Кіріспе

The Steve Allen Show телесериалы – Стив Аллен жүргізген американдық әртүрлі бағдарлама, ол 1956 жылдың маусымынан 1960 жылдың маусымына дейін NBC телеарнасында, 1961 жылдың қыркүйегінен 1961 жылдың желтоқсанына дейін ABC телеарнасында және 1962 жылдан 1964 жылға дейін алғаш рет синдикацияда көрсетілді. Алғашқы үш маусым жексенбі күндері кешкі сағат 20:00-де шығыс уақыты бойынша, "Эд Салливан шоуына" тікелей қарсы қойылды. 1959–60 маусымда ол Плимут машинасының демеушілігімен "Стив Аллен Плимут Шоуы" деген атпен дүйсенбі күндері кешкі сағат 22:00-ге көшті. Бір маусымдық үзілістен кейін, сериал қысқа мерзімге сәрсенбі күндері кешкі сағат 19:30-да қайта оралды. Синдикациялық нұсқасы көбінесе түнгі эфирде көрсетілді. 1957 жылдың қыркүйегі мен 1960 жылдың маусымы аралығында бұл бағдарлама "үйлесімді түспен" көрсетілген алғашқы бағдарламалардың бірі болды. Кейіннен NBC нұсқасының кинескоптары 104 жарты сағаттық эпизодқа өңделді және 1990-шы жылдардың басында "HA!" арнасында және Comedy Central арнасында қайта көрсетілді, Алленнің жаңа кіріспе сөздерімен.

Шолу

The Steve Allen Show - The Tonight Show-дан туындаған, прайм-таймдағы спин-оффтар сериясының алғашқысы болды, олардың барлығы жүргізушінің атымен аталады: Джек Пар (1957-1962 жж.) және Джей Лено (2009-2010 жж.) осы ізбен келеді. Шоу актер құрамының мүшелері Дон Кноттс, Том Постон, Луис Най, Пат Харрингтон, Тим Конвей, Билл Дананың мансабын бастады. Шоудың ең танымал скетчі – "Көшедегі адам", онда Кноттс жүйкелі мистер Моррисон рөлінде (кейін Кноттс осы мінез-құлқыны Барни Файфқа арналған "The Andy Griffith Show" бағдарламасында қолданды), Постон өз атын есінде ұстай алмайтын адам, Харрингтон – италиялық гольфшы Гуидо Панзини, Най – қанағаттанбаған Гордон Хатауэй, ал Дана – Хосе Хименес рөлінде көрінді. Хименестің "Менің атым Хосе Хименес" әні де орындалды. Дейтон Аллен де скетчке қатысып, "Негееее?" деген ұранды қалыптастырды. Гейб Делл, бұрын "The Bowery Boys" тобының мүшесі, актер құрамында болды. Джин Рейберн шоудың дикторы, ал Скич Хендерсон – оркестр жетекшісі болды. Шоуда көптеген рок-н-ролл әртістері алғаш рет теледидарда пайда болды. Шоуда Элвис Пресли, Фатс Домино, Джерри Ли Льюис, Луис Джордан және The Tympany Five, The Treniers, The Collins Kids және The Three Stooges өнер көрсетті. Алайда, рок-н-ролл жұлдыздары көбінесе жанкүйерлер күткендей шоуға қатыспады. Мысалы, Аллен Элвис Преслиге "жоғары сыныпты" музыканттың ақ шапаны мен галстугін және құйрықтарын сыйлады, ал "Hound Dog" әнін дәл осындай киім киген Басет Хаундқа арнады. Кейбіреулер "Hound Dog" қойылымы қасақана құрметсіздікке толы болды және Алленнің рок-н-роллға деген жеккөрушілігін көрсетті деп дұрыс емес пікір білдірді. Шындығында, Аллен даулы Преслиді шақыруға тәуекел етті, ал бұл қойылым комедиялық эффект үшін де, ықтимал дауларды азайту үшін де жоспарланды. Шын мәнінде, Преслидің RCA Victor лейблі (сол кезде NBC-ге тиесілі) осы қойылымның репетициясынан суретті таңдап, "Hound Dog" 45 айналымдық синглінің мұқабасына орналастырды, ол Алленнің эфирінен бұрын шығарылмаған еді. Бұл шоу Стив Аллен Шоуының тарихындағы ең көп көрерменді тартты, шамамен 40 миллион көрермен NBC арнасына 20.2 рейтинг (CBS арнасының Салливанның 14.8-іне қарсы) және 55.3% үлес (Эд Салливанның 39.7%-іне қарсы) әкелді. Най, Постон, Харрингтон, Делл және Дейтон Аллен қайта оралды. Жаңа актерлер Джоуи Форман, Бак Генри және жаңа келгендер Тим Конвей (сол кезде Том Конвей деп белгілі) және The Smothers Brothers болды. Алленнің әйелі Джейн Медоуз да актер құрамына қосылды. Жаңа нұсқа 14 эпизодтан кейін тоқтатылды. Ол Tonight-тың жаңа жүргізушісі Джонни Карсонмен бәсекелесті. Бастапқы диктор Джин Рейберн және оркестр жетекшісі Скич Хендерсон бұл нұсқаға қайта оралмады (Рейберн бұл кезде NBC-де The Match Game бағдарламасын жүргізді, ал Хендерсон Карсон басшылығымен Tonight-қа қайта қосылуды жөн көрді), олардың орнына Джонни Джейкобс диктор, ал Донн Треннер оркестр жетекшісі болды (1964 жылдың басында Билл Дейли Джейкобсты Стивтің дикторы ретінде алмастырды). Вестингхауспен шығармашылық бақылау туралы даудан кейін Аллен 1964 жылы шоудан шығып, "Менде құпия бар" бағдарламасын жүргізуге көшті, ал жас Реджис Филбин (Филбиннің 1955 жылы Tonight-тағы NBC парақшасы ретінде жұмыс істеген кезінен бастап Аллен үшін жұмыс істеген) соңғы апталарында шоудың тізгінін уақытша өз қолына алды. Треннер оркестріне Батыс жағалауының ең үздік джаз музыканттары кірді, олардың арасында гитарист Херб Эллис, тромбонист-вокалист Фрэнк Розолино және саксофонист-тромбонист Боб Эневольдсен болды. Аллен Вестингхаус Шоуы бүгін американдық кешкі ток-шоулардың классикасы болып саналады, оның Дэвид Леттерман, Робин Уильямс, Стив Мартин, Гарри Ширер және оның жабайы, анархиялық стиліне, студиядан алыс емес Голливуд ранч базарына жақын жерде сахналаған ашық ауадағы каскадтарға әсер еткен басқа да комедиялық шеберлерге әсері зор. Шоу қонақтарына Оңтүстік Калифорнияның эксцентриктерінен денсаулыққа арналған тағамдарды жақсы көретін Жипси Бутс, танымал телефизика профессоры Джулиус Самнер Миллер, Майлз Дэвис және оның тобы (1964), Ленни Брюс, Питер Селлерс, Джеки Вернон (оның алғашқы теледидарда пайда болуы) және жас Франк Заппа, "музыкалық велосипедші" ретінде пайда болды. 1964 жылғы эпизодта костюм киген тарихи тұлғалармен дөңгелек үстел талқылауы өтті; бұл Ален ұсынған жаңа серияның демонстрациялық эпизоды ретінде қызмет етті, "Ақыл-ойының кездесуі", ол ақыры 1977 жылы серияға шықты. 1968 жылдың сәуірінде, "Менде құпия бар" бағдарламасы аяқталғаннан кейін бір жыл өткен соң, Аллен түнгі сұхбаттарға тағы бір жаңа сериямен оралды, бұл серияны Filmways таратты. Оның бұрынғы бағдарламасына қарағанда көбірек сөйлесуге бейім болса да, ол Дэвид Леттерманға кейінгі жылдары әсер еткен бірдей қиял-ғажайып трюктарды қамтыды, оларға адамның капоты болу, овсянка және ірімшік ванналарына секіру және иттерге тамақ беруге рұқсат беру кірді. Аллен Filmways сериясында Альберт Брукс пен Стив Мартинды алғаш рет ұлттық аудиторияға таныстырды, ол 1969 жылдың қарашасына дейін жалғасты. Шамамен 14 айлық үзілістен кейін, 1971 жылдың басында, мисық Аллен қысқа мерзімді таралымға оралды.

Марапаттар

The Steve Allen Show 1958 жылы "шынайы юмор мен ашық тәжірибелер" үшін Peabody сыйлығын жеңіп алды, сол жылы көптеген бағдарламаларда мұндай элементтер "көзге түспей" немесе жетіспеді.