Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бирмингем – АҚШ-тың Мичиган штатындағы Оукленд округіне қарасты қала. Бұл Детройттың солтүстік жаққа орналасқан қаласы және Удвард дәлізінде (M 1) жатыр. 2010 жылғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 20 103 адамды құрайды.
Birmingham is a city in Oakland County in the U. S. state of Michigan. It is a northern suburb of Detroit located along the Woodward Corridor (M 1). As of the 2010 census, the population was 20,103.
Тарих
Қазіргі Бирмингем қаласын құрайтын аймақ 1807 жылғы Детройт шарты бойынша американдық индей тайпалары АҚШ үкіметіне өткізген жердің бір бөлігі болды. Бірақ, қоныс аудару 1812 жылғы соғыс салдарынан кейінге шегерілді. Содан кейін АҚШ-тың бас геодезисі Эдвард Тиффин 1812 жылғы соғыс ардагерлеріне берілетін әскери жерлердің орналасуы туралы жағымсыз баяндама жасады. Тиффин баяндамасында, батпақты жерге байланысты, "мыңнан бір акр болса да, жүзден бір акр егіс үшін жарамсыз" делінген. 1818 жылы аумақтық губернатор Льюис Касс үнді жолымен бір топ адамды жетектеп жүрді. Губернатордың тобы батпақтың Тиффин есептегендей үлкен емес екенін анықтады. Касс жер туралы үміт беретін баяндама жасағаннан кейін қызығушылық артып, оның қоныс үшін жарамдылығы зерттелді. Ең алғашқы жерге тіркелу 1819 жылдың 28 қаңтарында болашақ АҚШ президенті Франклин Пирстің інісі полковник Бенджамин Кендрик Пирс 36-шы бөлімнің солтүстік-батыс тоқсанына тіркелген кезде жасалды. Полковник Пирс жерін бірнеше рет көрді, бірақ онда тұрмады. 1818 жылдың наурыз айында Джон У. Хантер мен оның інісі Дэниел Нью-Йорк штатындағы Оберн қаласынан шейде шығып, Жоғарғы Канада арқылы Мичиганға сапар жасады. Олар Детройтте әкесі мен басқа отбасы мүшелерін күтті, олар шілде айында Эри көлі арқылы шхунамен келді. Отбасы 1819 жылдың көктеміне дейін Детройтте қалды, содан кейін Хантер 36-шы бөлімнің солтүстік-шығыс тоқсанына, қазіргі Бирмингемнің оңтүстік-шығыс бөлігіне тіркелді. Жерді дұрыс өлшемегендіктен Хантер ағаш үйін кейіннен Илайджа Виллитс сатып алған жерге қателесіп салды. Кейін бұл үйді Элиша Хантердің күйеу баласы Уильям Холл пайдаланды, ал Джон У. Хантер солтүстік-шығысқа қарай тағы бір ағаш үй салды. 1821 жылдың 25 қыркүйегінде Илайджа Виллитс 25-ші бөлімнің оңтүстік-батыс тоқсанына жер тіркеді. Екі күннен кейін майор Джон Гамильтон 25-ші бөлімнің оңтүстік-шығыс тоқсанына тіркелді. Бұл жерлердің әрқайсысы қазіргі Мейпл-роуд пен Пирс-стриттің қиылысында болды. Бір кезде Джон Хантер, Гамильтон және Виллитс үш адамы да бір-біріне жақын жердегі үйлерінен қонақ үйлер мен таверналар ашты. Хантер ұзаққа созылмаса да, Гамильтон мен Виллитс көп жылдар бойы Детройт пен Понтиак арасындағы Вудвард даңғылымен жүретін саяхатшылардан клиенттерді тарту үшін бәсекелестікке түсті. Өсіп келе жатқан қоныс әртүрлі уақытта "Гамильтон", "Хантер" немесе "Виллитс" деп аталды, кейін "Пиети Хилл" деп аталды. Елді мекеннің бастапқы жоспары 1836 жылдың 25 тамызында 36-шы бөлімнің солтүстік-батыс тоқсанында тіркелді, ол Розуэлл Т. Мерриллге тиесілі болды, ол қала құю зауытын және ұрып-соғу машинасы фабрикасын басқарды. Меррилл өз жоспарын Англияның Бирмингем қаласының атымен атады, ол да үлкен өнеркәсіптік орталыққа айналады деп ойлады. 1837 жылдың 20 желтоқсанында Илайджа Виллитс өзінің жеріне жоспар тіркеді. Джон У. Хантер 1840 жылдың 31 қаңтарында және 1842 жылдың 21 маусымында өз жеріне екі жоспар тіркеді, ал майор Гамильтон 1846 жылдың 7 қазанында жоспар жасады. Кейіннен бірнеше басқа да жерлер қосымша ретінде жоспарланды. 1836 және 1837 жылдары жасалған жоспарлар Детройт пен Понтиак теміржолының аяқталуын күткен. Қазір "Бирмингем" деп аталатын ауылға алғашқы пошта "Блумфилд" пошта кеңсесі арқылы келді. Бирмингем 1838 жылдың 5 сәуірінде өз пошта кеңсесін ашты. Елді мекен 1864 жылы ауыл ретінде құрылды, ол 36-шы бөлімнің солтүстік жартысын және 25-ші бөлімнің оңтүстік жартысын қамтыды, жалпы жер көлемі бір шаршы мильді құрады. Алғашқы ауыл сайлауы 1864 жылдың 1 наурызында өтті. Жақын арада ол жеті мүшеден тұратын сенімділер кеңесімен басқарылды, олар маршал мен қазынашыны тағайындады. Бирмингем 1933 жылы қала ретінде қайта құрылды. Бұған дейін Вудвард бойындағы 14 Майлдың солтүстігіндегі аймақ "Эко-қала" деп аталды. Қаланың негізін қалаушылардың есімдері Бирмингемдегі азаматтық мекемелер мен коммерциялық кәсіпорындарда жиі кездеседі: Пирс бастауыш мектебі, Хантер Хаус Хамбургерс (бұрын Хантер бульвары деп аталған, қаланың орталығын шығысқа қарай айналып өтіп, Вудвард деп аталған, ал бастапқы Вудвард даңғылы Олд Вудвард деп аталған), Гамильтон қонақ үйі, Виллитс ғимараты және Меррилл көшесі. Hall & Hunter Realtors өз атауын Бирмингемнің алғашқы үйінің құрылысшысы мен иесінің құрметіне алды.
The area comprising what is now the city of Birmingham was part of land ceded by Native American tribes to the United States government by the 1807 Treaty of Detroit. However, settlement was delayed, first by the War of 1812. Afterward the Surveyor General of the United States, Edward Tiffin, made an unfavorable report regarding the placement of Military Bounty Lands for veterans of the War of 1812. Tiffin's report claimed that, because of marsh, in this area "There would not be an acre out of a hundred, if there would be one out of a thousand that would, in any case, admit cultivation." In 1818, Territorial Governor Lewis Cass led a group of men along the Indian Trail. The governor's party discovered that the swamp was not as extensive as Tiffin had supposed. Not long after Cass issued a more encouraging report about the land, interest quickened as to its suitability for settlement. The earliest land entry was made on January 28, 1819, by Colonel Benjamin Kendrick Pierce (brother of future U. S. President Franklin Pierce) for the northwest quarter of section 36. Colonel Pierce visited his land several times, but never settled on it. In March 1818, John W. Hunter and his brother Daniel left Auburn, New York, by sleigh and traveled to Michigan by way of Upper Canada. They waited in Detroit for their father and other family members, who arrived by schooner via Lake Erie in July. The family remained in Detroit until spring 1819, when Hunter made an entry for the northeast quarter of section 36, now in the southeast section of current day Birmingham. Lacking a proper land survey, Hunter mistakenly built his log house on a tract later purchased by Elijah Willits. That house was later occupied by William Hall, a son in law of Elisha Hunter, while John W. Hunter built another log house a short distance to the southeast. On September 25, 1821, Elijah Willits made a land entry for the southwest quarter of section 25. Two days later, Major John Hamilton made an entry for the southeast quarter of section 25. Each of these initial land entries met at what is now the intersection of Maple Road and Pierce Street. For a time, all three men, John W. Hunter, Hamilton, and Willits, operated hotels and taverns from their houses within a short distance from each other. While Hunter did not continue for very long, Hamilton and Willits continued a rivalry for many years, competing with each other for business from travelers on Woodward Avenue between Detroit and Pontiac. The growing settlement was known variously as "Hamilton's", "Hunter's", or "Willits'"; it was later known as "Piety Hill". The settlement's original plat was surveyed and recorded on August 25, 1836, in the northwest quarter of section 36, then owned by Rosewell T. Merrill, who also ran the town foundry and the thrashing machine factory. Merrill named his plat "Birmingham" after Birmingham, England; he envisioned that it would also become a great industrial center. Elijah Willits recorded a plat on his property on December 20, 1837. John W. Hunter followed suit with two plats on his property on January 31, 1840, and June 21, 1842, while Major Hamilton laid out a plat on October 7, 1846. Several other properties were subsequently platted as additions. The plats made in 1836 and 1837 were in anticipation of completion of the Detroit and Pontiac Railroad. Now known as 'Birmingham', the village first received mail through the "Bloomfield" post office. Birmingham established its own post office on April 5, 1838. The settlement incorporated as a village in 1864, comprising the northern half of section 36 and the southern half of section 25, with a total land area of one square mile. The first village elections were held March 1, 1864. It was soon governed by a seven man board of trustees, who appointed a marshal and a treasurer. Birmingham re incorporated as a city in 1933. Prior to this, the area just north of 14 Mile along Woodward was known as "Eco City". The names of the city's founders appear throughout Birmingham in civic institutions and commercial businesses: Pierce Elementary School, Hunter House Hamburgers (which was located on the road formerly known as Hunter Boulevard, which bypassed downtown to the east and was renamed Woodward, with the original Woodward Avenue section renamed Old Woodward), Hamilton Hotel, Willits Building, and Merrill Street. Hall & Hunter Realtors adopted their name in honor of the builder and occupier of Birmingham's first home.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 4,80 шаршы миль (12 км2) құрайды, оның ішінде 4,79 шаршы миль (12 км2) құрлық және 0,01 шаршы миль (0 км2) су. Бірмингем солтүстік-батысында Блумфилд Хиллз, оңтүстік-шығысында Роял Оук, батысында және солтүстігінде Блумфилд Чартер Тауншипі, оңтүстігінде Саутфилд Тауншипі және солтүстік-шығысында Трой қалаларымен шектеседі.
According to the United States Census Bureau, the city has a total area of 4.80 square miles (12 km2), of which 4.79 square miles (12 km2) is land and 0.01 square miles (0 km2) is water. Birmingham is bordered by Bloomfield Hills on the northwest, Royal Oak on the southeast, Bloomfield Charter Township on the west and north, Southfield Township on the south, and Troy on the northeast.
2020 жылғы халық санағы
2020 жылғы халық санауы бойынша қалада 21 813 адам және 9 383 шаңырау тұрады. Бірмингемде білім деңгейі жоғары, ересектердің 77,9% бакалавр немесе одан жоғары академиялық дәрежеге ие. Бірмингемде 16 жастан асқан 11 243 адам жұмыс істейді, олардың 7 748-і «Басқару, бизнес, ғылым және өнер» саласында, соның ішінде 3 926-сы «Басқару, бизнес және қаржылық қызметтер» саласында қызмет етеді. Бірмингемдегі шаңыраудың орташа табысы 151 556 доллар, ал отбасының орташа табысы 233 988 долларды құрайды. Шаңыраулардың 89,6% үйде ағылшын тілінде сөйлейді. Бірмингем тұрғындарының 10,8% шетелде туған, олардың 64,1% АҚШ азаматы.
As of the census of 2020, there were 21,813 people, and 9,383 households residing in the city. Birmingham enjoys high education rates, with 77.9% of adults having obtained a bachelor's degree, or higher. Birmingham has 11,243 employed people above the age of 16, of which 7,748 are employed in "Management, business, science, and arts" including 3,926 in "Management, business, and financial occupations". Birmingham's median household income is $151,556, and with a median family income of $233,988. English is spoken in the home by 89.6% of households. Birmingham's residents include 10.8% that are foreign born, 64.1% of which are naturalized U. S. Citizens.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы санақ бойынша қалада 20 103 адам, 9039 үй шаруашылығы және 5307 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. 9979 тұрғын үй бірлігі орташа тығыздықпен орналасқан. Қала тұрғындарының нәсілдік құрамы: 92,3% ақ нәсілді, 3,0% афроамерикалық, 0,1% американдық үндістер, 2,5% азиялық, 0,4% басқа нәсілдерден және 1,6% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтары халықтың 2,1% құрады. 9039 үй шаруашылығының 29,8%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 48,4%-ы бірге тұратын жұбайлар, 7,6%-ында күйеуі жоқ әйелдер, 2,7%-ында күйеуі жоқ ерлер және 41,3%-ы отбасы емес. Барлық үй шаруашылықтарының 36,2%-ы жеке адамдардан тұрады, ал 10,8%-ы 65 жасқа толған жалғыз тұратын адамдардан. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,22 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,96 адамды құрады. Қаладағы орташа жас 41,1 жас. Тұрғындардың 24,6%-ы 18 жасқа дейін, 3,9%-ы 18 мен 24 жас аралығында, 27,7%-ы 25 пен 44 жас аралығында, 30,1%-ы 45 пен 64 жас аралығында және 13,7%-ы 65 жастан асқан. Қала тұрғындарының жыныстық құрамы: 48,1% ер адам және 51,9% әйел адам.
As of the census of 2010, there were 20,103 people, 9,039 households, and 5,307 families living in the city. The population density was There were 9,979 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 92.3% White, 3.0% African American, 0.1% Native American, 2.5% Asian, 0.4% from other races, and 1.6% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2.1% of the population. There were 9,039 households, of which 29.8% had children under the age of 18 living with them, 48.4% were married couples living together, 7.6% had a female householder with no husband present, 2.7% had a male householder with no wife present, and 41.3% were non families. 36.2% of all households were made up of individuals, and 10.8% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.22 and the average family size was 2.96. The median age in the city was 41.1 years. 24.6% of residents were under the age of 18; 3.9% were between the ages of 18 and 24; 27.7% were from 25 to 44; 30.1% were from 45 to 64; and 13.7% were 65 years of age or older. The gender makeup of the city was 48.1% male and 51.9% female.
2000 жылғы халық санағы
Халық санағы бойынша басқа да діни орындар көптеген діндерді ұсынады. Джордж Х. Митчелл мен Альмерон Уайтхед "Эксцентриктер" клубын құрған азаматтардың шағын тобының екеуі болды; олар 1878 жылдың 2 мамырында тұңғыш нөмірін шығарып, сол аттас газетті жариялады. 2 центтік "Эксцентрик" газеті "Бирмингемде және оның төңірегіндегі маңызды жергілікті жаңалықтарға" ерекше назар аударған, "күнделікті жаңалықтарға толы, тұрақты үй газеті" болды. 20 ғасырдың басында "Эксцентрик" газеті Детройттегі дүкендер мен театрлардың жарнамаларын, сондай-ақ "қаладан жұмысқа барушыларға" қолайлы жылжымайтын мүліктер мен үйлер туралы ұсыныстарды жариялады. 1920 жылдары "Эксцентрик" газетінің ұраны "Үлкен және жақсырақ Бирмингем үшін" болды. Бүгінде "Бирмингем Эксцентригі" газеті қалалық жаңалықтарды хабарлау қызметін жалғастыруда. 1923 жылы достар тобы "Бирмингемнің ауылдық ойыншылары" жеке театр клубын құрды. Алғашқыда қойылымдар қауымдық үйде көрсетілді. 1928 жылы топ қала орталығынан тыс жерде өз театрын салдырды. Бүгінде бұл толығымен еріктілерден құралған топтың жұмысы баршаға ашық және жыл сайын бес қойылым қояды. 1923 жылы ашылған Бирмингем қауымдық үйі қаланың орталық бөлігінде орналасқан. Бұл діни және саяси бағыты жоқ, мәжілістер, банкеттер, тойлар және басқа да мерекелер үшін пайдаланылатын орын. 2008 жылы Бирмингем кіші лигасы 9-10 жастағы кіші лиганың штаты бойынша чемпионатты жеңіп алды. Команда Батыс кіші лигасынан 12–5 есебімен жеңіп, чемпион атанды.
As of the census Other houses of worship represent many religions. George H. Mitchell and Almeron Whitehead were two of a small group of bachelors who had formed a club called The Eccentrics; they published a newspaper of the same name, issuing the first edition on May 2, 1878. At a price of 2 cents, The Eccentric provided a "live home paper, replete with all the news of the day", with considerable emphasis on the "local items of importance occurring in Birmingham and immediate vicinity". By the turn of the 20th century, The Eccentric ran advertisements for Detroit stores and theaters, as well as offers of property and houses suitable for the "commuter". In the 1920s, the slogan of The Eccentric was "For a Bigger and Better Birmingham". Today, the Birmingham Eccentric newspaper continues its role as reporter of the community's local news. In 1923, a group of friends formed The Village Players of Birmingham, a private theatre club. Originally, performances were given in the community house. In 1928 the group commissioned their own theater just outside the downtown area. Today this all volunteer group is open to everyone and puts on five shows each year. Birmingham's Community House, opened in 1923, is located in downtown Birmingham. It is a non sectarian, non partisan venue used for meetings, banquets, weddings and other celebrations. In 2008, the Birmingham Little League won the nine to ten year old Little League state championship. The team beat Western Little League 12–5 to earn the title.
Саябақтар мен демалыс
Қалада жиырмадан астам парк бар, онда теннис және пикбол корттары, бейсбол алаңдары, ойын алаңдары, гольф алаңдары, шаңғы тебуге арналған төбелер, табиғат жолдары, демалысқа арналған аймақтар және тым терең орман сияқты көптеген мүмкіндіктер бар. Қаланың басты орталық саябағы – Шайн паркі, Ауыл жәрмеңкесіне, көрмелерге, жазғы музыка концерттеріне және көптеген қоғамдық шараларға отан береді. Оның ортасында Маршал Фредерикстің жасаған "Адам рухының бостандығы" мүсіні орналасқан.
The city has more than twenty parks, with many amenities, including tennis and pickleball courts, baseball diamonds, playgrounds, golf courses, sledding hills, nature trails, picnic areas, and deep woods. Shain Park, the city's main commons, is the site of the Village Fair, art shows, summer music concerts and numerous community events. At the center stands Freedom of the Human Spirit sculpted by Marshall Fredericks.
Білім
Бірмингем қалалық мектеп ауданы бірнеше ұлттық аккредиттелген мектептерді басқарады, оның ішінде Сеахолм орта мектебі мен Гроувс орта мектебі бар. Ройпер мектебінің кампусы Адамс-роудта орналасқан. Holy Name School – Рим-католик шіркеуі құрған, діни білім беретін мектеп. Мектепте балабақшадан бастап 8-сыныпқа дейінгі оқушылар білім алады. Бұл жеке мектеп 1928 жылы IHM қарындастарының монастырімен бірге ашылды. (Ол кейін жабылды.) Шіркеу мен мектеп бүгінгі күнге дейін бірлесіп жұмыс істеп келеді. Бірмингемдегі Пирс бастауыш мектебі Детройттегі француз мектебінің бастауыш сынып оқушыларына сабақтар ұсынады. Жапон мектебі Детройт (JSD) – жапон азаматтары үшін қосымша білім беретін мекеме. Ол 1987 жылы Сихолм орта мектебінде жұмысын бастағанда, Бірмингемде сабақтар өткізе бастады. 1989 жылы Ковингтон мектебінде, сондай-ақ Вест-Мейпл бастауыш мектебінде де сабақтар өткізді. Бір кезде мектеп кеңсесі Бірмингемде орналасқан болатын. 2010 жылы мектеп өз қызметін Нови қаласына көшіретінін хабарлады.
The Birmingham City School District administers several nationally accredited schools, including Seaholm High School and Groves High School. Roeper School has a campus on Adams Road. The Holy Name School is a co educational parochial school founded by the Roman Catholic Holy Name Church. It educates children grades pre K to 8. The private school was established in 1928, along with a convent for IHM nuns. (That has since closed.) The church and school continue to operate in conjunction today. Pierce Elementary School in Birmingham provides classes for elementary school students of the French School of Detroit. The Japanese School of Detroit (JSD), a supplementary school for Japanese citizens, first began holding classes in Birmingham in 1987, when its operation at Seaholm High started. It began holding classes at Covington School in 1989, and it also had classes at West Maple Elementary. At one point its school offices were in Birmingham. In 2010 the school announced it was moving its operations to Novi.
Қоғамдық кітапхана
Болдуин қоғамдық кітапханасы Бирмингем қаласына және Беверли-Хиллз, Бингэм-Фармс және Блумфилд-Хиллз қалаларының жақын аудандарына қызмет көрсетеді. Алғашқы ғимарат 1927 жылдың 19 желтоқсанында көпшілікке есігін ашты. 1959 жылдың қазан айында ғимараттың шығыс жағына Жастар бөлімі үшін қосымша құрылыс салынды. 1983 жылы тағы бір жаңа бөлім ашылып, кіреберіс Мерилл көшесіне көшірілді. Кітапханада 120 000-нан астам кітап, CD, DVD, мерзімді басылымдар, оқулық ойыншықтар, деректер базасы және тегін Wi-Fi қызметі бар. Кітапхана азаматтық лидер және Бірмингем қаласының өмір бойы тұрғыны болған Марта Болдуиннің есімімен аталады. Ол алғашқы кітапхананы құруға зор үлес қосты, сонымен қатар бизнес-аймағына тротуарлар төсеуге, көше шамдарын орнатуға, қалааралық аялдамаларға орындықтар қоюға, гүлдер мен ағаштар отырғызуға және көше төбелеріне қоқыс жәшіктерін орналастыруға көмектесті.
The Baldwin Public Library serves the city of Birmingham and nearby communities of Beverly Hills, Bingham Farms, and Bloomfield Hills. The original building first opened to the public on December 19, 1927. In October 1959, an extension for the Youth Department was added to the east side of the building. In 1983, another addition opened, changing the entrance to Merrill Street. There are over 120,000 books in the library, along with CDs, DVDs, periodicals, educational toys, databases and free Wi Fi. The library is named after Martha Baldwin, a civic leader and lifelong resident of Birmingham who was instrumental in establishing the first library. She also helped get improvements such as sidewalks laid for the business section, street lights, seats placed at interurban transit stops, flowers and trees planted, and trash baskets placed at the street corners.
Көлік
Бірмингем 19 ғасырда Детройт пен Понтиак арасындағы дилижанс тоқтағысы болған. 1839 жылы теміржол Детройтке күніне екі бу локомотивімен қызмет көрсетіп, Бірмингемге дейін созылды. 1896 жылдың 18 маусымында Бірмингемге электрлік қалааралық теміржол – Окленд теміржолы салынды, ол Детройтке 40 минутта жеткізді. Көптеген жолаушылар қалалық теміржолға және автомобильдерге ауысқандықтан бұл қызмет 1931 жылы тоқтатылды. Amtrak Pontiac–Detroit–Chicago Wolverine бағыты бойынша алыс қашықтыққа жолаушылар тасымалын жүзеге асырады. Ол күніне әр бағытта үш рет Мичиган штатының Бірмингем қаласындағы Амтрак станциясында тоқтайды. Бірінші класс жүк тасымалын Canadian National Railway (CN) қамтамасыз етеді. 1931 жылы Grand Trunk Western Railroad (GTW) теміржолды қазіргі орнына көшірді. Ол Понтиактан Детройт қаласының орталығына Бірмингемде тоқтаумен қалалық теміржол қызметін ұсынды. Оңтүстік-Шығыс Мичиган Көлік Орталығы (SEMTA) 1974 жылы осы қызметті өз бақылауына алды, бірақ субсидиялар тоқтатылғаннан кейін 1983 жылдың 17 қазанында қызмет тоқтатылды. Осындай қызметті қайта жандандыру жұмыстары бүгінге дейін жалғасуда. 21 ғасырда аймақтық көліктер үшін маңыралық мобильдік басқармасы (SMART) және аймақтық транзит органы (RTA) жергілікті және аймақтық автобус тасымалын жүзеге асырады.
Birmingham was a stagecoach stop in the 19th century between Detroit and Pontiac. In 1839, the railroad tracks were extended to Birmingham with two steam trains a day running to Detroit. On June 18, 1896, the Oakland Railway, the electric interurban, was constructed to Birmingham; it provided service to Detroit in 40 minutes. This service ended in 1931 as many passengers switched to the commuter rail and automobiles. Amtrak provides long distance passenger rail service on the Pontiac–Detroit–Chicago Wolverine. It stops in Birmingham three times per day in each direction at the Birmingham, Michigan Amtrak station. Class one freight rail service is provided by Canadian National Railway (CN). By 1931, the Grand Trunk Western Railroad (GTW) moved the railroad tracks to their present location. It provided commuter rail service from Pontiac to downtown Detroit with a stop in Birmingham. The Southeastern Michigan Transportation Authority (SEMTA) took control of this service in 1974 but it was ended on October 17, 1983, after subsidies were discontinued. Efforts continue to this day to restore such service. In the 21st century, the Suburban Mobility Authority for Regional Transportation (SMART) and the Regional Transit Authority (RTA) operate local and regional bus transit.