Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс актрисасы және шансон орындаушысы (туған 1943)
German actress and chanson singer (born 1943)
Ханна Шюгулла (; 25 желтоқсан 1943 жылы туған) – неміс актрисасы және шансон орындаушысы, театр және кино режиссері Райнер Вернер Фассбиндермен байланысты. Ол алғаш рет 1965 жылы Фассбиндермен жұмыс істеді және Жаңа неміс киносының белсенді қатысушысы болды. Шюгулла 1979 жылы Фассбиндердің «Мария Браунның үйленуі» фильмі үшін «Берлиннің күміс аюын» үздік әйел рөлі үшін жеңіп алды, ал 1983 жылы Марко Ферреридің «Пьераның тарихы» фильмі үшін Канн кинофестивалінде үздік әйел рөлі үшін марапатқа ие болды.
Hanna Schygulla (; born 25 December 1943) is a German actress and chanson singer associated with the theater and film director Rainer Werner Fassbinder. She first worked for Fassbinder in 1965 and became an active participant in the New German Cinema. Schygulla won the 1979 Berlin Silver Bear for Best Actress for Fassbinder's The Marriage of Maria Braun, and the 1983 Cannes Film Festival Award for Best Actress for the Marco Ferreri film The Story of Piera.
Ерте өмір
Шюгулла Кенигшуттеде (қазіргі Хорзов, Польша) неміс ата-анасы Антония (Мзик) мен Жозеф Шюгулланың отбасында дүниеге келді. Кейін, 1960 жылдары ол роман тілдерін және неміс филологиясын оқыды, ал бос уақытында Мюнхенде актерлік өнерге үйренді.
Schygulla was born in Königshütte (now Chorzów, Poland) to German parents Antonie ( Mzyk) and Joseph Schygulla. Much later, in the 1960s, Schygulla studied Romance languages and German studies, while taking acting lessons in Munich during her spare time.
Мансап
Ақырында актерлік өнер оның басты назарына айналды, және ол әсіресе Райнер Вернер Фассбиндермен бірге түсірген фильмдерімен танымал болды. «Эффи Брист» (1974) фильмін түсіру кезінде, Теодор Фонтанның неміс романының бейімделуі барысында, Фассбиндер мен Шюгулла кейіпкерді әртүрлі түсінулерінен туындаған дауға келіп қалды. Шюгулла үшін тағы бір мәселе – жалақының аздығы болды, ол 1972 жылдың қыркүйегінде, коммерциялық көрсетілімге дейін түсірілген «Эффи Брист» фильмінің түсірілім алаңында Фассбиндерге қарсы бүлік көтерді. Оның жауабы әдеттегідей тікелей болды: «Мен енді сенің бетіңді көруге шыдамаймын. Сен мені қызықсытасың». Олар 1978 жылғы «Мария Браунның үйлену тойына» дейін бірнеше жыл бірге жұмыс істемеді. Фильм 29-шы Берлин халықаралық кинофестиваліне қатысып, оның рөлі үшін «Үздік әйел актриса» номинациясында күміс аю сыйлығын жеңіп алды. 1980 жылы ол Фассбиндердің «Берлин Александрплац» мини-сериалының бейімделуінде ойнады. Шюгулла Бруно Ганцбен бірге Волькер Шлёндорфтың «Алаяқтық шеңбері» (1981) және Изабель Юппермен Жан-Люк Годардың «Жабырқау» (1982) фильмдерінде ойнады. 1987 жылы ол 15-ші Мәскеу халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. 1990-жылдары ол шансон әншісі болды. Джулиан Лоренцтің Фассбиндер және оған байланысты тақырыптар туралы «Өмір, махаббат және целлулоид» (1998) деректі фильмінде Шюгулла бірнеше ән орындайды. Шюгулла Бела Таррдың «Веркмайстер гармониялары» (2000) фильмінде және суретші Ванесса Бикрофттың «VB51» (2002) перформансында ойнады. Бес жылдан кейін ол Фатих Акиннің «Жаннаттың шегінде» фильмінде ойнады. Ол сондай-ақ Роза фон Праунхаймның «Фассбиндердің әйелдері» (2000) фильмінде де ойнады. 2007 жылы ол Анталия Алтын апельсин кинофестивалінің арнайы сыйлығын, ал 2010 жылы Берлин кинофестивалінің арнайы Алтын аюын алды. Ол Александр Сокуровтың «Фауст» (2011) және Седрик Канның «Дұға» (2018) француз драмалық фильмінде ойнады. Фильм 68-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде басты бәйгеге іліккен фильмдердің ішінде көрсетілді. Шюгулла 1981 жылдан 2014 жылға дейін Парижде тұрды, содан кейін Берлинге көшіп кетті.
Acting eventually became her focus, and she became particularly known for her film work with Rainer Werner Fassbinder. During the making of Effi Briest (1974), an adaptation of a German novel by Theodor Fontane, Fassbinder and Schygulla fell out over divergent interpretations of the character. Another issue for Schygulla was low pay, and she led a revolt against Fassbinder during the making of Effi Briest, shot in September 1972 some time before its commercial release. His response was typically blunt: "I can't stand the sight of your face any more. You bust my balls". They did not work together again for several years until The Marriage of Maria Braun in 1978. The film was entered into the 29th Berlin International Film Festival, where she won the Silver Bear for Best Actress for her performance. In 1980 she acted in Fassbinder's miniseries adaptation of Berlin Alexanderplatz. Schygulla starred alongside Bruno Ganz in Volker Schlöndorff's Circle of Deceit (1981), and with Isabelle Huppert in Jean Luc Godard's Passion (1982). She was a member of the jury at the 15th Moscow International Film Festival in 1987. In the 1990s, she became a chanson singer. In Juliane Lorenz's documentary film Life, Love and Celluloid (1998), on Fassbinder and related topics, Schygulla performs several songs. Schygulla appeared in the Béla Tarr film Werckmeister Harmonies (2000), and in VB51 (2002), a performance by the artist Vanessa Beecroft. Five years later, she appeared in the film The Edge of Heaven, directed by Fatih Akın. She also appeared in Rosa von Praunheim's film Fassbinder's Women (2000). In 2007, she received the Honorary Award from the Antalya Golden Orange Film Festival and in 2010 she received the Honorary Golden Bear from the Berlin Film Festival. She acted in the Alexander Sokurov film Faust (2011) and in the French drama film The Prayer (2018) by Cédric Kahn. It was screened in the main competition section at the 68th Berlin International Film Festival. Schygulla lived in Paris from 1981 to 2014, then moved to Berlin.