAR 24 MAR 8 TAL 15 NSV 11 DOV 13 CLT 37 RSD 8 POC 12 MCH 12 DAY 30 NSV 15 POC 8 TAL 22 MCH 17 BRI 24 DAR 32 RCH 6 DOV 14 MAR 10 CLT 17 NWS 20 CAR 24 ATL 22 RSD 28 16-шы 3159

Ричард Петтиге дейінгі жылдар (1954-1958)

Мотоспорттағы ең танымал нөмірлердің бірі саналатын No. 43 командасы 1954 жылы Ли Петти екі көлікке команданы кеңейткенде және Боб Уэлборнды жүргізуші ретінде тағайындағанда алғаш рет қатысты. Уэлборн сол маусымда екі жарысқа қатысты: Вест-Палм-Бич және Саванна, сәйкесінше 11-ші және 20-шы орындарды иеленді. No. 43 Petty Enterprises командасымен 1957 жылға дейін қайтадан қатыспады, бұл жолы Билл Латц рульде болды. Латц өзінің "Олдсмобилімен" Дейтона Бичте 6-шы орынды жеңіп алды. 43-ші машина 1959 жылға дейін жарыстардан үзіліс жасады, содан кейін Ли өзінің ұлы Ричардты осы көлікке отырғызды.

Ричард Петти (1959-1992)

Ричард 1959 жылы он рет қатысып, бес үздік ондыққа және төрт үздік беске еніп, оны 1959 жылғы жаңадан келген жылдың үздік жүргізушісі етті. Пэти 1960 жылы қайта оралды, қырық рет старт алып, үш жеңіс, он алты үздік бестік және отыз үздік ондық көрсетті. Ол NASCAR Grand National Series ұпайлары бойынша екінші орынды иеленді, өзінің мансабындағы алғашқы жеңісін Шарлотта Fairgrounds Speedway-де оді. Пэти 1961 және 1962 жылдары он жеңіске жетіп, чемпионат тұғырында сегізінші және екінші орындарға ие болды. Карьерасының басында үлкен жетістіктерге қол жеткізгенімен, оның шынайы өрбу жылы 1963 жыл болды. 1963 жылы Пэти он төрт жеңіс, отыз үздік бестік, отыз тоғыз үздік ондық және сегіз поул иеленді. Дегенмен, ол чемпионатта жеңіске жете алмады, Джо Уэзерлиден екінші орынды алды. 1964 жылы Ричард өзінің алғашқы Grand National титулын және алғашқы Daytona 500 жеңісін оді. Хеми қозғалтқышына тыйым салынғандықтан NASCAR-ға бойкот жариялаған Chrysler компаниясына қосылған Пэти 1965 жылдың көп бөлігін созылу жарыстарында өткізді және трассада елу бес жарыстың тек он төртеуіне қатысты. 1966 жылы Пэти NASCAR-ға оралды. Тағы бір Daytona 500 жарысында жеңіске жетіп, ұпайлар бойынша үшінші орынды иеленді. 1967 жыл Ричард үшін маңызды жыл болды. Ол қырық сегіз старттан жиырма жеті жеңіске қол жеткізді, соның ішінде рекорды - қатарынан он жеңіс. Осы жеңістердің бірі Дарлингтон автотрассасында өткен Southern 500 болды. Бұл оның Southern 500-дегі жалғыз жеңісі болды. Осы маусымдағы оның үстемдігі оған «Патша Ричард» деген лақап атты сыйлады. Бұрын оны «Рандлмен зымыраны» деп атаған. Сондай-ақ, ол сол маусымда екінші Grand National Series чемпионы атанды. Пэти бұл жетістікті 1968 жылы жалғастырды, бірақ соңғы рейтингте үшінші орынға ие болды. 1969 жылы Пэти брендін Ford-қа ауыстырды, өйткені Ричард өзінің Plymouth машинасы супер жылдамдықтарда бәсекеге қабілетсіз деп сенді. Ол Dodge Daytona-ны жүргізуді сұрады, бірақ Chrysler басшылары оны Plymouth-пен қалуын талап етті. Ол он жарыста жеңіске жетіп, ұпайлар бойынша екінші орынды иеленді. 1970 жылы Plymouth Dodge Daytona-ның өз нұсқасын, Plymouth Superbird-ті жасады. Бұл Ричард қалаған ерекшеліктерге ие болды, ол 1970 жылғы маусымда Plymouth-қа қайта оралды. 1971 жыл Пэти үшін «үштік» жылы болды, ол үшінші Daytona 500 және үшінші чемпионатты жеңіп, Вирджиниялық жүргізуші Джеймс Хилтонды жеңіп алды. Ричард сол жылы жиырма бір жарыста жеңіске жетіп, тарихтағы бірінші $1,000,000-нан астам ұтып алған автокөлік жүргізушісі болды. 1971 жылғы маусымның соңында Chrysler компаниясы Pettys-ті қайта қолдамайтынын жариялады. 1972 жылы STP командамен ұзақ және өте сәтті демеушілік келісімшарт жасасты. Алайда, ол жыл бойы танымал «Petty Blue» автомобильдерінің аяғына жетті. Бастапқыда, STP машинаның толығымен қызыл түсті болуын талап етті. Бірақ ұзақ келіссөздер жүргізілгеннен кейін олар «Petty Blue» және «STP Red» түстерінің бірінен жасалған машинаны таңдады. Бұл бояу схемасы барлық STP демеушілігімен жарысқа шыққан автомобильдердің біріне айналды, әсіресе Гордон Джонкоктің 1982 жылы Индианаполис 500 жеңімпазы. Сегіз жеңісі, жиырма бес үздік бестік және жиырма сегіз үздік ондық арқасында Пэти төртінші сериялық титулын жеңіп, оны алғашқы Уинстон кубогының чемпионы етті. 1973 жылы Пэти өзінің алғашқы толық уақытты маусымын Dodge Charger-де аяқтады (оларды 1972 жылы сынақтан өткізді). 1973 жылы Пэти төртінші рет Дейтона 500 жеңісін оді, ол Бадди Бейкердің K&K Insurance Racing Dodge-інен оқ бойы озуға үлкерді. Бір жылдан кейін, энергия дағдарысына байланысты барлық NASCAR жарыстары қысқартылды. Пэти «Дейтона 450» жарысында тағы тоғыз жарыста жеңіске жетіп, бесінші рет чемпион атанды. 1975 жыл Пэти үшін тағы бір тарихи жыл болды, ол өзінің мансабында алғаш рет Шарлоттадағы әлемнің 600-ші жарысын жеңіп, тағы он екі жеңіске жетіп, алтыншы сериялық титулын иеленді. Он үш жеңісі - қазіргі заманғы (1972 жылдан қазірге дейін) рекорд, 1998 жылы Джефф Гордон теңестірді. 1976 жылы Пэти NASCAR тарихындағы ең әйгілі фиништердің біріне қатысты. Ол Дэвид Пирсонмен бірге Дейтона 500-дің соңғы айналысында жеңіске жету үшін күресіп жатты. Пэти төртінші бұрыштан шыққан Пирсонды басып өтпек болған кезде оның оң жақ бампері мен Пирсонның сол жақ алдыңғы бампері бір-біріне тиді. Пирсон мен Пэти екеуі де айналып, қабырғаға соқты. Пэтидің машинасы старт пен финиш сызығынан бірнеше метр бұрын тоқтады, бірақ оның қозғалтқышы тоқтады. Пирсон қабырғаға соғылып, басқа бір машинаны соқтырды, бірақ оның қозғалтқышы жұмыс істеп тұрды. «Петти» командасы Ричардты алға жылжытуға тырысса да, Пирсон жарыста жеңіске жетеді. 1978 жыл Пэти үшін тағы бір үлкен жыл болды, оның жетістіктері үшін емес, жетістіктерінің жоқтығы үшін. Бұл, мүмкін, Пэтидің өркендеген кезеңіндегі жалғыз жыл болды, ол жеңіс тұғырына көтерілмеді. Команда өздерінің Dodge Magnum машиналарын қалағандай басқара алмады, тіпті машинаның өнімділігін жақсартуға көп сағат жұмсағандарына қарамастан. 1978 жылғы нәтижелеріне наразы болған Пэти Chrysler компаниясымен жолдарыны айырылып, General Motors машиналарын жарысқа қатыстыруға көшті. Бұл өзгеріс өте сәтті болды, өйткені Пэти маусымның соңғы он жарысында алты үздік ондық көрсетті. Ол 1979 жылы одан да жақсы нәтижелерге қол жеткізеді. Ол маусымды өзінің мансабындағы алтыншы Дейтона 500 жеңісімен бастады, сонымен қатар NASCAR жарысын тікелей эфирде көрсетудің алғашқы мүмкіндігі болды. Бұл жарыс жарысқа қатысушылар Донни Эллисон мен Кейл Ярборо арасындағы төбелес салдарынан танымал болды. Эллисон мен Ярборо соңғы айналымда бірінші және екінші орындарда болғанда соқтығысып, Пэтиге озуға мүмкіндік берді. Бұл жарыс қазіргі NASCAR-дың өрбу нүктесі деп есептеледі. Шығыс жағалауы көшкінге ұшырады, CBS телеарнасына көрермендердің көптеген саны жиналды. Ол маусымның қалған жарыстарының көп бөлігін Chevrolet машинасымен өткізді, тағы төрт рет жеңіске жетіп, жетінші және соңғы NASCAR чемпионатында жеңіске жетіп, Даррелл Уолтрипті он бір ұпаймен жеңді. Бұл 1992 жылға дейін ең шамалы чемпионат жеңісінің рекорды болды. 1980 жыл Пэти үшін өте жақсы жыл болған жоқ, ол тек екі рет жеңіске жетті. Бұл Ричардтың құлдырауының алғашқы маусымы деп есептеледі. 1981 жыл сәл жақсы болды. 1981 жылғы маусымға дейін NASCAR барлық командалардың машиналарын 110 дюймдік доңғалақты базаға дейін азайтуын талап етті. Пэти General Motors машиналарынмен сәтті болғанына қарамастан, ол өзінің Mopar тамырларына оралуды қалады. Сондықтан, 1981 жылы Пэти жаңа 1981 жылғы Dodge Mirada-ны таныстырды және қаңтарда сынақтар үшін оны Дейтонаға алып келді. Пэтидің жанкүйерлері көбінесе Dodge жанкүйерлері болғандықтан, Mirada туралы хабар тараған кезде 15 000-нан астам адам Пэтидің сынақтан өтуін көруге келді. Өкінішке орай, Dodge-тың ең жоғары жылдамдығы сағатына 186 мильді құрады, бұл оның GM және Ford қарсыластарынан шамамен 8 миль сағатына баяу болды. Сондықтан, Пэти Dodge Mirada-дан бас тартып, Дейтона 500 үшін Buick Regal сатып алды. Пэти стратегиялық кешіккен пит-стоптың арқасында жетінші және соңғы рет 500 жеңіске жетті. Пэти 1981 жылы үш жарыста жеңіске жеткенімен, ол нәтижелеріне көңілі толмады және Regal машиналарының сенімділігі нашар және басқаруы қиын екеніне қорытынды жасады. 1982 жылғы маусымда ол Pontiac Grand Prix машинасына көшті. Бастапқыда Grand Prix 1978 жылғы Dodge Magnum сияқты болды, бірақ жыл соңына қарай жағдай жақсара бастады. Ричард маусымды үш жеңіс, тоғыз үздік бестік және жиырма бір үздік ондықпен аяқтады. Ричард 1983 жылғы маусымнан кейін Petty Enterprises компаниясынан кетіп, Curb Racing компаниясына көшті, оның статистикасы жақсаруына үміттенеді. 1986 жылы Ричард өзінің отбасылық командасына оралды. Келесі жылдар Ричард үшін қиын болды, ол күресіп, жалпы санында нөл жеңіс, он бес үздік бестік және отыз екі үздік ондық көрсетті. 1 қазан 1991 жылы Пэти 1992 жылғы маусымнан кейін жарыстардан шығатынын жариялады. Пэтидің соңғы үздік ондық көрсеткіші 1991 жылғы Budweiser at the Glen жарысында болды, ол жарысқа қатысқан тәжірибелі жүргізуші JD McDuffie-нің өмірін қиған жарыс болды. Пэтидің соңғы маусымы «Жанкүйерлерге арналған тур» деп аталды. Бұл тур оны ел бойынша арнайы іс-шараларға, салтанаттарға және жанкүйерлермен кездесулерге қатыстырды. Пэти жанкүйерлерге құрмет көрсету ретінде әр жарыста пейс машинасымен бастап кететін. Пэти Дейтонадағы Pepsi 400 жарысының алғашқы бес айналымын бастады, бірақ 84-ші айналымда жарыстан шығып қалды. Пэтидің соңғы жарысы...

Richard made ten starts in 1959, accumulating five top tens, and four top fives making him the 1959 Rookie of the Year. Petty returned in 1960, making forty starts, with three wins, sixteen top fives, and thirty top tens. He finished second in NASCAR Grand National Series points, scoring his first career win at Charlotte Fairgrounds Speedway. Petty scored ten wins throughout 1961 and 1962, finishing eighth and second in championship standings. Although he had tremendous success early in his career, his true breakout year was 1963. In '63, Petty scored fourteen wins, thirty top fives, thirty nine top tens, and eight poles. However, he still fell short of the championship, finishing second to Joe Weatherly. 1964 saw Richard win his first Grand National title, and first Daytona 500. Joining in the Chrysler boycott of NASCAR due to the ban of the Hemi engine, Petty spent most of 1965 drag racing, and only made fourteen out of fifty five races on the circuit. In 1966, Petty returned to NASCAR. Winning yet another Daytona 500, and finishing third in points. 1967 was a monumental year for Richard. He compiled twenty seven wins out of forty eight starts, including a record ten wins in a row. One of these victories was the Southern 500 at Darlington Raceway. This would be his only win in the Southern 500. His dominance in this season dubbed him the nickname of, "King Richard." He had previously been known as the "Randleman Rocket." He also scored his second Grand National Series championship during that season. Petty continued this success in 1968, although he finished third in final points ranking. In 1969, Petty switched brands to Ford, as Richard believed his Plymouth was not as competitive on superspeedways. He requested to run a Dodge Daytona, but Chrysler executives insisted he stay with Plymouth. He would take home ten race wins, and finish second in points. In 1970 Plymouth developed their own version of the Dodge Daytona, the Plymouth Superbird. It had the features Richard wanted, and he switched back to Plymouth for the 1970 season. 1971 was a year of "threes" for Petty, he won his third Daytona 500 and third championship, edging over Virginia driver, James Hylton. Richard would win twenty one races that year, making him the first stock car racing driver in history to win over $1,000,000. At the end of the 1971 season, Chrysler announced they would no longer factory back the Pettys. In 1972, STP began a long, very successful sponsorship arrangement with the team. However, it put an end to the years of famous all "Petty Blue" cars. Initially, STP insisted the car be all orangish red. But after a lengthy negotiation session, they decided on a car that would be a combination of the "Petty Blue" and the "STP Red." This paint scheme would become the one of all STP sponsored race car, most notably Gordon Johncock's 1982 Indianapolis 500 winning automobile. Thanks to his eight victories, twenty five top fives, and twenty eight top tens, Petty won his fourth series title, making him the inaugural Winston Cup champion. In 1973, Petty completed his first full time season in a Dodge Charger (he had tested them in 1972.) 1973 also saw Petty's fourth Daytona 500 victory, outlasting Buddy Baker's K&K Insurance Racing Dodge. A year later, all NASCAR races were shortened due to the energy crisis. Petty would win the "Daytona 450," along with nine other races, winning his fifth championship. 1975 was another historic year for Petty, as he won the World 600 in Charlotte for the first time in his career, en route to twelve more victories and his sixth series title. The thirteen wins is a modern era (1972–Present) record, tied by Jeff Gordon in 1998. In 1976, Petty was involved in one of the most famous finishes in NASCAR history. He and David Pearson were battling for the win on the last lap of the Daytona 500. When Petty tried to pass Pearson coming out of turn four, his right bumper and Pearson's left front bumper touched. Pearson and Petty both spun and hit the wall. Petty's car came to rest just yards before the start/finish line, but his engine had stalled. Pearson had struck the wall and clipped another car, but his engine was running. Although Team Petty tried to push start Richard, Pearson would end up winning the race. 1978 was another big year for Petty, not because of his success, but because of his lack of success. This very well could've been the only year in Petty's prime where he did not visit the Winner's Circle. The team could not get their Dodge Magnum to handle the way they wanted, even though they spent countless hours trying to improve the car's performance. Unhappy with his 1978 results, Petty decided to part ways with Chrysler, and began racing General Motors vehicles. This change proved very successful as Petty scored six top ten finishes in the last ten races of the season. He would go on to have even better results in 1979. He kicked off the season with winning the Daytona 500, the sixth of his career, and the first live flag to flag broadcast of a NASCAR race. This race became infamous for a fistfight between competitors Donnie Allison and Cale Yarborough after the race. Allison and Yarborough were running first and second on the last lap when they crashed, allowing Petty to sneak by. The race is also regarded as being the turning point of modern day NASCAR. The East Coast was snowed in by a blizzard, giving CBS a captive audience. He ran most of the remaining races that season in a Chevrolet, winning four additional times, and his seventh and final NASCAR championship, beating Darrell Waltrip by eleven points. That would be the record for closest championship battle until 1992. 1980 was not a very good year for Petty, he only won twice. This is widely considered to be the first season of Richard's downfall. 1981 was slightly more promising. Prior to the 1981 season, NASCAR dictated that all teams had to downsize their cars to a 110" wheel base. Even though Petty had been successful with General Motors cars, he wanted to return to his Mopar roots. So, in 1981 Petty revealed a brand new 1981 Dodge Mirada and took it to Daytona in January for testing. Petty's fans were also mostly Dodge fans, so when word got out about the Mirada, over 15,000 people attended just to watch Petty test. Unfortunately for Richard, the Dodge's top speed averaged at 186 miles per hour, about 8 miles per hour slower than his fellow GM and Ford competitors. So, Petty abandoned the Dodge Mirada, and purchased a Buick Regal for the Daytona 500. Petty would end up winning the 500 for the seventh and last time thanks to a strategic late race pit stop. While Petty would win three races in 1981, Petty was still disappointed in his results and concluded that the Regals were poor in reliability and ill handling. For the 1982 season, he moved to the Pontiac Grand Prix. At first, the Grand Prix behaved much like the 1978 Dodge Magnum, but towards the end of the year things began to improve. Richard would end the season with three victories, nine top fives, and twenty one top tens. Richard would leave Petty Enterprises after the 1983 season, moving to Curb Racing in hopes his statistics would improve. In 1986 Richard returned to his family's team. The following years would come with little success for struggling Petty, scoring a combined zero wins, fifteen top fives, and thirty two top tens. On October 1, 1991, Petty announced he would retire from racing after the 1992 season. Petty's final top ten finish came in the 1991 Budweiser at the Glen, which is the same race that claimed the life of veteran driver JD McDuffie. Petty's final season was dubbed the "Fan Appreciation Tour." This tour took him around the country, participating in special events, ceremonies, and fan meeting sessions. Petty would lead the field on the pace lap at every race as a salute to the fans. Petty led the first five laps of the Pepsi 400 at Daytona, but dropped out on lap 84. Petty's final race came at the season ending Hooters 500 at Atlanta Motor Speedway. Petty was involved in an accident on lap 94, but the team managed to restore the car and send him back out with two laps to go and Richard Petty was running at the finish in 35th position before taking one last lap after the race in a fender less race car, with tear filled eyes and a hand out the window, waving goodbye to his many fans. Legacy Motor Club and Daytona International Speedway unveiled the first of 28 unique statues featuring Petty’s famed hat.

Уолли Далленбах кіші / Джон Андретти (1994)

1994 жылы No 43 көлігі Уолли Далленбах-младшиймен жүргізуші ретінде қайтадан жарыс жолына шықты. Далленбах үш мәрте үздік 10-дыққа және бір мәрте үздік 5-тікке енді, бірақ жарыстарға ілікпеу үшін күресті. Маусым ортасында оны Джон Андретти ауыстырды.

Боби Хамильтон (1995-1997)

1995 жылы 1991 жылғы Уинстон кубогының жаңашылы Бобби Хамильтон жүргізуші ретінде жұмысқа алынды. Хамильтон төрт үздік бестікке енді, ал келесі жылы Финиксте командамен бірінші жеңісін тойлады, бұл 1983 жылдан бері Petty Enterprises үшін алғашқы жеңіс болды. 1997 жылы Хамильтон Рокингемде жеңіске жетті, бірақ маусым соңында Morgan McClure Racing командасы үшін жүргізу үшін команданы тастап кетті.

Джон Андретти (1998-2003)

1998 жылы тәжірибелі Джон Андретти командаға қабылданды және ол алғашқы жылы үш рет топ-5 нәтиже көрсетті, ал келесі жылы Мартинсвиллде тағы бір жеңіс одaнды. Бұл "Петти Энтерпрайзес" үшін соңғы жеңіс болды. 2000 жылы Андреттидің көрсеткіштері төмендеп, ол тек екі рет топ-10-ға ілікті. Келесі жылы ол Бристольде топ-5-ке енді. Команда 2000 жылдың ортасында ұзақ жылдар бойы серіктес болған STP компаниясымен жол айырды және General Mills компаниясына өтті. №43 команда айқын түрде төмендеуге бет бұрды және 2014 жылға дейін "Ричард Петти Моторспортс" атымен Кубок сериясында тағы бір жарысқа жеңіске жете алмады.

Кристиан Фиттипальди (2003) және Джефф Грин (2003-2005)

2003 жылы маусымның он төрт жарысынан кейін Андретти босатылып, оның орнына бразилиялық жүргізуші Кристиан Фиттипальди келді, бірақ ол да күткен нәтижені көрсетпеді және он жарыс өткен соң босатылды. 2004–2005 жылдары Жефф Грин команданы басқарды, 2004 жылы Мартинсвиллде үздік жетінші орынға ие болды.

Бобби Лабонте (2006-2008 жылдар)

2006 жылы команда 2000 жылғы Уинстон кубогының чемпионы Бобби Лабонте және бұрынғы Hendrick Motorsports командасының бастығы Робби Лумисті шақырды. Көптеген сарапшылар бұл комбинацияны Petty Enterprises командасын жеңіске қайтарудың кілті деп қарады. Команданың бірінші жылы үміттендірді, Лабонте 8 үздік ондық нәтижемен ұпай кестесінде 21-орынды иеленді. 2007 жылғы маусымның соңында Petty Enterprises өзінің базасын Солтүстік Каролина штатының Мурсвилл қаласындағы ескі Robert Yates Racing ғимаратына көшірді. Компания құрылғаннан бері алғаш рет ол Солтүстік Каролина штатының Рэндлеман қаласында орналаспады. "PE команданың алға жылжуы үшін мұның қажет деп санайды", - деді Ричард Петти. "Бізге және қауымдастықтағы адамдарға енді онда болмайтынымызды қабылдау қиын. Біз NASCAR-дың дамуымен бірге жүру үшін басқа жаққа көшуіміз керек деп ойладық". Сол жылы Лабонте ұпай кестесінде 18-орынға көтерілді. 2008 жылы Лабонте ұпай кестесінде 21-орынға түсіп, тек екі рет үздік ондыққа ілесе алды. Жыл басында General Mills команданы тастап, 2009 жылы Ричард Чайлдресс Racing командасының төртінші кубок машинасына демеушілік ететінін жариялады. 2008 жылдың желтоқсан айының басында Petty Enterprises командасының жұмысын тоқтатып, активтерін сатуы мүмкін деген қауесет тарады, себебі Boston Venture No. 43 машинасына демеушілік табуға үлкермеді.

Evernham Motorsports-пен бірігуі (2009)

2009 жылдың қаңтар айында Petty Enterprises Gillett Evernham Motorsports компаниясымен бірікті, ал No. 43 көлігі осы командаға қосылды. Лабонте 2009 жылғы маусым басталар алдында команданы тастап кетті, нәтижесінде көлік 2009 жылға жүргізушісіз және демеушісіз қалды. 2009 жылдың қаңтарына қарай Робби Лумис пен Ричард Петти ғана қызметкер ретінде қалды. Бас директор Дэвид Ф. Цукер Бостон Венчурс басқаратын Ричард Петти Драйвинг Экспериенс бағдарламасына ауыстырылды. Команданың Gillett Evernham Motorsports компаниясымен бірігуі No. 43 көлігін сол командаға көшірді. 2021 жылы RPM GMS Racing компаниясымен бірікті, және No. 43 көлігі сонда көшті, қазір оны Эрик Джонс жүргізіп тұр.

No 43 машинаның нәтижесі

NASCAR Sprint Cup Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Ұпайлар 1972 Ричард Петти 43 Plymouth RSD1 DAY26 RCH1 ONT4 CAR2 ATL6 BRI3 DAR2 NWS1 MAR1 RSD23* BRI2 TRN3 NSV2 RCH1* DOV2 MAR1 NWS1 CAR2 1-орын 8701.4 Dodge TAL5 CLT19 DOV2 MCH3 TWS1* DAY2 ATL2 TAL7 MCH4 DAR3 CLT10 TWS3 1973 RSD21 DAY1 RCH1* CAR23 BRI2 ATL34 NWS1* DAR7 MAR21 TAL35 NSV13 CLT13 DOV4 TWS1 RSD2 MCH3 DAY2 BRI21 ATL33 TAL14 NSV2 DAR4 RCH1* DOV7 NWS2* MAR1 CLT2 CAR35 5-орын 6877.95 1974 RSD2 DAY1 RCH2 CAR1* BRI23 ATL6 DAR20 NWS1* MAR2 TAL3 NSV1 DOV3 CLT2 RSD25 MCH1* DAY2 BRI3 NSV13* ATL1 POC1* TAL1 MCH2 DAR35 RCH1* DOV1* NWS2 MAR29 CLT2 CAR3 ONT15* 1-орын 5037.75 1975 RSD7 DAY7 RCH1* CAR3 BRI1* ATL1* NWS1* DAR26 MAR1* TAL19 NSV7 DOV3 CLT1* RSD1 MCH2 DAY1 NSV2 POC2 TAL2 MCH1 DAR2* DOV1* NWS1* MAR22 CLT1* RCH28 CAR35 BRI1* ATL3 ONT16 1-орын 4783 1976 RSD25 DAY2 CAR1* RCH2 BRI27 ATL28 NWS2 DAR23 MAR4 TAL4 NSV2 DOV6 CLT2 RSD9 MCH4 DAY22 NSV2 POC1 TAL20 MCH3 BRI2 DAR2 RCH3 DOV2 MAR4 NWS3 CLT8 CAR1* ATL28 ONT27 2-орын 4449 1977 RSD3 DAY26 RCH6 CAR1* ATL1 NWS2 DAR3 BRI3 MAR3 TAL20 NSV5 DOV3 CLT1* RSD1* MCH2 DAY1* NSV3 POC2 TAL11 MCH8 BRI22 DAR4 RCH2 DOV23 MAR4 NWS24* CLT32 CAR2 ATL6 ONT2 2-орын 4614 1978 RSD16 DAY33 RCH22 CAR4 ATL26 BRI25 DAR5 NWS2 MAR3 TAL11 DOV7 CLT8 NSV3 RSD2 MCH6 DAY4 NSV23 POC30 TAL7 6-орын 3949 Chevy MCH14 BRI5 DAR3 RCH20 DOV27 MAR6 NWS4 CLT27 CAR6 ATL2 ONT34 1979 RSD32 CAR32 RCH5 NWS2* DAR2 MAR1* NSV2* CLT2 TWS6 RSD3 MCH5 NSV5 POC2 MCH1 BRI2 DAR9 RCH6 DOV1 MAR2 CLT4 NWS3 CAR1 ATL6 ONT5 1-орын 4830 Olds DAY1 ATL11 BRI4 TAL4 DOV30 DAY5 TAL4 1980 Chevy RSD3 RCH3 CAR2 ATL33 BRI8 DAR9 NWS1* MAR3 NSV1 DOV2 CLT4 TWS2 RSD8 MCH5 NSV5 POC33 MCH5 BRI4 DAR9 RCH2 DOV17 NWS18 MAR15 CLT27 CAR14 ATL21 ONT30 4-орын 4255 Olds DAY25 TAL31 DAY5 TAL18 1981 Кайл Петти Chevy RSD20 8-орын 3880 Ричард Петти Buick DAY1 RCH3 CAR3 ATL38 BRI29 NWS1 DAR33 MAR28 TAL39 NSV4 DOV19 CLT24 TWS4 RSD3 MCH6 DAY3 NSV9 POC2 TAL40 MCH1* BRI24 DAR30 RCH11 DOV10 MAR18 NWS21 CLT30 CAR4 ATL26 RSD7 1982 Pontiac DAY27 RCH2 BRI7 ATL2 CAR30 DAR31 NWS5 MAR15 TAL27 NSV9 DOV24 CLT8 POC7 RSD36 MCH26 DAY25 NSV7 POC2* TAL3 MCH2 BRI26 DAR2 RCH13 DOV30 NWS4 CLT8 MAR3 CAR6 ATL15 RSD31 5-орын 3814 1983 DAY38 RCH8 CAR1 ATL5 DAR25 NWS10 MAR17 TAL1* NSV6 DOV7 BRI5 CLT2 RSD10 POC3 MCH11 DAY33 NSV19 POC10 TAL4 MCH6 BRI9 DAR12 RCH6 DOV9 MAR9 NWS12 CLT1 CAR26 ATL5 RSD10 4-орын 4042 1986 DAY36 RCH20 CAR3 ATL11 BRI14 DAR7 NWS29 MAR28 TAL7 DOV6 CLTWth† RSD6 POC19 MCH13 DAY22 POC34 TAL37 GLN10 MCH18 BRI7 DAR40 RCH4 DOV12 MAR16 NWS3 CLT35 CAR8 ATL2 RSD21 14-орын 3314 1987 DAY3 CAR15 RCH23 ATL14 DAR3 NWS6 BRI2 MAR22 TAL16 CLT4 DOV36 POC29 RSD6 MCH12 DAY26 POC8 TAL37 GLN14 MCH11 BRI5 DAR3 RCH5 DOV9 MAR13 NWS9 CLT5 CAR17 RSD4 ATL30 8-орын 3708 1988 DAY34 RCH3 CAR41 ATL23 DAR41 BRI6 NWS6 MAR32 TAL20 CLT15 DOV15 RSD6 POC26 MCH24 DAY20 POC28 TAL21 GLN17 MCH39 BRI8 DAR33 RCH34 DOV38 MAR27 CLT38 NWS18 CAR25 PHO35 ATL36 22-орын 2644 1989 DAY17 CAR16 ATL27 RCHDNQ DAR15 BRIDNQ NWSDNQ MAR24 TAL23 CLT19 DOV20 SON26 POC25 MCH30 DAY20 POC38 TAL21 GLN13 MCH18 BRIDNQ DAR35 RCH33 DOV30 MAR24 CLT34 NWS32 CAR34 PHO42 ATL28 29-орын 2148 1990 DAY34 RCH35 CAR32 ATL25 DAR21 BRI26 NWS29 MAR20 TAL29 CLT27 DOV21 SON26 POC38 MCH11 DAY36 POC9 TAL29 GLN18 MCH33 BRI29 DAR34 RCH21 DOV16 MAR29 NWS17 CLT20 CAR21 PHO23 ATL17 26-орын 2556 1991 DAY19 RCH11 CAR15 ATL38 DAR37 BRI17 NWS16 MAR14 TAL40 CLT20 DOV17 SON34 POC11 MCH35 DAY22 POC31 TAL18 GLN9 MCH23 BRI12 DAR16 RCH24 DOV20 MAR30 NWS19 CLT12 CAR16 PHO41 ATL22 24-орын 2817 1992 DAY16 CAR16 RCH21 ATL16 DAR32 BRI27 NWS31 MAR29 TAL15 CLT41 DOV20 SON21 POC16 MCH15 DAY36 POC20 TAL15 GLN28 MCH18 BRI16 DAR20 RCH16 DOV28 MAR18 NWS27 CLT27 CAR25 PHO22 ATL35 26-орын 2731 1994 Wally Dallenbach Jr. DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL IND GLN 32-орын 2575 John Andretti MCH17 BRI30 DAR16 RCH11 DOV25 MAR21 NWS17 CLT24 CAR25 PHO43 ATL13 1995 Bobby Hamilton DAY18 CAR36 RCH9 ATL17 DAR9 BRI4 NWS13 MAR8 TAL15 SON14 CLT9 DOV24 POC15 MCH25 DAY40 NHA16 POC19 TAL21 IND11 GLN33 MCH8 BRI20 DAR14 RCH5 DOV2 MAR4 NWS16 CLT10 CAR30 PHO31 ATL25 14-орын 3576 1996 DAY20 CAR24 RCH6* ATL16 DAR16 BRI32 NWS8 MAR6 TAL11 SON17 CLT31 DOV21 POC5 MCH15 DAY16 NHA20 POC39 TAL17 IND31 GLN38 MCH13 BRI10 DAR19 RCH7 DOV10 MAR3* NWS8 CLT19 CAR28 PHO1 ATL6 9-орын 3639 1997 DAY15 CAR28 RCH5 ATL10 DAR37 TEX20 BRI13 MAR2 SON19 TAL31 CLT29 DOV17 POC39 MCH32 CAL23 DAY20 NHA31 POC32 IND20 GLN28 MCH26 BRI22 DAR20 RCH38 NHA3 DOV13 MAR3 CLT21 TAL20 CAR1 PHO3 ATL7 16-орын 3450 1998 John Andretti DAY18 CAR13 LVS41 ATL20 DAR13 BRI19 TEX42 MAR18 TAL33 CAL31 CLT7 DOV12 RCH22 MCH20 POC13 SON3 NHA6 POC12 IND7 GLN8 MCH9 BRI38 NHA3 DAR14 RCH5 DOV9 MAR37 CLT12 TAL21 DAY14 PHO6 CAR34 ATL32 11-орын 3682 1999 DAY43 CAR19 LVS12 ATL28 DAR9 TEX38 BRI4 MAR1 TAL9 CAL17 RCH39 CLT19 DOV13 MCH8 POC28 SON3 DAY19 NHA18 POC42 IND37 GLN29 MCH10 BRI40 DAR18 RCH9 NHA41 DOV41 MAR43 CLT17 TAL32 CAR7 PHO8 HOM16 ATL33 17-орын 3394 2000 DAY22 CAR12 LVS25 ATL18 DAR20 BRI33 TEX32 MAR14 TAL11 CAL25 RCH18 CLT31 DOV13 MCH9 POC21 SON43 DAY14 NHA40 POC41 IND42 GLN37 MCH27 BRI20 DAR37 RCH11 NHA7 DOV22 MAR13 CLT18 TAL20 CAR23 PHO28 HOM37 ATL19 23-орын 3169 2001 Dodge DAY39 CAR21 LVS37 ATL14 DAR6 BRI2 TEX31 MAR35 TAL37 CAL26 RCH34 CLTDNQ DOV19 MCH37 POC39 SON30 DAY22 CHI23 NHA23 POC27 IND14 GLN14 MCH26 BRI21 DAR21 RCH30 DOV19 KAN39 CLT26 MAR33 TAL34 PHO39 CAR29 HOM22 ATL25 NHA36 31-орын 2943 2002 DAY37 CAR15 LVS36 ATL36 DAR22 BRI34 TEX22 MAR42 TAL38 CAL24 RCH20 CLT15 DOV32 POC31 MCH23 SON10 DAY24 CHI22 NHA25 POC23 IND26 GLN11 MCH20 BRI19 DAR42 RCH29 NHA22 DOV29 KAN14 TAL18 CLT23 MAR13 ATL43 CAR18 PHO14 HOM39 28-орын 3161 2003 DAY34 CAR39 LVS18 ATL29 DAR38 BRI31 TEX19 TAL14 MAR30 CAL8 RCH30 CLT39 DOV34 POC23 41-орын 2911 Christian Fittipaldi MCH35 SON40 CHI29 NHA37 POC24 INDDNQ MCH33 BRI41 DAR43 RCH43 NHA31 Shane Hmiel DAY Scott Maxwell GLNDNQ Jeff Green DOV16 TAL18 KAN27 CLT27 MAR24 ATLDNQ PHO37 CAR19 HOM40 2004 DAY33 CAR28 LVS34 ATL19 DAR24 BRI29 TEX35 MAR24 TAL19 CAL37 RCH37 CLT27 DOV31 POC15 MCH27 SON27 DAY30 CHI28 NHA24 POC33 IND14 GLN17 MCH23 BRI29 CAL27 RCH25 NHA19 DOV21 TAL39 KAN29 CLT35 MAR7 ATL21 PHO23 DAR14 HOM37 30-орын 3054 2005 DAY16 CAL27 LVS23 ATL28 BRI29 MAR22 TEX43 PHO21 TAL25 DAR22 RCH24 CLT11 DOV30 POC15 MCH38 SON29 DAY34 CHI24 NHA31 POC19 IND15 GLN24 MCH24 BRI22 CAL25 RCH16 NHA17 DOV27 TAL21 KAN26 CLT19 MAR37 ATL29 TEX18 PHO28 HOM30 29-орын 3241 2006 Bobby Labonte DAY35 CAL31 LVS30 ATL43 BRI5 MAR32 TEX10 PHO8 TAL29 RCH24 DAR22 CLT17 DOV13 POC12 MCH28 SON35 DAY42 CHI12 NHA23 POC8 IND40 GLN24 MCH19 BRI23 CAL26 RCH22 NHA40 DOV7 KAN17 TAL10 CLT5 MAR3 ATL12 TEX16 PHO27 HOM41 21-орын 3567 2007 DAY21 CAL28 LVS13 ATL16 BRI22 MAR43 TEX28 PHO8 TAL20 RCH15 DAR19 CLT13 DOV18 POC19 MCH34 SON33 NHA18 DAY35 CHI20 IND19 POC30 GLN24 MCH9 BRI8 CAL11 RCH16 NHA22 DOV27 KAN42 TAL35 CLT12 MAR22 ATL41 TEX16 PHO18 HOM23 18-орын 3517 2008 DAY11 CAL25 LVS17 ATL12 BRI38 MAR25 TEX20 PHO12 TAL34 RCH13 DAR18 CLT11 DOV32 POC11 MCH31 SON39 NHA10 DAY13 CHI29 IND16 POC33 GLN42 MCH27 BRI23 CAL21 RCH21 NHA13 DOV14 KAN24 TAL6 CLT17 MAR37 ATL26 TEX39 PHO19 HOM33 21-орын 3448

NASCAR Sprint Cup Series results Year Team No. Make 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Pts 1972 Richard Petty 43 Plymouth RSD1 DAY26 RCH1 ONT4 CAR2 ATL6 BRI3 DAR2 NWS1 MAR1 RSD23* BRI2 TRN3 NSV2 RCH1* DOV2 MAR1 NWS1 CAR2 1st 8701.4 Dodge TAL5 CLT19 DOV2 MCH3 TWS1* DAY2 ATL2 TAL7 MCH4 DAR3 CLT10 TWS3 1973 RSD21 DAY1 RCH1* CAR23 BRI2 ATL34 NWS1* DAR7 MAR21 TAL35 NSV13 CLT13 DOV4 TWS1 RSD2 MCH3 DAY2 BRI21 ATL33 TAL14 NSV2 DAR4 RCH1* DOV7 NWS2* MAR1 CLT2 CAR35 5th 6877.95 1974 RSD2 DAY1 RCH2 CAR1* BRI23 ATL6 DAR20 NWS1* MAR2 TAL3 NSV1 DOV3 CLT2 RSD25 MCH1* DAY2 BRI3 NSV13* ATL1 POC1* TAL1 MCH2 DAR35 RCH1* DOV1* NWS2 MAR29 CLT2 CAR3 ONT15* 1st 5037.75 1975 RSD7 DAY7 RCH1* CAR3 BRI1* ATL1* NWS1* DAR26 MAR1* TAL19 NSV7 DOV3 CLT1* RSD1 MCH2 DAY1 NSV2 POC2 TAL2 MCH1 DAR2* DOV1* NWS1* MAR22 CLT1* RCH28 CAR35 BRI1* ATL3 ONT16 1st 4783 1976 RSD25 DAY2 CAR1* RCH2 BRI27 ATL28 NWS2 DAR23 MAR4 TAL4 NSV2 DOV6 CLT2 RSD9 MCH4 DAY22 NSV2 POC1 TAL20 MCH3 BRI2 DAR2 RCH3 DOV2 MAR4 NWS3 CLT8 CAR1* ATL28 ONT27 2nd 4449 1977 RSD3 DAY26 RCH6 CAR1* ATL1 NWS2 DAR3 BRI3 MAR3 TAL20 NSV5 DOV3 CLT1* RSD1* MCH2 DAY1* NSV3 POC2 TAL11 MCH8 BRI22 DAR4 RCH2 DOV23 MAR4 NWS24* CLT32 CAR2 ATL6 ONT2 2nd 4614 1978 RSD16 DAY33 RCH22 CAR4 ATL26 BRI25 DAR5 NWS2 MAR3 TAL11 DOV7 CLT8 NSV3 RSD2 MCH6 DAY4 NSV23 POC30 TAL7 6th 3949 Chevy MCH14 BRI5 DAR3 RCH20 DOV27 MAR6 NWS4 CLT27 CAR6 ATL2 ONT34 1979 RSD32 CAR32 RCH5 NWS2* DAR2 MAR1* NSV2* CLT2 TWS6 RSD3 MCH5 NSV5 POC2 MCH1 BRI2 DAR9 RCH6 DOV1 MAR2 CLT4 NWS3 CAR1 ATL6 ONT5 1st 4830 Olds DAY1 ATL11 BRI4 TAL4 DOV30 DAY5 TAL4 1980 Chevy RSD3 RCH3 CAR2 ATL33 BRI8 DAR9 NWS1* MAR3 NSV1 DOV2 CLT4 TWS2 RSD8 MCH5 NSV5 POC33 MCH5 BRI4 DAR9 RCH2 DOV17 NWS18 MAR15 CLT27 CAR14 ATL21 ONT30 4th 4255 Olds DAY25 TAL31 DAY5 TAL18 1981 Kyle Petty Chevy RSD20 8th 3880 Richard Petty Buick DAY1 RCH3 CAR3 ATL38 BRI29 NWS1 DAR33 MAR28 TAL39 NSV4 DOV19 CLT24 TWS4 RSD3 MCH6 DAY3 NSV9 POC2 TAL40 MCH1* BRI24 DAR30 RCH11 DOV10 MAR18 NWS21 CLT30 CAR4 ATL26 RSD7 1982 Pontiac DAY27 RCH2 BRI7 ATL2 CAR30 DAR31 NWS5 MAR15 TAL27 NSV9 DOV24 CLT8 POC7 RSD36 MCH26 DAY25 NSV7 POC2* TAL3 MCH2 BRI26 DAR2 RCH13 DOV30 NWS4 CLT8 MAR3 CAR6 ATL15 RSD31 5th 3814 1983 DAY38 RCH8 CAR1 ATL5 DAR25 NWS10 MAR17 TAL1* NSV6 DOV7 BRI5 CLT2 RSD10 POC3 MCH11 DAY33 NSV19 POC10 TAL4 MCH6 BRI9 DAR12 RCH6 DOV9 MAR9 NWS12 CLT1 CAR26 ATL5 RSD10 4th 4042 1986 DAY36 RCH20 CAR3 ATL11 BRI14 DAR7 NWS29 MAR28 TAL7 DOV6 CLTWth† RSD6 POC19 MCH13 DAY22 POC34 TAL37 GLN10 MCH18 BRI7 DAR40 RCH4 DOV12 MAR16 NWS3 CLT35 CAR8 ATL2 RSD21 14th 3314 1987 DAY3 CAR15 RCH23 ATL14 DAR3 NWS6 BRI2 MAR22 TAL16 CLT4 DOV36 POC29 RSD6 MCH12 DAY26 POC8 TAL37 GLN14 MCH11 BRI5 DAR3 RCH5 DOV9 MAR13 NWS9 CLT5 CAR17 RSD4 ATL30 8th 3708 1988 DAY34 RCH3 CAR41 ATL23 DAR41 BRI6 NWS6 MAR32 TAL20 CLT15 DOV15 RSD6 POC26 MCH24 DAY20 POC28 TAL21 GLN17 MCH39 BRI8 DAR33 RCH34 DOV38 MAR27 CLT38 NWS18 CAR25 PHO35 ATL36 22nd 2644 1989 DAY17 CAR16 ATL27 RCHDNQ DAR15 BRIDNQ NWSDNQ MAR24 TAL23 CLT19 DOV20 SON26 POC25 MCH30 DAY20 POC38 TAL21 GLN13 MCH18 BRIDNQ DAR35 RCH33 DOV30 MAR24 CLT34 NWS32 CAR34 PHO42 ATL28 29th 2148 1990 DAY34 RCH35 CAR32 ATL25 DAR21 BRI26 NWS29 MAR20 TAL29 CLT27 DOV21 SON26 POC38 MCH11 DAY36 POC9 TAL29 GLN18 MCH33 BRI29 DAR34 RCH21 DOV16 MAR29 NWS17 CLT20 CAR21 PHO23 ATL17 26th 2556 1991 DAY19 RCH11 CAR15 ATL38 DAR37 BRI17 NWS16 MAR14 TAL40 CLT20 DOV17 SON34 POC11 MCH35 DAY22 POC31 TAL18 GLN9 MCH23 BRI12 DAR16 RCH24 DOV20 MAR30 NWS19 CLT12 CAR16 PHO41 ATL22 24th 2817 1992 DAY16 CAR16 RCH21 ATL16 DAR32 BRI27 NWS31 MAR29 TAL15 CLT41 DOV20 SON21 POC16 MCH15 DAY36 POC20 TAL15 GLN28 MCH18 BRI16 DAR20 RCH16 DOV28 MAR18 NWS27 CLT27 CAR25 PHO22 ATL35 26th 2731 1994 Wally Dallenbach Jr. DAY CAR RCH ATL DAR BRI NWS MAR TAL SON CLT DOV POC MCH DAY NHA POC TAL IND GLN 32nd 2575 John Andretti MCH17 BRI30 DAR16 RCH11 DOV25 MAR21 NWS17 CLT24 CAR25 PHO43 ATL13 1995 Bobby Hamilton DAY18 CAR36 RCH9 ATL17 DAR9 BRI4 NWS13 MAR8 TAL15 SON14 CLT9 DOV24 POC15 MCH25 DAY40 NHA16 POC19 TAL21 IND11 GLN33 MCH8 BRI20 DAR14 RCH5 DOV2 MAR4 NWS16 CLT10 CAR30 PHO31 ATL25 14th 3576 1996 DAY20 CAR24 RCH6* ATL16 DAR16 BRI32 NWS8 MAR6 TAL11 SON17 CLT31 DOV21 POC5 MCH15 DAY16 NHA20 POC39 TAL17 IND31 GLN38 MCH13 BRI10 DAR19 RCH7 DOV10 MAR3* NWS8 CLT19 CAR28 PHO1 ATL6 9th 3639 1997 DAY15 CAR28 RCH5 ATL10 DAR37 TEX20 BRI13 MAR2 SON19 TAL31 CLT29 DOV17 POC39 MCH32 CAL23 DAY20 NHA31 POC32 IND20 GLN28 MCH26 BRI22 DAR20 RCH38 NHA3 DOV13 MAR3 CLT21 TAL20 CAR1 PHO3 ATL7 16th 3450 1998 John Andretti DAY18 CAR13 LVS41 ATL20 DAR13 BRI19 TEX42 MAR18 TAL33 CAL31 CLT7 DOV12 RCH22 MCH20 POC13 SON3 NHA6 POC12 IND7 GLN8 MCH9 BRI38 NHA3 DAR14 RCH5 DOV9 MAR37 CLT12 TAL21 DAY14 PHO6 CAR34 ATL32 11th 3682 1999 DAY43 CAR19 LVS12 ATL28 DAR9 TEX38 BRI4 MAR1 TAL9 CAL17 RCH39 CLT19 DOV13 MCH8 POC28 SON3 DAY19 NHA18 POC42 IND37 GLN29 MCH10 BRI40 DAR18 RCH9 NHA41 DOV41 MAR43 CLT17 TAL32 CAR7 PHO8 HOM16 ATL33 17th 3394 2000 DAY22 CAR12 LVS25 ATL18 DAR20 BRI33 TEX32 MAR14 TAL11 CAL25 RCH18 CLT31 DOV13 MCH9 POC21 SON43 DAY14 NHA40 POC41 IND42 GLN37 MCH27 BRI20 DAR37 RCH11 NHA7 DOV22 MAR13 CLT18 TAL20 CAR23 PHO28 HOM37 ATL19 23rd 3169 2001 Dodge DAY39 CAR21 LVS37 ATL14 DAR6 BRI2 TEX31 MAR35 TAL37 CAL26 RCH34 CLTDNQ DOV19 MCH37 POC39 SON30 DAY22 CHI23 NHA23 POC27 IND14 GLN14 MCH26 BRI21 DAR21 RCH30 DOV19 KAN39 CLT26 MAR33 TAL34 PHO39 CAR29 HOM22 ATL25 NHA36 31st 2943 2002 DAY37 CAR15 LVS36 ATL36 DAR22 BRI34 TEX22 MAR42 TAL38 CAL24 RCH20 CLT15 DOV32 POC31 MCH23 SON10 DAY24 CHI22 NHA25 POC23 IND26 GLN11 MCH20 BRI19 DAR42 RCH29 NHA22 DOV29 KAN14 TAL18 CLT23 MAR13 ATL43 CAR18 PHO14 HOM39 28th 3161 2003 DAY34 CAR39 LVS18 ATL29 DAR38 BRI31 TEX19 TAL14 MAR30 CAL8 RCH30 CLT39 DOV34 POC23 41st 2911 Christian Fittipaldi MCH35 SON40 CHI29 NHA37 POC24 INDDNQ MCH33 BRI41 DAR43 RCH43 NHA31 Shane Hmiel DAY Scott Maxwell GLNDNQ Jeff Green DOV16 TAL18 KAN27 CLT27 MAR24 ATLDNQ PHO37 CAR19 HOM40 2004 DAY33 CAR28 LVS34 ATL19 DAR24 BRI29 TEX35 MAR24 TAL19 CAL37 RCH37 CLT27 DOV31 POC15 MCH27 SON27 DAY30 CHI28 NHA24 POC33 IND14 GLN17 MCH23 BRI29 CAL27 RCH25 NHA19 DOV21 TAL39 KAN29 CLT35 MAR7 ATL21 PHO23 DAR14 HOM37 30th 3054 2005 DAY16 CAL27 LVS23 ATL28 BRI29 MAR22 TEX43 PHO21 TAL25 DAR22 RCH24 CLT11 DOV30 POC15 MCH38 SON29 DAY34 CHI24 NHA31 POC19 IND15 GLN24 MCH24 BRI22 CAL25 RCH16 NHA17 DOV27 TAL21 KAN26 CLT19 MAR37 ATL29 TEX18 PHO28 HOM30 29th 3241 2006 Bobby Labonte DAY35 CAL31 LVS30 ATL43 BRI5 MAR32 TEX10 PHO8 TAL29 RCH24 DAR22 CLT17 DOV13 POC12 MCH28 SON35 DAY42 CHI12 NHA23 POC8 IND40 GLN24 MCH19 BRI23 CAL26 RCH22 NHA40 DOV7 KAN17 TAL10 CLT5 MAR3 ATL12 TEX16 PHO27 HOM41 21st 3567 2007 DAY21 CAL28 LVS13 ATL16 BRI22 MAR43 TEX28 PHO8 TAL20 RCH15 DAR19 CLT13 DOV18 POC19 MCH34 SON33 NHA18 DAY35 CHI20 IND19 POC30 GLN24 MCH9 BRI8 CAL11 RCH16 NHA22 DOV27 KAN42 TAL35 CLT12 MAR22 ATL41 TEX16 PHO18 HOM23 18th 3517 2008 DAY11 CAL25 LVS17 ATL12 BRI38 MAR25 TEX20 PHO12 TAL34 RCH13 DAR18 CLT11 DOV32 POC11 MCH31 SON39 NHA10 DAY13 CHI29 IND16 POC33 GLN42 MCH27 BRI23 CAL21 RCH21 NHA13 DOV14 KAN24 TAL6 CLT17 MAR37 ATL26 TEX39 PHO19 HOM33 21st 3448

Морис Петти (1960-1961)

Жоқ. 44-ші машина 1960 жылы Морис Петти жүргізушісімен дебют жасады, Петти сегізінші орынды алды. Морис 1961 жылы #44 машинамен Боуман Грей стадионында жиырма бірінші орынды иеленді.

Рик Уилсон (1993)

Ричард Петти зейнетке шыққаннан кейін 43-ші нөмірлі машина 44-ке өзгертілді және 1993 жылы Рик Уилсон жүргізуші ретінде шарт жасасты. Уилсон күресіп, Сономада ғана бір рет үздік ондыққа ілікті және маусым соңында босатылды.

Кайл Петти (1997-2000)

Жоқ. 44 Кайл Петти 1997 жылғы маусымда өзінің PE2 Motorsports командасын құрған кезде қайта пайда болды. 1998 жылдан кейін команда Petty Enterprises компаниясымен бірікті және Кайл команданың жаңа бас директоры болды. 2000 жылдың ортасында оның ұлы Адам Петти Нью-Гэмпшир халықаралық жылдамдық жолында Буш сериясының жарысына дайындалған кезде қаза тапқаннан кейін, Кайл Адамның Буш маусымын өзінің No. 45 машинасымен аяқтауды шешті және 2001 жылғы маусымнан бастап Кубок сериясында No. 45 нөмірін пайдалана бастады. Стив Гриссом маусымды No. 44 машинасымен аяқтады.

Бакшот Джонс (2001-2002)

№44 машинасы 2001 жылы Georgia Pacific пен Buckshot Jones демеушілігімен Dodge командасына айналды. Джонс машинаны алғашқы жылы жүргізіп, ұпалдар кестесінде 41-орынды иеленді, алты рет іріктеуден өте алмады және бірде-бір үздік 10-дық нәтижеге қол жеткізбеді. Джонс 2002 жылы қайта оралды, бірақ қайтадан қиындыққа тап болды және маусымның ортасында босатылды. Petty Enterprises бірнеше ауыстырушы жүргізушілерді жалдады, олардың ішінде маусым айында Sonoma жарысында команданы жеңіске жақын жеткізген Jerry Nadeau және соңғы үш жарыста қатысқан Greg Biffle болды. Келесі маусымда сирек пайдаланылғаннан кейін, жақында Petty командасына қосылған Christian Fittipaldi 2004 жылы машинаны жүргізуге тиіс болды, бірақ ол босатылды. 2009 жылы Petty №44 машинасы McCumbee-мен қайта оралатынын айтты, бірақ McCumbee қаржы жетіспеуіне байланысты «жоспарлар әлі бекітілмеген» деді. Жақында Gillett Evernham Motorsports-пен біріккеннен кейін бұл жоспарлар толығымен тоқтатылып, McCumbee 2009 жылы машинасыз қалды. №44 машинасы Richard Petty Motorsports командасындағы №10 машинасының орнына A. J. Allmendinger жүргізуімен ие болды.

No 44 машинаның нәтижесі

NASCAR Sprint Cup Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Ұп 1993 Рик Уилсон 44 Pontiac DAY34 CAR17 RCH25 ATL24 DAR26 BRI25 NWS23 MAR17 TAL16 SON8 CLT32 DOV11 POC12 MCH34 DAY11 NHA28 POC21 TAL23 GLN22 MCH28 BRI28 DAR30 RCH29 DOV34 NWS33 CLT36 CAR26 PHO20 ATL23 28-ші 2647 Джимми Хенсли MAR34 1997 Кайл Петти DAY14 CAR29 RCH10 ATL13 DAR33 TEX27 BRI29 MAR40 SON13 TAL40 CLT14 DOV5 POC14 MCH26 CAL31 DAY7 NHA13 POC8 IND13 GLN26 MCH23 BRI36 DAR32 RCH20 NHA12 DOV3 MAR26 CLT9 TAL7 CAR22 PHO9 ATL6 15-ші 3455 1998 DAY11 CAR24 LVS22 ATL36 DAR29 BRI38 TEX17 MAR34 TAL38 CAL42 CLT30 DOV42 RCH24 MCH36 POC31 SON26 NHA8 POC21 IND14 GLN6 MCH29 BRI12 NHA33 DAR28 RCH39 DOV41 MAR29 CLT18 TAL20 DAY22 PHO36 CAR39 ATL29 30-шы 2675 1999 DAY7 CAR43 LVSDNQ ATL43 DAR31 TEXDNQ BRI8 MAR10 TAL13 CAL26 RCH7 CLT30 DOV32 MCH27 POC19 SON8 DAY36 NHA41 POC16 IND41 GLN8 MCH31 BRI29 DAR28 RCH15 NHA33 DOV20 MAR7 CLT32 TAL19 CAR23 PHO7 HOM7 ATL24 26-шы 3103 2000 DAY25 CAR31 LVS29 ATL26 DAR25 BRI24 TEXDNQ MAR38 TAL9 CAL26 RCH28 DOVDNQ MCH39 POC41 SON19 DAY30 POC40 INDDNQ GLN41 MCHDNQ BRI22 37-ші 1860 Стив Гриссом CLTDNQ NHA36 DAR26 RCH27 NHADNQ DOV27 MARDNQ CLTDNQ TAL16 CARDNQ PHODNQ HOMDNQ ATLDNQ 2001 Бакшот Джонс Dodge DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL CAL RCH CLT DOV MCH POC SON DAY CHI NHA POC IND MCH BRI43 DAR RCH DOV KAN CLT MAR TAL PHO CAR HOM ATL NHA 41-ші 1939 Уолли Дэлленбах кіші GLN 2002 Бакшот Джонс DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR37-ші 2031 Стив Гриссом TAL25 CAL33 RCH8 CLT32 DOV25 POC26 MCH40 DAYDNQ CHI31 NHA28 MAR40 Джерри Надео SON34 POC36 IND24 GLN26 MCH32 BRI21 DAR41 RCH27 NHA28 DOV42 KAN27 TAL24 CLT13 Тед Масгрейв ATL28 Грег Биффл CAR25 HOM25 Кристиан Фиттипальди PHO41 2003 DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX TAL MAR CAL RCH CLT DOV POC MCH SON DAYDNQ CHI NHA POC IND GLN40 MCH BRI DAR RCH NHA DOVDNQ TAL28 KAN CLT34 MAR ATL PHO CAR HOM 57-ші 183

No 45 автомобильдің тарихы

Жоқ. 45 нөмірі әрқашан Petty Enterprises-тің бөлігі болған жоқ.

Адам Петти (2000)

Команда төртінші буын өтетін жүргізушісі Адам Петти командаға қосылғанда, қайтадан дамып келе жатқандай көрінді. Ол өзінің алғашқы Winston Cup жарысын 2000 жылдың сәуір айында бастады, және көптеген сарапшылар оны команданың болашағы деп есептеді. Кайл Петти жақын арада жүргізушіліктен босап, команданың толық уақытты иесі болуды жоспарлап отырды. Бірінші карьералық Winston Cup жарысынан шамамен бір жарым ай өткен соң, Адам Петти Нью-Гэмпшир штатының Лаудон қаласындағы Нью-Гэмпшир халықаралық жарыс жолында жаттығу кезінде апатқа ұшырап қаза тапты. Бұл трагедия командаға терең әсер етті. Кайл Петти Адамның 45 нөмірі бар машинасына отырып, оның құрметіне бірнеше маусым бойы жүргізді.

Кайл Петти (2001-2008 жж.)

Кайл Петтидің «Спринт» компаниясынан демеушілігі болды, ол ұлының құрметіне 45-нөмірлі машинада жарысқа қатысты. 2003 жылдан 2005 жылға дейін «Georgia Pacific» және «Brawny» (бұрынғы 44-нөмірлі командадан) оның демеушілері болды, бірақ ол «Petty Enterprises» командасын бұрынғы деңгейіне көтере алмады. 2006 жылы Бобби Лабонте мен Робби Лумистің қосылуымен, сондай-ақ «Wells Fargo» және «National Tire & Battery» демеушіліктерінің арқасында Петти турнир кестесінде 34-орынға көтерілді. 2007 жылы Бенни Парсонстың қазасынан кейін Петти «TNT» телеарнасымен алты жарысқа қатысты, бұл «Жазғы серия» деп аталды. Осы кезеңде Джон Андретти командаға төрт жарысқа оралды, ал NASCAR Craftsman Truck Series жүргізушісі Чад МакКамби «Pocono Raceway» трассасында дебют жасады. «TNT» телеарнасындағы жұмысынан бұрын Петти жарыс жолында үлкен жетістіктерге қол жеткізді, «Coca Cola 600» жарысында үшінші орынды иеленді, бұл 1997 жылдан бергі алғашқы топ-5 нәтижесі болды. «Glen» трассасында өткен «Centurion Boats» жарысынан кейін Кайл команданың жүк көлігінде үстелге соққаннан кейін қолына жарақат алды. Петти екі жарысқа қатыса алмады, ал оның орнын Кенни Уоллес пен МакКамби толтырды. 45-нөмірлі команда 2007 жылғы команда иелерінің рейтингінде 35-орынды иеленді. Кайл Петти NASCAR сайтына берген сұхбатында «Petty Enterprises» туралы сөз қозғалғанда: «Мен енді командада жұмыс істемеймін» деді. 45-нөмірлі машинада топ-10-дық нәтижелерге қол жеткізілмеді және бірнеше демеушілер мен жүргізушілер алмастырылды. 2008 жылдың желтоқсан айының басында «Petty Enterprises» компаниясы операцияларын тоқтату және активтерін сату мүмкіндігі туралы хабарлады, себебі «Boston Venture» компаниясы 45-нөмірлі машинаға демеушілік табуға құлшынбады. 2009 жылдың қаңтар айында «Petty Enterprises» компаниясы «Gillett Evernham Motorsports» компаниясымен біріккеннен кейін 45-нөмірлі команда таратылды, нәтижесінде Кайл Петти 2009 жылғы жарыстарға қатыса алмады.

No 45 машинаның нәтижесі

NASCAR Sprint Cup Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Ұпай 2000 Адам Петти 45 Chevy DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL CAL RCH CLT DOV MCH POC SON DAY NHA POC IND GLN MCH BRI DAR RCH NHA DOV 64-орын 103 Кайл Петти Pontiac MAR31 CLT TAL CAR PHO HOMDNQ ATL 2001 Dodge DAY16 CARDNQ LVSDNQ ATL42 DAR35 BRI41 TEXDNQ MAR42 TALDNQ CAL35 RCH22 CLTDNQ DOVDNQ MCH27 POC34 SON22 DAY29 CHIDNQ NHA26 POC31 INDDNQ GLN39 MCH25 BRIDNQ DAR26 RCH25 DOV43 KANDNQ CLTDNQ MARDNQ TAL33 PHO43 CAR43 HOM16 ATL30 NHA23 43-орын 1673 2002 DAY41 CAR37 LVS30 ATL15 DAR14 BRI12 TEX21 MAR20 TAL10 CAL17 RCH23 CLT13 DOV20 POC13 MCH12 SON17 DAY19 CHI24 NHA37 POC27 IND25 GLN29 MCH25 BRI15 DAR13 RCH17 NHA39 DOV16 KAN15 TAL16 CLT20 MAR37 ATL14 CAR30 PHO32 HOM31 22-орын 3501 2003 DAY13 CAR35 LVS31 ATL34 DAR36 BRI34 TAL11 MAR34 CAL28 RCH27 CLT30 DOV43 POC27 MCH34 SON27 DAY23 CHI27 NHA32 POC34 IND40 GLN42 MCH16 BRI34 DAR27 RCH34 NHA30 DOV32 TALDNQ KAN23 CLT40 MAR25 ATL25 PHO35 CAR32 HOMDNQ 37-орын 2414 Кристиан Фиттипальди TEX38 2004 Кайл Петти DAY21 CAR39 LVS12 ATL28 DAR34 BRI25 TEX21 MAR18 TAL24 CAL39 RCH27 CLT38 DOV37 POC37 MCH18 SON32 DAY24 CHI26 NHA27 POC19 IND23 GLN18 MCH29 BRI37 CAL35 RCH34 NHA21 DOV17 TAL29 KAN38 CLT27 MAR22 ATL29 PHO28 DAR35 HOMDNQ 33-орын 2811 2005 DAY17 CAL18 LVS25 ATL36 BRI8 MAR18 TEX24 PHO31 TAL43 DAR28 RCH33 CLT17 DOV19 POC41 MCH30 SON27 DAY19 CHI27 NHA29 POC30 IND13 GLN20 MCH33 BRI25 CAL41 RCH27 NHA21 DOV8 TAL24 KAN29 CLT15 MAR14 ATL25 TEX21 PHO19 HOM27 27-орын 3288 2006 DAY39 CAL25 LVS29 ATL8 BRI18 MAR30 TEX39 PHO31 TAL18 RCH26 DAR18 CLT25 DOV27 POC40 MCH35 SON21 DAY28 CHI28 NHA28 POC42 IND27 GLN30 MCH31 BRI34 CAL35 RCH34 NHA37 DOV25 KAN29 TAL38 CLT22 MAR10 ATL17 TEX11 PHO25 HOM28 32-орын 2928 2007 DAY42 CAL22 LVS28 ATL34 BRI20 MAR22 TEX35 PHO30 TAL18 RCH25 DAR25 CLT3 DOV34 SON39 IND32 POC34 GLN43 CAL28 RCH35 NHA37 DOV40 KAN21 TAL28 CLT18 MAR21 ATL13 TEX42 PHO29 HOM34 35-орын 2814 Чад Маккамби POC25 MCH41 Джон Андретти MCH27 NHA42 DAY28 CHI18 Кенни Уоллес BRI32 2008 Кайл Петти DAY34 CAL38 LVS41 ATL32 BRI28 MARDNQ PHODNQ TAL32 RCH27 DAR41 CLT36 BRI31 CAL38 RCH24 DOV40 KAN41 PHO39 41-орын 2253 Чад Маккамби TEXDNQ DOVDNQ POC17 NHA42 CLT35 MAR25 ATL35 TEXDNQ HOM36 Терри Лабонт POC30 MCH29 SON17 NHA35 DAY16 CHI38 IND27 MCH32 TAL17 Борис Сэйд GLN

NASCAR Sprint Cup Series results Year Team No. Make 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Pts 2000 Adam Petty 45 Chevy DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL CAL RCH CLT DOV MCH POC SON DAY NHA POC IND GLN MCH BRI DAR RCH NHA DOV 64th 103 Kyle Petty Pontiac MAR31 CLT TAL CAR PHO HOMDNQ ATL 2001 Dodge DAY16 CARDNQ LVSDNQ ATL42 DAR35 BRI41 TEXDNQ MAR42 TALDNQ CAL35 RCH22 CLTDNQ DOVDNQ MCH27 POC34 SON22 DAY29 CHIDNQ NHA26 POC31 INDDNQ GLN39 MCH25 BRIDNQ DAR26 RCH25 DOV43 KANDNQ CLTDNQ MARDNQ TAL33 PHO43 CAR43 HOM16 ATL30 NHA23 43rd 1673 2002 DAY41 CAR37 LVS30 ATL15 DAR14 BRI12 TEX21 MAR20 TAL10 CAL17 RCH23 CLT13 DOV20 POC13 MCH12 SON17 DAY19 CHI24 NHA37 POC27 IND25 GLN29 MCH25 BRI15 DAR13 RCH17 NHA39 DOV16 KAN15 TAL16 CLT20 MAR37 ATL14 CAR30 PHO32 HOM31 22nd 3501 2003 DAY13 CAR35 LVS31 ATL34 DAR36 BRI34 TAL11 MAR34 CAL28 RCH27 CLT30 DOV43 POC27 MCH34 SON27 DAY23 CHI27 NHA32 POC34 IND40 GLN42 MCH16 BRI34 DAR27 RCH34 NHA30 DOV32 TALDNQ KAN23 CLT40 MAR25 ATL25 PHO35 CAR32 HOMDNQ 37th 2414 Christian Fittipaldi TEX38 2004 Kyle Petty DAY21 CAR39 LVS12 ATL28 DAR34 BRI25 TEX21 MAR18 TAL24 CAL39 RCH27 CLT38 DOV37 POC37 MCH18 SON32 DAY24 CHI26 NHA27 POC19 IND23 GLN18 MCH29 BRI37 CAL35 RCH34 NHA21 DOV17 TAL29 KAN38 CLT27 MAR22 ATL29 PHO28 DAR35 HOMDNQ 33rd 2811 2005 DAY17 CAL18 LVS25 ATL36 BRI8 MAR18 TEX24 PHO31 TAL43 DAR28 RCH33 CLT17 DOV19 POC41 MCH30 SON27 DAY19 CHI27 NHA29 POC30 IND13 GLN20 MCH33 BRI25 CAL41 RCH27 NHA21 DOV8 TAL24 KAN29 CLT15 MAR14 ATL25 TEX21 PHO19 HOM27 27th 3288 2006 DAY39 CAL25 LVS29 ATL8 BRI18 MAR30 TEX39 PHO31 TAL18 RCH26 DAR18 CLT25 DOV27 POC40 MCH35 SON21 DAY28 CHI28 NHA28 POC42 IND27 GLN30 MCH31 BRI34 CAL35 RCH34 NHA37 DOV25 KAN29 TAL38 CLT22 MAR10 ATL17 TEX11 PHO25 HOM28 32nd 2928 2007 DAY42 CAL22 LVS28 ATL34 BRI20 MAR22 TEX35 PHO30 TAL18 RCH25 DAR25 CLT3 DOV34SON39 IND32 POC34 GLN43 CAL28 RCH35 NHA37 DOV40 KAN21 TAL28 CLT18 MAR21 ATL13 TEX42 PHO29 HOM34 35th 2814 Chad McCumbee POC25 MCH41 John Andretti MCH27 NHA42 DAY28 CHI18 Kenny Wallace BRI32 2008 Kyle Petty DAY34 CAL38 LVS41 ATL32 BRI28 MARDNQ PHODNQ TAL32 RCH27 DAR41 CLT36 BRI31 CAL38 RCH24 DOV40 KAN41 PHO39 41st 2253 Chad McCumbee TEXDNQ DOVDNQ POC17 NHA42 CLT35 MAR25 ATL35 TEXDNQ HOM36 Terry Labonte POC30 MCH29 SON17 NHA35 DAY16 CHI38 IND27 MCH32 TAL17 Boris Said GLN

No 8 автомобильдің тарихы

2000 жылы "Петти Энтерпрайзес" командасы Стив Гриссом үшін Рокингемде No. 8 нөмірі бар машинаны сынақтан өткізді. Ол 37-ші орынды алды.

No 8 машинаның нәтижесі

NASCAR Busch Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 Ұпайлар 2000 Стив Гриссом 8 Chevy DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX NSV TAL CAL RCH NHA CLT DOV SBO MYB GLN MLW NZH PPR GTY IRP MCH BRI DAR RCH DOV CLT CAR37 MEM PHO HOM

No 30 автомобильдің тарихы

Petty Enterprises 1988 жылы Кайл Петиді жүргізуші етіп алып, No. 30 нөміріндегі машинамен Busch Series дебютін жасады.

No 30 машинаның нәтижелері

NASCAR Busch Series нәтижелері Жыл Командасы № 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 Ұпайлар 1988 Кайл Петти 30 Форд DAY12 HCY CAR14 MAR DAR37 BRI18 LNG NZH SBO NSV CLT14 DOV34 ROU LAN LVL MYB OXF SBO HCY LNG IRP8 ROU BRI DAR15 RCH DOV30 MAR CLT37 CAR25 MAR

No 43 автомобильдің тарихы

1994 жылы Petty Enterprises компаниясы Родни Комбсты келесі жылы No. 43 Black Flag/French's Pontiac машинасына драйвер ретінде шақырды. 1994 жыл, атақты командаға қарамастан, өте қиын болды. Комбс 27 жарыстың төртеуіне қатыса алмады, бірақ 1993 жылғы үш үздік 10-дық көрсеткішін қайталады. Комбстың ең жақсы нәтижелері Мартинсвилл мен Мертл-Бичте 9-шы орын, ал Бристольде 10-шы орын болды. Соған қарамастан, Комбстың тағы жеті топ-20-ға кірген нәтижесі болды. Бірақ, жаңа командамен нашар біліктілік нәтижелеріне қоса, Комбстың командасы 9 рет жарыстан шығып қалды, бұл жеңуге қиындық тудырды. (Комбстың қорғанында, олардың тек екеуі ғана техникалық емес себептерге байланысты болды) Бұл ұпайлар кестесінде 21-ші орынға әкелді. Комбстың NASCAR сериясының кез келгеніндегі ең жақсы жылы 1995 жыл болды, онда ол ұпай бойынша 11-орынды иеленді. Осы жылы Комбс барлық жарыстарға қатысып, үш үздік 10-дыққа қайта қол жеткізді. Комбс Мертл-Бич пен Атлантада мансабындағы ең жақсы 6-шы орынды алды, Довер халықаралық трегінде 10-шы орынды иеленді және тағы 16 топ-20-ға кірді. ДНФ санының азаюымен (4), Комбстың командасы 1996 жылға жақсы дайындықпен келді. Алайда, 1996 жыл Комбс үшін ең жақсы жыл болмады және ол спорттан кетуіне себепкер болды. Комбс 1996 жылы бір жарыстан басқа барлық жарыстарға қатысып, тағы бір жоғалып-төмен болған жылдан кейін ұпай бойынша 18-орынды иеленді. Комбс 1996 жылы Дейтона мен Атлантадағы ең жақсы 10-дыққа кірген жалғыз нәтижесі ретінде екі алтыншы орынды алды. (Комбс кейінірек мансабындағы ең жақсы нәтижесін төрт рет 6-шы орынға ие болғанын дәлелдеді) Комбс мансабындағы ең жақсы стартты көрсетті: Мертл-Бичте 3-ші орын. Бірақ, керісінше, Комбс тек 9 топ-20-ға кірді, бұл 1995 жылғы 19-дан азырақ, және оның ұпайлар кестесінде төмендеуінің басты себебі болды. 1997 жылы Petty Enterprises 43 командасын Дэвид Ридлингке сатты.

No 43 машинаның нәтижесі

NASCAR Busch Series нәтижелері Жыл Командасы № 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 Ұпайлар 1994 Родни Комбс 43 Pontiac DAY11 CAR27 RCH38 ATL18 MAR9 DAR28 HCYDNQ BRI10 ROU28 NHA29 NZH38 CLT27 DOV14 MYB9 GLN11 MLW14 SBO13 TAL28 HCYDNQ IRP17 MCH39 BRI DAR42 RCH35 DOV24 CLT32 Дик Трикл MAR35 Роберт Пресли CAR10 1995 Родни Комбс DAY16 CAR11 RCH20 ATL6 NSV16 DAR17 BRI19 HCY19 NHA12 NZH21 CLT41 DOV11 MYB6 GLN14 MLW23 TAL39 SBO13 IRP33 MCH17 BRI15 DAR20 RCH36 DOV10 CLT15 CAR17 HOM22 1996 Chevy DAY6 ATL6 DAR34 HCY21 NZH17 CLT26 MYB22 GLN21 MLW28 NHA27 TAL35 IRP28 MCH20 BRI22 DAR17 RCH17 DOV12 CLTDNQ CAR34 HOM38 Pontiac CARDNQ RCH11 NSV19 BRI28 DOV11 SBO24

No 45 автомобильдің тарихы

1999 жылы Petty Enterprises Адам Петти үшін No. 45 Chevrolet көлігін сынақтан өткізді. Петти өзінің алғашқы Busch Series жарысында Дэйтонада алтыншы орынды алды және Фонтанада төртінші орынды иеленді, бірақ ол Busch Series жарыстарының үшеуіне қатыса алмады. Петти 1999 жылғы маусымды ұпай бойынша 20-шы орында аяқтады. Petty Enterprises 2000 жылы Петтиді екінші Busch маусымында қатыстыруды жоспарлады, сонымен қатар 2001 жылғы NASCAR Winston Cup Series-те толық Winston Cup кампаниясына дайындық ретінде жеті жарысқа қатыстыруды көздеді. 2000 жылдың 12 мамырында Нью-Гэмпшир моторлы трассасындағы Busch 200 жарысына дайындық кезінде, оның мансабындағы 48-ші Busch Series жарысы болатын кезде, Петтидің газ педалі үшінші бұрылысқа кіргенде толығымен ашылып қалды, нәтижесінде көлік сыртқы қабырғаға дерлік тікелей соқтығысты, Адам бас сүйегінің сынуынан дереу қаза тапты. Ол 19 жаста болды. Адамның әкесі, Кайл Петти, ұлының Нью-Гэмпширде қайтыс болған кезде No. 44 Hot Wheels демеушілік еткен Pontiac Grand Prix Winston Cup көлігін жүргізіп тұрған болатын, 2000 жылғы маусымның қалған бөлігінде Busch Series-те Адамның No. 45 көлігін жүргізуді қабылдады. 2001 жылы Стив Гриссом Дейтонада No. 45 көлігімен жарысты. Ол 26-шы орынды иеленді.

No 45 машинаның нәтижесі

NASCAR Busch Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 Ұпай 1999 Адам Петти 45 Chevy DAY CAR DAR TEX NSV BRI TAL CAL NHA RCH NZH CLT43 DOV SBO GLN MLW MYB PPR GTY IRP MCH BRI DAR RCH DOV CLT CAR MEM PHO HOM Pontiac LVS ATL 2000 Chevy DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX NSV TAL CAL RCH NHACLT Кайл Петти DOV26 SBO MYB GLN MLW8 NZH5 PPR GTY9 IRP15 MCH11 BRI19 DAR13 RCH29 DOV40 CLT17 CAR15 MEM21 PHO16 HOM9 2001 Стив Гриссом DAY26 CAR LVS ATL DAR BRI TEX NSH TAL CAL RCH NHA NZH CLT DOV KEN MLW GLN CHI GTY PPR IRP MCH BRI DAR RCH DOV KAN CLT MEM PHO CAR HOM

No 34 жүк көлігі тарихы

1999 жылы Petty Enterprises Адам Петти үшін Ричмонд және Техас жарыстарында 34 нөмірі бар жүк көлігін сынақтан өткізді.

No 34 жүк көлігі

NASCAR Craftsman Truck Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 Ұпайлар 1999 Адам Петти 34 Dodge HOM PHO EVG MMR MAR MEM PPR I70 BRI TEX PIR GLN MLW NSV NZH MCH NHA IRP GTY HPT RCH LVS LVL TEX CAL

No 42 жүк көлігінің тарихы

1997 жылы "Петти Энтерпрайзес" командасы Техас штатында Кен Бушар үшін 42 нөмірі бар жүк көлігін сынақтан өткізді. Ол 10-шы орынды алды.

No 42 жүк көлігі

NASCAR Craftsman Truck Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 Ұпайлар 1997 Кен Бушар 42 Dodge WDW TUS HOM PHO POR EVG I70 NHA TEX10 BRI NZH MLW LVL CNS HPT IRP FLM NSV GLN RCH MAR SON MMR CAL PHO LVS

No 43 жүк көлігі тарихы

1995 жылы Petty Enterprises өздерінің Craftsman Truck Series сериясындағы дебютін жасады, мұнда Родни Комбс No. 43 жүк көлігін жартылай штат бойынша жүргізді. 1996 жылы No. 43 жүк көлігі Рич Биклмен толық штат бойынша жүргізілді. Ол екі рет поул позициясын жеңіп алды және маусымды 9 үздік 10-дыққа кірумен аяқтады. 1997 жылы Джимми Хенсли командаға қосылды және келесі үш маусымда No. 43 Cummins Dodge жүк көлігін жүргізді. 1998 жылы Хенсли Нэшвиллде жеңіске жетті және соңғы ұпайлар кестесінде алтыншы орынды иеленді. 1999 жылы ол Мартинсвиллде бірінші орынды алды, бұл оның мансабындағы соңғы жеңісі болды. 2000 жылы Стив Гриссомды Petty Enterprises Craftsman Truck Series сериясындағы No. 43 Dodge Ram жүк көлігін жүргізу үшін шақырды. Жеңіске жетпесе де, Гриссом алты рет топ-5-ке кірді және ұпайлар бойынша оныншы орынды иеленді. 2001 жылы Карлос Контрерас No. 43 Dodge жүк көлігін толық штат бойынша жүргізді. Ол маусымда екі рет үздік 10-дыққа кірді және жалпы ұпайлар кестесінде 14-орынға көтерілді. 2002 жылы Контрерас Petty Enterprises командасымен бірге серияға оралды және тағы да жақсы маусым өткізді. Ол маусымда бір рет үздік 10-дыққа кірді және жалпы рейтингте 16-орынды иеленді.

No 43 жүк көлігі нәтижелері

NASCAR Craftsman Truck Series нәтижелері Жыл Командасы № Түрі 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 Ұпай 1995 Rodney Combs 43 Chevy PHO TUS SGS MMR POR EVG I70 LVL BRI MLW10 CNS HPT IRP4 FLM RCH16 MAR14 NWS11 SON MMR PHO 1996 Rich Bickle Dodge HOM21 PHO30 POR27 EVG4 TUS2* CNS32 HPT12 BRI19 NZH15 MLW20 LVL27 I7010 IRP5 FLM3 GLN5 NSV18 RCH16 NHA12 MAR7 NWS8 SON29 MMR8 PHO11 LVS11 1997 Jimmy Hensley WDW6 TUS8 HOM13 PHO14 POR11 EVG25 I702 NHA23 TEX12 BRI8 NZH25 MLW8 LVL3 CNS8 HPT7 IRP3* FLM13 NSV15 GLN6 RCH13 MAR4 SON6 MMR9 CAL34 PHO19 LVS15 1998 WDW14 HOM28 PHO14 POR12 EVG19 I7024 GLN31 TEX33 BRI9 MLW2 NZH6 CAL20 PPR5 IRP14 NHA6 FLM5 NSV1 HPT3 LVL7 RCH16 MEM3 GTY6 MAR2 SON5 MMR21 PHO9 LVS3 1999 HOM29 PHO7 EVG21 MMR5 MAR1 MEM30 PPR5 I705* BRI12 TEX8 PIR23 GLN23 MLW12 NSV3 NZH9 MCH3 NHA9 IRP30 GTY10 HPT14 RCH15 LVS7 LVL3* TEX14 CAL8 2000 Steve Grissom DAY10 HOM11 PHO7 MMR4 MAR5 PIR8 GTY6 MEM5 PPR21 EVG26 TEX15 KEN18 GLN12 MLW4 NHA14 NZH4 MCH16 IRP11 NSV5 CIC24 RCH9 DOV13 TEX28 CAL18 2001 Carlos Contreras DAY20 HOM7 MMR22 MAR11 GTY21 DAR27 PPR29 DOV12 TEX9 MEM27 MLW22 KAN12 KEN16 NHA21 IRP14 NSH17 CIC15 NZH16 RCH23 SBO17 TEX23 LVS20 PHO21 CAL22 2002 DAY8 DAR17 MAR28 GTY16 PPR13 DOV23 TEX18 MEM15 MLW22 KAN16 KEN22 NHA15 MCH17 IRP31 NSH13 RCH19 TEX30 SBO23 LVS13 CAL18 PHO19 HOM24

Кішкентай көк

43 нөмірі бар машинаның ең ерекше белгілерінің бірі – оның түсі. "Petty Blue" деп аталатын бұл түс Petty отбасы жасаған. Ричардтың айтуынша, түс кездейсоқ пайда болды, себебі бүкіл машинаны бояуға жеткілікті ақ немесе қою көк бояу болмаған. Ақ және көк бояудың осылай араласуы өте танымал болып шықты және бүгінгі күнге дейін 43 нөмірі бар машинада қолданылып келеді. Осы 1958 жылғы оқиғаға дейін Petty машиналары көбінесе ақ немесе қызыл түсті болған.