Джон Картер Racing: NASCAR командасының тарихы

Кіріспе

Бұрынғы NASCAR командасы

Джон Картер Рейсинг – NASCAR Sprint Cup командасы болған. Оның иесі Джон Картер еді. Роджер Крейвен мен Дейл Дэвис бұрын команданың тең иелері болған.

Мансап

Команда дебют жасады 2004 жылы Coca Cola 600 жарысында, бастапқыда No. 89 Victory in Jesus жарыс командасының бөлімшесі ретінде және бұрын Frank Cicci Racing-ке тиесілі болған, Jim Kelly-мен бірге жұмыс істеді. Тодд Бодин жүргізуші болды, бірақ команда жарысқа ілікпеді. Келесі аптада Dover International Speedway-де DNQ болғаннан кейін, команда Pocono 500-ге қатысты, бірақ қызып кету мәселесінен кейін 42-ші орынды иеленді. DHL 400-де 36-шы орынға ие болғаннан кейін Бодин команданы тастап кетті, оның орнына Чад Блоунт келді. Pepsi 400-ге ілікпегеннен кейін, Блоунт Chicagoland Speedway-де жарысқа қатысты, онда электрлік ақаулар салдарынан соңғы орынды иеленді. Энди Хилленбург пен Стэнтон Барретт командамен жарысқа түсуге тырысты, бірақ сәттілік болмады. Кевин Лепаж Sharpie 500-де көшбасшы болды және маусымның қалған бөлігін командамен бірге өткізді, оның ең жақсы нәтижесі Phoenix International Raceway-де 27-ші орын болды. 2005 жылы команда BOSpoker.net және Patrón Tequila демеушілерімен келісімшарт жасасты және жыл бойы жарысуды жоспарлады. Лепаж Daytona 500-де тоғызыншы орынды иеленді, бірақ маусымның ортасында босатылды. Энтони Лазаро Watkins Glen-ді өткізгеннен кейін Тони Рейнс рульге отырды және Мичиган жарысында соңғы айналымда отын қалмағандықтан шығып қалды. UAW Ford 500-ден кейін босатылғаннан кейін Майк Скиннер, Майк Гарви және Джимми Спенсер маусымның қалған бөлігінде жарысты. Блоунт 2006 жылы Daytona 500-де No. 37-ге оралды, бірақ жарысқа қатыса алмады. Скиннер Карл Лонгпен бірге осы маусымда көптеген жарыстарға қатысты. 2006 жылдың маусым айында баспасөз хабарламасында Теренс Матис операцияны сатып алып, оны Victory Motorsports деп атады, бірақ тек Дейл Дэвис команданың иелігіне қосылды. Скиннер Indianapolis-те машинаны басқарды, ал Билл Эллиотт 39-шы орыннан бастап, Канзас спидвейінде 16-шы орынды иеленді, бұл команданың бүгінгі күнге дейінгі ең жақсы көрсеткіші. Ол команда үшін қосымша екі жарыста қатысты, бірақ 31-ші орыннан жоғары көтеріле алмады. Команда 2007 жылғы маусымды Front Row Motorsports No. 61 командасымен серіктестікке түсіп өткізді. Эллиот командамен 2007 жылғы Daytona 500-ге қатысуға тырысты, бірақ ілікпеді және өткен чемпионның уақытша жеңімпазы Дейл Джарретке берілді, ол соңғы 35-ке кірмеген бұрынғы чемпион еді. Джон Андретти келесі аптада Калифорния спидвейінде жарысқа қатысып, 34-ші орынды иеленді. Front Row Motorsports-пен келісімшарт бұзылды және екі команда енді байланыста емес, Front Row Motorsports No. 37-ні сақтап қалды. Команда E&M Motorsports деп аталды және Джо Немечекпен дебют жасады, ол Dale Earnhardt Inc. біріккеннен кейін Ginn Racing-тен босатылды. Немечек Furniture Row Racing-пен жүргенде, E&M Берни Ламарды шақырды, бірақ ол барлық тырысқан жарыстарында DNQ болды. 2008 жылдың 12 қаңтарында Карл Лонгтың No. 08 Dodge-ты Дейтона 500-де пилоттайтыны жарияланды, бірақ, өкінішке орай, ол ілікпеді. Команда неміс Rhino's Energy Drink компаниясының еншілес фирмасынан шектеулі демеушілік алды. Бёрни Ламар Fontana, Atlanta және Texas-та "Rhino's" Dodge-ты ілікпеді. Тони Рейнс Мартинсвилл, Бристоль және Шарлоттадағы әрекеттерінде сәтсіз болды. John Carter Racing 2008 жылдың мамыр айында FUBAR гидратациялық сусынымен қарым-қатынасқа кірісті. Тони Рейнс Шарлоттадағы спринт шоуда механикалық мәселелерге байланысты 23-ші орынды иеленді. Джонни Саутер командаға қосылды және Auto Club Speedway-де Pepsi 500 жарысына қатысып, 42-ші орынды иеленді. Бұл команданың бірінші және жалғыз жарысы болды. 2009 NASCAR маусымы үшін E&M Motorports Джеймс Хилтонмен Дейтона 500 үшін және мүмкін, жылдың соңында басқа жарыстар үшін келісімшарт жасады. E&M Motorsports және Simo Racing (бұрын No Fear Racing) командалары Дейтона 500 үшін одақ құратынын жариялады. Картер / Симо Racing деп аталатын одақта Хилтон мен Борис Саид уақытша нөмірлерін ауыстырды. Симоның командасы No. 08 Ford-ты Саид үшін E&M компаниясының меншігінде алды, ал E&M No. 60 Dodge-ты Хилтон үшін Симоның меншігінде алды. No. 60 команданың карбюраторда проблемалары болды және олар мандатталған жаттығу жылдамдығында айналым жасай алмады, бұл NASCAR ережелеріне сәйкес оларға біліктілікке түсуге кедергі келтірді. No. 08 Борис Саид өзінің "Гаторейд дуэлі" жарысында құлады. 2009 жылдың маусым айында Картер мен Саид қайтадан серіктес болатынын жариялады. Екі жұп No. 08 Ford-ты Infineon жарыс трассасына алып келді, Toyota Save Mart 350 жарысына ілікпеуге тырысты. Саид машинаны 9-шы орынға иеленді және 24-ші орында аяқтады. Бастапқыда демеушіліксіз болған команда Калифорнияның сыртқы мұралық одағы арқылы демеушілікке ие болды. 2009 жылдың 10 шілдесінде команда Терри Лабонтемен келісімшарт жасасты және ол Борис Саидпен жүргізу міндеттерін бөліседі. Толық уақытты демеуші іздеп жүргеніне қарамастан, команда 26 шілдеде Индианаполисте басталатын 2009 жылғы маусымның қалған бөлігін өткізуді жоспарлады. 2009 жылдың 24 шілдесінде Carter Simo Racing құлаған Mayfield Motorsports командасының активтерін сатып алатынын жариялады. Сатып алумен команда уақытша Ford-тан Toyota-ға ауысты, Mayfield Motorsports осымен айналысқан. Алайда, тамыздағы Heluva Good! Sour Cream Dips at The Glen жарысы үшін команда Саидты машинаға қайтару және өндірушіні Ford-қа қайтару. Лабонте команда тырысқан қалған жарыстардың көпшілігінде қатысатын болады, 2009 жылғы Dickies 500-ден басқа, онда Деррике Коуп қатысты. Команда жаттығудан бұрын шығып кетті. 2010 жылдың 3 ақпанында John Carter Racing командасы жарыс командасы үшін демеушілік таба алмағандықтан, барлық жабдықтарын, бөлшектерін және жүк көліктерін, сондай-ақ барлық үш машинаны 2010 жылдың 16 ақпанында Iron Horse Auction аукцион компаниясы арқылы саудаға шығаратыны жарияланды.

The team made its debut in 2004 at the Coca Cola 600, originally as an offshoot of the No. 89 Victory in Jesus racing team and working out of a shop previously occupied by Frank Cicci Racing with Jim Kelly. Todd Bodine was the driver, but the team failed to qualify for the race. After a DNQ the next week at Dover International Speedway, the team made the Pocono 500, but finished 42nd after suffering overheating problems. After finishing 36th at the DHL 400, Bodine left the team, and was replaced by Chad Blount. After failing to qualify for the Pepsi 400, Blount made the field at Chicagoland Speedway, where he finished last after suffering electrical failures. Andy Hillenburg and Stanton Barrett came on to attempt races with the team, but failed. Kevin Lepage took over at the Sharpie 500, and ran the rest of the season with the team, his best finish being 27th at Phoenix International Raceway. In 2005, the team signed sponsors BOSpoker. net and Patrón Tequila and planned to run the full year. Lepage finished ninth in the Daytona 500 but was released midway through the season. After Anthony Lazzaro ran Watkins Glen, Tony Raines took over the ride, and led two laps at Michigan before running out of fuel in the final laps. Following his release after the UAW Ford 500, Mike Skinner, Mike Garvey, and Jimmy Spencer shared the ride for the balance of the season. Blount returned to the No. 37 in 2006 for the Daytona 500, but missed the race. Skinner attempted most of the races with this season, along with Carl Long. In June 2006, a press release said Terance Mathis bought out the operation and renamed it Victory Motorsports, however only Dale Davis joined the ownership of the team. Skinner piloted the car at Indianapolis, and Bill Elliott started 39th and finished 16th at Kansas Speedway, the team's best showing to date. He ran an additional two races for the team, but did not finish higher 31st. The team ran the 2007 season after partnering with the Front Row Motorsports No. 61 team. Elliott attempted the 2007 Daytona 500 with the team, but failed to qualify and the Past Champion's Provisional went to Dale Jarrett, who was the more recent former series champion not in the Top 35. John Andretti successfully made the race the next week at California Speedway and finished 34th. The deal with Front Row Motorsports fell through, and the two teams are no longer associated, with Front Row Motorsports retaining the No. 37. The team was renamed to E&M Motorsports and made its debut with Joe Nemechek, who had been released from Ginn Racing following its merger with Dale Earnhardt Inc. When Nemechek found a ride with Furniture Row Racing, E&M called upon Burney Lamar, but he DNQ'd all of his attempted races. It was announced on January 12, 2008 that Carl Long would pilot the teams No. 08 Dodge at the Daytona 500, but he unfortunately failed to qualify. The team would acquire limited sponsorship from an affiliate of German based Rhino's Energy Drink. Burney Lamar would fail to qualify the Rhino's Dodge at Fontana, Atlanta and Texas. Tony Raines was unsuccessful in his attempts at Martinsville, Bristol and Charlotte. John Carter Racing entered into a relationship with FUBAR hydration drink during May 2008. Tony Raines would finish 23rd in the Sprint Showdown at Charlotte after experiencing mechanical issues. Johnny Sauter joined the team and made the Pepsi 500 Race at Auto Club Speedway finishing 42nd. This was the team's first and only race to date that the team has qualified for. For the 2009 NASCAR season, E&M Motorports signed James Hylton for the Daytona 500, and potentially more races later in the year. E&M Motorsports and Simo Racing (formerly No Fear Racing) announced that the teams would form an alliance for the Daytona 500. The alliance, to be referred to as Carter/Simo Racing, saw Hylton and Boris Said temporarily change numbers. Simo's team fielded the No. 08 Ford for Said under E&M's ownership and E&M fielded the No. 60 Dodge for Hylton under Simo's ownership. The No. 60 team had carburetor issues and was not able to run a lap at mandated practice speed, which under NASCAR rules prevented them from attempting to qualify. The No. 08 with Boris Said wrecked in his Gatorade Duel Race. In June 2009, Carter and Said announced they would again partner. The pair brought the No. 08 Ford to Infineon raceway attempting to qualify for the Toyota Save Mart 350. Said qualified the car, 9th and finished 24th. Although originally unsponsored the team secured a sponsorship through California Outdoor Heritage Alliance. On July 10, 2009, the team announced they had signed Terry Labonte and he would share driving duties with Boris Said. Despite still seeking a full time sponsor, the team planned to run the remainder of the 2009 season starting July 26 at Indianapolis. On July 24, 2009, Carter Simo Racing announced it was purchasing the assets of the defunct Mayfield Motorsports team. With the purchase the team temporarily switched from Ford to Toyota, which Mayfield Motorsports was running. However, for the Heluva Good! Sour Cream Dips at The Glen in August the team returned Said to the car and switched manufacturers back to Ford. Labonte would be entered in the majority of the remaining races the team attempted, with the exception of the 2009 Dickies 500, where Derrike Cope was entered. The team withdrew before practice. On February 3, 2010, it was announced that John Carter Racing, due to not finding sponsorship for the race team, would be auctioning off all the equipment, parts and haulers, and all three cars on February 16, 2010 by the auction company Iron Horse Auction.

No 08/37 машинаның нәтижелері

NASCAR Sprint Cup сериясының нәтижелері Жыл Жүргізуші No. Марка 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 Ұпайлар 2004 Тодд Бодин 37 Dodge DAY CAR LVS ATL DAR BRI TEX MAR TAL CAL RCH CLTDNQ DOVDNQ POC42 MCH36 SON 45-орын 677 Чэд Блаунт DAYDNQ CHI43 NHA Энди Хилленбург POCDNQ INDDNQ GLN Стэнтон Барретт MCHDNQ Кевин Лепаж BRI43 CALDNQ RCHDNQ NHADNQ DOV36 TALDNQ KAN CLT39 MAR42 ATL28 PHO27 DARDNQ HOMDNQ 2005 DAY9 CAL31 LVSDNQ ATL30 BRIDNQ MAR28 TEXDNQ PHO28 TALDNQ DAR32 RCHDNQ CLT12 DOV33 POC38 MCH37 SONDNQ DAY25 CHI28 NHA37 POC35 INDDNQ 39-орын 2018 Энтони Лаззаро GLN28 Тони Рейнс MCH31 BRIDNQ CAL28 RCH34 NHADNQ DOV38 TAL22 KANDNQ Майк Гарви CLTDNQ Джимми Спенсер MAR40 Майк Скиннер ATL43 TEX43 PHO37 HOM39 2006 Чэд Блаунт DAYDNQ CAL 48-орын 485 Майк Скиннер LVSDNQ ATLDNQ BRIDNQ MAR TEX PHO TAL RCH IND37 BRIDNQ CAL RCH NHA DOV Карл Лонг DARDNQ CLTDNQ DOV POC MCHDNQ SON DAY CHI NHA POC Дэвид Мюрри GLNDNQ MCH Билл Эллиотт KAN16 TAL CLT MAR ATL41 TEXDNQ PHO31 HOM 2007 Джо Немечек 08 DAY CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TAL RCH DAR CLT DOV POC MCH SON NHA DAY CHI INDDNQ POC GLN MCH43 BRI CAL RCH NHA DOV KAN TAL 53-орын 150 Карл Лонг CLTDNQ MAR Берни Ламар ATLDNQ TEXDNQ PHO HOMDNQ 2008 Карл Лонг DAYDNQ 47-орын 338 Берни Ламар CALDNQ LVS ATLDNQ BRI TEXDNQ PHO TAL RCH DAR Тони Рейнс MARDNQ CLTDNQ DOV POC MCH SON NHA DAY Джонни Саутер CHIDNQ INDDNQ POC GLN MCHDNQ BRIDNQ CAL42 RCH NHA DOVDNQ KANDNQ TAL CLT MAR ATL TEXDNQ PHO HOM 2009 Борис Сэйд Ford DAYDNQ CAL LVS ATL BRI MAR TEX PHO TAL RCH DAR CLT DOV POC MCH SON24 NHA DAY CHI GLN34 MCH 50-орын 400 Терри Лабонт Toyota IND33 POC BRI40 ATL39 RCH NHA DOV KAN CAL CLT37 MAR TAL TEX PHO HOM42