Вена музыка және сахна өнері университеті – Австриядағы ең ірі музыкалық оқу орны. 1817 жылы құрылған, 3000-нан астам студент білім алады. Тарихы, реформалары туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вена қаласындағы университет, Австрия
University in Vienna, Austria
Вена музыка және сахна өнері университеті (link=no, қысқартылған MDW) – 1817 жылы Венада құрылған австриялық университет. Үш мыңнан астам студенті бар, ол Австриядағы және әлемдегі осындай мекемелердің ішінде ең ірісі болып табылады. 1817 жылы ол Музыканы жақтаушылар қоғамымен құрылды. Ол бірнеше рет атауы өзгерді: Вена консерваториясы, Вена академиясы, ал 1909 жылы Императорлық музыка және сахна өнері академиясы ретінде мемлекеттік меншікке алынды. 1998 жылы университет австриялық өнер академияларының 1970 жылғы реформасы нәтижесінде алған университет мәртебесін көрсететін қазіргі атауын алды. 2019 жылы Universität für Musik und Darstellende Kunst Wien (MDW) CEOWORLD журналымен «дүниедегі үздік өнер мектептерінің» бірі деп жарияланды.
The University of Music and Performing Arts Vienna (link=no, abbreviated MDW) is an Austrian university established in 1817 located in Vienna. With a student body of over three thousand, it is the largest institution of its kind in Austria, and one of the largest in the world. In 1817, it was established by the Society for the Friends of Music. It has had several names: Vienna Conservatory, Vienna Academy and in 1909 it was nationalized as the Imperial Academy of Music and the Performing Arts. In 1998, the University assumed its current name to reflect its university status, attained in a wide 1970 reform for Austrian Arts Academies. In 2019, the Universität für Musik und Darstellende Kunst Wien (MDW) was named one of the "best performing arts schools in the world" by the CEOWORLD magazine.
Университет
3000-нан астам студенті бар Вена музыка және сахна өнері университеті (MDW) әлемдегі ең ірі өнер университеттерінің бірі болып табылады. Университет құрамында Макс Рейнхардт семинары, Вена кино академиясы және Wiener Klangstil сияқты 24 факультет бар. MDW-нің құрамына Шенбрунн сарайы театры, Антонио Вивальди залы, Салезиандық монастырь, Сент-Урсула шіркеуі, Лорингерштрассе (Франц Лист залы) және Антон фон Веберн алаңы (университеттің негізгі кампусы) кіреді. 2004 жылы университет кампусында Вена кино академиясына қазіргі заманғы жабдықтармен жабдықталған жаңа киностудиялар салынды. Университет шамамен 10 конкурсты ұйымдастырады, оның ішінде Халықаралық Бетховен пианино конкурсы бар. Бұған қоса, екі жыл сайын студенттер кинофестивалі өткізіледі. MDW Австрияның барлық ірі оркестрлерін даярлайтын оқу орны ретінде танымал, әсіресе Вена филармониясымен тығыз байланыста.
With a student body of more than 3000, the Universität für Musik und Darstellende Kunst Wien (MDW) is one of the largest arts universities in the world. The University consists of 24 departments including the Max Reinhardt Seminar, Vienna Film Academy and the Wiener Klangstil. MDW facilities include the Schönbrunn Palace Theater, Antonio Vivaldi Room, Salesian Convent, St. Ursula Church, Lothringerstrasse (Franz Liszt Room) and the Anton Von Webern Platz (university main campus). Modern film studios were completed on the university campus in 2004, offering the Vienna Film Academy modern equipment. The University organizes around 10 competitions, including the International Beethoven Piano Competition. It also presents an acclaimed students’ film festival every two years. The MDW may be considered a "feeder" institution to all major orchestras in Austria, with a particular association with the Vienna Philharmonic.
Тарих
1808 жылы Венада музыка консерваториясын құру туралы ұсыныстар айтыла бастады. 1811 жылы Вена үшін «музыкалық білім беру мекемесінің жобасы» жарияланды. Бір жылдан кейін консерваторияны құруды басты мақсат тұтып, Музыка достары қоғамы құрылды. Вена консерваториясы 1817 жылы негізделді. Ол Париж консерваториясының үлгісімен салынуы тиіс болған, бірақ қаржы тапшылығына байланысты тек ән мектебі ретінде ашылды. Антонио Сальери консерваторияның алғашқы директоры болды. 1819 жылы скрипкашы Джозеф Бём жұмысқа алынды, ал 1827 жылға қарай оркестрдің көптеген аспаптары бойынша курстар ұсыныла бастады. Консерваторияның қаржы жағдайы өте тұрақсыз болды. 1829 жылы оқу ақысы енгізілді, бірақ 1837 жылы мекеме банкротқа ұшырады. Мемлекет 1841 жылдан 1844 жылға дейін және 1846 жылдан 1848 жылға дейін консерваторияны қаржыландырды. 1848 жылы саяси жағдайдың ушығуы мемлекеттік қаржыландыруды тоқтатуға әкеп соқты, ал консерватория 1851 жылға дейін курстар ұсынбады. 1851 жылдан кейін мемлекеттік және қалалық қолдау арқасында қаржы жағдайы қайтадан тұрақталды. Мемлекеттік субсидиялардың артуына қарамастан, консерваторияны құрған Музыка достары қоғамы мекемені басқару құқығын сақтап қалды. Алайда, 1909 жылдың 1 қаңтарындағы императорлық жарлық бойынша мектеп мемлекеттендіріліп, Императорлық музыка және сахна өнері академиясы (k. k. Akademie für Musik und darstellende Kunst) аталды. (Оған дейін оның аты Konservatorium der Gesellschaft der Musikfreunde болған.) 1844 жылға дейін, гармония және композиция профессоры Готфрид Прейер директор болып тағайындалғанға дейін, консерватория директоры факультет мүшесі емес, Музыка достары қоғамының мүшесі болды. Жозеф Хеллмесбергер 1851 жылдан 1893 жылға дейін директор болып қызмет етті. 1907 жылдан бастап Вильгельм Бопп консерваторияның директоры болды. Консерваторияда Роберт Фукс пен Герман Грэденер екі қарт профессордың ықпалы күшті болды, Бопп оларды ескірген және заманнан қалған деп есептеді, әсіресе Фукс туралы осы пікірде болды. 1912 жылы консерваторияны жаңарту мақсатымен Бопп Франц Шрекер мен Арнольд Шенбергке оқытушылық қызметтерді ұсынды. Шенберг ұсыныстан бас тартса, Шрекер қабылдады. Оның оқытушылық міндеттері үлкен табысқа ие болды және 1913 жылдың қаңтарында ол толық профессорлық атаққа ие болды. Бопп 1909 жылы консерваторияны мемлекеттендіруде де маңызды рөл атқарды. Академия басқаруы мемлекет тағайындаған президентке, көркемдік директорға және сенімгерлер кеңесіне жүктелді. Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Мемлекеттік академия қайтадан ұйымдастырылды. Президент Карл Риттер фон Винер отставкаға кетті, ал дирижер Фердинанд Лёве мұғалімдердің дауысымен директор болып сайланды. 1922 жылы Жозеф Маркс басшылыққа келді. Ол академияға университет мәртебесін беруді қалады. Аншлюстен кейін көптеген оқытушылар мен студенттер нәсілдік белгілер бойынша жұмыстан шығарылды. 1941 жылы академия Рейх Университетіне (Reichshochschule) айналды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін мекеме қайтадан Мемлекеттік академия мәртебесіне ие болды. Денацификация процесінде елу тоғыз оқытушы жұмыстан босатылды, 1945 жылдың қарашасына қарай он алтысы қайтадан қызметке орналастырылды. 1938 жылы жұмыстан шығарылған оқытушылардың тек бесеуі ғана қайтадан жұмысқа қабылданды. 1948 және 1949 жылдары қабылданған заңдар бойынша мекемеге «Өнер академиясы» мәртебесі берілді. 1970 жылы «Өнер колледждерін ұйымдастыру туралы заң» барлық Өнер академияларына университет мәртебесін берді, ал 1998 жылы «Өнер академиясы» атауы «Өнер университеті» болып өзгертілді. Institut für Komposition, Elektroakustik und TonmeisterInnen Ausbildung, яки ELAK MDW құрамына кіреді және электроакустикалық музыкаға, импровизацияға, қазіргі заманғы музыканы құрастыруға, дыбыс өнеріне бағытталған.
Calls for a music conservatory in Vienna started in 1808. In 1811 an "outline for a music education institution" for Vienna was published. A year later the Society for the Friends of Music was formed, with the foremost aim of establishing a conservatory. The Vienna Conservatory was founded in 1817. It was meant to be modeled on the Paris Conservatory, but, due to a lack of funds, it began solely as a singing school. Antonio Salieri was the Conservatory's first director. In 1819, it hired violinist Joseph Böhm, and by 1827 offered courses in most orchestral instruments. The Conservatory's finances were very unstable. Tuition fees were introduced in 1829, but by 1837 the institution was bankrupt. The state eventually funded the Conservatory from 1841 to 1844 and from 1846 to 1848. In 1848 political unrest caused the state to discontinue funding, and the Conservatory did not offer courses again until 1851. With support from the state and the city, finances again stabilized after 1851. Despite growing state subsidies, The Society for the Friends of Music, which founded the Conservatory, remained in control of the institution. However, by a January 1, 1909, imperial resolution the school was nationalized and became the Imperial Academy of Music and the Performing Arts (k. k. Akademie für Musik und darstellende Kunst). (Until then its name was the Konservatorium der Gesellschaft der Musikfreunde.) Until 1844, when Gottfried Preyer, professor of harmony and composition became director, the director of the Conservatory was not a member of faculty, but a member of the Society for the Friends of Music. Joseph Hellmesberger Sr. was director from 1851 to 1893. From 1907 Wilhelm Bopp had been the director of Conservatory. The Conservatory was still dominated by the aging Robert Fuchs and Hermann Grädener, both of whom, but especially Fuchs, Bopp considered to be anachronistic and out of touch. In 1912, attempting to rejuvenate the Conservatory Bopp offered teaching positions to Franz Schreker and Arnold Schoenberg. Schoenberg declined the offer, but Schreker accepted it. His teaching duties were carried through with great success and by January 1913 he was awarded a full professorship. Bopp was also instrumental in the 1909 nationalization of the Conservatory. The administration of the Academy was now assigned to a state appointed president, an artistic director and a board of trustees. After the end of World War I, the State Academy was again reorganized. President Karl Ritter von Wiener resigned and conductor Ferdinand Löwe was elected director by the teachers. In 1922, Joseph Marx took over. He wanted the Academy to be granted University status. After the Anschluss, many teachers and students were dismissed on racial grounds. In 1941, the Academy became a Reich University (Reichshochschule). After World War II, the institution became a State Academy again. In the process of Denazification, fifty nine teachers were dismissed; by November 1945, sixteen were reinstated. Only five of the teachers dismissed in 1938 were reinstated. By laws introduced in 1948 and 1949 the institution was granted the status of "Art Academy". In 1970, the "Law on the Organization of Art Colleges" effectively gave all Art Academies University status, and in 1998 the title of "Art Academy" was changed to "Art University". Institut für Komposition, Elektroakustik und TonmeisterInnen Ausbildung aka ELAK is part of MDW and focuses on electroacoustic music, improvisation, composing of contemporary music, sound art.