Кіріспе

Мария Маргарет Анна Шелл (15 қаңтар 1926 – 26 сәуір 2005) – австриялық-швейцариялық актриса. Ол 1950-1960 жылдары неміс киносының басты жұлдыздарының бірі болды. 1954 жылы ол Гельмут Кёттнердің "Соңғы көпір" соғыс драмасындағы рөлі үшін Канн кинофестиваліндегі "Ең үздік актриса" сыйлығын жеңіп алды, ал 1956 жылы "Гервайза" фильмі үшін Венеция кинофестивалінде "Вольпи кубогын" иеленді.

Ерте өмір

Шелль Австрияның астанасы Венада актриса Маргареттің (туған қызы Noé von Nordberg; 1905–1995), актерлік мектеп басқарған, және швейцариялық ақын, романист, драматург және дәріхана иесі Герман Фердинанд Шеллдің (1900–1972) қызы ретінде дүниеге келді. Оның ата-анасы Рим католиктері еді. 1981 жылы Шелл Фордқа Бисмарк деп атаған такса итті сыйлады. Бұл ит оның ең жақын досы болды және ол ауруға шалдығып, төсекте жатқан соңғы жылдары оған үнемі көңіл көтеруге көмектесті. Ит өлгеннен кейін, ол оны кремациялады және оның күлін өзімен бірге жерлеуді өтінді, және Форд 2006 жылы қайтыс болғанда осылай жасалды.

Өлім

Мария Шеллдің соңғы жылдары нашар денсаулығымен көлеңкеленді. 1991 жылы ол өзіне қол салуға тырысты және қайталап инсульт алды. Оның соңғы қоғамдық пайда болуы – ағасы Максимилианның "Менің қарындасым Мария" (2002) деректі фильмінің тұсаукесерінде болды; екеуі де өз жұмыстары үшін Bambi сыйлығымен марапатталды. Шелл Австрия Альпындағы Каринтияның Прейтенэгг шалғай ауылында 26 сәуірде 2005 жылы 79 жасында пневмониядан қайтыс болғанға дейін жалғыз өмір сүрді. Оның қазасына байланысты ағасы мәлімдеме жасап, мынадай сөздерді айтты: "Өмірінің соңында ол үнсіз түрде азап шекті, мен оның ешқандай шағымын естімедім. Мен оның осы төзімділігіне ризамын. Оның өлімі оған құтылу болған шығар. Бірақ маған емес. Оның орнын ешкім толтыра алмайды."

Өмірбаяндық шығармалары

1985: Сәттің құндылығы. Ойлар, естеліктер. Ланген Мюллер, Мюнхен, 1998: " und wenn's a Katz is!" "Өмір жолым". Люббе, Бергиш Гладбах, .