Кіріспе

Американдық саясаткер (1781–1864)

Дэвид Хаззард (18 мамыр, 1781 – 8 шілде, 1864) – американдық саудагер және саясаткер, Делавэр штатының Сассекс округіндегі Милтон қаласынан. Ол Демократиялық-республикалық партиясының, содан кейін Ұлттық-республикалық партиясының және ақырында Виг партиясының мүшесі болды. Ол Делавэр штатының Бас ассамблеясында, Делавэр штатының губернаторы ретінде, сондай-ақ Делавэр жоғары сотының судьясы болып қызмет етті.

Жас шағы мен отбасы

Хаззард Милтон қаласының жанында, Сассекс округінің Бродкилл Нек аймағында, Джон мен Мэри Пурнелл Хьюстон Хаззардтың жалғыз ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әулеті 17 ғасырдағы ағылшын иммигранты Крод Хаззардтан бастау алады. Джон Хаззард 1776 жылы Трентон шайқасы алдындағы түні Континенталдық армияны Делавэр өзені арқылы өткізуге көмектескені айтылады. Кейіннен ол Милтон қаласында дүкен ашты. Дэвид Хаззард 1804 жылдың 12 шілдесінде губернатор Джон Коллинстің қарындасы Элизабет Коллинсқа үйленді, олардың бес баласы болды: Энн, Мария, Джон Александр, Уильям Асбери және Дэвид. Олар Милтон қаласындағы Юнион-стрит, 327-үйінде, 18 ғасырдың соңында салынған үйде тұрды. Қазір ол қонақ үй ретінде пайдаланылады. Олар Милтон қаласындағы Каштан көшесінде орналасқан Гошен методистік шіркеуінің мүшелері болған.

Кәсіби және саяси мансап

Хаззард 14 қазан 1807 жылы Делавэр ополчениесының лейтенанты болып тағайындалды, бірақ 28 мамыр 1808 жылы отставкаға кетті. 1812 жылғы 4 шілдеде 1812 жылғы соғыс басталғанда Хаззард капитан Питер Т. Райттың 8-ші Делавэр ополчениесының бірінші ротасына қарасты Гренадиерлердің прапорщигі болып тағайындалды. Ол негізінен Льюес, Делавэрдің қорғанысын күшейтумен айналысты және 1813 жылғы сәуірде оны қорғауға белсенді қатысты. Делавэрден тыс жерде ешқашан соғыспады. 1814 жылғы 4 сәуірде капитан шеніне көтерілді. Осы уақыт аралығында Хаззард Милтон қаласындағы отбасылық сауда-саттық бизнесін жүргізіп, оған астық қоймасын да қосты. Хаззард Джефферсон демократ-республикалық партиясының мүшесі болды, ол Делавэрде, әсіресе Сассекс округінде азшылықта болды. Ол алғашқыда бейбіт судья болып тағайындалды және 1812 жылдан 1817 жылға дейін қызмет етті. 1823 жылы губернаторлыққа үміткер болды, бірақ федералист үміткер Сэмюэл Пейнтерден жеңілді. 1826 жылы қайтадан сайлауға түсті, бірақ бұл жолы федералист кандидат Чарльз Полкқа жеңілді. Сайлаудан кейін партиялардың қайта құрылуымен Хаззард Адамс Клейді қолдаушы болды, бұл Делавэрдегі көпшілік пікірге жақын болды. Сәйкесінше, ол Генри Клейдің Ұлттық республикалық партиясының мүшесі ретінде 1829 жылғы губернатор сайлауында жеңіске жетті. Ол Джексон демократтарының үміткері, Уилмингтон қаласынан Аллен Томпсонды жеңіп, 1830 жылдың 19 қаңтарынан 1833 жылдың 15 қаңтарына дейін бір мерзім қызмет етті. Делавэр Бас Ассамблеясына Джексонға қарсы көпшілік сайланды. Бұл Делавэрде үлкен өсім мен өзгерістердің кезеңі болды. 1829 жылғы жаңа мектеп заңы штаттағы әр жүзге мектеп округтерін құруды талап етті, ал кішкентай мектептер әр оқушыдан екі шақырымнан аспайтын қашықтықта орналастырылды. Мемлекеттік қаржыландыру болды, бірақ жергілікті билік оны толықтырады деп күтілді. Көптеген жерлерде бұл істелмеді. Жолдар мен көпірлер жақсартылды, ескі Нью-Касл және Френчтаун жолына ағаш рельстер төселді, осылайша ол Нью-Касл және Френчтаун темір жолына айналды. Бұл елдегі алғашқы темір жолдардың бірі және сол кездегі Балтимордан Филадельфияға дейінгі ең жылдам бағыт болды. 1831 жылы жаңа штат конституциясы қабылданды. Бұл құжат қарашада сайлау өткізуді, Делавэр Бас Ассамблеясының жылдық сессияларын, губернаторлар мен штат сенаторларының төрт жылдық мерзімін және штат өкілдерінің екі жылдық мерзімін қарастырды. Губернаторлар өздерінен кейін тағы бір рет сайлануға құқылы болмады. Сот жүйесі де өзгертілді, судьялардың саны тоғыздан бесеуге дейін азайтылды: канцлер, бас судья және үш орынбасар судья. Уилмингтон қаласының жаңа жарғысы жазылды және қаланың алғашқы мэрі Ричард Х. Байард сайланды. Хаззард 1792 жылғы Конституция бойынша қызмет еткен соңғы губернатор болды. 1831 жылы Вирджинияда Нат Тернердің көтерілісі болды. Бұл оқиға басқа құлдардың көтерілістері туралы қауесеттерді тудырды, соның ішінде Делавэр штатындағы Сифордтағы көтеріліс. Делавэрде шамамен 3000 құл болса, 16000 бос африкалық американдықтар болды, ал алаңдаушылық бос негрлер мен бос мулаттардың қару-жарақ қолдануына тыйым салатын заңға әкелді. Бұл заңға Хаззард қолдау көрсетті және штатқа қосымша бос африкалық американдықтардың кіруіне, арнайы рұқсатсыз қару ұстауға, бақылаусыз түнгі жиналыстарға немесе лицензиясыз, көшпелі африкалық американдық уағыздаушыларға тыйым салды. Кейін Хаззард 1835/36 және 1837/38 сессиялары кезінде Делавэр Сенатында бір мерзім қызмет етті, ал 1844 жылдың 10 желтоқсанында Делавэр Жоғары сотының орынбасар судьясы болды. Ол заңгерлік білімі жоқ Жоғары сотқа тағайындалған жалғыз адам болды. Ол 1852 жылғы штаттық конституциялық конвенцияның мүшесі болды, бірақ делегаттардың таңдалу тәсіліне наразылық білдіріп, қызметінен кетті. Бұл конвенция дайындаған құжат халықтың дауысына берілген кезде қабылданбады, өйткені ол әр округтің өкілдігін тең ұстап, осылайша Нью-Касл округіне тым аз өкілдік берді. Делавэр Бас Ассамблеясы (губернатор болған кездегі сессиялар) Жыл Ассамблеясы Сенат көпшілігі Спикері Үй көпшілігі Спикері 1830 54-ші Ұлттық республикашы Пресли Спраунс Ұлттық республикашы Джошуа Бертон 1831 55-ші Ұлттық республикашы Пресли Спраунс Ұлттық республикашы Джошуа Бертон 1832 56-шы Ұлттық республикашы Джеймс П. Лофланд Ұлттық республикашы Томас Дэвис.

Өлім және мұра

Хаззард Милтон қаласында қайтыс болды және ол жерде методист епископтар зиратында жерленді. Мильтон қаласында оның есіне Бродкил өзенінің жағасындағы Губернатордың серуені бойында ескерткіш орнатылған. Хаззардтың ұлы Джон Александр Хаззард 1855 жылдан 1858 жылға дейін Делавэр Сенатында қызмет етті, ал тағы бір ұлы Дэвид Азамат соғысының қатысушысы болды. Хаззард методист шіркеуінің белсенді мүшесі болды және осы ретте, Делавэрдің қарызға байланысты түрмеге жабудың ескірген жүйесін жою сияқты әлеуметтік реформалардың өмір бойы жақтаушысы болды. Өзі құл иеленбесе де, ол Суссекс округындағы көршілерімен бірге құл иеленушілердің мүлік құқықтарын қорғады және, ең бастысы, құлдықтың болашағына қатысты мәселелерді өздері шешуге штаттардың құқығын қолдады. Бұл мәселенің шешілуі одаққа болашақта қауіп төндіретінін мойындаған ол, Делавэрдегі көптеген адамдар сияқты, одан шығу мүмкіндігін жоққа шығарды: "Бұл штаттың халқы қазіргі үкіметті бірінші болып қабылдағандықтан, оны соңғы болып тастайды". Милтондағы Хаззард үйі 1973 жылы Ұлттық тарихи жерлер тізіміне енгізілді.