Вирджиния штатындағы Блумонт ауылы

Кіріспе

Вирджиния штатындағы инкорпоратцияланбаған қауымдастық, АҚШ. Арлингтон қаласының шеткі аймағы.

Бұл ауыл бастапқыда Сникерсвилл деп аталған, бірақ Вашингтон қаласынан келушілерді көбірек тарту үшін Блюмонт деп қайта аталды. 1900 жылы Вашингтон және Олд Доминион темір жолының бұрынғы желісі Раунд Хиллден батысқа қарай созылғанда бұл ат қойылды. 2010 жылғы мәліметтер бойынша, Блюмонт пошта аймағында 2834 адам тұрады. Биіктігі 213 метр болатын бұл қауым Лудун округындағы ең биік орналасқан жер. Әр жылғы күз айларында Блюмонт жәрмеңкесі өткізіледі. Жақын жердегі танымал орын – Уэтер тауы, ол Федералдық Төтенше Жағдайларды Басқару Агенттігінің жер үстіндегі операциялар мен оқу орталығы болып табылады. Сонымен қатар, төтенше жағдай туғанда (мысалы, ядролық соғыс) АҚШ үкіметін орналастыруға немесе ауыстыруға арналған жер асты құрылысы бар деген қауесет бар.

Тарих

Қазіргі Блумонт аймағының қоныстануы 1770 жылдары басталды, ол кезде Лоудуннан Винчестерге Кейз (Весталь) Gap арқылы өтетін ескі Винчестер Пайкі мен Колчестер жолы арасында байланыс орнатылды. Колчестер портынан Винчестерге Сникерс Gap арқылы (атауы Шенноа өзені маңында паром ілеткен Эдвард Сникерс есімімен байланысты) жүретін бұл жол, саяхатты қысқартты және тез арада кеңінен қолданыс тапты. Осы екі жолдың қиылысында (қазіргі Клейтон Холл жолы мен Сникерсвилл автокөлігі) Уильям Клейтонның үйі, Клейтон Холл және оның шаруашылығына қажетті құрылыстар айналасында шағын қоғам қалыптаса бастады. 1807 жылы мұнда пошта бөлімі ашылғанда, елді мекен Сникерс-Гап деп аталды. Он жеті жыл өткен соң, 1826 жылы, қала Бас Ассамблея шешімімен Сникерсвилл болып тіркелді, бірақ пошта бөлімінің атын өзгертуге тағы алты жыл кетті. 1832 жылы Лисбург және Сникерс Гэп автожолының (қазіргі Вирджиния штатының 7-ші тас жолы) салынысымен аймақ жаңа өркендеуге ие болды, бұл келесі жарты ғасырдағы соңғы ірі өсім болды. Азамат соғысы кезінде Сникерс Gap стратегиялық маңызға ие болғанына қарамастан, Сникерсвиллде тек әскерлердің өтуінен басқа ештеңе болған жоқ. Қаладағы жалғыз ірі оқиға – 1864 жылдың 23 мамырында 14 конфедерат әскері қалада демалып жатқан 22 федералды жойған кезде болған, аймақтағы сегіз шағын партизандық шайқастың бірі. 1875 жылы Александриядан бастау алған Вашингтон және Огайо темір жолы Раунд Хиллге дейін созылды. Блю-Риджге баруға ынталанған саяхатшыларды тасымалдау үшін Сникерсвиллден Раунд Хиллге ливреялық қызмет ұйымдастырылды, олар Блю-Ридж маңында бой көтерген бірнеше қонақ үйлерге жеткізілді. 1900 жылы Сникерсвилл маңындағы курорттардың сәттілігі, соның ішінде Жюль ДеМонеттің Блю Ридж мейрамханасы (Медведь үйі), Оңтүстік темір жолын (Вашингтон мен Огайоның жолын сатып алған) қалаға дейін желісін ұзартуға итермеледі, ол желінің соңғы батыс аялдамасы болды. Бұл кеңейту бу темір жолының жолаушыларына Вашингтондағы терминалдан Блю-Риджге дейін саяхаттауға мүмкіндік берді. Қаланың курорттық ерекшелігін жариялау мақсатында темір жол АҚШ пошта қызметіне қаланың атын Блюмонтқа өзгерту туралы өтініш жасады. Пошта қызметі 1900 жылдың 7 қыркүйегінде бұл өтінішті мақұлдады. Қаланың өркендеу шегі 1908 жылы, халқы 200 адамға жеткенде келді. 1912 жылы жаңа Вашингтон және Ескі Доминион темір жолының қалааралық электр троллейбустары Оңтүстік темір жолының бұрынғы бу бағытында Блюмонтқа қызмет көрсетуді бастады. Алайда, автомобильдің пайда болуымен қаланың теміржол туризмі төмендеді. 1939 жылы Раунд Хиллдің шығысындағы жағдай нашарлап, теміржол қозғалысының азаюы Пурселвилл мен Блюмонт арасындағы желіні тоқтатуға әкелді. 1940 жылдары Блюмонт 140-қа жуық тұрғыны бар тыныш қалаға айналды. Дегенмен, оның көркі әсіресе суретшілер мен музыканттарды, соның ішінде суретші Клайд Бек пен Эвелин Джонсонды тартты, олар 1968 жылы Блумонт азаматтар қауымдастығын және жыл сайынғы Блумонт жәрмеңкесін құрды. Шамамен сол уақытта жергілікті музыканттар Говард Басс пен Питер Даннинг Скайфилдс коммунасын құрды. Коммуна мен музыканттардың ықпалымен 1970 жылдары Блумонт концерттер сериясы құрылды. 1984 жылы Блумонт тарихи ауданы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Клейтон Холл жолы мен Сникерсвилл автокөлігінің қиылысында орналасқан тарихи белгі, Вирджинияның тарихи ескерткіші болып табылатын тарихи ауданның орналасқан жерін көрсетеді. "Айылдағы аю ордасы" тарихи ауданы 2008 жылы тізімге енгізілді. Блюмонт пошта индексі (20135) үш округтің және екі штаттың бөліктерін қамтиды (Лудун округі, Вирджиния; Кларк округі, Вирджиния; және Джефферсон округі, Батыс Вирджиния).

The settlement of the area that is now Bluemont began in the 1770s when a connection was made between the old Winchester Pike, which led from Loudoun to Winchester via Keyes' (Vestals) Gap, and the Colchester Road which ran from the port of Colchester to Winchester via Snickers Gap (named after Edward Snickers, who operated a ferry across the nearby Shenandoah River). The new connector road greatly reduced the distance one had to travel to get to Winchester from points east along the Winchester Pike and quickly became widely used. At the intersection of these two roads (present day Clayton Hall Road and Snickersville Turnpike) a small community began to develop, centered around the home of William Clayton, Clayton Hall, and the dependencies he built for his farm at the gap. The settlement was christened Snickers' Gap in 1807 when a post office was established there. Seventeen years later, in 1826, the town was incorporated by the General Assembly as Snickersville, though it would take another six years for the post office there to change its name. The completion of the Leesburg and Snickers Gap Turnpike in 1832 (present day Virginia State Highway 7) brought new prosperity and prestige to the community, and the last major growth it would see for the next half century. Despite the strategic importance of Snickers' Gap during the Civil War, Snickersville saw surprisingly little action save the coming and going of the armies through the gap. The only major action in the town was one of eight small partisan skirmishes in the area which took place May 23, 1864, when 14 Confederates surprised and routed 22 Federals resting in the town. In 1875, the Washington and Ohio Railroad, which began in Alexandria, was extended to Round Hill. The lure of the Blue Ridge some four miles west prompted a livery service to run from Snickersville to Round Hill to pick up travelers and take to them to one of the several hotels that began to spring up in and about the town. In 1900, the success of the resorts in the vicinity of Snickersville, including Jules DeMonet's Blue Ridge Inn at Bear's Den, prompted the Southern Railway (which had acquired the Washington & Ohio's route) to extend its tracks to the town, which became the final western terminus of line. The extension permitted the steam railroad's passengers to travel to the base of the Blue Ridge from a terminal in Washington, D. C.

To promote the resort nature of the town, the railroad petitioned the United States Postal Service to change the name of the town to Bluemont. The Postal Service acquiesced to this request on September 7, 1900. The zenith of the town came in 1908, when its population peaked at 200. In 1912, interurban electric trolleys of the new Washington and Old Dominion Railway began to serve Bluemont on the Southern Railway's former steam route. However, with the advent of the automobile, the town's rail based tourism began to decline. In 1939, deteriorating conditions on a trestle immediately east of Round Hill, combined with a lack of rail traffic, led to the abandonment of the line between Purcellville and Bluemont. By the 1940s, Bluemont had become a sleepy community of about 140 inhabitants. Still its scenic location continued to be a lure, especially artists and musicians, including artist Clyde Beck, who with Evelyn Johnson, founded the Bluemont Citizens Association and the annual Bluemont Fair in 1968. Around the same time, the commune of Skyfields was established by local musicians Howard Bass and Peter Dunning. From the commune and the musicians it attracted was founded the Bluemont Concert Series in the 1970s. In 1984, the Bluemont Historic District was listed on the National Register of Historic Places. A historic marker at the intersection of Clayton Hall Road and Snickersville Turnpike identifies the location of the Historic District, which is a Virginia Historic Landmark. The Bear's Den Rural Historic District was listed in 2008. The Bluemont ZIP code (20135) encompasses parts of three counties and two states (Loudoun County, Virginia; Clarke County, Virginia; and Jefferson County, West Virginia).

Блюмонт жәрмеңкесі

Блюмонт жәрмеңкесі жыл сайын қыркүйек айының үшінші апта соңында өтіледі. Онда сарапшылар бағалайтын қолөнер шеберлері, тұздықтар мен пирогтар сайысы, 10 шақырымдық жүгіру және түрлі стильдегі тікелей музыка ұсынылады. Жәрмеңке қаланың әр жерінде өткенімен, оның басты орны – Блюмонт қауымдық орталығының аумағы. Блюмонт азаматтар қауымдастығының қолдауымен, жәрмеңкеден түскен табыс көшелерді жарықтандыруға, жергілікті студенттерге стипендия беруге, қаланы әдемілеуге, қала ішіндегі тарихи ғимараттарды күрделендіруге және жергілікті қоғамдық ұйымдарға көмек көрсетуге жұмсалады.

Көпшілікке танымал ақпарат құралдарында

Уильям Р. Форстченнің 2009 жылы жарық көрген «Бір секундтан кейін» кітабынан басталатын Джон Мэтерсон кітаптар сериясында, ядролық электромагниттік импульстік шабуылдан кейін Блюмонт АҚШ үкіметінің уақытша резиденциясына айналады.

Климат

Бұл аймақтың климаты ыстық, ылғалды жаздармен және көбінесе жұмсақ немесе салқын қыстармен сипатталады. Кёппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша, Блюмонт ылғалды субтропиктік климатқа ие, климат карталарында "Cfa" деп белгіленеді.